3

หลังจากวันที่หมอคินแวะมาซื้อขนมหวานถึงสองครั้ง น้ำตาลก็เริ่มรู้สึกถึงความพิเศษบางอย่างในตัวเขา ไม่ใช่แค่ความสุภาพหรือท่าทางที่ดูดี แต่เป็นแววตาที่เขามองมา และคำพูดที่แสดงความสนใจในตัวเธอและขนมของเธอ

ในวันต่อมา น้ำตาลช่วยป้าสมรขายขนมตามปกติ แต่ในใจกลับเฝ้ารออย่างไม่รู้ตัว หวังว่าจะได้เห็นรถยนต์สีขาวสะอาดตาคันนั้นแล่นเข้ามาจอดอีกครั้ง แม้จะรู้ว่าเป็นเรื่องยากที่หมอผู้สูงศักดิ์จะแวะเวียนมาที่ตลาดทุกวัน

และแล้ว ความหวังของเธอก็เป็นจริง ช่วงสายของวันนั้นเอง รถยนต์คันเดิมก็ปรากฏขึ้น หมอคินเดินตรงมายังรถเข็นขนมหวานด้วยรอยยิ้มที่คุ้นเคย

“สวัสดีครับคุณน้ำตาล” หมอคินทักทายอย่างเป็นกันเอง

“สวัสดีค่ะคุณหมอ” น้ำตาลตอบด้วยรอยยิ้มกว้าง หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้

“วันนี้มีขนมอะไรน่าทานบ้างครับ?” หมอคินถามพลางกวาดสายตามองขนมนานาชนิด

“วันนี้มีขนมใส่ไส้เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ เลยค่ะ หอมหวานมัน อร่อยมาก” น้ำตาลแนะนำด้วยความกระตือรือร้น

“งั้นขอลองชิมหน่อยครับ” หมอคินตอบ

น้ำตาลหยิบขนมใส่ไส้ใส่กระทงใบตองส่งให้หมอคิน เขารับไปชิมคำหนึ่งแล้วพยักหน้าช้า ๆ

“อร่อยจริง ๆ ครับ” หมอคินกล่าวชม

“ขอบคุณค่ะ” น้ำตาลรู้สึกปลื้มใจ

ทั้งสองพูดคุยกันถึงเรื่องขนม เรื่องตลาด และเรื่องทั่วไป น้ำตาลรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้คุยกับหมอคิน เขามีความเป็นกันเองและช่างสังเกต ทำให้เธอรู้สึกว่าเขาสนใจในสิ่งที่เธอพูดจริง ๆ

ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่นั้นเอง ก็มีเสียงหวานใสของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น

“คุณคินคะ! มาทำอะไรที่นี่คะ?”

น้ำตาลและหมอคินหันไปมอง หญิงสาวสวยในชุดพยาบาลสีขาวสะอาดตาเดินเข้ามาใกล้ ใบหน้าของเธอประดับด้วยรอยยิ้มสดใส แต่ในแววตากลับมีความรู้สึกบางอย่างที่น้ำตาลอ่านไม่ออก

“สวัสดีครับพิม” หมอคินทักทายด้วยท่าทีสุภาพแต่ไม่ได้สนิทสนมมากนัก

“พิมมาซื้อผลไม้ค่ะ” พยาบาลสาวตอบพลางหันมายิ้มให้น้ำตาล “สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่า...”

“น้ำตาลค่ะ ช่วยคุณแม่ขายขนม” น้ำตาลแนะนำตัวเองด้วยรอยยิ้ม

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะน้ำตาล พิมเป็นเพื่อนร่วมงานของคุณคินค่ะ” พิมตอบ

บรรยากาศเริ่มตึงเครียดขึ้นเล็กน้อย น้ำตาลรู้สึกได้ถึงสายตาที่พิมมองมาอย่างพิจารณา

“คุณคินชอบมาเดินเล่นที่ตลาดเหรอคะ?” พิมถามหมอคิน

“ครับ บางทีก็แวะมาทานอะไรอร่อย ๆ” หมอคินตอบเรียบ ๆ

“ตลาดนี้มีของอร่อยเยอะเลยค่ะ ไว้พิมพาคุณคินมาเดินสำรวจนะคะ” พิมเสนอด้วยน้ำเสียงหวาน

หมอคินหันไปมองหน้าน้ำตาลแวบหนึ่งก่อนจะตอบพิม “ขอบคุณครับ แต่ช่วงนี้ผมค่อนข้างยุ่ง”

พิมดูเหมือนจะสังเกตเห็นสายตาที่หมอคินมองน้ำตาล เธอจึงหันกลับมาคุยกับน้ำตาลด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“ขนมน่าทานจังเลยนะคะน้ำตาล ไว้พิมจะแวะมาอุดหนุนบ้างนะคะ”

“ยินดีค่ะ” น้ำตาลตอบด้วยรอยยิ้มบาง ๆ

หลังจากที่พิมซื้อผลไม้เสร็จก็เดินจากไป หมอคินหันกลับมาคุยกับน้ำตาลต่อ แต่บรรยากาศก็ไม่เหมือนเดิม น้ำตาลรู้สึกถึงสายใยบางเบาที่เชื่อมโยงเธอกับหมอคิน และเริ่มตระหนักว่าความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นในใจนั้น อาจจะไม่ใช่แค่ความชื่นชมธรรมดา

การปรากฏตัวของพิมในวันนี้ ทำให้ทั้งน้ำตาลและหมอคินต่างรับรู้ถึงความสัมพันธ์อีกรูปแบบหนึ่งที่เข้ามาเกี่ยวข้อง และอาจเป็นอุปสรรคต่อความรู้สึกที่กำลังเริ่มต้นขึ้นระหว่างพวกเขา