LOGIN"อึก ศิลาอย่าทำฉันเลย ฮือๆ ปล่อยฉันไปเถอะนะ" "ถ้าปล่อย แล้วเธอจะกลับมาคบกับฉันไหม?"
View More"อึกฮือๆ" น้ำหนาวสะอื้นไห้จนตัวโยนเมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่ออกไปแล้วเธอกอดลำตัวหนาของศิลาเอาไว้แน่นเขาเองก็กำลังสวมกอดเธอเอาไว้แน่นเหมือนกัน "กูไปช่วยพ่อไอ้ศิลาจัดการเรื่องงาน มึงไปจัดการบอกญาติทุกคน" อัคคีเอ่ยบอกการันต์ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาจากห้องนอนของภูวดลตรงไปหาครามคุณพ่อของศิลาทันที สามเดือนต่อม
"คุณภูว เชื้อไม่ได้ติดกันง่ายขนาดนั้นอีกอย่างพวกเราใส่แมสก์กันทุกคน" เป็นซิตาที่เอ่ยขึ้นซิตาเองตั้งแต่รู้ว่าภูวดลตรวจพบเชื้อมะเร็งเธอก็มาคอยดูแลเขาอยู่เรื่อยๆไม่ได้ทิ้งภูวดลอย่างที่ใจเธออยากจะทำ "ไม่ อย่าเข้ามาใกล้ผมเลยผมทำผิดกับคุณและลูกมามากอย่าทำให้ผมต้องเป็นสาเหตุทำให้คุณกับลูกต้องลำบากเลย" ภูว
The End "เมื่อวานหนาวจะฆ่าเฮีย" น้ำหนาวเอ่ยขึ้นทำให้ศิลาที่กำลังใช้ปากดูดดุนติ่งสวาทของเธออยู่หยุดนิ่งไป "เรื่องเมื่อวานก็ส่วนเมื่อวาน มันผ่านมาแล้ว" "หนาวขอโทษ" น้ำหนาวเอ่ยขอโทษเสียงสั่นพร้อมกับหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นดวงตาคู่สวย "โดนเอ็นกระแทกเข้าไปสติเลยกลับเข้าร่าง?" น้ำเสียงทุ่มต่ำของใครคนหนึ่งด
ตอนที่ 46 "อ๊าส์อ๊าสสสสส!!!" ศิลากระตุกเกร็งอย่างหนักก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นฉีดพ่นเข้ามาในโพรงปากเล็กทุกหยาดหยดจนล้นทะลักโพรงปากออกมาเปรอะเปื้อนปลายคางมน "แค่กๆ!แค่กๆ!" น้ำหนาวสำลักน้ำกามของศิลาหน้าดำหน้าแดงศิลาจ้องมองใบหน้าแดงก่ำของเธอไม่วางตาพลางใช้นิ้วยาวแกร่งเช็คคราบน้ำกามบนริมฝีปากออกให
ตุ้บ! ใบหน้าของวาวาหันไปตามแรงเตะของเท้าใหญ่ของศิลาเตะเข้าที่ริมฝีปากจนเลือดกลบปากฟันหน้าสามซี่หลุดหักออกมาจากเหงือกไหลลงบ่อปลาปิรันยา "กรี๊ดดด!วาช่วยแม่ด้วย" ปาลีกรีดร้องด้วยสุดแสนทรมานเอ่ยขอความช่วยเหลือจากลูกสาวที่สภาพยับเยินไม่ต่างจากเธอ ตูม! "แม่!!!กรี๊ดดด!!" วาวากรี๊ดร้องสุดเสียงด้วยความตก
ตอนที่ 39 "นายหญิง" นาวาเบิกตาโตด้วยความตกใจเมื่อวิ่งออกมาที่ประตูด้านหลังบริษัทพบว่าผู้เป็นนายหญิงนอนสลบจมกองเลือดอยู่กับพื้นพวงแก้มที่เคยเป็นสีชมพูระเรื่อเปลี่ยนเป็นสีขาวซีด "หนาว" ศิลารีบวิ่งเข้ามาช้อนร่างไร้สติของน้ำหนาวขึ้นด้วยหัวใจที่แหลกสลายดวงตาคมกริบจ้องมองเลือดสีแดงสดที่กลางระหว่างขาของค
"พ่อเป็นอะไรเหรอคะ" น้ำหนาวเอ่ยถามด้วยความงุนงงกับท่าทางลุกลี้ลุกลนของวาวาราวกับเธอกำลังถูกตามล่าหรือทำความผิดอะไรสักอย่างมา "ตอนนี้พ่อป่วยไม่ได้ไปทำงานมาเป็นเดือนแล้ว ตอนนี้พ่อไม่มีเงินเลย" "พ่อป่วยเป็นอะไรเหรอคะ" "เรื่องมันยาวน่ะ ไว้เดี๋ยวเล่าให้ฟังอีกทีหนาวมีเงินให้พ่อยืมก่อนไหมพ่อฝากเรามายืมเ
ตอนที่ 38 "ให้ผมโอนเงินเข้าบัญชีของภูวดลเลยไหมครับ" "ไม่ต้อง มันอยากได้เงินมันต้องทำงานแลกจะเอาคำว่าป่วยมาเป็นข้ออ้างไม่ได้ คนที่ไม่มีแขนไม่มีขาคนตาบอดยังรู้จักทำงาน มันเกิดมาครบสามสิบสองแท้ๆถ้ามันคิดได้แค่นี้ก็ปล่อยมันไป ถือว่ากูช่วยเหลือมันมาเยอะแล้ว ยิ่งกูช่วยมันยิ่งไม่ยอมทำอะไรจะนอนรอเงินโอนเข