Novels by จินต์พิชา

หญิงชายสมัยนี้มันเท่าเทียมกันนะบัว เธอคิดว่าจะนอนกับฉันและทิ้งฉันไปง่ายๆ แบบนั้นเหรอ ไม่มีทางหรอก เธอต้องรับผิดชอบทั้งตัวฉันและความรู้สึกของฉัน

‘ขอโทษที่หนีออกมาแบบนี้ค่ะ ฉันเมามากเมื่อคืนนี้และทำเรื่องผิดพลาดไปฉันขอให้เรื่องทุกอย่างจบลงที่นี่และหวังว่าเราจะไม่ต้องเจอกันอีกเลย ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในการชนะเกมของเพื่อนค่ะ’ ‘ฉันไม่รู้ว่าบาร์เทนเดอร์อย่างคุณคิดค่าตัวเท่าไหร่ แต่ขอให้เงิน 3,000 บาทนี้ เป็นค่าปิดปากเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นคืนนี้นะคะ’ น้ำผึ้ง โน้ตที่ทิ้งไว้ทำให้เขารู้สึกสนใจและบังเอิญเหลือเกินที่เธอเดินเขามาในถิ่นของเขาเอง

กลางวัน เธอคือ ยัยแว่นผู้ช่วยเลขาเรียบร้อย พูดน้อย ชงกาแฟเก่ง กลางคืน เธอคือ สตรีมเมอร์สาวเจ้าของห้องลับ VIP ที่หนุ่มๆ สายเปย์ทุ่มส่งของขวัญ

นายหัวอารัณย์พยายามบอกับตัวเองว่า เพลงขวัญ ยังเด็ก และไม่ใช่สเปค แต่แล้วก็ต้องกลืนน้ำลายตัวเองเขาติดใจจนอยากจะกินซ้ำ ๆ แล้วเธอจะทนเขาได้นานแค่ไหน......

ปากก็บอกว่าแค่คู่นอน แต่ก็ตามหลอกหลอนเธอไปทุกที่ พอถามก็ทำปากแข็ง คนอย่างนี้ต้องจัดการให้เข็ด

ใครมันจะไปรู้หล่ะว่าผู้หญิงที่ภายนอกสุดแสนจะธรรมดานั้นจะทำให้เขาคลั่งรักจนไปไหนไม่รอด

"ระหว่างเรา... มันคือหนี้บุญคุณ หรือความรักที่ถอนตัวไม่ขึ้นกันแน่?" เมื่อ 'วรัลฌา' สาวน้อยวัยใสต้องกลายมาเป็น 'ผู้มีพระคุณ' ของรองประธานหนุ่มสุดฮอตอย่าง 'ชวินทร์' ความใกล้ชิดในที่ทำงานส่อแววเกินเลย จากเจ้านายผู้เคร่งขรึม กลายเป็นชายหนุ่มขี้อ้อนที่จ้องจะ 'กิน' เธอทุกวินาทีที่เผลอ! "ผมไม่เคยทำเพื่อตอบแทนบุญคุณ... แต่ผมทำเพราะคุณคือคนเดียวที่ผมอยาก 'ฝากชีวิต' ไว้ด้วย" ท่ามกลางคำดูถูกว่าเธอไม่คู่ควร และแผนการร้ายที่จ้องจะทำลายความเชื่อใจ เขาจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่า... สำหรับ 'เมีย' คนนี้ ต่อให้ต้องแลกด้วยตำแหน่งหรือเงินพันล้าน เขาก็ไม่เสียดาย!

เขา... หมอศัลยกรรมประสาทผู้เงียบขรึม เจ้าระเบียบ และไม่เคยชายตามองผู้หญิงคนไหน แต่เพียงแค่เห็นเธอในคืนแรกที่ผับของเพื่อน "พีรญา" ก็กลายเป็น ยาที่เขาเสพติดที่สุดในชีวิต จากแค่ความสงสาร… กลายเป็นความหลงใหล จากแค่การอยากดูแล… กลายเป็นความคลั่งที่ไม่มีวันถอนตัวได้

คุณอาสายซุ่ม X หลานสาวสายยั่ว ซัมเมอร์นี้ ‘เฌอลินน์’ ตั้งใจบินกลับไทยมาหาประสบการณ์ความรักแซ่บๆ แต่ยังไม่ทันได้แอ้มหนุ่มคนไหน กลับโดน ‘อาจอมทัพ’ คุณอาข้างบ้านสุดหล่อ ร่างกายน่ากิน เข้ามาขัดขวางเสียก่อน คำท้าทายของเด็กสาววัย 20 ทำเอาคุณอาวัย 32 ตบะแตกจนขาดสติบช......จากข้อตกลงลับๆ แค่ 2 เดือน กลับกลายเป็นความคลั่งรักที่คุณอาไม่อยากปล่อยมืออีกต่อไป

“ถ้าคุณให้โอกาสผม รับรองเลยว่าเวลาที่เหลือคุณจะมีความสุขที่สุด” “ตกลงค่ะ 27 วันที่เหลือฉันยกให้คุณ” ********** “ก็คุณมันน่ารังเกียจ” “ผมคุยกับคุณดี ๆ แล้วนะ” “จะดีกว่านี้ถ้าคุณปล่อยให้ฉันกลับไปบ้านพัก” “ถ้าปล่อยคุณก็หนีผมไปอีก อย่าลืมสิตอนนี้ผมเป็นเจ้านายคุณนะ คุณต้องทำหน้าที่ของคุณสิ” “หน้าที่ของฉันคือบัตเลอร์” “ก็ใช่ไง บัตเลอร์บนเตียงคืองานของคุณ”

เพราะเธอสวยถูกใจเขาเลยกักขังเธอไว้ด้วยหนี้ที่ตนเองไม่ได้ก่อ หญิงสาวยอมชดใช้หนี้ตามสัญญาแต่ทำไมยิ่งใช้หนี้มันถึงได้เพิ่มมากขึ้นจนคิดว่าชาตินี้คงไม่มีทางไปจากเขาได้

"พายุฝนที่พัดกระหน่ำจนไฟดับไปทั้งสวนอัมพวา... นำพาคนสองคนให้มาแนบชิดกันท่ามกลางความมืดและแสงเทียน คำสัญญาที่ให้ไว้กลางเสียงฟ้าร้อง จะเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบ หรือคือรักแท้ที่จะเปลี่ยนชีวิตของมนตกานต์ไปตลอดกาล? ร่วมติดตามบทสรุปความรักที่เริ่มต้นจาก 'ความต่าง' แต่ลงตัวด้วย 'สัมผัส' ที่ลืมไม่ลง"

เขาปฏิเสธการหมั้นกับเธอเพราะไม่ชอบถูกบังคับ ทั้งที่เธอแอบชอบเขามานาน เมื่อได้มาทำงานด้วยกันเธอจึงยั่วให้เขาหลงรักเพราะอยากจะเอาชนะ แต่ใครจะรู้ว่าเรื่องแบบนี้มันเอาชนะกันได้ง่ายๆเสียเมื่อไหร่

เขาเป็นชายหนุ่มที่เงียบขรึมและเข้าถึงยาก แต่พออยู่ใกล้ ‘เธอ’ เขากลับกลายเป็นคนคลั่งรักจนเก็บทรงไม่อยู่ อารัญ เจ้าของไร่อุ่นคนใหม่ที่มีปมใหญ่ในใจ เขาคิดมาตลอดว่าชีวิตนี้จะไม่เปิดรับใครอีก จนกระทั่งได้เจอ อลิดา หรือ ส้มโอ ลูกสาวผู้จัดการไร่สุดดื้อ ช่างพูด ช่างอ้อน จากที่ตั้งใจว่าจะทำงานนิ่งๆ เคลียร์ปมในอดีต เขากลับต้องคอยดื้อ คอยดุ และแอบมองเอวคอดๆ สะโพกกลมกลึงของยัยเด็กแสบจนหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ คนอื่นจีบส้มโอเหรอ อย่าหวังเลยเพราะไร่นี้เจ้านายเขาหวงเมียเด็กยิ่งกว่าไข่ในหิน *** "เขาคือพี่ชายฝาแฝดผู้มีความลับ… ส่วนเธอคือยัยตัวแสบที่เข้ามารบกวนหัวใจ" เพราะความแค้นในอดีตทำให้ อารัญ ต้องพลัดพรากจากครอบครัวมานานเกือบสามสิบปี ชายหนุ่มผู้เงียบขรึมบาดแผลเต็มหัวใจตัดสินใจเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการมาดูแลไร่อุง่น แต่ใครจะไปคิดว่าก้าวแรกที่เหยียบไร่ จะโดนเด็กสาวหน้าใสอย่าง ‘ส้มโอ’ พุ่งเข้ามากอดเต็มรักเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเขาคือแฝดน้อง

"คุณภพ" เธอเรียกเขาเสียงสั่น "กลัวเหรอ มินตรา" "คุณเรียกผิดแล้ว ฉันชื่อมันตราค่ะ" หญิงสาวย้ำ "ถ้าคุณคือมันตราจริง ก็ไม่ต้องกลัวอะไรเพราะมันตราเก่งเรื่องนี้อยู่แล้วจริงไหมล่ะ" มือของเขาเอื้อมมาสัมผัสใบหน้าของเธอเบาๆ นั่งนิ่งไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรต่อไปแต่ก็ถอยไม่ได้อีกแล้วเพราะถ้าถอยหรือแสดงความกลัวมากไปกว่านี้กวินภพคงไม่เชื่อว่าเธอคือมันตรา