บทที่14 วันที่เราได้สบตากันอีกครั้ง (2)

“ตลกดีนะ ฉันหาวิธีแทบตายเพื่อให้ได้ไป แต่คุณเอามันมาให้ฉันง่ายๆ ต้องการอะไรก็รีบบอกมา” เธอพูดเสียงแค่นหัวเราะก่อนจะเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงแข็งขึ้น

“นั่งลงก่อน” เขาพูดพลางกลับมานั่งลงแล้วพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อเธอนั่งลงตาม “ผมรู้ว่าครอบครัวพี่เซนไม่ได้ต้องการในสิ่งที่ครอบครัวผมอยากได้...ที่ผมมาก็เพื่อช่วยพี่เซน”

“ช่วย?” ขมวดคิ้วถามอย่างไม่ไว้ใจ “เมื่อกี้ยังไม่นับถือเขาอยู่เลย”

“แค่หมั่นไส้ ช่างเรื่องนั้นเถอะ สำหรับผมพี่เซนไม่ได้น่ากลัวจนผมต้องมาทำเรื่องสกปรกอย่าใช้ผู้หญิงไปต่อลอง ต่อให้ผมจะไม่ใช่คนดีเด่อะไร แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมจะไม่ทำคือการหลบอยู่ใต้กระโปรงผู้หญิงแล้วใช้ทำร้ายใครเพื่อให้ได้มาซึ่งความต้องการของตัวเอง” เขาพูดออกไปตามตรงอย่างจริงจังจนเชอเอมก็รู้สึกได้

“ฉันไม่เข้าใจ จากที่ซิกกับมาตินเล่าให้ฟัง พวกคุณแข่งขันและผลัดกันเล่นงานใส่กันมาตลอด” เธอยังคงไม่เข้าใจและไม่ไว้ใจ

“ก็ถูก แต่ไม่ใช่กับครอบครัวของพี่เซน ผมรู้มาว่าพี่เซนยังไล่ปู่ให้เปลี่ยนใจหันมามองพ่อผม ก็เหมือนตอนเด็กๆ ที่เขามักจะเข้าไปอธิบายและช่วยผม” เขาพูดออกมาถึงความทรงจำในวัยเด็กออกมา ยิ่งทำให้เชอเอมสับสนมากขึ้น

“หมายความว่ายั