Masuk"อึก ศิลาอย่าทำฉันเลย ฮือๆ ปล่อยฉันไปเถอะนะ" "ถ้าปล่อย แล้วเธอจะกลับมาคบกับฉันไหม?"
Lihat lebih banyak"อึกฮือๆ" น้ำหนาวสะอื้นไห้จนตัวโยนเมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่ออกไปแล้วเธอกอดลำตัวหนาของศิลาเอาไว้แน่นเขาเองก็กำลังสวมกอดเธอเอาไว้แน่นเหมือนกัน "กูไปช่วยพ่อไอ้ศิลาจัดการเรื่องงาน มึงไปจัดการบอกญาติทุกคน" อัคคีเอ่ยบอกการันต์ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาจากห้องนอนของภูวดลตรงไปหาครามคุณพ่อของศิลาทันที สามเดือนต่อม
"คุณภูว เชื้อไม่ได้ติดกันง่ายขนาดนั้นอีกอย่างพวกเราใส่แมสก์กันทุกคน" เป็นซิตาที่เอ่ยขึ้นซิตาเองตั้งแต่รู้ว่าภูวดลตรวจพบเชื้อมะเร็งเธอก็มาคอยดูแลเขาอยู่เรื่อยๆไม่ได้ทิ้งภูวดลอย่างที่ใจเธออยากจะทำ "ไม่ อย่าเข้ามาใกล้ผมเลยผมทำผิดกับคุณและลูกมามากอย่าทำให้ผมต้องเป็นสาเหตุทำให้คุณกับลูกต้องลำบากเลย" ภูว
The End "เมื่อวานหนาวจะฆ่าเฮีย" น้ำหนาวเอ่ยขึ้นทำให้ศิลาที่กำลังใช้ปากดูดดุนติ่งสวาทของเธออยู่หยุดนิ่งไป "เรื่องเมื่อวานก็ส่วนเมื่อวาน มันผ่านมาแล้ว" "หนาวขอโทษ" น้ำหนาวเอ่ยขอโทษเสียงสั่นพร้อมกับหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นดวงตาคู่สวย "โดนเอ็นกระแทกเข้าไปสติเลยกลับเข้าร่าง?" น้ำเสียงทุ่มต่ำของใครคนหนึ่งด
ตอนที่ 46 "อ๊าส์อ๊าสสสสส!!!" ศิลากระตุกเกร็งอย่างหนักก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นฉีดพ่นเข้ามาในโพรงปากเล็กทุกหยาดหยดจนล้นทะลักโพรงปากออกมาเปรอะเปื้อนปลายคางมน "แค่กๆ!แค่กๆ!" น้ำหนาวสำลักน้ำกามของศิลาหน้าดำหน้าแดงศิลาจ้องมองใบหน้าแดงก่ำของเธอไม่วางตาพลางใช้นิ้วยาวแกร่งเช็คคราบน้ำกามบนริมฝีปากออกให
ตอนที่ 38 "ให้ผมโอนเงินเข้าบัญชีของภูวดลเลยไหมครับ" "ไม่ต้อง มันอยากได้เงินมันต้องทำงานแลกจะเอาคำว่าป่วยมาเป็นข้ออ้างไม่ได้ คนที่ไม่มีแขนไม่มีขาคนตาบอดยังรู้จักทำงาน มันเกิดมาครบสามสิบสองแท้ๆถ้ามันคิดได้แค่นี้ก็ปล่อยมันไป ถือว่ากูช่วยเหลือมันมาเยอะแล้ว ยิ่งกูช่วยมันยิ่งไม่ยอมทำอะไรจะนอนรอเงินโอนเข
"ลูกสาวแกเคยได้ใช้เงินของแกบ้างไหม เท่าที่ฉันรู้มาเมื่อวานน้ำหนาวใช้เงินของซิตาตลอดตั้งแต่น้ำหนาวอายุสิบห้าแกแทบจะไม่ได้ให้เงินลูกสาวแกใช้เลย ค่าเทอมลูกแกก็จ่ายบ้างไม่จ่ายบ้าง ซิตาต้องเป็นคนจ่ายค่าเทอมลูกซะส่วนใหญ่แกเป็นพ่อแกแถมยังเป็นผู้ชายหน้าที่นี้ควรจะเป็นของแก" "-_-" "แกไปผลักภาระให้ผู้หญิงทำ
"ศิลาทำไมไม่รอตื่นพร้อมหนู" น้ำหนาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงัวเงียพลางซบใบหน้าสวยหวานซุกเข้าหาแผงอกแกร่งกำยำเปลือยเปล่าของศิลา "ศิลาปล่อยให้หนูนอนคนเดียวทำไม" "เฮียออกมาดื่มกาแฟแป๊บเดียว เดี๋ยวก็จะกลับเข้าไปนอนเป็นเพื่อนหนูแล้ว แต่หนูดันตื่นก่อน" "ศิลาหิวข้าวไหม" น้ำหนาวเอ่ยถามขณะที่ใบหน้าสวยหวานยังค
ตอนที่ 36 "อิ่มยังครับ" ศิลาเอ่ยถามน้ำหนาวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนเมื่อเห็นว่าเธอทานอาหารบนโต๊ะไปเยอะมากแล้ว "ศิลาอิ่มรึยัง" น้ำหนาวแหงนคอขึ้นมาเอ่ยถามศิลาตาแป๋ว "อิ่มแล้วครับ แล้วหนูอิ่มรึยัง" ศิลาโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาจูบที่หน้าผากมนของน้ำหนาวด้วยความเอ็นดูมือหนาบีบพวงแก้มป่องเบาๆด้วยความมันเขี้ย





