ログイン"อึก ศิลาอย่าทำฉันเลย ฮือๆ ปล่อยฉันไปเถอะนะ" "ถ้าปล่อย แล้วเธอจะกลับมาคบกับฉันไหม?"
もっと見る"อึกฮือๆ" น้ำหนาวสะอื้นไห้จนตัวโยนเมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่ออกไปแล้วเธอกอดลำตัวหนาของศิลาเอาไว้แน่นเขาเองก็กำลังสวมกอดเธอเอาไว้แน่นเหมือนกัน "กูไปช่วยพ่อไอ้ศิลาจัดการเรื่องงาน มึงไปจัดการบอกญาติทุกคน" อัคคีเอ่ยบอกการันต์ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาจากห้องนอนของภูวดลตรงไปหาครามคุณพ่อของศิลาทันที สามเดือนต่อม
"คุณภูว เชื้อไม่ได้ติดกันง่ายขนาดนั้นอีกอย่างพวกเราใส่แมสก์กันทุกคน" เป็นซิตาที่เอ่ยขึ้นซิตาเองตั้งแต่รู้ว่าภูวดลตรวจพบเชื้อมะเร็งเธอก็มาคอยดูแลเขาอยู่เรื่อยๆไม่ได้ทิ้งภูวดลอย่างที่ใจเธออยากจะทำ "ไม่ อย่าเข้ามาใกล้ผมเลยผมทำผิดกับคุณและลูกมามากอย่าทำให้ผมต้องเป็นสาเหตุทำให้คุณกับลูกต้องลำบากเลย" ภูว
The End "เมื่อวานหนาวจะฆ่าเฮีย" น้ำหนาวเอ่ยขึ้นทำให้ศิลาที่กำลังใช้ปากดูดดุนติ่งสวาทของเธออยู่หยุดนิ่งไป "เรื่องเมื่อวานก็ส่วนเมื่อวาน มันผ่านมาแล้ว" "หนาวขอโทษ" น้ำหนาวเอ่ยขอโทษเสียงสั่นพร้อมกับหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นดวงตาคู่สวย "โดนเอ็นกระแทกเข้าไปสติเลยกลับเข้าร่าง?" น้ำเสียงทุ่มต่ำของใครคนหนึ่งด
ตอนที่ 46 "อ๊าส์อ๊าสสสสส!!!" ศิลากระตุกเกร็งอย่างหนักก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นฉีดพ่นเข้ามาในโพรงปากเล็กทุกหยาดหยดจนล้นทะลักโพรงปากออกมาเปรอะเปื้อนปลายคางมน "แค่กๆ!แค่กๆ!" น้ำหนาวสำลักน้ำกามของศิลาหน้าดำหน้าแดงศิลาจ้องมองใบหน้าแดงก่ำของเธอไม่วางตาพลางใช้นิ้วยาวแกร่งเช็คคราบน้ำกามบนริมฝีปากออกให
"อะไรนะ?" ศิลาที่ได้ยินอย่างนั้นจึงรีบดันใบหน้าหวานของน้ำหนาวออกจากไหล่แกร่งของตัวเองทันที "ปะ..เปล่าค่ะหนูแค่ถามว่าศิลาจัดการคนพวกนั้นหมดเลยเหรอคะ" น้ำหนาวคลี่ยิ้มหวานให้ศิลาก่อนจะซบใบหน้าเข้าหาไหล่แกร่งอีกครั้ง "ครับ" "ศิลาลงไปทานข้าวเที่ยงกับหนูไหมคะ" "ครับ" ศิลาตอบรับในลำคอหนาเบาๆก่อนจะอุ้ม
ตอนที่ 42 "ครับ" ศิลาตอบรับอยากไม่เรื่องมากก่อนจะหันไปพูดกับอัคคีที่นั่งอยู่บนโซฟาปลายเตียงผู้ป่วยกับข้างกายของนิสา "ฝากเมียกูด้วย" ศิลาเอ่ยก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงทำให้นาวารีบลุกเดินตามออกไป "ไม่ต้องตามมา มึงอยู่เฝ้าเมียกูที่นี่" คำสั่งของศิลาทำให้นาวาหยุดเดินและหันหลังกลับมานั่งที่เดิม
ตอนที่ 41 @สองวันต่อมา @โรงแรมหรูใจกลางกรุงประเทศญี่ปุ่น "มาทำไม" นิสาที่นั่งอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่นเอ่ยถามเสียงเข้มเมื่อเห็นว่าอัคคีเสียมารยาทเปิดประตูห้องพักของเธอเข้ามาหลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานร่วมเดือน "เก็บของรึยัง?" อัคคีเลิกคิ้วขึ้นเอ่ยถามพลางกวาดสายตามองสำรวจห้องพักของคู่หมั้นสาวอย่างจับผ
ตอนที่ 40 "อึก" น้ำหนาวสะอื้นไห้อย่างหนักจนตัวโยนหัวใจของเธอแหลกสลายอย่างละเอียดไม่มีชิ้นดีศิลาในตอนนี้ก็เสียใจไม่ต่างกันกับเธอ "เฮียขอโทษ" ริมฝีปากหยักได้รูปเอ่ยขอโทษครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความสำนึกผิดพลางกดจูบลงที่ขมับบางด้วยความหวงแหน "ฮือๆ!ฮือๆ!ผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหน อึก หล่อนไม่สมควรที่จะมีชีวิ