Masuk"อึก ศิลาอย่าทำฉันเลย ฮือๆ ปล่อยฉันไปเถอะนะ" "ถ้าปล่อย แล้วเธอจะกลับมาคบกับฉันไหม?"
Lihat lebih banyak"อึกฮือๆ" น้ำหนาวสะอื้นไห้จนตัวโยนเมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่ออกไปแล้วเธอกอดลำตัวหนาของศิลาเอาไว้แน่นเขาเองก็กำลังสวมกอดเธอเอาไว้แน่นเหมือนกัน "กูไปช่วยพ่อไอ้ศิลาจัดการเรื่องงาน มึงไปจัดการบอกญาติทุกคน" อัคคีเอ่ยบอกการันต์ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาจากห้องนอนของภูวดลตรงไปหาครามคุณพ่อของศิลาทันที สามเดือนต่อม
"คุณภูว เชื้อไม่ได้ติดกันง่ายขนาดนั้นอีกอย่างพวกเราใส่แมสก์กันทุกคน" เป็นซิตาที่เอ่ยขึ้นซิตาเองตั้งแต่รู้ว่าภูวดลตรวจพบเชื้อมะเร็งเธอก็มาคอยดูแลเขาอยู่เรื่อยๆไม่ได้ทิ้งภูวดลอย่างที่ใจเธออยากจะทำ "ไม่ อย่าเข้ามาใกล้ผมเลยผมทำผิดกับคุณและลูกมามากอย่าทำให้ผมต้องเป็นสาเหตุทำให้คุณกับลูกต้องลำบากเลย" ภูว
The End "เมื่อวานหนาวจะฆ่าเฮีย" น้ำหนาวเอ่ยขึ้นทำให้ศิลาที่กำลังใช้ปากดูดดุนติ่งสวาทของเธออยู่หยุดนิ่งไป "เรื่องเมื่อวานก็ส่วนเมื่อวาน มันผ่านมาแล้ว" "หนาวขอโทษ" น้ำหนาวเอ่ยขอโทษเสียงสั่นพร้อมกับหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นดวงตาคู่สวย "โดนเอ็นกระแทกเข้าไปสติเลยกลับเข้าร่าง?" น้ำเสียงทุ่มต่ำของใครคนหนึ่งด
ตอนที่ 46 "อ๊าส์อ๊าสสสสส!!!" ศิลากระตุกเกร็งอย่างหนักก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นฉีดพ่นเข้ามาในโพรงปากเล็กทุกหยาดหยดจนล้นทะลักโพรงปากออกมาเปรอะเปื้อนปลายคางมน "แค่กๆ!แค่กๆ!" น้ำหนาวสำลักน้ำกามของศิลาหน้าดำหน้าแดงศิลาจ้องมองใบหน้าแดงก่ำของเธอไม่วางตาพลางใช้นิ้วยาวแกร่งเช็คคราบน้ำกามบนริมฝีปากออกให
"..." น้ำหนาวที่ได้ฟังอย่างนั้นก็ไม่อาจห้ามหยาดน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาจากดวงตากลมโตคู่สวยของตัวเองได้ "คุณศิลาเป็นคนจ้างหมอที่เก่งที่สุดและพยาบาลส่วนตัวมารักษาพ่อแกที่คฤหาสน์ของแก เพราะพ่อแกไม่ยอมไปรักษาที่โรงพยาบาลคุณศิลาก็เลยจ้างหมอฝีมือดีครึ่งโรงพยาบาลดังมาประจำที่บ้านของแก" "..." น้ำหนาวที่ได้ฟังอ
ตอนที่ 43 โดยมีสายตาเกลียดชังของน้ำหนาวมองตามแผ่นหลังแกร่งของศิลาไปจนลับตา อาบน้ำไม่นานนักศิลาก็เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวพันรอบเอวสอบอย่างหมิ่นเหม่ "ไม่ง่วงเหรอ" ศิลาเอ่ยถามน้ำหนาวที่นั่งดูทีวีอยู่บนเตียงนอนพลางใช้ผ้าขนหนูอีกผืนเช็คหยดน้ำจากเส้นผมดำขลับที่เปียกอยู่บนศีรษะของ
ตอนที่ 45 "ถ้าต้องการให้เฮียทานเฮียก็จะทานถ้าจะทำให้หนาวไม่โกรธเฮีย" ศิลาเอ่ยทิ้งท้ายก่อนจะอ้าปากรับยาพิษอย่างไม่ลังเลใจ เคว้ง!!! เสียงชามแตกดังขึ้นเสียงดังเป็นน้ำหนาวที่วิ่งเข้ามาปัดถ้วยซุปฝักทองและช้อนในมือของศิลาทิ้งลงพื้นห้องอย่างแรงศิลาที่เห็นอย่างนั้นก็นิ่งเงียบไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเขาจ้องมอง
ตอนที่ 44 สองชั่วโมงต่อมา "กลับมาแล้วเหรอ" ศิลาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าน้ำหนาวเดินเข้ามาภายในคฤหาสน์หลังจากที่เธอขอออกไปเจอเพื่อนสนิทอย่างพรีมเมื่อหลายชั่วโมงก่อน "ค่ะ" "ทานอะไรมารึยัง" ศิลาเอ่ยถามเสียงเรียบพลางเดินเข้ามาสวมกอดร่างบางที่ยืนอยูตรงหน้าเอาไว้หลวมๆ "ทานมานิดหน่อยแล้วค่ะ" น้ำหนาวตอบพลาง