Novels by หวางลี่อิง/มงกุฏดาว

โซอี้สาวน้อยวัยสิบแปดย่างสิบเก้า กำลังจะไปเรียนมหาวิทยาลัย ระหว่างรอคอนโดที่พ่อกับแม่จองไว้ให้อยู่ตอนเข้าเรียนเรียบร้อย จึงไปอยู่กับพี่สาวชั่วคราวที่กรุงเทพ ระหว่างที่พ่อกับแม่ไปฮันนี่มูนรอบที่เท่าไหรก็จำไม่ได้แล้ว ความสาวน้อยผู้ไร้ประสบการณ์เรื่องเซ็กจึงตกเป็นของพี่เขย เพราะว่าอารมณ์และความอยากพาไป จนเมื่อไปเที่ยวพบกับชายหนุ่มชื่อมังกรที่โปรไฟล์ดีเริศ แต่เหมือนชีวิตสาวน้อยผู้อาภัพ จะไม่ได้เขาเป็นรักสุดท้าย เพราะเห็นธาตุแท้อันน่าขยะแขยงเสียก่อน เมื่อความผิดหวังบวกความเสียใจ นำพาให้เธอต้องมาพักใจบ้านเพื่อนแล้วก็เจอกับคนที่ไม่อยากเจอ และอยากรู้ความจริงบางอย่างจากมังกร เพื่อนรักที่แสนดีก็ช่วยเหลือเธอ จนได้รู้ความจริงที่แสนจะวุ่นวาย เพราะมังกรไปแอบแซ่บกับแฟนพี่ชายของเพื่อนสาว แล้วพี่ชายของเพื่อนสาวก็ดันมาชอบเธอ ********

หนึ่งสตรีที่ถูกขุดขึ้นจากหลุมฝังศพหนีเอาชีวิตรอด หนึ่งบุรุษสูงศักดิ์ผู้ถูกเนรเทศให้ไปรอความตายยังดินแดนทุรกันดาร... สองหมากที่ถูกทอดทิ้งบังเอิญพานพบ ก่อนจะจับมือกันหวนคืนสู่เมืองหลวงอีกครั้ง

ในวันที่กู้มู่เฉินได้เลื่อนขั้นเป็นอัครเสนาบดีคำแรกที่เขาเอ่ยกับนางคือต้องการรับ ฉินหยวนหยวน รักแรกของเขาเข้ามาเป็นภรรยาเท่าเทียม

ชาติก่อนนางถูกสวามีประทานสุราพิษ และเห็นตระกูลสามร้อยชีวิตถูกตัดหัวต่อหน้าชาตินี้นางฟื้นในร่างลูกสาวของศัตรูไร้อำนาจจึงยืมอำนาจไร้ดาบจึงยืมพยัคฆ์เพื่อทวงหนี้เลือดทั้งราชสำนัก!

สามปีก่อน...เธอถูกพ่อส่งมาเป็นเด็กฝึกงานที่บริษัทของพี่เขย แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงที่ว่ามาฝึกงานที่นี่จะได้ความรู้กลับไปไหม แต่ตรงกันข้ามเป็นสิ่งที่พ่อจะได้กลับไปต่างหาก... ‘หากสามปีนี้แกทำให้ตระกูลภัทรารินทร์ยอมรับเป็นลูกสะใภ้คนเล็กไม่ได้ก็ออกจากบ้านฉันไป!’ สรัสจันทร์ ยิ้มขื่นกับคนเป็นพ่อที่เรียกเธอกลับจากเมืองนอกเพราะฟังคำของเมียใหม่ว่าเธอเรียนต่อไปก็ทำให้สิ้นเปลือง และวางแผนส่งมาอยู่บ้านพี่สาวอย่าง จันทร์ทิพย์ เพื่อต้องการให้ฉันแต่งกับน้องชายพี่เขย! 'ฉันที่เป็นเด็กดื้อ...เพราะเกลียดที่พ่อทำให้แม่ต้องตาย' โชคดีที่พี่สาวของเธอแต่งออกมาก่อน แต่ดันโชคร้ายอีกที่เธอเป็นโรคร้ายจึงทำให้เธอต้องมาอยู่ดูแลพี่สาวในช่วงวาระสุดท้ายและช่วยงานพี่เขย! พี่สาวเป็นมะเร็งที่ก้านสมอง หมอจึงใช้วิธีรักษาแบบประคับประคอง เธอจึงสงสารพี่สาว เธอกำลังจะเคาะห้องทำงานของเขา...แต่ว่าห้องถูกแง้มไว้ เมื่อฉันขยับสาวเท้าเข้าไปใกล้กลับพบว่า ... “อื้ม...คุณคณิน...ขา! พินอ้ากว้างแล้ว” มีเสียงครวญครางอึดอัดแว่วออกมาจากข้างใน...? “แจะ...แจะ...แจะ” แล้วเสียงเฉอะแฉะดังตามมาทันที

“ภรรยาผู้แสนดีอะไรนั่น…โยนทิ้งไปเถอะ! เกิดใหม่ทั้งที...สามีเป็นใครไม่สำคัญ แต่ชีวิตฉันไม่ยอมจบชีวิตแบบเดิมอีกต่อไป!” ตื่นจากฝันร้ายในอดีต เธอฉีกบทเก่าทิ้งลงกองไฟ ตัดสินใจเขียนบทใหม่ให้ตัวเองเป็นนางเอก พร้อมขว้างทุกคนที่ไม่คู่ควรให้หลุดออกจากชีวิตเธอ! เชิญไปให้พ้นทางพวกชั่ว!

“คะ...คุณอาหมอ...จะ...จะทำอะไรคะ” “ทำในสิ่งที่ชายและหญิงควรทำกัน” ยั่วนักแม่สาวน้อยเตือนแล้วว่าอย่ามายั่ว “หนูแค่ล้อเล่นเองค่ะ...แฮะๆ” “ใครให้เรามาเล่นกับอารมณ์หื่นกามผู้ชาย” “คะ...คุณอา...หนูขอโทษ....” “เปลี่ยนคำว่าขอโทษ...เป็นครางบนเตียงกับอาเถอะ”

ชาติก่อนเสิ่นกุ้ยเหรินนางเป็นสตรีโง่งม รักเพียงบุรุษไร้หัวใจผู้นั้นจนตรอมใจ ชาตินี้นางขอเกิดใหม่ใช้เรือนร่างยั่วเย้าให้ชายผู้นั้นลุ่มหลง เพื่อให้ได้ตำแหน่งสูงขึ้นเพื่อไม่ให้คนรังแกและจะอยู่เงียบ ๆ ท้ายวัง

“พ่อเลี้ยงคะ ขอดูกระเจียวดอกที่ใหญ่ที่สุดในไร่หน่อยได้ไหมคะ ซินแสบอกว่าถ้าได้จับแล้วจะโชคดี” พ่อเลี้ยงหมอกคราม ยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับท่ามกลางสายฝน “อยากดูของใหญ่ ต้องใจกล้าหน่อยนะอัญญา แต่บอกไว้ก่อนว่าที่นี่เจ้าที่ ‘หวง’ มาก...จับแล้วระวังติดหนึบจนกลับบ้านไม่ได้นะ” อัญญาผู้มีแม่สายมูตัวมัมที่ขัดใจไม่ได้ กับภาระ (กิจ) แก้เคล็ดเสริมดวงสุดประหลาด ด้วยการไปลูบ ๆ คลำ ๆ ดอกกระเจียวในหน้าร้อน บ้าไปแล้ว!!!! ดอกกระเจียวที่ไหนจะบานหน้าร้อน แต่ถ้าเป็นดอกกระเจี๊ยวพ่อเลี้ยงหมอกครามก็ว่าไปอย่าง 🔥บานทุกฤดู🔥

นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป มีเนื้อหาเกี่ยวกับเพศ พฤติกรรมและความรุนแรง ผู้อ่านที่มีอายุน้อยกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ

ดาวเหนือ สาวหน้าหวานซ่อนเปรี้ยว ที่เพื่อนสาวสองนิยามให้กับเธอว่า “เนินนมไม่ค่อยมี เนิน…ฮี…อลังการ” แม้ว่าเพื่อนออกจะพูดเวอร์ไปนิด แต่เธอไม่เถียงสักคำ เมื่อพบกับมาเฟียร้าย ทำให้ตกกระไดพลอยโจน เพราะเขาคือโจรพรากพรหมจรรย์เธอไป

ข้าเป็นท่านหญิงเหอซั่วกงจู่ ไม่ได้สูงส่งจริงนั่นแหละ... ก็แค่บุรุษทั้งต้าเซิ่ง ไม่อาจแต่งกับข้าได้

"หากไม่ได้แต่งกับเจ้าชีวิตข้าขอผูกชะตาไร้คู่" "ไม่ อย่ากล่าวเช่นนี้ โปรดปล่อยข้าไป" "สิ่งเดียวที่ข้าจะปล่อย...มีเพียงน้ำทิพย์ของข้าจะวิ่งเข้าสู่กายเจ้าเท่านั้น จำเอาไว้"

: นักธุรกิจที่พิการเพียงขา เมื่อพบกับพยาบาลใหม่ที่ทำให้เอ็นลุกตั้ง หลังจากหลับไหลได้ห้าปี เธอเป็นคนแรกที่ปลุกเขาจากเสียวซ่านให้กลับมาอีกครั้ง "อ่าห์ ลีโอขา...อย่าทำอย่างนั้น" ชาลิดากัดริมฝีปากเสียวซ่าน

เธอคิดว่ามาแค่ชดใช้หนี้ แต่กลับถูก คิดบัญชีด้วยเรือนร่าง…แต่ทำไมเจ้าของผับจอมโหดคนนั้น กลับทำกับเธอเหมือนเป็นแค่ของใช้ ที่จะโยนทิ้งตรงไหนก็ได้? “เธอไม่ใช่แค่ของเล่น… แต่เป็นของหวงของฉัน จำไว้ให้ดี”