INICIAR SESIÓNสะโพกอวบขาวแล้วกดลงมาให้ร่อนเอว ยกก้นรับดุ้นเอ็นทิ่มทะลวงเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ปากก็ดูดนมหล่อนไปด้วย
“โอ้ว… ร่อนเก่งจังดาจ๋า… พี่เสียว”
พีรพงษ์พริ้มตาเคลิ้ม ดาลันส่ายเอว ร่อนสะโพกได้อย่างพลิ้วไหว ชรัมภ์ได้เห็นแล้วว่าลีลาขนาดนี้… ไม่ว่าผู้ชายคนไหนได้สมสู่คงพากันติดใจดาลันอย่างไม่ต้องสงสัย
“อ่า… อีกนิดดาจ๋า… พี่จะแตกแล้ว”
พีรพงษ์ก้มลงจูบฟัดดูดนมดาลัน มือเรียวของหล่อนลูบไล้แผงอกเกลี้ยงเกลาไม่มีขน พีรพงษ์ไม่ใช่ผู้ชายตัวใหญ่ เขามีกล้ามเนื้อแค่พอให้ดูเป็นผู้ชาย ความเซ็กซี่เร้าใจไม่ได้ครึ่งของชรัมภ์ผู้เป็นพ่อ
“อ๊า... เสียวเหลือเกินดาจ๋า... อูย… ไม่ไหวแล้ว… พี่จะแตกแล้ว”
ใบหน้าของชายหนุ่มบิดเบ้เหยเก คงรู้สึกวูบวาบใกล้ถึงสวรรค์
“ดาจ๋ากระแทกลงมา… แรงๆ”
พีรพงษ์ส่งสัญญาณ ในนาทีซ่านเสียวสุดจะทานทน ดาลันรีบสนองให้ หล่อนขย่มสะโพก โยก ย้ำ หมุน วน ควงก้น บดโม่กลีบสวาทลงมาไม่หยุด แอ่นสองเต้าอวบใหญ่ให้ พีรพงษ์ดูดนม ขณะสะโพกส่ายร่อนรับอวัยวะเพศชาย เสียบแน่นเข้าเป็นเนื้อเดียวกัน
อ๊าคคคค”
เสียงพีรพงษ์ครางกระเส่า หอบหายใจแรง
“จะแตกแล้วหรอพี่พีร์… ”
“ใช่… อูย... อูย… อูย… อูย… ไม่ไหวแล้ว... ขย่มให้ที”
พีรพงษ์ครอบริมฝีปากข้าหาปลายถันปูดเป่ง ดูดเสียงดังจ๊วบๆ จนหัวนมแดงเรื่อ ปูดพองเป็นตุ่มไต
“นมใหญ่เหลือเกินดาจ๋า”
ปากของพีรพงษ์กะซวกดูดหัวนมดาลันอย่างหิวกระหาย บีบขยำจนหัวนมปูดพองขึ้นรับปลายลิ้น ระรัวเลียปาดไล้สลับไปมาทั้งสองเต้าอย่างเอร็ดอร่อย ขณะมืออีกข้างโอบสะโพกของดาลัน รั้งเข้ามากระเด้าหน่วงหนักจนหน้าท้องกระแทกเข้าใส่กันดังบลั่กๆ
“โห… เร่าร้อนสุดๆ”
ชรัมภ์อุทานเบาๆ กับสิ่งที่ลูกชายกับสะใภ้กำลังทำกันอย่างเร่าร้อนเมามัน สายตาของเขาจับจ้องอยู่กับเรือนร่างเย้ายวนของสะใภ้ ขณะสอดมือผ่านขากางเกงขาก๊วยเข้ามาลูบไล้ความเป็นชายของตัวเองไปพลาง
“อ๊า… ”
ชรัมภ์ครวญคราง มือรูดชักดุ้นจรวดขึ้นๆ ลงๆ เสพความสุขจากสายตา จ้องมองเรือนร่างอวบขาวราวกับหยวกของดาลัน สะโพกกลมกลึงตึงเต็ม สองเต้าของหล่อนใหญ่มากจนดูอวบคัดเหมือนนมแม่ลูกอ่อน สั่นไหวตามจังหวะขยับสะโพก ทำเอาพ่อผัวที่กำลังแอบมองใจเต้นระทึก นึกอิจฉาลูกชาย มือรูดชักว่าว สาวแก่นกายยาวใหญ่ ตามองภาพการร่วมเพศสุดเมามันอย่างนึกอิจฉาลูกชาย
นานเท่าไรไม่รู้ ที่ชรัมภ์ยืนแอบดูดาลันกับพีรพงษ์เอากัน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังบลั่กๆ ระงมไปทั้งห้อง พีรพงษ์ กระแทกเสยขึ้นมาอย่างแรงจนลูกมะกรูดใต้ฐานแท่งโคน เหวี่ยงโยนอยู่ใต้ง่ามขาของตัวเอง
“อ๊า... อ๊า... อ๊า... อ๊า... ”
ดาลันร้องคราง ซี้ดปากตามจังหวะกระเด้าของ พีรพงษ์
“อ่า… มะ… ไม่ไหวแล้ว… อ๊าคคคคค”
พีรพงษ์เปล่งเสียงครางออกมา ใบหน้าแดงก่ำ กรามขบกันเป็นสันนูน เส้นเลือดข้างขมับปูดโปนขึ้นมาเป็นริ้ว ตามด้วยแรงกระตุกสั่น สาดน้ำกามสีขาวราวกะทิ พวยพุ่งเข้าใส่โพรงสวาทของดาลันที่กดสะโพกแบะกลีบก้นลงมากระแทกหน้าตักของพีรพงษ์ ใบหน้าบิดเบ้ สองมือที่โอบรอบลำคอพีรพงษ์เลื่อนขึ้นมากอบใบหน้า รั้งลงมาบดริมฝีปากเข้าหากันดูดดื่ม
“ซี้ด… อ่า… ดาจ๋า พี่มีความสุขที่สุด ดาเอาเก่งจัง ร่อนเก่งถึงอกถึงใจพี่ที่สุด… ลีลาเด็ดชะมัด”
ทั้งสองแลกลิ้นกันนัวเนีย ในวินาทีที่ความเสียวซ่าน ทะยานไปสู่สวรรค์พร้อมกัน เป็นเวลาเดียวกับชรัมภ์ ที่แอบดูจนรู้สึกสะท้านวูบเข้ามาที่ดุ้นเนื้อยาวใหญ่ ปวดหน่วงและคัดแข็งสุดๆ
ชรัมภ์แอบมองจนรู้สึกว่าตัวเองเกือบเสร็จสมไปด้วย ยืนยันด้วยความรู้สึกอุ่นซ่านของน้ำเสียวกระปริบเยิ้มออกมา
“ดูดเยอะๆ… วันนี้นมแม่คัดมากจนปวด”มือข้างหนึ่งโอบร่างของลูกน้อยแนบอก มืออีกข้างบีบหัวนมจนปลายยอดปูดพอง ขยับขยอกอยู่ในอุ้งปากของทารกน้อยดูดดึงกินนมจากเต้าเอร็ดอร่อย‘นมใหญ่เหลือเกิน… แม่คุณเอ๊ย’กำนันทองพึมพำอยู่ในใจ กลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อก ตาจ้องมองริมฝีปากของเด็กน้อยกำลังครอบดูดปลายหัวนมชูชันขึ้นมาเป็นช่ออย่างนึกอิจฉา‘โอ้ว… ’กำนันทองยังคงอุทานอยู่ในใจ ตื่นเต้นจนท่อนเอ็นแข็งเป็นลำ ไม่อาจดึงสายตากลับมาจากภาพของทารกน้อยที่กำลังกะซวกดูดกินนมจนน้ำนมสีขาวเอ่อออกมาชุ่มอยู่รอบๆ ขอบปากจิ้มลิ้ม‘ใหญ่สุดๆ… ’กำนันทองยังคงพึมพำในใจ จ้องมองทารกดูดนมเสียงดังซ่วบๆ อย่างไร้เดียงสานั่งมองอยู่ครู่สั้นๆ จนรู้สึกได้ว่าแก่นกายของตัวเองตั้งลำคัดแข็งแทงตุงขึ้นมาจากกางเกงขาก๊วย“เอ่อ… พ่อขอไปนั่งรอข้างนอกนะ… ”กำนันทองกลัวว่าสะใภ้จะรู้ว่าพ่อผัวมีอารมณ์ จึงรีบขยับลุกขึ้นยืน หันหลังให้สะใภ้ ก้าวเดินออกไปเสียก่อนที่หล่อนจะเห็นความเป็นชายยาวใหญ่ตั้งลำตุงอยู่ในกางเกงขาก๊วยในเวลาต่อมาเมื่อเสร็จจากให้นมลูกแล้วกล่อมนอนจนหลับ วัลยาเดินออกมาจากห้อง เมื่อเห็นว่ากำนันทองไม่อยู่ในบ้าน จึงเดินออกมาที่หน้าบ้าน
กำนันทองหันมาตอบ วัลยารีบห้าม“โถ… ไม่ต้องหรอกค่ะ นอนห้องเดียวกันก็ได้ค่ะ… หนูกับลูกก็ตัวเล็กๆ นอนเตียงเดียวกันก็ได้จ้ะ แล้วหนูก็คงอยู่ไม่กี่วัน บางทีอาจจะไม่ถึงอาทิตย์ ไม่ต้องเสียเวลาจัดห้องให้ใหม่หรอกนะคะ รบกวนพ่อทองเปล่าๆ”คำพูดที่ได้ยิน ยิ่งทำให้พ่อผัวใจเต้นแรง.....“แต่ว่า… ผู้หญิงกับผู้ชาย…นอนห้องเดียวกันสองต่อสองคงไม่เหมาะมั้ง”พ่อผัวกล่าว“ใครว่าสองต่อสองล่ะจ๊ะ… นี่ไง… พ่อทองลืมหรือจ๊ะว่ายังมีอีกคน”วัลยาชี้มายังลูกน้อยที่หล่อนอุ้มไว้แนบอก“มันก็จริง… แต่… ”ไม่ทันที่กำนันทองจะพูดจบ สะใภ้แม่ลูกอ่อนก็ตัดบทด้วยการอุ้มลูกเดินนำเข้ามาในบ้านบ้านของกำนันทองแม้จะเป็นเพียงเรือนไม้หลังย่อม แต่ก็สะอาดสะอ้านน่าอยู่อาศัย.....“บ้านน่าอยู่จังค่ะพ่อทอง… ”หญิงสาวชม หลังจากเดินเข้าไปดูในห้องนอนที่มีทั้งฟูกทั้งเตียง ค่อยๆ วางร่างน้อยๆ ของลูกชายไว้ในมุ้งที่มีฟูกปูไว้กับพื้น ลูกชายของหล่อนกำลังหลับสนิท.....“มันคงไม่สะดวกสบายเหมือนบ้านที่กรุงเทพฯ ของหนู”กำนันทองกล่าว“แบบนี้ก็ได้อารมณ์นะคะ… ได้บรรยากาศดีค่ะ นอนมุ้งก็ได้ความรู้สึกไปอีกแบบ”วัลยามองมุ้งสี่สาย คลุมครอบฟูกปูนอนวางชิดผนัง
วัลยารู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ แต่อุบัติเหตุเมื่อครู่ก็ทำให้กำนันทองรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กำนันทองอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองทรวงอกอวบใหญ่ของสะใภ้แม่ลูกอ่อน ผิวพรรณของหล่อนช่างเนียนขาว ทรวดทรงอวบอัดอะร้าอร่ามทำเอาคนมองใจเต้นแรง “แล้วนี่จะอยู่กี่วันจ๊ะ… ”กำนันทองถามขณะอุ้มร่างจ้ำม่ำของหลานชายไว้ในอ้อมอก“บรรยากาศดีจังค่ะ… ที่นี่อากาศดีมากเลยค่ะ ได้มาเห็นแล้วอยากอยู่สักอาทิตย์”วัลยาตอบขณะทอดสายตามองทิวเขาทาบทะมึนเป็นฉากหลังของไร่สับปะรด ยืดอกสูดเอาความบริสุทธิ์ของมวลอากาศไว้เต็มปอด แสงแดดลำสุดท้ายสาดทอประกายสีทองทาบทาไปทั่วไร่ นกกระยางฝูงใหญ่บินชักแถวเป็นแนวเส้นสีดำพาดผ่านแนวขอบฟ้าเบื้องทิศตะวันตก “วันนี้อากาศหนาวนะคะ… ”วัลยาเอามือลูบแขน กล่าวขณะทอดสายตาดูพระอาทิตย์สีแดงเหมือนไข่ดาว ลอยเรี่ยต่ำเกือบแตะสันเขา “ใช่… วันนี้หนาวกว่าเมื่อวาน ข่าวว่าอุณหภูมิจะลดต่ำลงจนถึงสิบห้าองศา”สันต์กล่าวตามที่ได้ฟังมาจากข่าวพยากรณ์อากาศเมื่อตอนเช้า อดไม่ได้ที่จะเหลือบตามองเรือนร่างเอิบอิ่มไปด้วยเลือดเนื้อวัยสาวสะพรั่งของลูกสะใภ้.....ในมุมที่วัลยายืนย้อนแสง กำนันทองมองจากทางด้านหลั
กำนันสอนลูกชายอย่างคนที่ผ่านการอาบน้ำร้อนมาก่อน ทว่าเรื่องนี้… ก็มีแต่สันต์และวัลยาเท่านั้นที่รู้ว่าปัญญามัน ‘ใหญ่’ กว่าที่สันต์แนะนำ“คราวนี้ผมผิดเองครับ… โมโหจัดจนลืมตัว ด่าเมียเสียๆ หายๆ กระชากแขนจนวัลย์เจ็บ โกรธมากจนต้องพาลูกหนีผม”สันต์สำนึกผิด เสียงเครือคล้ายจะร้องไห้“ไอ้ห่า… มึงนี่มันก็ร้ายเหลือเกิน มึงเป็นผู้ชายประเภทไหนกันวะ ผู้ชายที่ด่าเมีย… กล้าทำร้ายผู้หญิงเขาเรียกว่าหน้าตัวเมียโว้ย”กำนันทองด่าอย่างไม่ไว้หน้า สันต์นิ่งไม่เถียง รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนตรง… เป็นคนจริง… ไม่เคยนิ่งเฉยกับอะไรที่เห็นว่าไม่ถูกต้องคุยกันต่อมาอีกครู่สั้นๆ สันต์ก็กดวางสาย บอกไว้ว่าจะโทรไปถามที่บ้านพ่อแม่ของวัลยาที่เชียงใหม่ “หนูวัลย์… ไอ้สันต์มันบอกว่าจะโทรไปตามหนูที่บ้านเชียงใหม่”กำนันทองรีบบอกกับลูกสะใภ้“ไม่ต้องห่วงค่ะพ่อทอง.. หนูบอกแม่ไว้แล้วว่าให้หลอกว่าหนูอยู่ที่นั่น”จริงอย่างที่วัลยาคาดเดาเอาไว้ พอวางสายจากกำนันทองผู้เป็นบิดา สันต์ก็โทรไปเชียงใหม่ แต่นางยุพาแม่ของวัลยาก็แกล้งโกหกไปตามแผน สันต์บอกว่าวันเสาร์ที่จะถึงนี้จะไปรับลูกเมียกลับบ้าน แต่แม่ของวัลยาก็บอกตามที่ลูกสาวสั่งเอาไว้ว่ายั
ก่อนจะพบว่าเป็น ‘วัลยา’ สะใภ้ของตนกำลังอุ้มลูกชายในวัยขวบกว่าๆ ลงมาจากรถกระบะ มืออีกข้างหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าเดินเข้ามาในบ้าน“สวัสดีจ้ะพ่อทอง”วัลยายกมือไหว้พ่อสามี เรียกกำนันทองว่า ‘พ่อ’ เพราะหล่อนมีศักดิ์เป็นลูกสะใภ้ของชายผู้นี้“หนูวัลย์นี่เอง… พ่อนึกว่าใคร ไปยังไงมายังไงกันล่ะนี่… แล้วนี่มากับลูกสองคนหรือ?”กำนันทองเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นสะใภ้อุ้มลูกชายในวัยขวบกว่าๆ ลงมาจากรถเพียงลำพัง… ไร้เงาของสามี “ค่ะพ่อ… หนูมาสองคนกับลูกจ้ะ”วัลยาตอบ“อ้าว… แล้วไอ้สันต์ล่ะ ทำไมมันปล่อยให้หนูกับลูกมากันสองคนลำพัง”กำนันทองถามถึงลูกชายของตน ทว่าถามยังไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงเรียกเข้าดังขึ้นที่โทรศัพท์มือถือ แสงที่สว่างวาบขึ้นบนหน้าจอ ทำให้เห็นว่าเป็นเบอร์ของ ‘สันต์’ ผู้เป็นลูกชาย“ไอ้สันต์โทรเข้ามาพอดี… ”กำนันทองกล่าวขณะที่ตายังจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือ และในจังหวะที่กำลังจะกดรับอยู่แล้วเชียว วัลยารีบยกมือห้ามและร้องบอก“เดี๋ยวจ้ะ… เอ่อ… ถ้าพี่สันต์ถามถึงหนูกับลูก… พ่อทองอย่าบอกนะว่าหนูกับลูกมาที่นี่”ประโยคที่ได้ยินจากปากของสะใภ้แม่ลูกอ่อน ทำให้กำนันทองขมวดคิ้ว“นี่แสดงว่าทะเลาะกันม
“งือออออ… เสียวเหลือเกิน”ดวงตาของบุหงาหลับพริ้ม…ความเอมอิ่มซาบซ่านพลุ่งพล่านอยู่ข้างในจนอธิบายไม่ถูก รู้เพียงว่าความสุขกำลังแผ่ซ่านแทรกซึมอยู่ข้างใน“ลุงดินน์รักหนูนะ… ”ลุงดินน์ที่หงายอยู่ด้านล่างผงกศีรษะขึ้นมาจูบไซ้ดูดนมสองเต้าสลับไปมาอย่างหลงใหล“ลุงแดนน์ก็รักหนู… ”แดนทรวงที่ประกบอยู่ด้านหลังกระซิบเสียงกระเส่าข้างใบหูลำเนื้อยังครูดถูกับรูเบาๆ ในวินาทีที่กลีบสาวของบุหงายังขมิบตอดไม่หยุด“หนูก็รักลุงทั้งสองคนค่ะ … ”บุหงารู้สึกว่าชายสองคนนี้คือคนเดียวกัน…สมองสั่งการว่าอย่างนั้น ตอนแก่นกายทั้งสองสอดประสานในรูเดียวกันยิ่งให้ความรู้สึกซาบซ่านแบบคูณสองจึงไม่แปลกที่ทำให้อารมณ์ของหล่อนพุ่งทะยานไปถึงสวรรค์อย่างแรง“อยู่ต่อได้ไหม… ”ถ้าจะขอให้อยู่ที่นี่ตลอดไปกลัวว่าหล่อนจะรู้สึกว่าโดนผูกมัด บดินทร์ที่หงายอยู่ด้านล่างเอ่ยถาม เขาอยากให้ความสัมพันธ์ครั้งนี้เป็นไปโดยความสมัครใจของบุหงา“ได้ค่ะ… หนูจะอยู่ต่ออีกสักอาทิตย์”บุหงาหลงใหลบรรยากาศที่นี่ แต่ที่น่าหลงใหลยิ่งกว่าบรรยากาศก็คือลุงทั้งสองนี่แหละที่นี่เงียบสงบมาก โอบล้อมไว้ด้วยธรรมชาติป่าเขา เหมาะเป็นอย่างยิ่งสำหรับการเขียนนิยายซึ่งเป็







