4

หลังจากวันที่พิมมาพบหมอคินที่ตลาด หมอคินก็ยังคงแวะเวียนมาที่รถเข็นขนมหวานของน้ำตาลอยู่เรื่อย ๆ แม้จะไม่บ่อยเท่าช่วงแรก แต่ทุกครั้งที่เขามา ก็จะพูดคุยกับน้ำตาลด้วยความเป็นกันเอง ซื้อขนมไปทานบ้าง ฝากไปให้เพื่อนร่วมงานบ้าง

น้ำตาลเองก็เริ่มคุ้นเคยกับหมอคินมากขึ้น เธอรู้สึกสบายใจที่ได้คุยกับเขา เขาเป็นผู้ฟังที่ดี และมักจะมีเรื่องราวสนุก ๆ มาเล่าให้เธอฟังเสมอ บางครั้งเขาก็ถามถึงชีวิตประจำวันของเธอ การช่วยป้าสมรขายขนม หรือเรื่องราวในตลาด น้ำตาลรู้สึกว่าเขาสนใจในตัวเธออย่างแท้จริง

ความสนิทสนมที่เพิ่มขึ้นระหว่างน้ำตาลและหมอคินนั้นอยู่ในสายตาของคนรอบข้างในตลาดหลายคน รวมถึงป้าสมรเองด้วย ป้าสมรสังเกตเห็นแววตาที่ลูกสาวมีให้กับหมอหนุ่ม และรอยยิ้มที่สดใสขึ้นทุกครั้งที่เขามาเยือน แม้จะมีความแตกต่างของฐานะอยู่มาก แต่ป้าสมรก็อดที่จะลุ้นในใจไม่ได้

ในอีกด้านหนึ่ง ที่โรงพยาบาล พิมเริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวหมอคิน เขาดูเหม่อลอยบ้างบางครั้ง และมักจะพูดถึงเรื่องตลาดหรือขนมหวานด้วยรอยยิ้มบาง ๆ เมื่อถูกเพื่อนร่วมงานแซวถึงเรื่องสาว ๆ เขาก็มีท่าทีเขินอายอย่างเห็นได้ชัด

พิมรู้สึกไม่พอใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอและหมอคินเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายก็หมายมั่นให้พวกเขาลงเอยกัน การปรากฏตัวของเด็กสาวขายขนมในตลาด ทำให้ความสัมพันธ์ที่เธอวาดฝันไว้เริ่มสั่นคลอน

วันหนึ่ง พิมตัดสินใจถามหมอคินตรง ๆ

“คุณคินคะ ช่วงนี้เห็นคุณดูแปลก ๆ ไป มีอะไรหรือเปล่าคะ?” พิมถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

หมอคินชะงักไปเล็กน้อย “ไม่มีอะไรนี่ครับพิม ผมก็ปกติดี”

“แต่พิมสังเกตเห็นนะคะ ว่าคุณดูมีความสุขเป็นพิเศษเวลาพูดถึงตลาด” พิมกล่าวต่อด้วยสายตาที่จับจ้อง

หมอคินยิ้มบาง ๆ “ที่ตลาดมีอะไรน่าสนใจเยอะดีครับ ผู้คนก็เป็นกันเอง”

“แล้ว... เด็กสาวที่ขายขนมคนนั้นล่ะคะ?” พิมถามตรง ๆ

หมอคินเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ “คุณหมายถึงน้ำตาลหรือครับ? เธอน่ารักดีครับ ขยันขันแข็ง”

คำตอบนั้นทำให้พิมรู้สึกเหมือนมีอะไรมากระแทกใจ เธอพยายามควบคุมสีหน้าไม่ให้แสดงความไม่พอใจออกมา

“ก็น่ารักดีค่ะ แต่ดูไม่ค่อยเหมาะสมกับคุณคินเท่าไหร่” พิมกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงความหมาย

หมอคินขมวดคิ้วเล็กน้อย “ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้นล่ะครับพิม?”

“ก็... ฐานะทางสังคมมันแตกต่างกันมากนี่คะ” พิมตอบ “คุณคินเองก็มีคู่หมายที่เหมาะสมอยู่แล้วนี่คะ” เธอเน้นคำว่า ‘คู่หมาย’ อย่างชัดเจน

หมอคินถอนหายใจเบา ๆ “เรื่องนั้นมันเป็นการตัดสินใจของผู้ใหญ่ครับพิม ส่วนเรื่องความรู้สึกของผม... มันเป็นอีกเรื่องหนึ่ง”

คำพูดนั้นทำให้พิมรู้สึกกังวลมากขึ้น เธอรู้ว่าหมอคินกำลังให้ความสนใจกับน้ำตาลจริง ๆ เธอจึงเริ่มคิดหาวิธีที่จะกีดกันความสัมพันธ์ของทั้งสอง

ในขณะเดียวกัน หมอคินก็เริ่มรู้สึกถึงความผูกพันที่ลึกซึ้งกับน้ำตาลมากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่ได้คุยกับเธอ เขารู้สึกสบายใจและเป็นตัวของตัวเอง เธอมีมุมมองที่แตกต่างจากผู้หญิงที่เขาเคยรู้จัก ทำให้เขารู้สึกสนใจและอยากที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับโลกของเธอมากขึ้น

ความสนิทสนมที่เพิ่มขึ้นระหว่างหมอคินและน้ำตาล กำลังก่อให้เกิดความไม่พอใจที่ซ่อนเร้นในใจของพิม และอาจนำไปสู่อุปสรรคที่ท้าทายความรู้สึกของทั้งสองในอนาคต