LOGINShare
บทที่ 4 วิวาห์สีเลือด
Last Updated:
2026-01-22 10:56:51ห้องประชุมใหญ่เปิดต้อนรับการพรีเซนต์งานสำคัญ ฟาเบียนเดินทางมาพร้อมลูกน้อง เขานั่งลงบนเก้าอี้หนังในห้อง มองดูการบรรยายของบริษัทคู่แข่ง ริมฝีปากกระตุกยิ้มเมื่อคาดการณ์ดูผลงานของบริษัทเขาเหนือกว่าเป็นไหนๆ แต่ทว่าความคิดนั้นกลับหยุดลงเมื่อชายคนหนึ่งปรากฏตัว และเขาคุ้นเคยกับชายคนนี้ดี
“ขอโทษที่มาช้านะครับ พอดีผมมัวแต่เขียนโปรแกรมให้บริษัทคุณใหม่หมด”คาเอลบอกกับประธานบริษัท
“ไม่เป็นไรครับ เชิญเลยครับ”
คาเอลนั่งลงตรงข้ามกับอดีตคนรักของน้องสาว ดวงตาเรียวคมมองยังโปรเจคเตอร์โดยไม่ได้ให้ความสนใจ แต่อีกคนกลับหนาวๆ ร้อนๆ กับการเผชิญหน้าอย่างไม่คาดฝัน โดยปกติฟรีดอมไม่เคยเล็งบริษัทเล็กเลย แล้วทำไมคราวนี้ถึงมาพรีเซนต์งาน
“เจ้านายนั่นคุณคาเอลนี่ครับ แบบนี้เราไม่ได้เซ็นสัญญากับที่นี่แน่”ไมเคิลกระซิบเจ้านายเสียงเบา
“หุบปากเลยไอ้ไมเคิล!”
ประธานบริษัทฟรีดอมชำเลืองมองศัตรูแล้วยิ้มเหยียดอย่างจงใจ เพียงแค่สบตาฟาเบียนหน้าถอดสี รีบหลุบมองพื้นด้วยความเกรงกลัว
“ต่อไปบริษัทไหนพรีเซนต์ต่อครับ”
“ผมครับ”ฟาเบียนรีบเสนอตัวทันที
หนึ่งชั่วโมงสำหรับการนำเสนอผลงาน คาเอลนั่งฟังขบกรามกำมือแน่น เขาจำต้องอดทนไว้ไม่นานหรอกศัตรูมันจะต้องมาคุกเข่าตรงหน้า ฟาเบียนกลับมายังที่เดิม คาเอลลุกยืนเพื่อพรีเซนต์ของตนเองบ้าง
“โปรแกรมของผมจะครอบคลุมการทำงานภายในโรงงานทั้งหมด การสั่งเครื่องจักรและดูแลความปลอดภัยระดับสูงสุด เตือนภัยเกี่ยวกับอัคคีภัย และหยุดการทำงานเครื่องจักรเมื่อพบว่าพนักงานกำลังถูกคุกคามจากเครื่องจักรเหล่านั้น ตามที่บริษัทไมนอสต้องการ ผมได้เขียนโปรแกรมเพิ่มเติมโดยให้มีคำสั่งเสียงสอดแทรกมาด้วย”ชายหนุ่มอธิบาย
คาเอลอธิบายถึงระบบปฏิบัติการ และความปลอดภัยสูงสุดจากแฮกเกอร์ทั้งหลาย รวมถึงบริการหลังการขายเสริม ผู้บริหารพยักหน้าด้วยความชื่นชม ไม่ผิดหวังที่บริษัทฟรีดอมเข้ามานำเสนอผลงาน
“ผมตกลงเซ็นสัญญากับบริษัทฟรีดอมแพลนเนทครับ”
“ขอบคุณมากครับ”
ฟาเบียนขบกรามแน่นความขุ่นเคืองสุ่มในอก ไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะถูกตัดหน้า เหมือนคาเอลจงใจแย่งลูกค้า ไม่เป็นไรแค่หาบริษัทอื่นก็พอ
คาเอลเดินเคียงคู่บอดี้การ์ดออกจากห้องประชุม คอเสื้อชายหนุ่มถูกกระชากจากใครบางคน มือง้างหมายทำร้ายแต่กลับถูกอังเดรจับไว้มั่น แววตาแข็งกร้าวจ้องมองไม่ยอมวางตา
“ปล่อยสิวะ!”ฟาเบียนตะโกนลั่น
“ปล่อยเขาอังเดร”คาเอลสั่งลูกน้อง
บอดี้การ์ดทำตามคำสั่งปล่อยท่อนแขนฟาเบียนเป็นอิสระ ยกนิ้วชี้หน้าคาเอลด้วยความแค้นเคือง
“แกจงใจแย่งลูกค้าฉัน!”
คนฟังเหยียดยิ้มอย่างจงใจ แววตาลุกโชน
“ถ้าไม่อยากให้แย่ง แกก็แค่ทำให้มันดีกว่าฉันเท่านั้นเองฟาเบียน”
“ไอ้คาเอล แกทำแบบนี้ทำไม!”
กรามขบแน่นได้ฟังคำพูดของศัตรู มันถามออกมาได้ว่าทำทำไม ไอ้บัดซบที่ทำน้องสาวของเขาให้กลายเป็นเจ้าหญิงนิททรากำลังถามหาเหตุผลซึ่งมันควรรู้ดีที่สุด
“แกกล้าถามฉันว่าทำแบบนี้ทำไมเหรอ ไอ้ฟาเบียน ไอ้สารเลว!”ชายหนุ่มตวาดกร้าว
ริมฝีปากกระตุกสั่นหลุบตามองพื้น ทั้งน้ำเสียงแววตาอดีตคนคุ้นเคยน่ากลัวจนระงับอาการไม่อยู่ คาเอลสูดลมหายใจเข้าปอดแล้วยิ้มเหี้ยม
“ความจริงฉันอยากฆ่าแกให้ตาย แต่มันยังไม่สะใจพอ” จับใบหน้าอดีตคนรักน้องสาวจ้องลึกลงในดวงตา “ฉันจะทำให้แกทรมานยิ่งกว่าตายทั้งเป็นเสียอีก แกจะต้องสูญเสียทุกอย่างที่สร้างมา ด้วยมือฉัน คอยดู!”ปล่อยใบหน้าศัตรูเป็นอิสระ แล้วหันกายก้าวยาวออกมา
ฟาเบียนยืนเกร็งร่างกายสั่นสะท้าน ไมเคิลมองเจ้านายด้วยความเห็นห่วง
“คุณฟาเบียนเป็นอะไรหรือเปล่าครับ”
“ปะ...เปล่า”ตอบเสียงสั่น “พาฉันไปที่รถที”
รถยนต์ขับเคลื่อนตามเส้นทางดวงตาเรียวคมเหม่อมองถนน อัลเดรมองดูสีหน้าเจ้านายแล้วอดสงสัยไม่ได้ เหมือนท่านมีความแค้นต่อฟาเบียนประธานบริษัทซีเจค และดูชายคนนั้นจะค่อนข้างเกรงกลัว
“ไปโรงพยาบาลกลีนีโกซานการ์โลสทีอัลเดร”
“ได้ครับ”
รถจอดหน้าลานกว้างร่างสูงก้าวลงพร้อมบอดี้การ์ด สาวเท้าเข้าสู่ตึกโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว สายตาหลายคู่จับจ้องมา โดยเฉพาบรรดาพยาบาลสาวๆ อังเดรยกยิ้มดูท่าเจ้านายเขาเนื้อหอมไม่น้อย แต่ดูเหมือนท่านจะไม่สนใจผู้ใดเลย คาเอลหยุดยืนหน้าห้องกระจกมองผ่านเข้าด้านในไปยังร่างบอบบาง
สายระโยงระยางในห้องทำเอาใจคาเอลแทบแหลกสลาย เห็นสภาพน้องแล้วหัวใจมันคับแค้น อยากรู้นักว่าเขาควรอภัยให้กับพวกมันหรือไง ทั้งผู้หญิงที่ชื่อพิมพ์วลี และไอ้ผู้ชายทรยศคนนั้น ประตูห้องข้างๆ เปิดออก พยาบาลวัยกลางคนก้าวออกมา
“อ้าวคุณคาเอล มาเยี่ยมน้องสาวเหรอคะ”พยาบาลทักทาย
“ครับ”
“มาอุ้มหนูเจนนี่หน่อยไหมคะ”
“จะดีเหรอครับ ผมว่าไม่ดีกว่าผมมือหนักด้วย”ชายหนุ่มรีบปฏิเสธ
หมับ!
ข้อมือถูกรั้งลากเข้ามาในห้อง อังเดรก้าวตามเจ้านายด้วยความงุนงงกับเหตุการณ์เบื้องหน้า เห็นทารกในหอผ้าถูกอุ้มส่งมาให้คุณคาเอล
“ลองอุ้มดูค่ะ ทำมือแบบนี้นะคะ”พยาบาลแนะนำ
คาเอลทำตามคำสอนอย่างเคร่งครัด รับทารกมาไว้ในอ้อมแขน เห็นเปลือกตาปิดและหลับพริ้มอยู่
“เพิ่งทานนมเมื่อครู่ค่ะ เลยหลับ”
“อ๋อครับ”คาเอลก้มมองหลาน น้ำตาแทบกลั้นมันไว้ไม่อยู่
Latest chapter
พ่ายรักจำเลยมาร บทที่ 9 เส้นทางแห่งความมืด
เสียงผู้คนในงานฮือฮากับเรื่องราวไม่คาดฝัน คาเอลยกยิ้มพึงพอใจกับการประกาศสงครามของตนเอง เขาหวังให้พวกมันได้รู้ข่าวนี้ จะได้อยู่กันอย่างไม่เป็นสุข“พอจะบอกได้ไหมครับว่าคนพวกนั้นเป็นใคร”นักข่าวถามขึ้นมาอีกครั้ง“ผมคงบอกไม่ได้หรอกครับ แต่ผมยืนยันว่าสักวันพวกคุณจะรู้”พิธีกรหันมาสบตากับเจ้าของงาน เห็นเขาพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต “เอาล่ะครับ เราหยุดคำถามไว้เพียงเท่านี้ดีกว่า มาเริ่มงานเปิดอย่างเป็นทางการกันนะครับ”ริบบิ้นเปิดบริษัทถูกตัดแขกภายในงานดื่มด่ำกับอาหารและเครื่องดื่มราคาแพง คาเอลแยกห่างออกจากบริเวณนั้นขึ้นสู่ชั้นสองเพื่อพักผ่อน เสียงโทรศัพท์มือถือเขาดังขึ้นเจ้าของเครื่องกดรับ“ว่าไงคาล!”“เป็นอย่างที่คุณคาดการณ์เลยครับ ผมจับคนร้ายได้มันจะมาวางระเบิดที่งาน”“งั้นเหรอ แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน”“อยู่ห้องทำความเย็นด้านหลังครับ”“เอามันขึ้นมาข้างบน ฉันอยากจะถามอะไรมันหน่อย ใช้ลิฟท์ส่วนตัวของฉันได้เลย!”“ครับคุณคาเอล”ชายหนุ่มวางสายจากลูกน้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ยกมือขึ้นกุมขมับ ไม่อยากให้คนอื่นต้องมาเสี่ยงอันตรายด้วย หากเขาต้องการขยายอิทธิพลในเมืองไทย จำต้องสร้างชื่อเสียงแต่มันเหมือนดาบสองค
พ่ายรักจำเลยมาร บทที่ 8 เส้นทางแห่งความมืด
คาเอลถอยห่างจากศัตรูแล้วเดินออกจากบริเวณนั้น นักข่าวหันมองกันสีหน้างุนงง ก่อนแยกย้ายกันหายจากสนามบิน ร่างเพรียวถูกพยุงนั่งเก้าอี้หัวใจเต้นราวกับกลองใบหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว“ผมเตือนแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับมัน”“ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ”พิมพ์วลีละเมอ“ไอ้คาเอลมันไม่ได้บ้า แค่มันแค้นเรามากเท่านั้นเอง”“ดูแววตาเขาสิ เขาเอาจริงแน่ แล้วตอนนี้คาเอลมีอิทธิพลมาก เราจะทำยังไงดีฟาเบียน!”เธอร้องถามสามีน้ำตาคลอ ไม่เคยกลัวอะไรเท่านี้มาก่อนเลย“เอาไว้เราไปเมืองไทยก่อนดีกว่า แล้วค่อยปรึกษาพ่อคุณที่นั้น”ฟาเบียนตัดบทท่าอากาศยานสุวรรณภูมิร่างสูงใหญ่สาวเท้าออกจากสนามบิน เห็นรถจอดเทียบอยู่ด้านหน้า คาลเปิดประตูด้านหลังให้เจ้านายส่วนตนเองอยู่เบาะหน้า ให้อังเดรนั่งเบาะหลังคู่คุณคาเอล รถเคลื่อนออกจากสนามบินมุ่งสู่สถานที่พัก คาเอลกระตุกยิ้มมุมปาก เมื่อนึกถึงคฤหาสน์หลังงามที่ตนกำลังเดินทางไปพัก เขาซื้อในราคาหลายร้อยล้านบาท เพราะทำเลมันเหมาะแก่การแก้แค้น แค่เปิดประตูออกมา ตรงข้ามนั้นคือบ้านของศัตรู มันคงไม่มีอะไรสะใจไปกว่านี้อีกแล้วประตูรั้วเหล็กอัลลอยด์เปิดออก ถนนยาวตรงสู่ตัวคฤหาสน์ รถจอดเทียบเจ้าของ
พ่ายรักจำเลยมาร บทที่ 7 เส้นทางแห่งความมืด
ใช่แล้ว... เธอไม่เคยพบหน้าคาเอลตรงๆ เคยเห็นผ่านสื่อเท่านั้น นับวันชายคนนั้นยิ่งดูมีเสน่ห์มากขึ้นจนหัวใจสั่นเลยทีเดียว หากเธอไม่ใช่ศัตรูคงเดินหน้าจีบแล้ว หน้าตาสะสวยอย่างเธอคงทำให้คาเอลตกหลุมรักได้ไม่ยาก แต่ทว่าเขากลับฝังความแค้นจนลึกยากจะถอนได้“ความจริงพิมพ์... ก็อยากลองเผชิญหน้ากับเขาดูสักครั้งนะคะ เผื่อว่าเขาจะยอมใจอ่อนไม่แค้นเคืองเราอีก”พิมพ์วลียกยิ้มดวงตาคมกริบจ้องมองภรรยา เห็นแววตาพอรู้ว่าคิดอะไร พิมพ์วลีมองคนที่เปลือกนอกมาตลอด บางครั้งเขาเองยังหวั่นเกรงเธอจะทิ้งไปเมื่อไหร่ยังไม่รู้แชะ! แชะ! แชะ!เสียงกดชัตเตอร์พร้อมด้วยนักข่าวกำลังห้อมล้อมชายคนหนึ่ง ฟาเบียนลุกยืนชะเง้อมองดวงตาเบิกกว้าง อีกครั้งที่เขาต้องเผชิญหน้ากับศัตรู คาเอลมาทำอะไรที่สนามบิน“คุณคาเอลคะ ขอสอบถามหน่อยค่ะ”“จะถามเรื่องอะไรว่ามาเลยครับ”คาเอลยกยิ้ม“คุณคาเอลกำลังเดินทางไปประเทศไทย เพื่อเปิดสาขาใหม่อย่างที่มีข่าวลือมาหรือเปล่า”“ใช่ครับ ผมตั้งใจจะทำการตลาดที่เมืองไทย”“ไม่ทราบว่าจะเดินทางไปนานแค่ไหนคะ”นักข่าวต่างสำนักถามต่อ“คงเป็นปีครับ แต่ใช่ว่าผมจะไม่กลับมาสเปนนะครับ”“แล้วบริษัทฟรีดอมสำนักงานใหญ่ใครจะดูแลล่
พ่ายรักจำเลยมาร บทที่ 6 เส้นทางแห่งความมืด
“คุณฟาเบียนครับ บริษัทเราไม่ไหวแล้วนะครับ ขาดทุนแม้แต่เงินเดือนพนักงานยังแทบไม่มีจ่ายแล้วตอนนี้!”ไมเคิลบอกนายเสียงเครียด“ฉันรู้แล้ว!”“แล้วเราจะทำยังไงกันดีครับ”มือยกขึ้นกุมขมับพยายามทำโปรเจคใหญ่เพื่อหวังกอบโกย แต่สุดท้ายกลับล้มเหลวเงินจากบริษัทไอดีลอนหมดหายภายในพริบตา ก้อนสุดท้ายคือเงินเดือนพนักงาน ควรทำอย่างไรดีไม่อยากปิดบรษัทที่สร้างมาด้วยมือตัวเองเลย“เงินเหลือเท่าไหร่ตอนนี้”ถามลูกน้องเสียงเครียด“สองพันล้านครับ”“หักค่าใช้จ่ายแล้วเหลือเท่าไหร่”“เหลือประมาณห้าร้อยล้านครับคุณฟาเบียน”กัดฟันข่มความเจ็บปวด ใช่แล้ว... เขารู้ดีจุดจบในวันนี้มาเพราะอะไร ถ้าไม่ใช่ฝีมือไอ้คาเอล มันตามกัดไม่ปล่อยสกัดกั้นทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะ“จัดการทำสัญญาเลิกจ้าง จ่ายเงินเดือนพนักงานล่วงหน้าสามเดือนให้เรียบร้อยด้วย”ฟาเบียนสั่งงาน นี่คือสิ่งสุดท้ายที่เขาพอจะทำได้“ครับคุณฟาเบียน”คาเอลกระตุกยิ้มมุมปาก เขาเดินทางมาเกือบครึ่ง ทุกอย่างเป็นไปตามแผนหากไม่ผิดจากที่คาดการณ์ฟาเบียนต้องไปทำงานร่วมกับบริษัทไอดีลอนที่ประเทศไทยแน่ ตอนนี้ฝึกเรียนภาษาไทยมาเกือบปีดูเหมือนเขาจะพูดคล่องมากเสียด้วยตอนนี้เขากำลังจะเปิดสาข
พ่ายรักจำเลยมาร บทที่ 5 วิวาห์สีเลือด
ครู่ใหญ่เขาส่งคืนหลานสาวให้กับพยาบาล เป็นครั้งแรกทีได้อุ้ม รู้สึกอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก น่าเสียดายที่น้องสาวไม่ได้รับโอกาสนั้น พยาบาลเทสซ่าก้าวตามมาส่งชายหนุ่มนอกห้อง“อย่าหักโหมงานมากนะคะ”เธอเตือนด้วยรอยยิ้ม“ขอบคุณครับที่เป็นห่วง ฝากน้องกับหลานผมด้วยนะครับ”“ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ”ชายหนุ่มหันกายเพื่อกลับ“คุณคาเอล การอภัยเป็นสิ่งที่ดีที่สุดนะคะ ลืมความเจ็บปวดเหล่านั้นแล้วหันมาให้ความรักกับสองชีวิตนี้ให้มากดีกว่าค่ะ”เทสซ่าเตือนสองเท้าชายหนุ่มหยุดชะงัก “ไม่ได้หรอกครับ เพราะผมเริ่มมันแล้วและไม่คิดจะถอยกลับ”พยาบาลถอนหายใจมองดูแผ่นหลังลับหาย หากยังดำเนินแผนการแก้แค้นต่อไป ในวันหนึ่งความเจ็บปวดอาจกลับมาเล่นงานเขาก็เป็นได้ ซึ่งเธอได้แต่ภาวนาให้มันอย่าเป็นอย่างที่คิดเลย“เจอกันอีกแล้วนะครับคุณฟาเบียน”เสียงทักทายของคาเอลดังขึ้น เจ้าของชื่อลุกยืนสีหน้าตื่นตระหนก“แกกำลังทำอะไรคาเอล!”“ไม่ได้ทำอะไรนี่ครับ ก็มาพรีเซนต์งานเท่านั้นเอง”ในอกมันแทบระเบิด เขาโดนบริษัทฟรีดอมตามแย่งเซ็นสัญญา ทุกบริษัทที่ตนหมายตาคาเอลปรากฎตัวเสมอ ทั้งที่ผลกำไรไม่มาก เจตนามันเด่นชัดอยู่แล้ว บริษัทกำลังเข้าสู่วิกฤตหากไม่ได
พ่ายรักจำเลยมาร บทที่ 4 วิวาห์สีเลือด
ห้องประชุมใหญ่เปิดต้อนรับการพรีเซนต์งานสำคัญ ฟาเบียนเดินทางมาพร้อมลูกน้อง เขานั่งลงบนเก้าอี้หนังในห้อง มองดูการบรรยายของบริษัทคู่แข่ง ริมฝีปากกระตุกยิ้มเมื่อคาดการณ์ดูผลงานของบริษัทเขาเหนือกว่าเป็นไหนๆ แต่ทว่าความคิดนั้นกลับหยุดลงเมื่อชายคนหนึ่งปรากฏตัว และเขาคุ้นเคยกับชายคนนี้ดี“ขอโทษที่มาช้านะครับ พอดีผมมัวแต่เขียนโปรแกรมให้บริษัทคุณใหม่หมด”คาเอลบอกกับประธานบริษัท“ไม่เป็นไรครับ เชิญเลยครับ”คาเอลนั่งลงตรงข้ามกับอดีตคนรักของน้องสาว ดวงตาเรียวคมมองยังโปรเจคเตอร์โดยไม่ได้ให้ความสนใจ แต่อีกคนกลับหนาวๆ ร้อนๆ กับการเผชิญหน้าอย่างไม่คาดฝัน โดยปกติฟรีดอมไม่เคยเล็งบริษัทเล็กเลย แล้วทำไมคราวนี้ถึงมาพรีเซนต์งาน“เจ้านายนั่นคุณคาเอลนี่ครับ แบบนี้เราไม่ได้เซ็นสัญญากับที่นี่แน่”ไมเคิลกระซิบเจ้านายเสียงเบา“หุบปากเลยไอ้ไมเคิล!”ประธานบริษัทฟรีดอมชำเลืองมองศัตรูแล้วยิ้มเหยียดอย่างจงใจ เพียงแค่สบตาฟาเบียนหน้าถอดสี รีบหลุบมองพื้นด้วยความเกรงกลัว“ต่อไปบริษัทไหนพรีเซนต์ต่อครับ”“ผมครับ”ฟาเบียนรีบเสนอตัวทันทีหนึ่งชั่วโมงสำหรับการนำเสนอผลงาน คาเอลนั่งฟังขบกรามกำมือแน่น เขาจำต้องอดทนไว้ไม่นานหรอกศัตรู
