LOGIN“เด็กนี่เด็กใหม่เหรอวะไอ้ช้อย” เสียงทุ้มเหี้ยมกรอกส่งมาในสายทันทีที่ลูกน้องมือขวากดรับสาย “ครับคุณยักษ์” “พามาห้องกูซิ กูอยากทดสอบของกำนัลชิ้นใหม่” ปากหนาสั่งการผ่านโทรศัพท์พร้อมจ้องจอมอนิเตอร์รุ่นใหม่ล่าสุดบนโต๊ะทำงานตัวเอง “ครับคุณยักษ์” “อือ...หน้าละอ่อนแบบนี้ถึงสิบแปดยังไอ้ช้อย” “แม่เธอบอกถึงแล้วครับ” หึหึ “เดี๋ยวก็รู้ว่าถึงไม่ถึง ตอนนี้มึงพาขึ้นมาหากูก่อน กูอยากทดสอบเด็กใหม่” “ครับคุณยักษ์” คนหน้าตึงคิ้วดกหนา ดวงตาสีทมิฬ จมูกโด่งเป็นสันตามแบบฉบับหนุ่มลูกครึ่งไทย-สเปน ใบหน้าดุดันแต่โคตรเถื่อนได้ใจสาวๆ ที่พบเห็นสุดๆ มุมปากหยักยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะวางโทรศัพท์ในมือไว้แล้วคว้าซองบุหรี่มาจับไว้แทน
View Moreในความมืดมิดก็ยังมีความดำมืดอีกด้านซุกซ่อนอยู่ แน่นอนว่าผู้คนที่เข้ามาในนี้ล้วนแล้วแต่เป็นคนโลภและหลงใหลในกามทั้งนั้น คนพวกนี้มักไม่รู้ตัวว่าตัวเองถูกความโลภ กิเลสตัณหาเข้าครอบงำ และแน่นอนว่าเขาหากินกับความโลภของคนพวกนี้
ธุรกิจของเขาเป็นศูนย์รวมของคนโลภ คนเลว คนค้าขายชาติก็ว่าได้ เพราะที่นี่คือกาสิโนและมีเลานจ์เพื่อให้นักพนันทั่วโลกที่แวะเวียนมาเยี่ยมใช้บริการได้ผ่อนคลาย เวลานั่งเล่นก็จะมีสาวๆ มาบริการคลอเคลีย จะว่าไปใครจะเอาท์ดอร์หรือเซ็กซ์หมู่ระหว่างเล่นการพนันก็ยังได้ เพราะนี่คืออาณาจักรของนาย “ยักษ์ คีรี ดอว์สัน” หนุ่มลูกครึ่งไทย - สเปน วัย 34 ปี ธุรกิจนี้เป็นธุรกิจที่เขาสร้างขึ้นมาเองกับมือ เขาเริ่มจากศูนย์ เพราะเขาเป็นเด็กกำพร้าที่พ่อกับแม่ทิ้ง และเผอิญเขามีโชคด้านการเสี่ยงดวงจึงทำให้เขามีทุกวันนี้ได้
“ไอ้พวกโง่” ยักษ์หยักยิ้มมองลูกค้าที่รวยแต่อวดฉลาดของตัวเอง ที่ตอนนี้นำเงินมาให้เขาที่บ่อน แน่นอนว่าที่แห่งนี้เป็นกาสิโนลับ ที่มีแต่พวกมีเงินเท่านั้นที่จะเข้ามาได้ ถ้าใครมีไม่ถึงห้าสิบล้านก็เข้ามาในนี้ไม่ได้ หรือถ้าเขาไม่เชิญก็ไม่สามารถเข้ามาในอาณาจักรของเขาได้เช่นกัน
“คุณยักษ์ครับ”
“ว่าไงไอ้เสริม”
“คุณนายลุลามาขอพบครับ”
“หึ! ถ้าไม่มีเงินมาใช้หนี้ก็ให้กลับไป” เขาสะบัดหน้าเดินไปทิ้งตัวลงนั่งยกขาไขว่ห้างที่โซฟาตัวนุ่มราคาแพงของตัวเองพร้อมกับคว้าแก้วบรั่นดีตรงหน้าขึ้นมาจิบดื่ม
“คุณนายลุลามีของมาขัดดอกครับ”
“ขัดดอก?”
“ครับ”
“นายก็จัดการตีราคาของขัดดอกไปสิ ไม่เห็นต้องมาถึงฉันเลยเสริม”
“ครับคุณยักษ์” แล้วเสริมก็โค้งคำนับให้นายหนุ่ม ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานที่เป็นทั้งห้องพักส่วนตัวของเขา ยักษ์ คีรี ดอว์สัน เป็นเจ้าของตึกสูง 80 ชั้น และชั้นใต้ดินของตึกแห่งนี้ก็เป็นกาสิโนลับแต่ไม่เถื่อน เพราะเขาทำทุกอย่างตามกฎหมาย ส่วนชั้นอื่นๆ เขาปล่อยให้บริษัทมาเช่าเป็นสำนักงาน
“ไอ้เสริม อย่าลืมไปบอกให้ผู้จัดการเลานจ์ของเราส่งเด็กมาบริการฉันสักสองคนด้วยล่ะ ตอนนี้ฉันอยากผ่อนคลาย” เขาสั่งลูกน้องคนสนิท ก่อนที่มันจะเดินพ้นออกจากห้องไป
“ครับคุณยักษ์” เสริมหยุดเดินหมุนตัวมารับคำสั่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปจากห้องพร้อมกับปิดประตูแนบสนิทเหมือนเดิม
ทุกอย่างในชีวิตของยักษ์ คีรี ดอว์สัน เขาได้มาด้วยความยากลำบาก และตอนนี้เมื่อเขามั่นคงมากพอแล้ว เขาก็ใช้เงินสร้างอำนาจและความโสมมนี้ขึ้นมา เขาหากินกับความโลภของมนุษย์ที่หิวโหยเงิน ตัณหา และแน่นอนว่าเขาก็เป็นหนึ่งในคนโลภและบ้าตัณหามาก่อนที่จะค้นพบว่ามันสามารถสร้างเงินและอำนาจให้เขาได้เหมือนวันนี้ เพียงแค่เวลา 7 ปี เขาก็มีพร้อมทุกอย่าง อำนาจ เงินตรา ที่เสกสรรทุกอย่างให้เขาได้ตามที่ใจต้องการ
ผ่านไปไม่นานก็อาบน้ำเสร็จ เรณุวัฒน์อุ้มร่างอวบอิ่มเปลือยเปล่าที่เช็ดตัวเป่าผมที่สระให้จนแห้งดีแล้วออกมาจากห้องน้ำโดยไร้เสื้อผ้าทั้งเขาและเธอ ชายหนุ่มวางภรรยาสุดที่รักลงบนเตียงอย่างเบามือ แล้วก็เดินย้อนไปปิดไฟแล้วเดินกลับมาที่เตียงหาคนตัวเล็กน่าฟัดของตัวเองบนเตียง แม้จะมืดแต่เขาก็จำทุกสัดส่วนตารางนิ้วของกายสาวได้ “เข้าหอทั้งทีเราจะนอนไม่ได้นะทูนหัว” “หวานรู้ค่ะ ทุกคืนหมอเรย์ก็ไม่ปล่อยให้หวานได้นอนสบายสักคืน” “ทำใจหน่อยนะมีผัวอย่างหมอ หมอก็แบบนี้แหละ เซ็กซ์จัด” เขาขึ้นไปนอนข้างๆ เธอบนเตียงแล้วจับเธอพลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้ตัวเองพร้อมกับเขาขยับตัวไปโอบกอดเธอจากด้านหลังโดนที่ส่วนแข็งตัวยืดได้หดได้ก็บดเบียดเสียดสีกับร่องทวารสวาทของแม่คนน่ารักของตัวเอง “อืม...หมอเรย์คนเดียวรึเปล่าเซ็กซ์จัด หมอคนอื่นไม่น่าจะใช่” เธอกุมมือหนาที่โอบกอดจากด้านหลังมากุมสองเต้าอวบอูมตัวเองพร้อมกับบดเบียดก้นกลมกลึงเสียดสีไปกับท่อนส่วนแข็งแรงกลางหว่างขาของสามีที่เสียดสีปลุกเร่าความร้อนรุ่มอยู่ด้านหลัง “อือ...รู้ทันหมอเรย์ที่สุดเมียจ๋าใครเนี่ย หมอรักหวานนะ” เขาเอ่ยเสียงพร่าพร้อมก้
ค่ำคืนนี้คนที่ได้รับช่อดอกไม้จากเจ้าสาวคืออนุทินและเรณุพัฒน์ ก็ได้รับเช่นกัน วันนี้ศิรดาโยนช่อดอกไม้สองช่อ สองหนุ่มโสดได้รับแบบช่อดอกไม้ตกลงใส่มือราวกับจับวางก็ว่าได้ “ไง...ไอ้นุ โซ มีคนจะแต่งงานด้วยแล้วรึยัง” รามสูรเอ่ยถามเพื่อนรักและน้องชายของเพื่อนที่ยืนถือช่อดอกไม้คุยกันอยู่ริมสระน้ำ “ไม่! ไม่อยากหาห่วงผูกคอ ดูอย่างไอ้หมอเรย์สิ มันบอกไม่ยินดีแต่งงานกับเขา ไม่มีทางรักเขา ไงล่ะ แต่งงานสองรอบไปเลยครับกับเจ้าสาวคนเดิม แถมมีลูกด้วยรอบนี้” อนุทินเอ่ยแขวะเพื่อนรักเมื่อย้อนนึกถึงคำพูดของเรณุวัฒน์ในงานแต่งงานครั้งก่อน “ตอนนี้ทั้งรักทั้งหลงพี่สะใภ้เลยครับพี่นุ พี่ราม พี่เรย์ของผมหวงพี่สะใภ้มาก โซจะเข้าใกล้แทบไม่ได้เลย ปากบอกไม่รักเขา จืดชืด ไม่ใช่สเปค ไม่ใช่ไปไม่ใช่มา ตกหลุมรักจนโงหัวไม่ขึ้นแหละครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ จะออกไปดื่มกับเพื่อนในเมืองสักหน่อย” พูดจบเรณุพัฒน์ก็เดินออกจากกลุ่มพร้อมกับเจ้าบ่าวในค่ำคืนนี้เดินเข้ามาแทนที่ “นินทาอะไรกูอีกพวกมึง” มาถึงก็ถามเพื่อนทั้งสองทันที “เปล่านินทา ก็จะพูดให้ได้ยินเนี่ยแหละ เป็นไงล่ะ ไม่รักเขา สุดท้ายก็ตายกับคำพูดต
“หวานดีใจ อึก! ฮือๆๆ หมอเรย์...หมอเรย์รักหวานจริงๆ เหรอคะ?” เธอถามเสียงสั่นเครือ “เด็กโง่ ไม่รักไม่ทำแบบนี้หรอกนะ ลาออกจากงานแล้วกลับไปอยู่ด้วยกันนะ กลับไปเป็นเจ้าสาวของหมอโฉดคนนี้นะ ไปเป็นครอบครัวกันอีกครั้งนะ ไปเริ่มต้นกันใหม่นะเด็กดี” เขาบอกกับเธอพร้อมกับเช็ดน้ำตาออกจากแก้มให้อย่างอ่อนโยนพร้อมใช้มืออีกข้างกุมมือเล็กแน่น “อือ...หวานจะกลับไปกับหมอเรย์ หวาน...คิดถึงหมอเรย์” แล้วเธอก็โผตัวเข้ากอดคนตัวโตพร้อมกับเขาโอบกอดเธอกลับแนบแน่น “หมอเรย์รักหวานนะ หวานล่ะ รักหมอเรย์ไหมฮึ” “อึก! ระ...รักค่ะ รักตั้งแต่แรกเจอแล้วค่ะ อึก! ฮือๆ คนใจร้าย” เธอซุกหน้ากับอกแกร่งสะอื้นไห้ทุบตีไหล่เขาระบายความเสียใจที่ผ่านมาของตัวเองไปด้วย “โอ๋...ไม่ร้องนะเด็กดีของหมอเรย์ ต่อไปนี้หมอเรย์จะเป็นคนใหม่ จะเป็นผัวที่ดีของหวาน จะเป็นผัวที่น่ารักของทูนหัว ชูว์...ไม่ร้องเป็นเด็กสิครับ” “หมอเรย์บ้า!” ยิ่งเขาปลอบ เธอก็ยิ่งร้องไห้ทุบตีเขาแรงขึ้นจนเขาต้องรวบมือน้อยๆ ทั้งสองไว้ หากขืนปล่อยให้ตีต่อไป เขาได้ช้ำแน่นอน “แล้วยังจะออกไปจากห้องนี้อีกไหม” เขาถามเธอ “อ
“หมอเรย์ไม่ได้ต้องการแค่ลูก หมอเรย์ต้องการแม่ของลูกด้วย” “คนใจร้ายอย่างหมอต้องการหวานไปทำไมกันคะ ถ้าต้องการไปบำเรอความใคร่ไปสนองตัณหาตัวเองก็พอเถอะค่ะ หวานไม่อยากเป็นแบบนั้นอีกแล้ว ไม่อยากอยู่กับคนที่จิตใจดำมืด ต่ำทราม ถ่อย เถื่อน โฉดอย่างคุณ แค่ช่วงเวลาสั้นๆ ที่เราอยู่ด้วยกันหวานก็ทุกข์พอแล้ว อย่าให้หวานต้องกลับไปเป็นแบบเดิมอีกเลยค่ะ เราต่างคนต่างอยู่เถอะ” เธอแกะมือใหญ่ที่สอดประสานกันที่หน้าท้องตัวเองออกทั้งน้ำตา “ไม่เอา ฉันไม่ให้เธอไปไหนทั้งนั้นหวานจนกว่าจะคุยกันรู้เรื่อง เธอไม่รู้รึไงว่าเพราะอะไร ทำไมฉันถึงต้องการเธอกับลูกฮึ” เขาตอบกลับพร้อมกับย่อตัวคุกเข่าโอบกอดรั้งเธอไว้จากด้านหลัง “หมอเรย์ทำอะไรคะ ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะ” คนที่ถูกกอดจากด้านหลังอีกครั้งก็สั่งเขาพร้อมกับสั่งให้เขาลุกขึ้น เขามาคุกเข่าแบบนี้ทำไม “ไม่! หมอเรย์จะไม่ลุกขึ้นจนกว่าหวานจะยอมให้โอกาสหมอเรย์” “เพื่ออะไรคะ? ถ้าเพื่อลูกพอเถอะค่ะ ยังไงเราก็เป็นพ่อแม่ของเขาอยู่แล้ว” “เพื่อเราไงทูนหัว กลับไปกับหมอเรย์นะ สองเดือนที่ผ่านมาหมอคิดถึงหวานมาก หมอไม่มีความสุขเลย หมอ...” เรณุวัฒน์นิ่
“เออ! กูบอกมึงแล้วไง อย่าเสือกเรื่องของกู ไปได้แล้ว ผัวเมียเขาจะอยู่ด้วยกัน” รามสูรพูดพร้อมกับฉุดเพื่อนให้ลุกขึ้นแล้วลากออกไปนอกห้อง “อย่าเสือกอีกเข้าใจไหม ไม่งั้นหน้าหล่อๆ มึงได้หมดหล่อแน่” เมื่อผลักหมอหนุ่มออกนอกห้องก็ไม่ลืมขู่
“อือ...ทำให้ผมแตกก่อนสิ เร่งลิ้นและแรงดูด อ่า...ทูนหัว ทำแบบนั้นแหละ อื้อ...ผมแตกแล้วค่อยขึ้นคร่อมขย่มผม ซี้ด เสียว โอว์...” เสริมคำรามพร่าด้วยความเสียวซ่านเมื่อพูดยังไม่ทันสุดความสาวอ้วนก็ทำให้เขาทรมานเสียวเอ็นเนื้ออีกครั้ง ปากน้อยของหล่อนครอบครองกลืนกินความเป็นชายพร้อมดูดคลึงระรัวปลายลิ
“อ่า...ผมจัดการเองอ้วน ผมรับไม้ต่อเอง คุณเก่งมากคนดีของผัว อ่า...เสียว แน่น อืม...” เสริมทำหน้าที่ต่อจากคนตัวอ้วนเหนือร่างที่ตอนนี้อ่อนแรง หล่อนเคลื่อนไหวโยกไปตามแรงกระแทกหนักหน่วงของเขาที่ยกเสียวขึ้นหาด้วยจังหวะดุดัน ไขมันหน้าท้องของหล่อนไหวกระพือไปตามจังหวะเสียวซ่าน สองเต้านั้นสั่นไหวไป
วันนี้วันหยุด นานๆ ทีได้พักผ่อน สาวอ้วนนอนกลิ้งไปมาบนเตียงนุ่มของตัวเอง ก่อนจะลุกเดินขึ้นมาหาอะไรทาน พอดูของสดในตู้เย็นไม่มีเหลือแล้วจึงอาบน้ำแต่งตัวไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตข้างล่างคอนโดเพื่อนำมาทำมื้อเช้าที่สายแล้วของตัวเอง&nb