INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 7 ธาราบำบัด 1
Fecha de publicación:
2026-11-06 21:18:36บทที่ 7 ธาราบำบัด
&nb
Último capítulo
มหาเศรษฐีทวงรัก บทที่ 8 เพื่อเธอคนเดียว 4
“เป็นยังไงบ้าง การตามหาความทรงจำของเธอ” เซเวียร์เริ่มต้นคำถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ส่วนดานิกานั่งเอนพิงเบาะหนังนุ่มๆ อย่างเหนื่อยล้า เวลาที่รถวิ่งเร็วๆ เสาไฟริมถนนสองข้างทางเคลื่อนผ่านเป็นเส้นๆ มองแล้วชวนให้ง่วงเหลือเกิน วันนี้เธอเดินทั้งวันเลย ปวดขาจัง“เดินจนปวดขา... แต่ก็ยังนึกอะไร... ไม่ออก” ร่างสูงใหญ่เลื่อนมือลงไปที่เรียวขาบอบบาง จับข้อเท้าแล้วลูบอย่างอ่อนโยนไปตามหลังเท้า ดานิกาขยับหนีเพราะมันจั๊กจี้ “แน่ใจรึว่าไม่ได้อะไรเลย”“ได้สิคะ” ร่างบางไหลลงไปนอนหนุนตักของเขา พอใจที่ฝ่ามืออุ่นร้อนวางทาบลงบนแก้ม เซเวียร์เชยคางเธอขึ้นขณะจ้องค้นหาอะไรบางอย่างในดวงตาของเธอ แต่ดานิกาเบือนหลบและไม่ลืมอ้อมแอ้มเถียง “ดา... ได้ชุดสวยๆ ตั้งหลายชุด... แล้วก็ได้เพื่อนใหม่... ดาอยากจะ... จำทุกอย่างเกี่ยวกับเซย์... ให้ได้เร็วๆ จัง”“ถ้าเกิดเธอจำทุกอย่างได้ เธอจะยังรักฉันอยู่ไหม”“ไม่รู้สิคะ... มีเรื่องอะไร... ที่ร้ายแรงมากๆ เหรอคะ&
มหาเศรษฐีทวงรัก บทที่ 8 เพื่อเธอคนเดียว 3
ดานิกาสบตาอีกฝ่ายอย่างสับสนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตื่นตกใจ รีบปัดมือของผู้ชายคนนั้นแล้วเดินหนีไป เขาเดินตามติด ทำให้เธอกลัวมาก“ทำไมล่ะคนสวย ฉันยินดีจ่ายนะ ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอกน่า ไปด้วยกันดีกว่า ฉันจะช่วยสอนเธอพูดอิตาเลียนให้คล่องด้วยนะ”ไร้เดียงสาจนโง่เง่า ดานิกาทั้งโกรธทั้งตกใจที่ถูกลวนลาม รีบเดินหนีไปเร็วๆ ด้วยความรู้สึกย่ำแย่ ส่วนผู้ชายคนนั้นก็ด่าเธอไล่หลังว่าเล่นตัวแล้วมองหาผู้หญิงไปนอนด้วยรายต่อไป แต่จู่ๆ ก็มีชายชุดสูทสองคนเข้ามาหิ้วปีกชายคนนั้นเข้าไปในตรอก สักพักชายชุดสูททั้งสองก็เดินออกมาโดยถอดสนับมือเปื้อนเลือดเก็บเข้ากระเป๋าด้านในแล้วเดินหายเข้าไปในฝูงชน กว่าผู้คนที่เดินผ่านไปมาจะสังเกตเห็นเจ้าคนหยาบคายคนนั้นโดนยำเสียเละ ก็ปาไปหลายชั่วโมงดานิกาเพิ่งจะหายตกใจแต่ก็เริ่มปวดขาขึ้นมา เธอจึงยืนพักขาที่ตู้โชว์ของร้านเสื้อผ้าหรูแบรนด์หนึ่ง เธอมองอย่างสนใจแต่พนักงานในร้านมองเธอด้วยหางตา ในขณะที่ดีไซเนอร์มือสมัครเล่นซึ่งเช่าพื้นที่วางขายผลงานของตนเองอยู่ในตรอกแคบๆ รีบกวักมือเรียกให้เธอนั่งบนเก้าอี้สนามตัวเล็กๆ เสียก่อน“อาการ Shopa
มหาเศรษฐีทวงรัก บทที่ 8 เพื่อเธอคนเดียว 2
ดานิกาค่อยๆ เดินไปที่โถงด้านหน้า แม้จะลำบากนิดหน่อยเพราะยังต้องสวมเฝือกลม แต่เธอก็เดินเองได้โดยไม่ต้องนั่งรถเข็นแล้ว และเธอกำลังพยายามหาทางออกไปจากที่นี่ ดานิกาค่อยๆ หลบหลีกบรรดาแม่บ้านที่ทำงานอยู่ตามจุดต่างๆ เหลืออีกไม่กี่ก้าวจะถึงโถงประตูใหญ่ แต่ทว่าหน่วยรักษาความปลอดภัยก้าวออกมาขวางเธอไว้“คุณผู้หญิงต้องการไปที่ไหนครับ” น้ำเสียงของเจ้าหน้าที่เรียบนิ่ง ข่มขู่อยู่ในที“ฉัน... ต้องการไป... ในเมืองค่ะ”“จุดไหนของเมืองครับ”ดานิกาอึกอักก่อนจะตัดสินใจปด “ฉัน... ฉัน... เซย์อนุญาต... ให้ฉันไป”“ขอกระผมเรียนสอบถามซินญอร์ก่อนนะครับ”“อย่า... อย่า... อย่ารบกวนเขา” ปกติแล้วคนพวกนี้จะทำหน้าที่ของตนเองเงียบๆ ไม่เคยเข้ามาก้าวก่าย แต่ตอนนี้พวกเขากลับขวางไม่ให้เธอออกไปโลกภายนอก คำถามคือทำไม เจ้าหน้าที่ทั้งสองคนนอกจากจะไม่ฟังอะไรแล้วก็ยังเริ่มต้อนเธอให้กลับเข้าไปด้านใน ดานิการู้ดีว่าไม่มีทางสู้พวกเขาได้ นั่นจึงยิ่งทำให้เธออึดอัดคับข้องใจมากขึ้น“ฉัน... ต้องการ... ออกไป...&
มหาเศรษฐีทวงรัก บทที่ 8 เพื่อเธอคนเดียว 1
บทที่ 8 เพื่อเธอคนเดียวกิจวัตรประจำวันของดานิกามีเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง นั่นคือตอนช่วงเช้าประมาณหกโมง เธอจะต้องลงไปทำกายภาพบำบัดในสระน้ำอุ่นกับเขา ร่างบางจับเขาไว้ทั้งสองมือ ค่อยๆ ออกแรงเดินหน้า ส่วนเขาเดินถอยหลัง พอเดินได้ครบเซต เขาก็จะมอบรางวัลให้ด้วยการเอาของกินมาล่อ“เซย์คะ... ดาขอ... ออกไปข้างนอก... บ้าง... ได้ไหมคะ”“ถ้าเธอเดินได้คล่องเมื่อไร ฉันจะพาไปเที่ยวในเมือง”จริงเหรอ! ดวงตาคู่งามเป็นประกายจับใจเมื่อได้ยินเขาพูด ตั้งแต่พักรักษาตัวมาตลอดหลายเดือน เธอก็ไม่ได้ออกไปที่ไหนเลย ดานิกาดีใจจนเนื้อเต้น ความรู้สึกของเด็กที่จะได้ไปเที่ยวมันเป็นแบบนี้นี่เอง ดานิกาฮึดจะฝึกเดินต่ออีกนิด แต่เซเวียร์อุ้มเธอให้นั่งบนขอบสระ ส่วนเขายืนอยู่ในน้ำ เท้าแขนสบายๆ บนตักนุ่มๆ ของเธอ“วันนี้ฝึกเดินแค่ชั่วโมงเดียวก็พอ ถ้าฝืนมากไปจะไม่ดีต่อสุขภาพของเธอ”ดานิกาส่ายหน้า บอกว่ายังไหว จู่ๆ เขาก็เอื้อมมือมาทาบแก้มแล้วจ้องตา แค่นั้นดานิก
มหาเศรษฐีทวงรัก บทที่ 7 ธาราบำบัด 4
“ไหนลองจูบฉันสิ”“ไม่เอา...”“ถ้าเธอไม่จูบ ฉันจะจูบเอง” ดานิกาค้อนขวับ ทางเลือกที่เขาให้มันต่างกันตรงไหน เธอเกาะไหล่เขาไว้แล้วตีขาให้ลอยตัวขึ้น กลั้นลมหายใจก่อนจะบดเบียดริมฝีปากอย่างเนิบช้าอ่อนหวาน แตะจูบนุ่มนวลจนเซเวียร์เป็นฝ่ายสั่นสะท้าน วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาอย่างอ่อนโยน“เธอจูบฉันขนาดนี้ เรากลับเข้าห้องกันดีไหม”“ยี่สิบ... ยี่สิบ...”“ใช่ วันนี้เพิ่งจะวันที่ยี่สิบ... ฉันนอนไม่หลับเลยสักคืนเพราะต้องการเธอ”เขาแค่โบกมือครั้งเดียว ในบริเวณนั้นก็ไร้ร้างผู้คน เหลือแค่เจ้าคอร์กี้ที่เล่นน้ำเบื่อแล้วก็ขึ้นมานอนเล่นอยู่ขอบสระ ยิ่งตกอยู่ในสถานการณ์หมิ่นเหม่และสวมชุดว่ายน้ำแนบเนื้อด้วยกันทั้งสองฝ่ายด้วยแล้ว ร่างกายของเขาก็ยิ่งอันตราย หอบหายใจถี่แรงจนตัวโยน รู้ตัวอีกทีปลายลิ้นของทั้งสองคนก็ตวัดพัวพันเข้ากันเสียแล้วเขาเชยคางเธอให้เงยหน้ารับจุมพิตและเย้าแหย่ปลายลิ้นกันนัวเนีย มืออุ่นร้อนสัมผัสไหล่และแผ่นหลังบอบบาง ลูบไล้ขึ้นช้าๆ โดยที่ริมฝีปากประกบเข้าหากันแนบแน่น วินาทีที่ฝ่าม
มหาเศรษฐีทวงรัก บทที่ 7 ธาราบำบัด 3
Copyright@2018สงวนลิขสิทธิ์หนังสือเล่มนี้ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอกเนื้อหา ภาพประกอบ รวมทั้งดัดแปลงเป็นแถบบันทึกเสียง ตลับวีดีทัศน์หรือเผยแพร่ด้วยรูปแบบและวิธีการอื่นก่อนได้รับอนุญาตดานิกาเลือกชุดว่ายน้ำทรงสปอร์ตเต็มตัวแบบที่นักกีฬาใส่กัน ส่วนชุดบิกินี่หรือวันพีซผ่าอกเว้าลึกที่เขาเลือกให้ เธอส่ายหน้าไม่ใส่เด็ดขาด ตอนที่ลงไปในน้ำก็กังวลนิดหน่อย มันเป็นความรู้สึกไม่สบายใจที่ต้องอยู่ท่ามกลางกระแสน้ำ ความทรมานที่เธอฝันถึงจนสะดุ้งตื่นมาตลอดหลายเดือนยังตามหลอกหลอนอยู่ แต่พอเห็นว่ามีเขาอยู่ด้วยแถมระดับน้ำลึกแค่อก ส่วนเจ้าคอร์กี้ก็กระโดดนำไปก่อนตั้งนานแล้ว ดานิกาจึงค่อยๆ หย่อนกายลงไปในน้ำอุ่นอย่างระมัดระวัง น้ำอุ่นสบายดีจัง...ดานิการู้สึกสบายมากขึ้น อาการปวดก็บรรเทาลงด้วย พวกนักกายภาพบำบัดสอนวิธีขยับร่
También te puede gustar
Gardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง93.6K vistasเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน82.3K vistasบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.6K vistasบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.8K vistasเมียลับอุ้มรัก
ณิการ์122 vistasสามีที่ฉันเก็บได้จากคืนฝนตก
แอมมี่183 vistasประธานลู่ต้องสยบ คุณซูไปตรวจสายเลือดอีกแล้ว
หวานละมุน274 vistasพันธะรักแม่อุ้มบุญ
พิมธารา191 vistas
