Share

อร่อยถูกปาก

Penulis: Baby_Snow
last update Tanggal publikasi: 2026-10-12 21:44:07

ครั้งนี้ฉันกดรับเพื่อนแต่ก็ทิ้งระยะเวลาจนเข้ามาในนอนในห้องแล้ว จากนั้นก็มีคนส่องเฟซบุ๊คฉันเพราะไลค์
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   Special

    [จอมพล]ย้อนกลับไปราวปีกว่าๆ โซนวิศวะหรือโซนวอ.เข้าสู่ช่วงส่งต่อให้ผู้สืบสันดานเพียงคนเดียวนั่นคือฉัตรน้องชายเฉิน ด้วยความเสียดายไม่อยากให้โซนวอ.ที่สรรค์สร้างให้เป็นสวรรค์ของพวกผมหายไปวันหนึ่งที่ผมกำลังคุยกับคุณอยู่ในโซนวอ. ไหว้วานให้มันกับแฟนช่วยไปเลือกซื้อของมาง้องอนแก้มหวาน ผมทำเธองอนที่ปล่อยให้แชทของผู้หญิงยังคงมีเข้ามา ถึงผมจะบริสุทธิ์ใจว่าไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับแชท แต่อารมณ์ผู้หญิงยามเมนส์มาอธิบายแค่ไหนก็หน้าตูมขณะนั้นมีเด็กสถาปัตยกรรมปีหนึ่งมาลองดี ผมกับคุณละทางโลกเรื่องตีนหนักเพราะมีแฟน พูดเรื่องจริงสาบานให้ตายห่าเลย เพราะมีคนรักผมกับคุณถึงเลิกเป็นนักเลงแล้วโยนให้เฉินกับไผ่ออกโรงไอ้ฉัตรตามมาทีหลัง ตะโกนโวยวายหาไอ้พวกนั้นที่ยกทัพกลับไปก่อนแล้วตอนนั้นผมคิดว่ามันน่าจะพาโซนวอ.ของพวกเราเดินทางไปได้อีกหลายปี กระทั่งไอ้เฉินโทรหาผมเมื่อครู่ว่าที่นั่นเกิดเรื่องเลวร้ายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนมีคนฆ่ากันตายที่นั่นผมไปที่เกิดเหตุซึ่งอยู่หลังตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ สบตากับพ่อที่ก็ยืนอยู่ด้วยกันท่ามกลางนักศึกษา นักข่าวและตำรวจมากมายเพื่อนของฉัตรเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ใช้งานโซนวอ.ทำร้ายเด็กนิติศ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   Special

    หนึ่งปีหลังจากนั้นสถานะก็แปรเปลี่ยนเป็นคู่หมั้นท่านอธิการบดีเป็นคนเร่งรัดให้ลูกชายของท่านรับผิดชอบฉันด้วยการหมั้นหมาย อยากให้เด็กดีอย่างฉันกำราบเด็กนิสัยไม่ดีและเจ้าชู้ให้อยู่หมัดตลอดหนึ่งปีฉันแค่ทำตัวน่ารักและเป็นแฟนที่ดี ย้ายกลับมาอยู่บ้านเขา มาเลี้ยงสองแสบ ทำอาหารเย็นให้เขากิน พี่จอมพลเป็นคนดีด้วยตัวของเขา ฉันอาจมีส่วนแค่นิดหน่อยในเรื่องของการอาบชะโลมหัวใจแต่คงเป็นเพราะปีสี่เขาไปฝึกงานและได้สัมผัสประสบการณ์ที่แตกต่างจากเดิม มันเลยหล่อหลอมให้วันนี้พี่จอมพลเป็นคนมีวุฒิภาวะมากพอเรียนจบเขาก็เปิดบริษัทไอทีชื่อว่า W จำกัด ปัจจุบันชื่อเสียงโด่งดังทั้งการบริการ คุณภาพและผู้บริหารหนุ่มหล่อสี่คน ฉันยังอึ้งกับแก๊งตีนมหันตภัยไม่หาย มันใช่พวกเขาในวันวานจริงๆ เหรอ แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ฉันมีว่าที่สามีเป็นผู้บริหารหนุ่มหล่อจริงๆ และเราก็จะแต่งงานกันในอีกหนึ่งปีข้างหน้านี้เพราะตอนนี้เด็กทุนอย่างฉันเข้าทำงานในมหาวิทยาลัยของครอบครัวปัญญารักษ์แล้ว สุดท้ายอนาคตของฉันก็ปรับเปลี่ยนแตกแขนงจากความตั้งใจแรกจริงๆ"จะจ๋ายังไม่เลิกหาแฟนอีกเหรอ" คำถามลอยมาพร้อมกับตัวคนมายืนกอดอกพิงโต๊ะกินข้าว ฉันหันมอ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   โคตรชัดเจน

    หนึ่งอาทิตย์ต่อมา วันเสาร์ที่ไม่หงอยเหงาเพราะฉันมาโผล่ที่จังหวัดกาญจนบุรี พี่จอมพลพาฉันมารีสอร์ทที่อยู่ริมแม่น้ำแควน้อย บรรยากาศมีแม่น้ำ ป่าและภูเขา เพียงเข้าเขตพื้นที่สีเขียวฉันก็เก็บอาการดีใจไม่อยู่ "กลิ่นใบไม้มันดีต่อใจเนอะ""กลิ่นพี่อ่ะ" คนขับยืดแขนมาให้ดม แต่ฉันงับท่อนแขนหนาแทน"ไม่ดีต่ออะไรเลย""ชิ! อุตส่าห์พามาเที่ยว" ฉันลอยหน้าลอยตาเปิดกระจกรับลมเย็นๆ ไม่นานรถก็เลี้ยวเข้ามาในรีสอร์ทติดลำธารและที่พักของเราก็เป็นเต้นท์กระโจมหลังใหญ่"จองหลังเดียวเหรอคะ" "นอนคนเดียวผีหลอกนะ" "พูดอะไรเนี่ย" มานอนต่างถิ่นกับป่ากับเขา มาพูดถึงผีเนี่ยนะ มันน่าตีปาก ฉันเลิกคุยกับเขาแล้วรูดซิปเปิดเต้นท์ มุดลำตัวเข้าไปก็ต้องตะลึงกับภายในในเต้นท์มีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน มีลูกโป่งหลากสีอยู่เต็มไปหมดมีข้อความภาษาอังกฤษที่ทำมาจากลูกโป่งฟอยด์ติดเอาไว้กับผนังเต้นท์ว่า.. 'I'm Sorry' "หนูว่าเรามาผิดเต้นท์นะคะ" ฉันท้วงพี่จอมพลแล้วขยับขาก้าวถอยหลัง แต่กลับชนเข้ากับคนที่เข้ามายืนอยู่ด้านหลัง ฉันตกใจหันหลังกลับมอง"ไม่ผิดครับ" "จะไม่ผิดได้ยังไงคะ มันมีอะไรของใครก็ไม่รู้เต็มไปหมดเลย""ของพี่.. มอบให้แก้มไ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   สารภาพ

    ตลอดสัปดาห์พี่จอมพลคอยรับส่ง มากินข้าวกลางวันด้วยกันที่ตึกคณะโดยพาเพื่อนสลับกันมา เย็นแวะไปบ้านเลี้ยงข้าวกลิ้งกับแก้ว ทำงานของเขาแล้วก็กลับคอนโดมิเนียม เขาทำเรื่องพวกนี้ด้วยใบหน้าที่มีแต่ความเต็มใจและดูไม่เบื่อหน่ายเลย ถึงเช้าวันเสาร์เราเดินทางมายังบ้านของฉันในเวลาแปดโมงเพื่อรับขนมถ้วยตะไล ได้ออเดอร์ที่ต้องตื่นมาทำตั้งแต่ตีสองวันนี้ร้านจึงปิดเพื่อพักผ่อน วันนี้พี่จอมพลแต่งตัวสะอาดสะอ้านด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์ขายาวสีเข้ม ทรงผมปล่อยธรรมดาไม่ได้เซ็ต ด้วยความสูงและสรีระบึกบึนส่งเสริมให้เขาดูหล่อมากและโตเกินวัย ความหล่อคงสะดุดตาแม่อยู่มาก ท่านถึงได้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พ่อก็เอาแต่มองจนคนที่นั่งอยู่ข้างฉันเกิดอาการเกร็ง "ที่ท่านอธิการบดีบอกว่าจะมีเรื่องสารภาพ คืออะไรเหรอ รีบพูดเถอะ เดี๋ยวจะไปช้าเอานะ" แม่เป็นคนเปิดประเด็น ถึงตอนนี้เป็นฉันที่กลัดเกร็ง กลัวคนปากห่ามจะโพล่งพูดไม่เข้าท่าที่สุดฉันหันมองเขา เรานั่งกันอยู่ในบ้านที่มีพัดลมเป่า แต่ฉันเห็นเม็ดเหงื่อเกาะเต็มหน้าผากของพี่จอมพลเลย อะไรกัน! แก๊งตีนมหันตภัยไม่ใช่เหรอ เสียชื่อสุดๆ"ผมกับแก้มหวานเรา.. เอ่อ.. ผมจีบน้องอยู่ครับ"

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   ข่าวดัง

    ข่าวพี่จอมพลกับฉันถูกคนเอาเล่นเดี๋ยวนั้น แต่ฉันมาเห็นตอนจะจ๋ากลับมาแล้วเอามือถือมาให้ดู เพจข่าวซุบซิบของมหาวิทยาลัยแชร์รูปภาพพี่จอมพลนั่งอยู่กับฉัน แคปชั่น.. สงสัยหัวใจของจอมพลลูกชายอธิการบดีหนึ่งในแก๊งตีนมหันตภัยจะไม่ว่างแล้ว เนื้อข่าวเอ่ยชื่อแก้มหวาน คณะไหน สาขาอะไร เรียนอยู่ปีไหน เน้นคำว่าเด็กทุนหนาๆ ด้วย มีคนแชร์จำนวนมาก มีคนคอมเม้นต์มากมายในทำนองเสียใจที่หนุ่มๆ โซนวอ.ถูกฉกไปเป็นคนที่สอง"เปิดตัวแบบเนียนๆ" จะจ๋าใช้หัวไหล่กระแทกแซว "แบบนี้เรียกว่าจริงใจได้ยัง เลิกคุยทั้งมอเพื่อเธอคนเดียวเลยนะเนี่ย""บ้า!"แต่ฉันก็แอบคิดๆ อยู่นะว่าพี่จอมพลกะใช้วิธีนี้ทำให้ฉันเชื่อใจหรือเปล่า ถ้าใช่.. ก็ต้องบอกว่าฉลาดมากขึ้นห้องเรียนฉันก็ถูกเพื่อนถามไถ่ไม่หยุด ฉันทำได้เพียงแต่ยิ้ม จะจ๋าเป็นคนตอบให้ว่าก็ตามที่เห็นตอนนี้คนคิดว่าฉันคบหากับพี่จอมพลแล้วจริงๆ ทั้งที่ความจริงมันไม่ใช่เลยตอนเย็นรถหรูมาจอดที่เดิม เจ้าของรถเดินมารับหนังสือฉันถึงบันไดแล้วเอามือไปจับ"เจอกันพรุ่งนี้เลยแล้วกัน บาย"จะจ๋าชิ่งหนีฉันอีกเหมือนเคย วิ่งปรู๊ดตามหลังรุ่นน้องเดินออกไปแล้ว"พี่พาไปกินชาบูนะ""หืม! ชาบูเหรอคะ""อยากกินไ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   คนสำคัญ

    ตอนเช้าพอจะจ๋าเห็นว่ามีคนยืนรอฉันอยู่ที่ชั้นล่างก็กระโดดขึ้นรถแท็กซี่ไปก่อน ไม่อยากอยู่เป็นก้างขวางคอฉันกับพี่จอมพล ส่วนคนยืนรอก็ชอบเลยล่ะ เปิดประตูรถแท็กซี่ให้จะจ๋าด้วยซ้ำแล้วมาเปิดประตูรถตัวเองให้ฉันขึ้น พอขึ้นรถมาได้ก็สะดุดตากับรองเท้าสลิปออนที่วางอยู่บนพื้น "เผื่อเราอยากเปลี่ยนใส่บ้าง" มือหนาลูบหัวเข่าฉันไปมาก่อนจะผละออกไปแล้วปิดประตู ฉันก้มมองรองเท้าผ้าใบที่ใส่ มันถูกเย็บปิดสนิทอย่างดีแล้วและฉันก็ไม่ได้อยากให้มันขาดอีกเลยถอดออกเปลี่ยนไปรองเท้าสลิปออนแทน พี่จอมพลขึ้นมานั่งที่คนขับ พอเห็นรองเท้าเปลี่ยนไปก็ยิ้มกว้าง"คิดถึงพี่แหละ""มองเท้าแล้วคิดถึงพี่น่ะเหรอคะ" เขาขมวดคิ้ว "ฝากไว้ก่อน"ทำเป็นขู่ เขาไม่กล้าหรอก เช้านี้มีคนพาฉันแวะกินข้าวมันไก่ร้านแถวมหาวิทยาลัย ร้านเล็กๆ แต่รสชาติอร่อยอีกเหมือนเคยแล้วขับรถมาส่งถึงตึกคณะ ยัยคนที่นั่งรถแท็กซี่มาถึงก่อนก็ยืนรออยู่แถวๆ หน้าตึก มาพร้อมกันก็หมดเรื่อง"ไปกินข้าวโซนวอ...พี่มากินที่นี่ดีกว่า เดี๋ยวซื้อมาฝากน้องจะจ๋าด้วย"พูดเองเออเองแล้วก็จุ๊บหน้าผากฉัน ตอนนี้เป็นช่วงทำคะแนน ฉันจะยอมให้เขาทำตามใจแล้วกัน พักกลางวันมีเสียงฮือฮาดังมาให้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status