LOGINอาบเลื่อมหัวมังกรที่รูดชักจนเบ่งบานราวกับดอกเห็ดตูม น้ำหล่อลื่นหลั่งชุ่มลงมาถึงพุ่มขนสีดำที่ตอโคนจรวด หลังจากยืนแอบดูดาลันกับพีรพงษ์เอากันจนพวงสวรรค์ปวดหน่วง
พ่อม่ายที่ครองตัวเป็นโสดมานานอย่างชรัมภ์ ยอมรับอย่างไม่อายว่ามีอารมณ์ไปด้วย เพราะแอบดูในระยะเผาขน ห่างเพียงแค่เมตรกว่าๆ เห็นชัดเจนเต็มตาทั้งภาพทั้งเสียง
“โอ้ว… ”
ชรัมภ์พยายามสลัดอารมณ์วูบวาบทิ้งไป ทั้งที่ตื่นเต้นตกใจ เหงื่อยังซึมชุ่มอยู่ในอุ้งมือทั้งสองข้าง ผุดพราวทั่วหน้าผาก ครั้นพอตั้งสติได้ก็รีบก้าวยาวๆ ลงเรือนมายังห้องน้ำที่อยู่ชั้นล่างของบ้าน
และในขณะที่พีรพงษ์เดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอน ดาลันรีบเดินมาที่หน้าต่าง ทอดสายตามองลงมาข้างบ้าน หล่อนเห็นชรัมภ์กำลังเดินลิ่วๆ ไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ติดกับสระว่ายน้ำหลังบ้าน
“โถ… คุณพ่อผัวคะ แอบดูจนต้องรีบลงมาชักว่าวเลยหรือคะ”
ดาลันร้ายนัก ชรัมภ์คงไม่รู้ว่าเมื่อครู่หล่อนจงใจร้องครางให้เขาได้ยิน และมันได้ผล ดาลันรู้ว่าภาพเหตุการณ์ร่วมเพศสุดเร่าร้อนเมื่อครู่ ทุกฉากทุกตอนล้วนอยู่ในสายตาของพ่อผัวสุดหล่อล่ำ… เขาเห็นทุกอย่าง
ที่ห้องน้ำชั้นล่าง ติดกับสระว่ายน้ำ
ด้วยความอยากรู้ หญิงสาวรีบลงเรือนตามมา ได้ยินเสียงหายใจแรงเหมือนคนเหนื่อยหอบดังออกมาจากห้องน้ำ
ดาลันตัดสินใจคว้าเก้าอี้พลาสติกสีขาวที่วางไว้ข้างสระว่ายน้ำ เอามารองยืนแอบมองที่ช่องลม และพลันนั้นเอง สายตาปะทะเข้ากับเรือนร่างเปลือยเปล่าของพ่อผัวเข้าอย่างจัง
“โห… ”
ดาลันยกมือขึ้นปิดปาก เรือนร่างชองชรัมภ์เซ็กซี่จนหล่อนรู้สึกร้อนวูบวาบ สายตาจับจ้องเรือนร่างเปลือยเปล่ากำยำไปด้วยมัดกล้าม กำลังถือฝักบัวไว้เหนือศีรษะ มืออีกข้างกำลังรูดชักดุ้นเอ็นยาวใหญ่มาก…
‘โอ้ว… คุณพระ’
ที่ต้องอุทานและบอกว่าใหญ่มากก็เพราะว่าดุ้นจรวดของเขาใหญ่เท่าๆ ข้อมือของหล่อน
“เซ็กซี่สุดๆ… ใหญ่สุดๆ”
ดาลันนิ่งงันเหมือนโดนสะกดด้วยความกำยำ หัวใจเต้นระทึก ตาจ้องมือที่กำลังลูบไล้แก่นกายผงาดกล้า ใหญ่ยาวราวกับท่อนแขนเด็ก
เพียงแค่มอง… ดาลันก็รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ความเสียวแล่นร้าวเข้ามาที่ซอกขา อดนึกไม่ได้ว่าจะเสียวซ่านขนาดไหน ถ้าแก่นกายดุ้นนี้สอดใส่เข้ามาให้ความสุขหล่อนแทนของลูกชาย มันคงเสียวมาก แน่นมาก
‘อู้ว... มหึมาสุดๆ… ’
ดาลันแอบร้องครางกับภาพที่เห็น เพราะว่าแก่นกายของพ่อผัวคนนี้ใหญ่ยาวกว่าของพีรพงษ์ผู้เป็นลูกชายหลายเท่านัก หล่อนแทบไม่กระพริบตา จ้องมองเขารูดชักท่อนเอ็นร้อนผ่าว ปูดโปนไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นโอบล้อมลำเนื้อ มองไวๆ เหมือนดุ้นมะระจีนใหญ่ๆ
ในเวลาต่อมา
“ดา… คุณหายไปไหนมา”
พีรพงษ์ที่นอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงร้องถาม เมื่อบานประตูห้องนอนถูกผลักเข้ามาพร้อมกับร่างของภรรยา
“ดะ… ดา… ดาออกไปเดินสูดอากาศมาค่ะ พี่พีร์ขาที่นี่อากาศดีมากค่ะ”
หญิงสาวโกหกเสียงตะกุกตะกัก หากพีรพงษ์ก็ไม่ได้สนใจจะซักไซ้เอาความจริง
“ชายเขาหลังบ้านมีน้ำตกด้วย… ไว้มีเวลาผมจะพาไปเที่ยวนะ”
“ดีจังค่ะ… ที่นี่สวยมากค่ะ สวยเหมือนแดนสวรรค์ ดาไม่แปลกใจแล้วค่ะ… ว่าอะไรดึงดูดให้คุณกลับมาใช้ชีวิตอยู่กับพ่อที่บ้านหลังนี้”
“ใช่… ตอนนี้ผมอยากมีช่วงเวลาเงียบสงบ… ผมจะสร้างผลงานภาพวาดสีน้ำมันเซตใหม่ให้ฝรั่ง มีลูกค้าต้องการภาพวิว แกลอรี่ที่ฝรั่งเศสเพิ่งติดต่อมาเมื่อเดือนก่อน เค้าชอบฝีมือของผม ถ้าเขียนครบเซตสิบกว่าภาพก็ได้เงินหลายแสน”
“โห… ”
ดาลันตาวาว นึกอิจฉานักวาดภาพที่มีพรสวรรค์ ถ้างานเข้าตาฝรั่งก็ขายได้เงินไม่ใช่น้อย
อีกสัปดาห์ต่อมา
ตอนใกล้ค่ำ ภายในไร่องุ่น ปุยเมฆสีขาวล่องลอยอยู่ท่ามกลางผืนฟ้าสีน้ำเงินเข้มของฤดูหนาว คล้อยเคลื่อนไปตามแรงลม ขณะรถมินิออสตินสีดำของพีรพงษ์กำลังแล่นเข้ามาตามถนนเล็กๆ ทอดขนานไปกับแปลงองุ่น แลเห็นช่อสีม่วงเป็นพุ่มพวงระย้าย้อยลงตามมาจากเถา ทอดเกี่ยวไปตามโครงไม้
“ดาจ๋า… ผมมีข่าวดีจะบอก”
พีรพงษ์ก้าวลงจากรถ บอกข่าวดีกับดาลัน หลังจากได้รับอีเมลล์ตอบรับจาก Kelvingrove Art Gallery and Museum เป็นแกลอรี่ชื่อดังของเมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ ได้รับการโหวตให้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เป็นที่ชื่นชอบมากที่สุดแห่งหนึ่งในสหราชอาณาจักร ตกลงว่าจ้างให้
พีรพงษ์ไปวาดภาพสีน้ำมันตามสัญญาจ้างเป็นระยะเวลาสองเดือน“โอ้ว… ดีจังค่ะ ดายินดีด้วยนะคะ… แต่ถ้าพี่พีร์ไปนานถึงสองเดือน… ดาจะอยู่ยังไงคะ”
หญิงสาวทำหน้าดีใจ ก่อนที่ใบหน้าเดียวกันนี้จะเปลี่ยนเป็นกังวลในเวลาต่อมา
“ดาก็อยู่ที่นี่… พี่ไปแค่สองเดือนเท่านั้นเอง ไม่นานสักหน่อย”
พีรพงษ์บอกกับภรรยา ดาลันพยักหน้ารับด้วยความเข้าใจ แวบหนึ่งหล่อนเหลือบมองไปยังร่างกำยำของพ่อผัวที่กำลังปลูกต้นไม้อยู่ข้างๆ บันไดเทอเรสหน้าบ้าน ดาลันเท่านั้นที่รู้ว่าตัวเองกำลังคิดอะไร
“ดูดเยอะๆ… วันนี้นมแม่คัดมากจนปวด”มือข้างหนึ่งโอบร่างของลูกน้อยแนบอก มืออีกข้างบีบหัวนมจนปลายยอดปูดพอง ขยับขยอกอยู่ในอุ้งปากของทารกน้อยดูดดึงกินนมจากเต้าเอร็ดอร่อย‘นมใหญ่เหลือเกิน… แม่คุณเอ๊ย’กำนันทองพึมพำอยู่ในใจ กลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อก ตาจ้องมองริมฝีปากของเด็กน้อยกำลังครอบดูดปลายหัวนมชูชันขึ้นมาเป็นช่ออย่างนึกอิจฉา‘โอ้ว… ’กำนันทองยังคงอุทานอยู่ในใจ ตื่นเต้นจนท่อนเอ็นแข็งเป็นลำ ไม่อาจดึงสายตากลับมาจากภาพของทารกน้อยที่กำลังกะซวกดูดกินนมจนน้ำนมสีขาวเอ่อออกมาชุ่มอยู่รอบๆ ขอบปากจิ้มลิ้ม‘ใหญ่สุดๆ… ’กำนันทองยังคงพึมพำในใจ จ้องมองทารกดูดนมเสียงดังซ่วบๆ อย่างไร้เดียงสานั่งมองอยู่ครู่สั้นๆ จนรู้สึกได้ว่าแก่นกายของตัวเองตั้งลำคัดแข็งแทงตุงขึ้นมาจากกางเกงขาก๊วย“เอ่อ… พ่อขอไปนั่งรอข้างนอกนะ… ”กำนันทองกลัวว่าสะใภ้จะรู้ว่าพ่อผัวมีอารมณ์ จึงรีบขยับลุกขึ้นยืน หันหลังให้สะใภ้ ก้าวเดินออกไปเสียก่อนที่หล่อนจะเห็นความเป็นชายยาวใหญ่ตั้งลำตุงอยู่ในกางเกงขาก๊วยในเวลาต่อมาเมื่อเสร็จจากให้นมลูกแล้วกล่อมนอนจนหลับ วัลยาเดินออกมาจากห้อง เมื่อเห็นว่ากำนันทองไม่อยู่ในบ้าน จึงเดินออกมาที่หน้าบ้าน
กำนันทองหันมาตอบ วัลยารีบห้าม“โถ… ไม่ต้องหรอกค่ะ นอนห้องเดียวกันก็ได้ค่ะ… หนูกับลูกก็ตัวเล็กๆ นอนเตียงเดียวกันก็ได้จ้ะ แล้วหนูก็คงอยู่ไม่กี่วัน บางทีอาจจะไม่ถึงอาทิตย์ ไม่ต้องเสียเวลาจัดห้องให้ใหม่หรอกนะคะ รบกวนพ่อทองเปล่าๆ”คำพูดที่ได้ยิน ยิ่งทำให้พ่อผัวใจเต้นแรง.....“แต่ว่า… ผู้หญิงกับผู้ชาย…นอนห้องเดียวกันสองต่อสองคงไม่เหมาะมั้ง”พ่อผัวกล่าว“ใครว่าสองต่อสองล่ะจ๊ะ… นี่ไง… พ่อทองลืมหรือจ๊ะว่ายังมีอีกคน”วัลยาชี้มายังลูกน้อยที่หล่อนอุ้มไว้แนบอก“มันก็จริง… แต่… ”ไม่ทันที่กำนันทองจะพูดจบ สะใภ้แม่ลูกอ่อนก็ตัดบทด้วยการอุ้มลูกเดินนำเข้ามาในบ้านบ้านของกำนันทองแม้จะเป็นเพียงเรือนไม้หลังย่อม แต่ก็สะอาดสะอ้านน่าอยู่อาศัย.....“บ้านน่าอยู่จังค่ะพ่อทอง… ”หญิงสาวชม หลังจากเดินเข้าไปดูในห้องนอนที่มีทั้งฟูกทั้งเตียง ค่อยๆ วางร่างน้อยๆ ของลูกชายไว้ในมุ้งที่มีฟูกปูไว้กับพื้น ลูกชายของหล่อนกำลังหลับสนิท.....“มันคงไม่สะดวกสบายเหมือนบ้านที่กรุงเทพฯ ของหนู”กำนันทองกล่าว“แบบนี้ก็ได้อารมณ์นะคะ… ได้บรรยากาศดีค่ะ นอนมุ้งก็ได้ความรู้สึกไปอีกแบบ”วัลยามองมุ้งสี่สาย คลุมครอบฟูกปูนอนวางชิดผนัง
วัลยารู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ แต่อุบัติเหตุเมื่อครู่ก็ทำให้กำนันทองรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กำนันทองอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองทรวงอกอวบใหญ่ของสะใภ้แม่ลูกอ่อน ผิวพรรณของหล่อนช่างเนียนขาว ทรวดทรงอวบอัดอะร้าอร่ามทำเอาคนมองใจเต้นแรง “แล้วนี่จะอยู่กี่วันจ๊ะ… ”กำนันทองถามขณะอุ้มร่างจ้ำม่ำของหลานชายไว้ในอ้อมอก“บรรยากาศดีจังค่ะ… ที่นี่อากาศดีมากเลยค่ะ ได้มาเห็นแล้วอยากอยู่สักอาทิตย์”วัลยาตอบขณะทอดสายตามองทิวเขาทาบทะมึนเป็นฉากหลังของไร่สับปะรด ยืดอกสูดเอาความบริสุทธิ์ของมวลอากาศไว้เต็มปอด แสงแดดลำสุดท้ายสาดทอประกายสีทองทาบทาไปทั่วไร่ นกกระยางฝูงใหญ่บินชักแถวเป็นแนวเส้นสีดำพาดผ่านแนวขอบฟ้าเบื้องทิศตะวันตก “วันนี้อากาศหนาวนะคะ… ”วัลยาเอามือลูบแขน กล่าวขณะทอดสายตาดูพระอาทิตย์สีแดงเหมือนไข่ดาว ลอยเรี่ยต่ำเกือบแตะสันเขา “ใช่… วันนี้หนาวกว่าเมื่อวาน ข่าวว่าอุณหภูมิจะลดต่ำลงจนถึงสิบห้าองศา”สันต์กล่าวตามที่ได้ฟังมาจากข่าวพยากรณ์อากาศเมื่อตอนเช้า อดไม่ได้ที่จะเหลือบตามองเรือนร่างเอิบอิ่มไปด้วยเลือดเนื้อวัยสาวสะพรั่งของลูกสะใภ้.....ในมุมที่วัลยายืนย้อนแสง กำนันทองมองจากทางด้านหลั
กำนันสอนลูกชายอย่างคนที่ผ่านการอาบน้ำร้อนมาก่อน ทว่าเรื่องนี้… ก็มีแต่สันต์และวัลยาเท่านั้นที่รู้ว่าปัญญามัน ‘ใหญ่’ กว่าที่สันต์แนะนำ“คราวนี้ผมผิดเองครับ… โมโหจัดจนลืมตัว ด่าเมียเสียๆ หายๆ กระชากแขนจนวัลย์เจ็บ โกรธมากจนต้องพาลูกหนีผม”สันต์สำนึกผิด เสียงเครือคล้ายจะร้องไห้“ไอ้ห่า… มึงนี่มันก็ร้ายเหลือเกิน มึงเป็นผู้ชายประเภทไหนกันวะ ผู้ชายที่ด่าเมีย… กล้าทำร้ายผู้หญิงเขาเรียกว่าหน้าตัวเมียโว้ย”กำนันทองด่าอย่างไม่ไว้หน้า สันต์นิ่งไม่เถียง รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนตรง… เป็นคนจริง… ไม่เคยนิ่งเฉยกับอะไรที่เห็นว่าไม่ถูกต้องคุยกันต่อมาอีกครู่สั้นๆ สันต์ก็กดวางสาย บอกไว้ว่าจะโทรไปถามที่บ้านพ่อแม่ของวัลยาที่เชียงใหม่ “หนูวัลย์… ไอ้สันต์มันบอกว่าจะโทรไปตามหนูที่บ้านเชียงใหม่”กำนันทองรีบบอกกับลูกสะใภ้“ไม่ต้องห่วงค่ะพ่อทอง.. หนูบอกแม่ไว้แล้วว่าให้หลอกว่าหนูอยู่ที่นั่น”จริงอย่างที่วัลยาคาดเดาเอาไว้ พอวางสายจากกำนันทองผู้เป็นบิดา สันต์ก็โทรไปเชียงใหม่ แต่นางยุพาแม่ของวัลยาก็แกล้งโกหกไปตามแผน สันต์บอกว่าวันเสาร์ที่จะถึงนี้จะไปรับลูกเมียกลับบ้าน แต่แม่ของวัลยาก็บอกตามที่ลูกสาวสั่งเอาไว้ว่ายั
ก่อนจะพบว่าเป็น ‘วัลยา’ สะใภ้ของตนกำลังอุ้มลูกชายในวัยขวบกว่าๆ ลงมาจากรถกระบะ มืออีกข้างหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าเดินเข้ามาในบ้าน“สวัสดีจ้ะพ่อทอง”วัลยายกมือไหว้พ่อสามี เรียกกำนันทองว่า ‘พ่อ’ เพราะหล่อนมีศักดิ์เป็นลูกสะใภ้ของชายผู้นี้“หนูวัลย์นี่เอง… พ่อนึกว่าใคร ไปยังไงมายังไงกันล่ะนี่… แล้วนี่มากับลูกสองคนหรือ?”กำนันทองเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นสะใภ้อุ้มลูกชายในวัยขวบกว่าๆ ลงมาจากรถเพียงลำพัง… ไร้เงาของสามี “ค่ะพ่อ… หนูมาสองคนกับลูกจ้ะ”วัลยาตอบ“อ้าว… แล้วไอ้สันต์ล่ะ ทำไมมันปล่อยให้หนูกับลูกมากันสองคนลำพัง”กำนันทองถามถึงลูกชายของตน ทว่าถามยังไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงเรียกเข้าดังขึ้นที่โทรศัพท์มือถือ แสงที่สว่างวาบขึ้นบนหน้าจอ ทำให้เห็นว่าเป็นเบอร์ของ ‘สันต์’ ผู้เป็นลูกชาย“ไอ้สันต์โทรเข้ามาพอดี… ”กำนันทองกล่าวขณะที่ตายังจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือ และในจังหวะที่กำลังจะกดรับอยู่แล้วเชียว วัลยารีบยกมือห้ามและร้องบอก“เดี๋ยวจ้ะ… เอ่อ… ถ้าพี่สันต์ถามถึงหนูกับลูก… พ่อทองอย่าบอกนะว่าหนูกับลูกมาที่นี่”ประโยคที่ได้ยินจากปากของสะใภ้แม่ลูกอ่อน ทำให้กำนันทองขมวดคิ้ว“นี่แสดงว่าทะเลาะกันม
“งือออออ… เสียวเหลือเกิน”ดวงตาของบุหงาหลับพริ้ม…ความเอมอิ่มซาบซ่านพลุ่งพล่านอยู่ข้างในจนอธิบายไม่ถูก รู้เพียงว่าความสุขกำลังแผ่ซ่านแทรกซึมอยู่ข้างใน“ลุงดินน์รักหนูนะ… ”ลุงดินน์ที่หงายอยู่ด้านล่างผงกศีรษะขึ้นมาจูบไซ้ดูดนมสองเต้าสลับไปมาอย่างหลงใหล“ลุงแดนน์ก็รักหนู… ”แดนทรวงที่ประกบอยู่ด้านหลังกระซิบเสียงกระเส่าข้างใบหูลำเนื้อยังครูดถูกับรูเบาๆ ในวินาทีที่กลีบสาวของบุหงายังขมิบตอดไม่หยุด“หนูก็รักลุงทั้งสองคนค่ะ … ”บุหงารู้สึกว่าชายสองคนนี้คือคนเดียวกัน…สมองสั่งการว่าอย่างนั้น ตอนแก่นกายทั้งสองสอดประสานในรูเดียวกันยิ่งให้ความรู้สึกซาบซ่านแบบคูณสองจึงไม่แปลกที่ทำให้อารมณ์ของหล่อนพุ่งทะยานไปถึงสวรรค์อย่างแรง“อยู่ต่อได้ไหม… ”ถ้าจะขอให้อยู่ที่นี่ตลอดไปกลัวว่าหล่อนจะรู้สึกว่าโดนผูกมัด บดินทร์ที่หงายอยู่ด้านล่างเอ่ยถาม เขาอยากให้ความสัมพันธ์ครั้งนี้เป็นไปโดยความสมัครใจของบุหงา“ได้ค่ะ… หนูจะอยู่ต่ออีกสักอาทิตย์”บุหงาหลงใหลบรรยากาศที่นี่ แต่ที่น่าหลงใหลยิ่งกว่าบรรยากาศก็คือลุงทั้งสองนี่แหละที่นี่เงียบสงบมาก โอบล้อมไว้ด้วยธรรมชาติป่าเขา เหมาะเป็นอย่างยิ่งสำหรับการเขียนนิยายซึ่งเป็


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




