LOGINสามปีต่อมา...แสงแดดยามเย็นสาดส่องลงมากระทบสนามหญ้าสีเขียวขจีหน้าคฤหาสน์ตระกูลอัศวพัฒนากุล เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของเด็กน้อยดังก้องกังวาน ทำลายความเงียบเหงาที่เคยปกคลุมบ้านหลังใหญ่แห่งนี้มานานหลายปีภาพที่เหล่าคนรับใช้และบอดี้การ์ดเห็นจนชินตาในช่วงหลังมานี้ คือภาพของ ‘นางพญา’ ผู้เคร่งขรึม ที่ยอมสลัดค
“โอ๊ย...”เสียงร้องแผ่วเบาพร้อมกับช้อนที่ร่วงหล่นจากมือ ทำลายความเงียบสงบของมื้ออาหารค่ำในเพนต์เฮาส์หรู คณินที่กำลังตักซุปปลาให้น้ำค้างชะงักมือทันที“เป็นอะไรน้ำค้าง! เจ็บท้องเหรอ? หรือตะคริวกิน?”“ปวด... ปวดท้องค่ะ...” น้ำค้างนิ่วหน้า มือบางกุมหน้าท้องนูนเป่งที่ตอนนี้อายุครรภ์ครบกำหนดเก้าเดือนเต็ม
บรรยากาศหน้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเอกชนเต็มไปด้วยความตึงเครียด คณินเดินวนไปวนมาอยู่หน้าประตูด้วยความร้อนใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวมีรอยยับยู่ยี่จากการอุ้มภรรยาลงมาขึ้นรถ“ตาคณิน!”เสียงเรียกทรงอำนาจดังขึ้น พร้อมกับร่างของคุณหญิงดารารายที่เดินตรงเข้ามาด้วยสีหน้าไม่พอใจ ตามหลังด้วยป้าสายที่ทำหน้าตาตื่นกลัวแล
“นี่มันอะไรกันคะป้าสาย!”เสียงหวานที่มักจะนุ่มนวลเสมอแผดดังลั่นห้องนั่งเล่น เมื่อน้ำค้างเดินเข้ามาเห็นสภาพข้าวของที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น เสื้อผ้าเด็กอ่อนชุดเล็ก ๆ น่ารักที่เธออุตส่าห์แอบสั่งออนไลน์มาด้วยเงินเก็บส่วนตัว ถูกกองรวมกันเตรียมจะใส่ถุงดำทิ้งป้าสายมันชักจะมากเกินไปแล้วนะ“อ๋อ... เศษผ้าพว
“ยินดีด้วยนะครับ... ได้ลูกชายครับ”สิ้นเสียงของคุณหมอ คณินแทบจะกระโดดตัวลอยออกจากเก้าอี้ เขาจ้องมองภาพอัลตราซาวนด์บนจอมอนิเตอร์ด้วยดวงตาที่เป็นประกายระยับ นิ้วชี้จิ้มไปที่จุดเล็ก ๆ ที่แสดงความเป็นชายชาตรีอย่างตื่นเต้น“เห็นไหมน้ำค้าง! ผมบอกแล้วว่าเชื้อผมแรง! ลูกชาย! เราได้ลูกชาย!”น้ำค้างยิ้มกว้าง ม
เสียงเปียโนบรรเลงเพลง Canon in D และ River Flows in you ดังก้องไปทั่วห้องบอลรูมขนาดใหญ่ของโรงแรมหรูระดับห้าดาว ดอกกุหลาบสีขาวนับหมื่นดอกถูกประดับประดาอย่างงดงามตระการตา สมฐานะงานวิวาห์แห่งปีของทายาทตระกูลอัศวพัฒนากุลน้ำค้างยืนอยู่หน้าประตูทางเข้า มือบางกำช่อดอกไม้แน่นจนชื้นเหงื่อ หัวใจเต้นรัวด้วยคว
แสงแดดอ่อนๆ ยามสายส่องกระทบกระจกเงาบานใหญ่ สะท้อนภาพหญิงสาวร่างเล็กที่กำลังหมุนซ้ายหมุนขวาสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองด้วยความพึงพอใจวันนี้อัญภัทรตั้งใจจะสลัดคราบคุณหนูตกอับ มาสวมวิญญาณสาวชาวไร่เต็มขั้นเพื่อความคล่องตัวในการหลบหนี... เอ้ย... ในการออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอก!เธอเลือกหยิบเสื้อเชิ้ตลายสก
ภายในโรงเรือนพลาสติกขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยกระบะเพาะชำต้นกล้าเล็ก ๆ นับหมื่นต้น ไม่มีดอกไม้บานสักดอก มีแต่ดิน ปุ๋ย และความชื้น แต่ไหน ๆ ก็เข้ามาแล้ว แถมพวกคนงานผู้ชายแถวนั้นก็มองด้วยสายตาดูถูก เธอเลยตัดสินใจนั่งลงช่วยคนงานผู้หญิง ‘คัดแยกต้นกล้า’ เพื่อลบคำสบประมาทว่าเธอทำอะไรไม่เป็น“ร้อน... ร้อนจนตับจะแ
คำขอโทษที่แฝงความขิงเรื่องขนาดทำให้อัญภัทรอยากจะหยิกคนตัวขาวให้เนื้อเขียว ยังจะมีครั้งหน้าอีกเหรอ นี่เธอไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วด้วยซ้ำ หากไม่ใช่ว่าซินแสทักอะไรบ้า ๆ แบบนั้น“ครั้งเดียวก็พอแล้ว...ฉันรู้รสชาติเซ็กส์แล้วว่ามันเป็นยังไง” เธอบ่นอุบอิบ และไม่คิดให้เขารับผิดชอบอะไรอีก ก็เหมือนความสัมพันธ์ชั่
หลังจากป้าคำดวงพามาส่งที่ห้องพักรับรองบนเรือนใหญ่และขอตัวกลับไปพักผ่อนทันที ราวกับจงใจเปิดทางสะดวกให้ใครบางคน แม้ว่าอัญภัทรตั้งใจจะรั้งตัวป้าแม่บ้านเอาไว้ แต่ทว่าป้าคำดวงรีบวิ่งกลับไปราวกับว่าอยู่อีกนิดจะต้องโดนหักเงินเดือนเสียอย่างนั้น อัญภัทรทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงนอนหนานุ่มขนาดคิงไซส์อย่างหมดแรง ไม







![โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)