บทที่ 2 วิวาห์สีเลือด

คนฟังกัดฟันน้ำตาไหลอาบแก้ม ดีเหมือนกันได้รู้ธาตุแท้คน หากเธอคบหากันไปในอนาคตอาจเจ็บปวดเช่นนี้ได้ ยกมือลูบท้องแผ่วเบา แม่ขอโทษ... แต่ใจดวงนี้มันแหลกสลายมิอาจทานทนอยู่ได้อีก จำต้องจบชีวิตตนเอง อยากให้ชายใจดำมีแผลติดตัวไปตลอดชีวิต

“ฟาเบียน... ฉันรักคุณมากเหลือเกิน ได้โปรด... มองฉันให้ดีๆ มองฉันแล้วจดจำไว้ ขออวยพรให้คุณมีความสุขตลอดกาล”ยกมือขึ้นจอศีรษะตนเอง ดวงตาคมกริบเบิกกว้างถลาเข้าหาร่างกลางห้อง

“มิร่าอย่า!”เสียงหนึ่งตะโกนแทรกเข้ามา

ร่างสูงใหญ่วิ่งสุดฝีเท้ามองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นตระหนก

น้องสาวหันมองผู้เป็นพี่แล้วยิ้มเย็น “ลาก่อนพี่คาเอล”

เสียงลั่นกระสุนดังขึ้น ร่างในชุดดำล้มฟุบกองกับพื้น เลือดสีแดงสดไหลนอง แขกในงานยืนตะลึกกับเหตุการณ์ ฟาเบียนกระโจนเข้าโอบกอดร่างนั้นน้ำตาคลอ

“มิร่า ทำไมคุณทำแบบนี้!”เจ้าบ่าวตะโกนลั่น

คาเอลผลั่กร่างฟาเบียนออกห่างน้องสุดแรง

“อย่ามายุ่งกับน้องสาวฉันได้สารเลว!”คาเอลด่าทอแล้วโอบกอดน้องสาวตนเองไว้แทน กวาดตามองรอบๆ ทั้งน้ำตา “เรียกรถพยาบาลสิวะ ได้ยินไหม!”

“รีบพามันออกไปสิ อย่าให้นักข่าวมาทำข่าวได้นะ”เสียงพิมพ์วลีตะโกนออกมา

ดวงตาเรียวคมช้อนมองความแค้นฝังแน่น ยกนิ้วขึ้นชี้คู่บ่าวสาวด้วยความอาฆาต

“พวกแกสองคน รอไว้เถอะอีกไม่นาน พวกแกจะต้องมาก้มหัวแทบเท้าฉัน จำเอาไว้แค้นนี้ไม่มีวันหายฉันจะเอาคืนให้สาสม!”

พิมพ์วลีชะงักเมื่อเห็นเปลวไฟลุกโชนในแววตาคู่นั้น น่าเสียดายเหลือเกินหากเขามีเงินทองเฉกเช่นฟาเบียน เธออาจเดินหน้าคบหากับหนุ่มคนนี้ ทั้งหล่อเหลามีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาด

ร่างไร้สติถูกนำส่งโรงพยาบาลคาเอลติดตามไปอย่างใกล้ชิด ไม่อยากเชื่อว่าตนมาช้าไป หากเครื่องบินไม่ดีเลย์คงไม่เกิดเรื่องนี้ขึ้น อาจห้ามน้องสาวได้ทัน ไอ้สารเลวฟาเบียนสุดท้ายมันก็ทำตามสัญญาไม่ได้ หากน้องสาวเป็นอะไรจะทำให้พวกมันต้องกระอักเลือดออกมาเลยทีเดียว

ห้าชั่วโมงแพทย์ออกมาจากห้องผ่าตัดเพียงแค่เห็นสีหน้า คาเอลรับรู้ได้ว่าความหวังคงริบหรี่ ชายหนุ่มตรงเข้าจับท่อนแขนของแทพย์

“น้องสาวของผมเป็นยังไงบ้างครับ”เอ่ยถามเสียงสั่นเครือ

“พ้นขีดอันตรายแล้วนะครับ แต่ว่า...” แพทย์หลุบตามองพื้นถอนหายใจเฮือกใหญ่ “เธอมีโอกาสเป็นเจ้าหญิงนิททรา”

“หมายความว่ายังไงครับ ผมไม่เข้าใจ”

“ถึงแม้จะพ้นขีดอันตรายแต่เธออาจจะไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย หมอพยายามสุดความสามารถแล้วครับ”

“แล้ว... เด็กในท้องล่ะครับ”ชายหนุ่มถามเสียงเศร้า น้ำตาคลอ

“เด็กในท้องยังมีชีวิตอยู่ ถ้าคุณต้องการเด็กไว้ผมจะช่วยอีกแรง”

“ขอบคุณมากครับคุณหมอ”

ร่างสูงใหญ่ทิ้งกายบนเก้าอี้ ความรู้สึกถาโถมเข้าหา หัวใจเหมือนถูกบดขยี้ ใครเลยจะคิดว่าน้องใจเด็ดถึงเพียงนี้ ขบกรามแน่นนึกถึงภาพงานวิวาห์ของชายที่เคยเป็นดั่งดวงใจน้อง แค้นจนอยากฆ่าให้ตายเสีย พวกมันต้องชดใช้กับการกระทำในครั้งนี้

คาเอลลุกยืนสาวเท้าไปยังแพทย์ประจำ นั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามเพื่อปรึกษา เด็กในท้องประดุจตัวแทนของน้องสาวเขาไม่อาจทอดทิ้งได้ จะเก็บหลานเอาไว้เมื่อวันหนึ่งพ่อมันมาคุกเข่าตรงหน้า คงได้รับรู้ความเจ็บปวดบ้าง

“ผมต้องทำยังไงบ้างครับ ถ้าต้องการเด็กในท้อง”

“ผมแนะนำให้จ้างพยาบาลชำนาญการคอยดูแลนะครับ”

ชายหนุ่มพยักหน้าช้าๆ เป็นเชิงเข้าใจ

“พอดีผมติดงานที่ต่างประเทศ ผมสามารถฝากน้องสาวไว้ที่นี่ได้ไหมครับ”เขาคิดว่าการแพทย์ของอเมริกาน่าจะดีกว่า หากเคลื่อนย้ายน้องซึ่งอาการหนักอยู่คงไม่ดีเท่าไหร่ อีกอย่างทางสายการบินคงไม่ยินยอมด้วย

“ได้ครับ แต่คุณอาจต้องเสียค่าใช้จ่ายค่อนข้างมาก”

“ครับผมตกลง ฝากน้องสาวผมด้วยนะครับคุณหมอ”

“ครับ ผมยินดีช่วยเหลือเต็มที่”แพทย์รับคำ

ตอนนี้ยังพอมีเงินเก็บอยู่แม้จะไม่มากนัก แต่คงประวิงเวลาได้ ไม่นานหรอกโปรเจคที่กำลังยื่นเสนอคงนำพาเงินก้อนใหญ่มาให้ เมื่อนั้นเขาคงตั้งบริษัท

ท่าอากาศยานนานาชาติมาดริดบาราคัส

ร่างสูงใหญ่เปิดประตูรถยนต์ขึ้นนั่งหลังลงจากเครื่องบิน รถแล่นออกจากสนามบินสู่บ้านพักขนาดเล็ก คาเอลก้าวลงเพื่อจัดการเปลี่ยนเครื่องแต่งกาย หลังจากน้องสาวยิงตัวเอง หัวใจเขายิ่งเยือกเย็นด้วยมีเป้าหมายอันแน่วแน่  สูทสีดำถูกสวมใส่ เจ้าตัวตรวจสอบตนเองหน้ากระจกอีกครั้ง แล้วเดินทางสู่ธนาคารยักษ์ใหญ่ ที่ตนเสนอผลงานเอาไว้ก่อนหน้า

ถึงหน้าตึกชายหนุ่มรีบสาวเท้าเพื่อให้ทันเวลานัด ห้องประชุมใหญ่ประธานและกรรมการต่างเข้ามาฟังการบรรยาย สองชั่วโมงจบลง เขาถูกเชิญให้รอนอกห้องประชุม คณะกรรมการปรึกษากันทันที คาเอลนั่งรออย่างใจจดใจจ่อหากผ่านสิ่งนี้คือใบเบิกทางสู่อนาคต และมันช่วยให้เขาแก้แค้นให้น้องได้สำเร็จอีกด้วย  

ประตูห้องประชุมใหญ่เปิดออก คาเอลจ้องมองแววตาไหววูบ การรอคอยมันสร้างความรู้สึกทรมาน

“เชิญครับคุณคาเอล”เขาถูกเรียกเข้าด้านใน

ชายหนุ่มก้าวเดินอย่างเชื่องช้า เท้าเบาหวิวราวกับขนนก เข้ามาด้านในเห็นสายตาหลายคู่จับจ้องมา แต่ทุกคนกับยิ้มแย้ม โล่งใจไปเปราะหนึ่ง

 “หุ้นส่วนในบริษัทและผมตกลงเซ็นสัญญาซื้อขายโปรแกรมตัวนี้ครับ”ประธานเคจีประกาศผล

ผลออกมาเขาอยากยิ้มแต่จำต้องเก็บมันไว้เสีย สิ่งสำคัญคือการต่อสัญญาเรื่อยๆ

“ผมคงไม่ขายโปรแกรมตัวนี้ครับ ผมอยากให้เป็นสัญญาเช่าซื้อ ผมยังพัฒนาโปรแกรมตัวนี้ได้อีก และคุณจะได้ประโยชน์จากมันมาก”ชายหนุ่มยืนยันเสียงหนัก

“ผมคิดว่า...”มาคาลอฟครุ่นคิด ปกติแล้วเขาชอบการซื้อขาดมากกว่า

“ธนาคารของคุณดูแลเรื่องการเงินของชาวต่างชาติ และสินทรัพย์อีกนับไม่ถ้วน หากมีแฮกเกอร์มือดีเข้าระบบมันจะเป็นเรื่องยุ่ง โปรแกรมของผมจะสกัดกั้นและเตือนภัยอย่างรวดเร็วผมมั่นใจครับ อีกอย่างผมยังรับประกันความเสียหายตามสัญญาอีกด้วย”

มาคาลอฟถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หันไปปรึกษาหุ้นส่วนอีกครั้งและได้ข้อสรุป

“ตกลงครับ เราจะเซ็นสัญญากับคุณ”

คาเอลยกยิ้มพึงพอใจ ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี มันเป็นอีกก้าวที่เข้าสู่แผนการแก้แค้น อำนาจเงินบันดาลได้ทุกอย่าง และเขาจะใช้มันเป็นบันได พวกมันต้องชดใช้กับการกระทำของตัวเอง

บริษัทฟรีดอมแพลนเนทเปิดตัว เขาทำมันสำเร็จหลังจากเสร็จพิธี ชายหนุ่มรีบรุดไปยังโรงพยาบาล มือใหญ่จับมือน้องสาวขึ้นมากุม ก้มลงจุมพิตแผ่วเบาผ่านไปเกือบปี น้องสาวยังคงความงดงามไม่เปลี่ยน ตอนนี้หลานตัวน้อยคลอดออกมาแล้ว แต่ยังคงแบเบาะอยู่ เขาไม่กล้าแม้แต่จะอุ้ม เลยต้องจ้างพยาบาลคอยดูแลไม่ห่าง

มิร่าเพิ่งย้ายมารักษาตัวที่นี่ หลังจากอาการทรงตัวและคลอดน้องมาแล้ว ทางสายการบินถึงยอมให้เคลื่อนย้ายคนป่ายมา มันคงเกี่ยวเนื่องด้วยอำนาจเงินของเขา ตอนนี้ที่สเปนไม่มีใคร ไม่รู้จักชื่อคาเอล เคอร์มินอฟแล้ว และเขาเชื่อว่าไอ้ฟาเบียนมันก็ต้องรู้เช่นกัน