ログイン"อึก ศิลาอย่าทำฉันเลย ฮือๆ ปล่อยฉันไปเถอะนะ" "ถ้าปล่อย แล้วเธอจะกลับมาคบกับฉันไหม?"
もっと見る"อึกฮือๆ" น้ำหนาวสะอื้นไห้จนตัวโยนเมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่ออกไปแล้วเธอกอดลำตัวหนาของศิลาเอาไว้แน่นเขาเองก็กำลังสวมกอดเธอเอาไว้แน่นเหมือนกัน "กูไปช่วยพ่อไอ้ศิลาจัดการเรื่องงาน มึงไปจัดการบอกญาติทุกคน" อัคคีเอ่ยบอกการันต์ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาจากห้องนอนของภูวดลตรงไปหาครามคุณพ่อของศิลาทันที สามเดือนต่อม
"คุณภูว เชื้อไม่ได้ติดกันง่ายขนาดนั้นอีกอย่างพวกเราใส่แมสก์กันทุกคน" เป็นซิตาที่เอ่ยขึ้นซิตาเองตั้งแต่รู้ว่าภูวดลตรวจพบเชื้อมะเร็งเธอก็มาคอยดูแลเขาอยู่เรื่อยๆไม่ได้ทิ้งภูวดลอย่างที่ใจเธออยากจะทำ "ไม่ อย่าเข้ามาใกล้ผมเลยผมทำผิดกับคุณและลูกมามากอย่าทำให้ผมต้องเป็นสาเหตุทำให้คุณกับลูกต้องลำบากเลย" ภูว
The End "เมื่อวานหนาวจะฆ่าเฮีย" น้ำหนาวเอ่ยขึ้นทำให้ศิลาที่กำลังใช้ปากดูดดุนติ่งสวาทของเธออยู่หยุดนิ่งไป "เรื่องเมื่อวานก็ส่วนเมื่อวาน มันผ่านมาแล้ว" "หนาวขอโทษ" น้ำหนาวเอ่ยขอโทษเสียงสั่นพร้อมกับหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นดวงตาคู่สวย "โดนเอ็นกระแทกเข้าไปสติเลยกลับเข้าร่าง?" น้ำเสียงทุ่มต่ำของใครคนหนึ่งด
ตอนที่ 46 "อ๊าส์อ๊าสสสสส!!!" ศิลากระตุกเกร็งอย่างหนักก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นฉีดพ่นเข้ามาในโพรงปากเล็กทุกหยาดหยดจนล้นทะลักโพรงปากออกมาเปรอะเปื้อนปลายคางมน "แค่กๆ!แค่กๆ!" น้ำหนาวสำลักน้ำกามของศิลาหน้าดำหน้าแดงศิลาจ้องมองใบหน้าแดงก่ำของเธอไม่วางตาพลางใช้นิ้วยาวแกร่งเช็คคราบน้ำกามบนริมฝีปากออกให
"กรี๊ดดดด!เจ็บ..ฮือๆ" เด็กสาวกรีดร้องดังลั่นพลางดีดดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวดที่สุดเท่าที่เธอเคยโดนศิลารังแกมา ความเจ็บปวดนี้เจ็บปวดยิ่งกว่าตอนที่โดนศิลาพรากพรหมจรรย์ที่เธอหวงแหนมาทั้งชีวิตไปอย่างโหดร้ายทารุณ ศิลาก้มมองเลือดสีแดงสดที่ไหลออกมาจากช่องทางรักด้านหลังของเด็กสาวอย่างพึงพอใจ "ฮือๆ" เด็กสาวส
ตอนที่ 24 "น้ำหนาว ฉันถามว่าเธอคุยกับใคร" ศิลาเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาอย่างไม่สบอารมณ์พลางเดินตามน้ำหนาวเข้าไปในห้องน้ำติดๆ "โอ๊ย!" น้ำหนาวร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวดเมื่อโดนศิลาใช้มือหนาดึงขยุ้มกลุ่มผมของเธอจากด้านหลังอย่างแรงจนแผ่นหลังบางของเธอถลาเข้ามาชนแนบชิดกับแผงอกแกร่งเปลือยกายของศิลา "ผู้ใหญ่ถา
ตอนที่ 23 "ฉันจะเสียดายผู้ชายเลวๆ อย่างนายทำไม..จริงไหม?" น้ำหนาวเอียงคอพูดทำเอาศิลาที่เป็นคนอารมณ์ร้อนเหมือนกันขบกรามแน่นอย่างไม่สบอารมณ์ "ปล่อยฉันนะศิลา" น้ำหนาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บเมื่อโดนมือหนาของศิลาบีบเรียวแขนของเธออย่างแรง "พอฉันช่วยจัดการปัญหาที่บ้านของเธอเสร็จแล้ว เธอก็ถีบหัวส่งฉันทันทีเ
ตอนที่ 22 "เห้ย! รีบปิดสิว่ะ!" ดนัยโวยวายขึ้นมาเสียงดังก่อนจะวิ่งเข้าไปปิดหน้าจอโปรเจคเตอร์อย่างรวดเร็วแต่ก็ไม่ทันกาล นักข่าวต่างเก็บภาพและวีดีโอของดนัยและวาวาเอาไว้หมดแล้ว "ห้ามเอาลงเน็ตใครเล่นข่าวฉันฉันจะฟ้องให้หมด!" ดนัยตวาดเสียงดังลั่นด้วยความโมโหและตกใจในเวลาเดียวกัน "วาแกเอากับพ่อเลี้ยงเหรอ