Beranda / มาเฟีย / มาเฟียคลั่งรัก (Love as first sex) / ตอนที่ 2 ทำเพราะมันได้เงิน

Share

ตอนที่ 2 ทำเพราะมันได้เงิน

last update Terakhir Diperbarui: 2025-01-08 15:22:47

มาร์คัสกอดเอวบางของน้องสาวแล้วพากันเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ บ้านหลังนี้เคยเป็นบ้านของบิดามารดา พอท่านจากไปมาร์คัสก็เลยยกให้กับน้องสาวและน้องเขยส่วนตัวเขานั้นจะไปพักที่เพนเฮาส์ทุกครั้งที่กลับมากรุงเทพ

          “พี่จะจัดการเรื่องนี้ให้น้องยังไงคะ”

          “ยังไม่รู้เลย อาจจะลองคุยกับเธอดูก่อนดีไหม”      

          “น้องว่ามันจะเสียเวลาเปล่านะคะ ผู้หญิงหน้าไม่อายพวกนั้นจ้องแต่จะจับคุณต้น”

          “แต่ที่ผ่านมาเราก็จัดการเองได้นี่ ทำไมครั้งนี้ถึงต้องเรียกพี่มาล่ะ” มาร์คัสถามน้องสาวด้วยความสงสัย เพราะที่ผ่านมาจัสมินจัดการกับผู้หญิงที่เข้ามายุ่งกับสามีได้อย่างดีมาโดยตลอด แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าเธอจะทำไม่ได้อย่างเคย

          “คนนี้ไม่เหมือนกับคนอื่นค่ะ คนนี้พี่ต้นจริงจังมาก แต่ก่อนถ้าน้องจับได้เขาก็จะขอโทษแล้วก็ยอมเลิก แต่กับคนนี้เขานิ่ง ไม่เถียงแต่ก็ไม่ทำตาม”

          “หรือมันจะไม่มีอะไรแบบนั้นเขาเลยนิ่ง”

          “น้อยไปสิคะ ปกติพี่ต้นก็แค่ให้เงินใช้ ซื้อของแบบรนด์เนมให้แต่นี่มาขอเงิน 30 ล้าน น้องว่ามันเยอะไปไหม”

          “แล้วต้นเขาว่ายังไงบ้าง”

          “เขาไม่ยอมพูดอะไรเลย เด็กนั่นเข้าไปขอเงินถึงบริษัทเลย ดีนะเลขาพี่ต้นแจ้งน้องก่อน”

          “ถ้าเขาอยากได้ก็ให้ไปสิ แลกกับต้องเลิกกันยุ่งเกี่ยวกับคนของเรา”

          “น้องไม่ยอมหรอกค่ะ ได้ไปตั้งเยอะแล้วยังจะมาขออีก ทำเหมือนเราเป็นธนาคาร พี่ต้นก็ทั้งรักทั้งหลงมีอะไรก็ประเคนให้หมด พี่คิดเหรอคะว่าได้เงินไปแล้วมันจะยอมจบง่ายๆ” จัสมินเป็นกังวลว่าจ่ายไปแล้วมันจะไม่จบและจะมีครั้งต่อไปอีกเรื่อยๆ

          “พี่ว่าคงไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง ถึงต้นมันจะเจ้าชู้แต่มันก็รักเรามากนะ”

          “ถ้าเขารักน้องจริงเขาคงไม่มีคนอื่นไหมคะ พี่ต้องช่วยน้องจัดการนะ แยกเขาทั้งสองออกจากกัน”

          “ยังไง”

          “พี่ทั้งหล่อและรวยกว่าพี่ต้น ถ้าเธอเจอกับพี่เป้าหมายก็อาจจะเปลี่ยน”

          “จะบ้าเหรอจัสมิน พี่ไม่มีทางใช้ผู้หญิงคนเดียวกับน้องเขยตัวเองหรอกนะ”

          “ก็อย่าคิดแบบนั้นสิคะ คิดว่าเธอก็เหมือนกับผู้หญิงขายบริการสักคน ทำให้เธอหลงรักพี่ ทำให้พี่ต้นเห็นว่าเธอก็ไม่ต่างจากผู้หญิงชั้นต่ำทั่วๆ ไปที่เห็นเงินสำคัญกว่าทุกอย่าง”

          “ไม่มีทางอื่นแล้วหรือไง”

          “น้องว่าทางนี้ง่ายที่สุดค่ะ”

          “พี่จะลองไปเจอเขาก่อน น้องใจเย็นๆ นะ”

          “พี่ต้องจัดการให้เร็วที่สุดนะคะ เงิน 30 ล้านน้องไม่เสียดายหรอกค่ะ แต่มันเสียศักดิ์ศรีค่ะ”

          จัสมินพูดอย่างเอาแต่ใจและรู้ว่ามาร์คัสจะจัดการเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน

          “พี่จะกลับแล้วน้องรอฟังข่าวอยู่ที่นี่แล้วกันนะ”

          “ไม่อยู่ทานข้าวเย็นกับน้องเหรอคะ”

          “ไม่ดีกว่า พี่ว่าจะออกไปดื่มสักหน่อยจะได้ดูด้วยว่าผับของเราเป็นยังไงบ้าง”

         

          มาร์คัสออกมาจากบ้านน้องสาวแล้วก็ตรงไปยังผับที่ตัวเองเป็นหุ้นส่วนอยู่ เขาเดินขึ้นไปยังชั้นสองซึ่งเป็นโซนที่เปิดให้เฉพาะสมาชิกวีไอพีขึ้นมาเท่า

          “ว่าไงมาร์คัส รอบนี้หายไปนานเลย เกือบสองเดือนแล้วมั้งฉันจะยืดกิจการอยู่แล้วนะ” ชายไทยรูปร่างสูงเดินเข้ามาทักทายมาร์คัสอย่างคุ้นเคย

          “อยากยืดก็ยืดไปเลย แต่ต้องยืดทุกให้ครบทุกร้านนะ”

          “ทุกร้านคงไม่ไหวว่ะ แค่ที่นี่ที่เดียวก็เหนื่อยแล้ว นี่ยังไม่มีใครเอาอะไรมาให้หุ้นส่วนใหญ่ดื่มเลยเหรอ”

          “วันนี้แขกเยอะหุ้นส่วนอย่างฉันรอได้ ว่าแต่นายเถอะเป็นยังไงบ้าง”

          “ก็เรื่อยๆ นะช่วงนี้มีร้านถูกสั่งปิดไปเยอะเพราะให้เด็กอายุต่ำกว่า 20 ปีเข้า ร้านของเราก็เลยคึกคักเป็นพิเศษ”

          “แล้วร้านเราไม่ปล่อยเด็กเข้าแน่นะ ฉันมาอยากมีปัญหากับตำรวจเท่าไหร่”

          “เด็กที่ไหนจะเข้ามาละ ค่าสมาชิกรายเดือนเป็นหมื่น ถ้าจะมีก็มากับพวกเสี่ยกระเป๋าหนัก แล้วเสี่ยพวกนั้นก็คนใหญ่คนโต ตำรวจไม่กล้ายุ่งหรอก”

          “มันก็จริงนะ”

          “นายรอฉันก่อนนะเดี๋ยวจะกลับมาคุยด้วย ขอไปสั่งงานลูกน้องก่อน”

          “อือ ไปเถอะ”

          “จอมนายมาที่นี่บ่อยไหม” เขาหันมาถามลูกน้องที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกตัว

          “ไม่บ่อยครับ ที่นี่คุณศิลาเอาอยู่ครับไม่ต้องเข้ามาดูบ่อย”

          มาร์คัสยังมีผับอีกหลายที่ซึ่งเขาจะให้จอมทัพเป็นคนคอยดูแลแทนตัวเอง

          “บอสครับ จะว่าอะไรไหมถ้าผมจะขอตัวกลับก่อน”

          “ไม่ดื่มด้วยกันเหรอ ฉันนั่งดื่มกับแพทริคสองคนเหงาแย่”

          “ไม่ดีกว่าครับ พรุ่งนี้เช้ามีงานครับ”

          “งั้นก็ตามสบายเลย”

          พอจอมทัพออกไปแล้วแพทริคก็ขอตัวออกไปโทรศัพท์ ตอนนี้จึงเหลือเพียงมาร์คัสนั่งอยู่ที่ชุดโซฟาเพียงคนเดียว

          ขณะกำลังนั่งคิดว่าจะช่วยเหลือน้องสาวยังไง ก็มีพนักงานเอาเครื่องดื่มเข้ามาเสิร์ฟ

         

“คุณศิลาให้ฉันเอาเครื่องดื่มมาให้ค่ะ” พนักงานสาวพูดด้วยน้ำเสียงไพเราะน่าฟังจนทำให้มาร์คัสนึกอยากเห็นหน้า

          หญิงสาวเอาเครื่องดื่มออกจากถาด วางลงบนโต๊ะเตี้ยจนครบ ก็เงยหน้าขึ้น

          มาร์คัสหัวใจกระตุกเมื่อตาคมของตนสบเข้ากับดวงตากลมโตของผู้หญิงตรงหน้า ดวงตาคู่นั้นดูสดใสและเป็นประกาย ชายหนุ่มจ้องมองเหมือนคนต้องมนตร์

          “คุณจะรับอะไรเพิ่มก็บอกได้นะคะ” เสียงหวานบอกกับเขาพร้อมส่งวมาให้อย่างเป็นมิตร”

          “ครับ”

          เขานึกเสียดายหญิงสาวตรงหน้า เธอทั้งสวยทั้งหุ้นดีอีกทั้งน้ำเสียงก็ไพเราะน่าฟัง แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะเป็นคนที่ทำให้น้องสาวของเขาต้องเจ็บ

          “นั่งลงก่อนสิ ฉันขอคุยด้วยหน่อย”

          “ค่ะ” หญิงสาวถอยห่างจากโต๊ะเล็กน้อยแล้วคุกเข่าลงบนพรมหนารอฟังคำสั่งจากแขกวีไอพีที่คุณศิลาบอกให้เธอขึ้นมาบริการเขา

          “เธอชื่ออะไร”

          “มิรันดาค่ะ เพื่อนๆ เรียกฉันว่ารันค่ะ”

          “ชื่อเพราะดีนะ”

          “ขอบคุณค่ะ”

          “ทำงานที่นี่มานานหรือยัง” มาร์คัสชวนคุย

          “ทำได้สองเดือนแล้วค่ะ”

          “ถึงว่าฉันเพิ่งเคยเห็น”

          “ขอถามได้ไหม ว่าทำไมถึงเลือกมาทำงานที่นี่ล่ะ”

          มิรันดามองหน้าเขาแล้วยิ้มก่อนจะตอบคำถามนั้นไปตามความจริง

          “ที่นี่เงินดีกว่าที่อื่นค่ะ แขกก็ทริปเยอะค่ะ”

          “อ้อ ฉันขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะไม่อยากอ้อมค้อมให้เสียเวลา”

          มิรันดามองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ เขาและเธอไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่เพราะเกรงใจคุณศิลาถึงได้ยอมนั่งคุยกับเขา

          “ในเมื่อเธอก็ได้เงินจากน้องเขยของฉันทุกเดือนอยู่แล้วจะลำบากออกทำงานที่นี่ทำไม”

          “น้องเขยของคุณใครคะ”

          “สาวน้อย อย่าทำหน้าซื่อตาใสอย่างนั้นสิ ถึงฉันจะชอบมองก็เถอะ แต่ฉันรู้เรื่องของเธอมากเกินกว่าที่จะหลงไปกับท่าทางใส่ซื่อที่เธอกำลังแสดงอยู่”

          “คุณพูดเรื่องอะไรคะ”

          “ฉันถามหน่อย เธอรู้จักนายต้นไหมล่ะ”

          “อ๋อ พี่ต้นรู้จักค่ะ แต่ฉันกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”

          “อย่าปิดฉันเลยเรื่องของเธอน่ะ ฉันรู้มาหมดแล้ว รู้แม้จะกระทั่งเธอเข้าไปขอเงินน้องเขยฉันถึงบริษัท ฉันยอมรับเลยว่าคุณเป็นเมียน้อยที่กล้ามาก”

          “ฉันไม่ใช่เมียน้อยใครทั้งนั้น”

          “เก็บคำนี้ไปบอกคนอื่นเถอะนะสาวน้อย เอาล่ะ ฉันมีขอเสนอมาให้เธอด้วยนะ”

          “ข้อเสนออะไรฉันไม่อยากฟังหรอกค่ะ ฉันยืนยันว่าฉันไม่ใช่เมียน้อยของเขา”

          “ไม่ลองฟังฝังหน่อยเหรอ”

          “ไม่ค่ะ”

          “40 ล้าน ฉันให้มากกว่าที่เธอขอจากนายต้น”

          “40 ล้าน”

มิรันดาตาโตที่ได้ยิน เงินจำนวนนี้มันจะแก้ปัญหาทุกอย่างที่เธอเจออยู่ในตอนนี้ได้อย่างไม่ต้องสงสัย

          “คุณคงไม่ให้ฉันฟรีๆ”

          “แน่นอนมันก็ต้องมีขอแลกเปลี่ยน”

          “ลองบอกมาสิคะ” มิรันดาถามด้วยความตื่นเต้น

          “เธอต้องเลิกยุ่งกับนายต้นและออกไปจากชีวิตเขา”

          มิรันดาถอนหายใจอย่างหนัก เรื่องนี้เธอต้องคิดให้รอบคอบเพราะการเลิกยุ่งเกี่ยวกับเขมทัตมันไม่ใช่เรื่องที่เธอจะตัดสินใจได้เพียงคนเดียว

          “นี่นามบัตรฉัน ถ้าเธอตัดสินใจได้ก็โทรมา ฉันให้เวลาถึงพรุ่งนี้เที่ยงคืน”        

มาร์คัสยืนนามบัตรสีทองของตนเองให้กับหญิงสาวตรงหน้า

          “ขอบคุณสำหรับข้อเสนอนะคะ ฉันขอคิดดูก่อนแล้วจะรีบติดต่อมา”

          “หวังว่าจะเป็นข่าวดีนะ” เขาบอกเธอพร้อมส่งยิ้มเจ้าเล่ห์

         

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • มาเฟียคลั่งรัก (Love as first sex)   ตอนที่ 48 คลั่งรักมิรันดา (ตอนจบ)

    งานแต่งเล็กๆ ผ่านไปอย่างเรียบง่าย แม้หลายคนจะแปลกใจที่ทุกอย่างมันดูรวดเร็ว แต่เมื่อเห็นแววตาที่ทั้งสองคนมองกันและกัน ต่างก็ต้องยอมรับว่าความรักของคนนั้นสองนั้นสุกงอมมากแค่ไหนความรักและความจริงใจที่เฟลิกซ์แสดงออกนั้นทำให้เพื่อนครู และเพื่อนสมัยเรียนของมิรันดาต่างพากันอิจฉา แม้จะไม่มีงานแต่งที่เลิศหรู แต่เฟลิกซ็ก็มอบแหวนเพชรเม็ดโตให้กับเจ้าสาว รวมถึงชุดเครื่องเพชรอีกหลายต่อหลายชุด ที่เขามอบทุกอย่างให้เธอต่อหน้าแขกวันนี้ก็เพราะรู้ว่าถ้าให้สองต่อสองมิรันดาจะต้องไม่ยอมรับแน่ ๆ นอกจากเครื่องเพชรแล้วยังมีเงินในบัญชีอีกจำนวนหนึ่งซึ่งเฟลิกซ์ไม่ยอมให้มิรันดาเห็นจนกระทั่งเธอยอมรับจึงจะเปิดดูจำนวนเงินได้ “พี่เฟย์ รันว่ามันมากเกินไปนะคะ” “ถ้าไม่รับจำเพิ่มจำนวนนะครับ” เขากระซิบกลับจำนวนเงินมากขนาดนั้นทำให้แขกต่างสงสัยว่าชายหนุ่มเป็นแค่เจ้าของร้านจริงหรือเปล่า เฟลิกซ์เลยบอกกับทุกคนไปว่าแต่ก่อนเข้าเป็นนักธุรกิจทางด้านอสังหาริมทรัพย์จึงมีเงินมากขนาดนั้น แต่ตอนนี้เงินทุกบาททุกสตางค์ของเขาได้ยกให้มิรันดาไปหมดแล้วงานเลี้ยงเลิกในเวลาสี่ทุ่มเฟลิกซ์กับมิรันดาก็กลับ

  • มาเฟียคลั่งรัก (Love as first sex)   ตอนที่ 47 เลือกแล้ว

    วันนี้มาร์คัสพามิรันดามายังบ้านของจัสมินซึ่งกลับมาจากอิตาลีพร้อมกับจอมทัพ “พี่มาร์ค เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ ทำไมต้องทำตัวลึกลับแบบนี้ รู้ไหมว่าน้องกับรันเสียใจมากแค่ไหนที่รู้ว่าพี่จากพวกเราไปแล้ว พี่ใจร้ายมากที่ทำแบบนี้กับพวกเรา” “พี่ขอโทษนะจัสมิน พี่รู้ว่าเราต้องเสียใจมาก” “พี่วางแผนมานานแล้วใช่ไหมคะ” “พี่เคยวางแผนกับแพทริคไว้ แต่ไม่คิดว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ วันนั้นก่อนสลบพี่ก็เลยบอกให้โรแบร์โต้เป็นคนจัดการ พี่เองก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะอยู่ในห้อง ICU นานขนาดนั้นแถมยังไฟไหม้ไปทั้งหน้า” “แล้วทำไมพี่ถึงไม่บอกน้องเรื่องนี่ละคะ น้องจะได้ไปดูแล” “พี่อยากให้ทุกอย่างเรียบร้อยก่อน ถ้าจัสมินกับมิรันเห็นหน้าพี่ก็คงพากันกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้” “ไม่มีใครคิดอย่างนั้นเลย แล้วจากนี้พี่จะเอายังไงต่อ พี่จะเป็นมาร์คัสมาเฟียหนุ่มหรือจะเป็นเฟลิกซ์เจ้าของร้านอาหาร” “พี่อยากเป็นมาร์คัสของจัสมินและมิรัน” “บอสครับ ผมว่าถ้าบอสคิดจะวางมือจริงก็ควรจะทิ้งทุกอย่างรวมทั้งตัวตนเดิมของบอสด้วย” จอมทัพที่นั่งฟังอยู่เสนอขึ้น

  • มาเฟียคลั่งรัก (Love as first sex)   ตอนที่ 46 ตกหลุมรักอีกครั้ง

    ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ก่อนที่เสียงเครื่องอบผ้าจะร้องเตือนว่าตอนนี้มันทำงานเสร็จแล้ว “เสื้อคุณแห้งแล้ว เดี๋ยวฉันเอามาให้นะคะ” “เดี๋ยวสิ มิรันคุยกับพี่ก่อน” “พี่เหรอคะ เราไม่สนิทกันขนาดนั้น” เธอแทบจะกรีดร้องด้วยความดีใจที่ได้ยินคำเรียกนั้นออกมาจากปากของเขา “มิรันครับพี่ขอโทษ ที่ปิดบังมิรันแต่พี่มีเหตุผล” “เอาไว้คุยกันวันหลังเถอะค่ะ คืนนี้ดึกแล้วคุณควรกลับบ้าน” “มิรันอย่าใจร้ายกับพี่เลยนะครับ ที่ผ่านมาพี่ยอมรับว่าพี่ผิดที่ไม่รีบกลับมาหามิรันตั้งแต่แรก” “แล้วทำไมอยู่ๆ ถึงกลับเข้ามาอีก” “พี่ยังจำเรื่องของเราไม่ได้ทั้งหมด แต่พอพี่เจอในสวนวันนั้นพี่ตกหลุมรักมิรันอีกครั้ง พอพี่บอกจะจีบรันก็บอกว่ามีสามีแล้ว พี่ยิ่งสับสนไปใหญ่ ดีใจที่มิรันยังรักพี่ แต่ก็เสียใจที่พี่จำเรื่องของเราไม่ได้” “แล้วทำไม่คิดจะบอกถ้ารันจับไม่ได้ก็จะโกหกไปแบบนี้เรื่อยๆ ใช่ไหม” “พี่กลัวว่ามิรันจะรังเกียจพี่ พี่ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ทั้งแผลเป็นที่ตัวและที่หน้า มันน่าเกลียดมาก” “มันไม่น่าเกลียดเลยเวลา

  • มาเฟียคลั่งรัก (Love as first sex)   ตอนที่ 45 ฉันจะมีสามีแค่คนเดียว

    จัสมินโทรศัพท์มาหามิรันดาหลังจากที่เธอบินไปถึงอิตาลีได้เพียงสองชั่วโมง “โรแบร์โต้ยอมรับแล้วว่าเขาช่วยมาร์คัสออกมาจากรถคันนั้นจริง แต่ก่อนที่มาร์คัสจะหมดสติเขาบอกให้โรแบร์โต้แจ้งทุกคนไปว่าเขาเสียชีวิตแล้ว” “แต่ทำไม่เขาถึงไม่ติดต่อเรามาเลย เขาใจร้ายมากนะคะพี่จัสมิน เขาสนุกไหมที่เห็นเราเสียใจ” “รันฟังพี่ก่อนนะ” จัสมินเล่าให้ฟังต่อว่ามาร์คัสเจ็บหนักและนอนอยู่ในห้องICU ถึงสามเดือนเขาต้องทำศัลยกรรมหลายครั้งเพราะใบหน้าโดนเปลวไฟจนผิวหนังชั้นนอกได้รับความเสียหาย กว่าทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทางก็ใช้เวลาเกือบหกเดือน “รันสงสารเขา ช่วงที่เขาลำบากรันไม่มีโอกาสได้อยู่ใกล้ ได้ดูแลเข้าเลย” จากที่จะโกรธกลายเป็นว่าเห็นใจที่เขาต้องต่อสู้อย่างโดดเดี่ยวตามลำพัง “ตอนนี้เขาไม่เป็นไรแล้วเขาแข็งแรงดีแล้ว พี่มีอีกเรื่องที่จะบอก” “อะไรคะ” “โรแบร์โต้บอกว่าเขาจำเรื่องราวก่อนหน้านั้นไม่ได้” “หมายความว่ายังไง” “พอเขาหายดีแล้ว โรแบร์โต้ก็ตามแพทริคมาเจอกับเขา แพทริคบอกเขาเรื่องของรัน แต่เขาไม่เชื่อว่าตัวเอ

  • มาเฟียคลั่งรัก (Love as first sex)   ตอนที่ 44 ยิ่งใกล้ยิ่งใช่

    หนึ่งเดือนที่ผ่านมาริมันดากลายเป็นลูกค้าประจำของร้านทิรามิสุ เพราะชนิศาขอย้ายออกไปอยู่กันแฟนทำให้เธอฝากท้องที่นั่นเกือบทุกวัน และความสนิทสนมของเธอกับเจ้าของร้านก็มีมากขึ้น เขามักจะเป็นคนเอาอาหารมาส่งให้เธอที่บ้าน หรือถ้าวันไหนเธอไปทานที่ร้านเขาก็จะดูแลเอย่างดี มิรันดาเลยถามเขาไปตรงๆ ว่าเขากำลังจะจีบเธอใช่ไหม และเมื่อรู้คำตอบเธอก็บอกให้เขาเลิกคิดเพราะไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่มีทางมองผู้ชายคนอื่นอย่างเด็ดขาด แต่ดูเหมือนสิ่งที่เธอพูดนั้นจะไม่เข้าหูเขาเลยเพราะเขายังคงทำตัวเหมือนเดิม จนเธอเริ่มชินกับการมีเฟลิกซ์อยู่ข้างๆ ความรู้สึกเวลาที่อยู่ใกล้เขามันเหมือนกับตอนที่อยู่กับมาร์คัสจนบางครั้งก็เผลอคิดว่าเขาคือคนคนเดียวกัน และเธอก็จะต้องรู้ให้ได้เพราะไม่อยากจะปวดหัวมากไปกว่านี้อีกแล้ว วันนี้มิรันดาชวนจัสมินมาทานข้าวที่บ้านโดยสั่งอาหารจากร้านทิรามิสุและกำชับว่าให้เจ้าของร้านมาส่งเองเพราะเธอมีเรื่องจะคุยกับเขานิดหน่อย จอมทัพขับรถมาส่งจัสมินจากนั้นก็ขับรถออกไปตรวจงานที่ผับ ตอนนี้ที่บ้านหลังเล็กจึงเหลือสองสาวที่กำลังนั่งรออาหารด้วยความร้อนใจ

  • มาเฟียคลั่งรัก (Love as first sex)   ตอนที่ 43 ยินดีที่ได้รู้จักครับ

    มาถึงร้านอาหารพี่ครูท่านอื่นก็กำลังเริ่มสั่งอาหารกันพอดี มิรันดาเข้าไปนั่งเก้าอี้ตัวที่ติดกับครูรัตนาซึ่งเป็นครูที่เธอสนิทที่สุดเพราะมาทำงานที่นี่ด้วยกันตั้งแต่วันแรก “สั่งอะไรเพิ่มไหมคะครูรัน” ครูวิลาวัลย์ถามคนที่เพิ่งมาถึง “เอาเท่าที่ครูหนิงสั่งก่อนก็ได้ค่ะ ถ้าไม่พอเราค่อยสั่งเพิ่มก็ได้ค่ะ ของหวานก็น่าสนใจนะคะ เมื่อวานรันสั่งไปทานที่บ้านเจลาโต้กับทิรามิสุก็อร่อยใช้ได้เลยค่ะ” “จริงสิ เราลืมได้ยังไงว่ามาร้านทิรามิสุก็ต้องสั่งทิรามิสุมากินด้วย” “หนูนามองหาอะไร” “ก็มองหาเจ้าของร้านน่ะสิครูหนิงบอกว่าเจ้าของร้านหล่อแต่นี่หนูนายังไม่เห็นมีใครหล่อเข้าตาเลยสักคน” “ลูกค้าเต็มร้านอย่างนี้ บางทีเจ้าของร้านคงกำลังยุ่งอยู่ก็ได้นะ” “นั่นสิ เราไปถ่ายรูปข้างนอกกันได้ไหมมีมุมถ่ายรูปเยอะเลย” “ไปสิ” สองสาวขอตัวออกไปถ่ายรูประหว่างที่รออาหารมาเสิร์ฟ ระหว่างนั้นมิรันดาก็เห็นคนรูปร่างคุ้นตาเดินเข้ามาพอดี “พี่มาร์ค” มิรันดาเรียก แต่เขาก็เดินผ่านไปโดยไม่สนใจ “รันรู้จักเหรอ แต่เหมือนเขาจะไม่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status