Se connecterในความเงียบของห้องโดยสาร มีเพียงเสียงเครื่องยนต์แผ่วเบาและเสียงลมหายใจของคนทั้งสาม ชายหนุ่มรู้ดี...ในวินาทีนั้น เขาคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเพราะมีทั้ง “เธอ” และ “ลูกชาย” อยู่เคียงข้างบนเส้นทางกลับ “บ้าน” ........................ เมื่อทั้งสามคนเดินทางกลับมาถึงฟาร์มที่สระบุรี ชีวิตก็กลับมาดำเนิน
..............หนึ่งสัปดาห์ที่ซานฟรานซิสโกผ่านไปราวกับความฝัน เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขและอบอุ่นที่สุดในชีวิตของธนินทร์และพิม พวกเขาทั้งห้าคนได้ใช้เวลาร่วมกันอย่างเต็มที่ในฐานะครอบครัวที่มีความสุข แต่แล้ว...ทุกความสุขก็ต้องมีวันจากลา เช้าวันเดินทางกลับมาถึง ธิตายืนอยู่ที่หน้าบ้าน น้ำตาคลอเบ้า เธอยัง
บทที่ 325 บทสรุป ทั้งสองคนเดินทางมาถึงซานฟรานซิสโกในที่สุด หลังจากใช้เวลากว่าหนึ่งเดือนในการท่องเที่ยวและพักฟื้นร่วมกัน เมื่อก้าวเท้าออกจากสนามบิน ธนินทร์ก็จับมือของหญิงสาวไว้แน่น ก่อนจะพากันตรงไปยังบ้านของธิตาทันที ทันทีที่ประตูบ้านเปิดออก ร่างเล็กของทีโอรีบวิ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าของเ
ระหว่างที่รถแล่นกลับโรงแรม ธนินทร์ขับอย่างเงียบ ๆ ดวงตาคมเหลือบมองพิมเป็นระยะ ร่างบางนั่งพิงเบาะ หลับตาแต่ยังยิ้มบาง ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยเสียงเบา “ไม่ต้องขอบคุณพี่หรอก” เขาตอบด้วยเสียงอ่อนโยน “แค่พิมดูแลตัวเองให้ดีที่สุด พี่ก็พอใจแล้ว” เมื่อกลับถึงโรงแรม ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะประคองคนตัวเล็กเข้าห
บทที่ 324 ดิสนีย์แลนด์ พิมพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนานถึงเจ็ดวัน จนกระทั่งถึงวันนัดตัดไหม แผลภายนอกเริ่มแห้งดี เหลือเพียงรอยบาง ๆ บนผิวเนื้อ ซึ่งหญิงสาวไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะรู้ดีว่าสามารถเลเซอร์ให้หายได้ในภายหลัง แต่ภายในยังคงเจ็บแปลบอยู่เป็นระยะ คุณหมอจึงกำชับให้งดเดินเยอะต่ออีกหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจ
บทที่ 323 ใจกลับมา วันถัดมา…ธนินทร์ได้รับอนุญาตให้เข้าไปเยี่ยมพิมในห้อง ICU ได้อีกรอบ เขาเดินเข้าไปในห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวอย่างน่ากลัว ภาพที่เห็นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง พิมยังคงนอนหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงผู้ป่วย ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยสายระโยงระยางและเครื่องมือทางการแพทย์มากมาย ร่างสูงเดิน
บทที่ 92 สิ้นสุดการรอคอย NC+++++++“อือมมมม พิม!” ธนินทร์ครางเสียงต่ำอย่างเสียวสะท้านตอนเสียบเข้าไปจนสุด"ถะ...ถุงยาง! อ่าาาาา" พิมสะดุ้งสุดตัว เสียงร้องขอถุงยางหลุดออกมาอย่างยากลำบาก ทันทีที่ธนินทร์กระแทกแกนกายเข้ามาในตัวเธอจนสุดลำ ความคับแน่นร้อนรุ่มทำให้ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว เธอจำได้ว่าพวกเข
บทที่82 คู่เดทของผม ธนินทร์มองตามแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าของพิมที่ก้าวลงจากรถไปอย่างช้าๆ คำพูดของเธอ ‘ยังไม่ทันได้ยั่วเลย’ ยังคงก้องอยู่ในหูของเขา พร้อมกับรอยยิ้มเย้ายวนที่เธอส่งให้ก่อนลงจากรถ ร่างสูงสบถในใจ เขารู้สึกเหมือนถูกท้าทายอย่างจัง เธอไม่เพียงแต่โต้ตอบเขาอย่างชาญฉลาด แต่ยังทิ้งความร้อนระอ
"พิม..." ธนินทร์ครางเรียกชื่อเธอเสียงกระเส่า ความควบคุมที่เคยมีหายไปหมดสิ้น เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบที่ต้องการครอบครองเท่านั้น.ริมฝีปากของธนินทร์ซุกไซร้อยู่บนเนินอกขาวอวบทั้งดูดทั้งเม้มเนินอิ่มนั้นจนเสียงดังไปทั่วทั้งรถ มือข้างหนึ่งที่บีบเคล้นสะโพกนั้นสัมผัสได้ถึงความเนียนลื่นของผิวเนื้ออย่างเต็มที่
ขณะที่พวกเขาเดินผ่านฝูงชนในงาน ธนินทร์ไม่ได้มองไปที่ใครเลยนอกจากคนตัวเล็กข้าง ดวงตาคมกริบของเขายังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าของเธอ ราวกับกำลังใช้สายตาสำรวจว่าเธอจะแสดงอาการอะไรออกมาหรือไม่ และพยายามอ่านใจเธอไปพร้อมๆ กันเมื่อพ้นจากสายตาผู้คนพอสมควร เขาก็พาพิมเดินตรงไปยังระเบียงด้านนอกของห้องจัดเลี้ยง ซึ่ง