LOGINEP.15 หวง/ก่อนไป
1 เดือนผ่านไป
ตลอด1เดือนที่ผ่านมามาเฟียหนุ่มและเด็กสาวคบกันแบบหลบๆซ่อนๆมาโดยตลอด เพียงเพราะธิดาไม่กล้าที่จะบอกเพื่อนๆเพราะเธอยังไม่พร้อม แต่ถึงอย่างนั้นคิรันก็ยอมที่จะคบกับเธอแบบลับๆและตามใจเธอทุกอย่าง
สนามแข่งรถ
ตอนนี้เด็กสาวอยู่ที่สนามแข่งรถของคิรัน เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดเธอจึงไม่ต้องไปมหาวิทยาลัย
“เพื่อนพี่จะไม่มาที่นี่กันแน่เหรอคะ พวกเขาชอบมาแบบไม่บอกด้วย” เพราะหลายครั้งที่เด็กสาวมาที่นี่เพื่อนๆของคิรันมักโผล่มาแบบไม่บอกไม่กล่าวเสมอ แต่ยังดีที่ประตูถูกล็อกเอาไว้ทุกครั้ง จึงทำให้เด็กสาวมีเวลาที่จะพาตัวเองเข้าไปแอบในห้องนอนของคิรัน
“คงไม่ หยุดยาวแบบนี้เธอไม่มีการบ้านอะไรต้องทำหรือไง?” คิรันเอ่ยถามเด็กสาวโดยที่สายตาของเขายังคงจดจ้องไปที่เอกสารบนโต๊ะทำงาน
“ก็.. มีค่ะ แต่ยังไม่มีอารมณ์จะทำ~”
“อารมณ์? ต้องใช้อารมณ์อะไร?”
“ก็อารมณ์ขยันไงคะ~ หยุดตั้งหลายวันขอพักผ่อนแบบเต็มวันหน่อยไม่ได้เหรอคะ~ เมื่อเช้าก็รีบตื่นเช้าเพื่อมากับพี่เลยนะ ทั้งๆที่หนูควรจะได้ตื่นสาย~”
“…” คำบ่นของเด็กสาวทำเอาคิรันถึงกับต้องเงยหน้ามองไปที่เธอทันที จึงเห็นว่าเธอนั้นกำลังทำหน้าบูดบึ้งใส่เขาอยู่
“ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลย”
“บ่นไว้ก่อนค่ะ พี่จะได้ไม่บังคับหนู อิอิ”
“หึ เดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงฉันต้องลงไปดูแลความเรียบร้อยเรื่องการแข่งวันนี้”
“ไปด้วยสิคะ!”
“ไม่เอา ผู้ชายเยอะ!”
“หนูไม่ได้เดินเข้าไปค่ะ แค่ยืนดูตรงเคาน์เตอร์~”
“…”
“นะๆๆ ก็ไม่อยากอยู่คนเดียวนี่คะ~”
“อืม นั่งรอไปก่อนจะไปแล้วจะบอก”
“เย้! ดูซีรีส์รอค่ะ!” หลังจากนั้นเด็กสาวจึงเปิดซีรีส์ที่ดูค้างไว้ต่อทันที จนถึงเวลาที่คิรันจะต้องลงไปดูความเรียบร้อยที่สนาม เด็กสาวจึงรีบวิ่งตามลงมาด้วยความรวดเร็ว
“จะวิ่งทำไม! เดี๋ยวก็ตกบันได!”
“กลัวไม่ทันค่ะ!”
“ไม่ต้องเดินเข้าไป รอฉันตรงเคาน์เตอร์”
“รับทราบค่ะ”
เมื่อทั้งสองลงมาถึงชั้นล่าง คิรันจึงเดินลงไปที่สนามทันทีโดยมีเด็กสาวยืนมองอยู่ที่เคาน์เตอร์ ซึ่งในขณะที่เธอกำลังยืนมองคิรันทำงานอยู่นั้น จู่ๆเธอก็พบเข้ากับลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง
“ธิดา!”
“พะ..พี่อาร์ม!” เด็กสาวเอ่ยเรียกชื่อของอาร์มด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่ เช่นเดียวกันกับอาร์มที่ไม่คิดว่าจะเจอกับน้องสาวของตัวเองที่นี่
“เรามาทำอะไรที่นี่?”
“เอ่อ~ พอดีว่า..”
“มีอะไร?” ในขณะเดียวกันเสียงของคิรันก็ได้ดังขึ้น ฉุดให้ทั้งสองต้องมองไปที่เขาทันที
“ปะ..เปล่าค่ะ นี่พี่อาร์มลูกพี่ลูกน้องของหนูค่ะ ส่วนนี่พี่คิรัน เป็นลูกพี่ลูกน้องของบีน่าค่ะ พอดีหนูมาสัมภาษณ์งานพี่เขา เพราะเคยฝึกงานที่บริษัทพ่อของเขาค่ะ” เด็กสาวอธิบายเกี่ยวกับคิรันให้กับอาร์มได้ฟังในประโยคสุดท้าย
“อ้อ แล้วเสร็จยัง กลับกับพี่เลยไหม”
“ยังไม่เสร็จ จะสัมผัสต่อไหมคุณธิดา ถ้าจะสัมภาษณ์ต่อก็ตามมา” คิรันบอกกับอาร์มในประโยคแรกก่อนจะหันมาบอกเด็กสาวในประโยคหลัง ทำเอาเด็กสาวที่ได้ยินถึงกับหน้าเจื่อนไปทันที
“งั้นพี่รอเราก็ได้ จะได้ไม่ต้องเสียค่ารถ”
“ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ ขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” เธอรีบตอบปฏิเสธอาร์มอย่างรวดเร็วพร้อมกับสาวเท้าเดินขึ้นไปชั้นบนทันที ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้อาร์มรู้สึกแปลกใจไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้สนใจและเดินไปขึ้นรถของตัวเองแทน
ห้องทำงาน
ทันทีที่เด็กสาวเข้ามาในห้องเธอจึงเห็นทันทีว่าคิรันกำลังสูบบุหรี่อยู่ที่หน้าต่าง
“ไม่ได้สูบตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอคะ”
“…” คิรันไม่ได้สนใจคำถามของเด็กสาวเลยสักนิด และยังคงอัดบุหรี่เข้าปอดของตัวเองอยู่เช่นเดิม จนเด็กสาวต้องเดินเข้ามาหาเขา ทำให้มาเฟียหนุ่มต้องรีบดับบุหรี่และทิ้งมันทันที
“จะเข้ามาทำไม ฉันดูดบุหรี่อยู่”
“ก็หนูถาม แต่พี่ไม่ตอบ”
“มันเป็นใคร” คิรันเอ่ยถามพลางนั่งลงที่เก้าอี้ตรงโต๊ะทำงานพร้อมกับดึงเด็กสาวให้นั่งลงบนตักของเขา
“ใครคะ? อ่อ! พี่อาร์มคนเมื่อกี้เหรอคะ”
“อืม”
“ลูกพี่ลูกน้องค่ะ เป็นลูกชายของป้าหนูเอง”
“อยู่บ้านเดียวกัน?”
“ไม่ใช่ค่ะ แต่แม่เขาชอบมาหาแม่หนู เดี๋ยวนี้มาทุกวันเลย บางวันก็มาค้างคืน”
“แล้วมันนอนด้วย?”
“ไม่รู้ค่ะ ไม่ได้สนใจ”
“ดูหน้าก็รู้ว่าไว้ใจไม่ได้”
“แต่เขาไม่เคยมายุ่งอะไรกับหนูนะคะ แล้วหนูก็ไม่ได้ยุ่งกับเขา~”
“ฉันขอสั่งห้ามเธอเข้าใกล้หรือไปไหนมาไหนกับมันเด็ดขาด”
“ค่ะ หนูก็ไม่มีธุระอะไรที่ต้องไปอยู่ใกล้เขาอยู่แล้ว”
“ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีก็ตาม”
“หวงหนูเหรอคะ?”
“…”
“หวงหนูเหรอออ พูดสิ~”
“อืม รู้แล้วก็อย่าทำให้ฉันหงุดหงิด”
“แฟนหนูเนี่ยน่ารักเป็นบ้าเลย~”
คลืดดดด คลืดดดดด
ในขณะเดียวกันโทรศัพท์ของคิรันก็ได้สั่นขึ้น ฉุดให้เขาที่กำลังพูดคุยกับแฟนเด็กของตัวเองอยู่ต้องหันไปมองที่โทรศัพท์แทน ก่อนจะเห็นว่าเป็นสายเรียกเข้าของนิ๊ก มือขวาคนสนิทของพี่ชาย
“ว่า”
“คุณคิรันครับ! นายถูกคุณคามินยิงครับ!”
“ฮะ! มันอยู่ไหน!”
“นายมาหาคุณบีน่าที่อเมริกาครับ! ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลแล้ว!”
“เออ เดี๋ยวไป!”
“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?” ทันทีที่คิรันคุยโทรศัพท์จบเด็กสาวจึงเอ่ยถามขึ้นทันที เพราะน้ำเสียงของคิรันดูร้อนรนใจผิดปกติ
“ไอ้ริวโดนพ่อบีน่ายิง”
“อะ..อะไรนะคะ!”
“โอ๊ย!” ในขณะเดียวกันคิรันก็ได้ร้องขึ้นทำให้เด็กสาวที่ได้ยินต้องรีบลงจากตักของเขาทันที
“ปะ..เป็นอะไรคะ!”
“…” คิรันไม่ตอบแต่ถกเสื้อของตัวเองขึ้นแทน ก่อนจะเห็นว่ามีรอยช้ำที่หน้าท้อง จึงทำให้เขานั้นเดาออกทันที ว่าพี่ชายฝาแฝดของตัวเองน่าจะถูกยิงบริเวณนี้
“ทะ..ทำไมช้ำแบบนี้ล่ะคะ! ไปทำอะไรมา เมื่อวานหนูยังไม่เห็นรอยนี้เลย!”
“ไม่เป็นไร แค่ช้ำ ทายาก็หาย”
“แน่ใจนะ?”
“อืม ฉันต้องไปหาไอ้ริว”
“ไปเมื่อไหร่คะ”
“เดี๋ยวให้ไอ้ดิ๊วซ์ซื้อตั๋วเที่ยวบินพรุ่งนี้ ป่านนี้ดี๊กับมี๊ฉันคงรู้ แล้วก็คงเดินทางไปกันแล้ว”
“คงไปหลายวันเลยใช่ไหมคะ”
“อืม ก็คงงั้น”
“ไม่เป็นไรค่ะ ช่วงที่พี่ไม่อยู่ หนูจะหนีเที่ยวทุกวัน”
“ธิดา!”
“ล้อเล่น~ เลิกเรียนปุ๊บจะกลับบ้านเลยค่ะ ถ้าไปไหนกับอัยด้าก็จะโทรบอกพี่ก่อน”
“อืม อย่าทำให้ฉันต้องเป็นห่วง เข้าใจไหม”
“รู้แล้วค่ะ~”
“ก่อนไป ขอเอาก่อนได้ไหม~” คิรันรั้งเอวของเด็กสาวให้เข้ามายืนอยู่ตรงระหว่างขาของเขา ก่อนจะเลื่อนมือลงไปขยำที่ก้นทั้งสองข้างของเธอ พร้อมกับมองไปที่เธอด้วยสายตาออดอ้อนราวกับแมวน้อยกำลังออดอ้อนแม่ของมัน
“หนูปฏิเสธได้เหรอคะ~”
“ฉันรู้ว่าเธอเองก็ไม่ได้อยากปฏิเสธ” ร่างบางถูกดึงให้ลงมานั่งอยู่ที่ตักก่อนที่คิรันนั้นจะเริ่มจูบเธออย่างดูดดื่ม..
EP.62 เตือนครั้งสุดท้าย / ผู้บุกรุกเนื้อหาต่อจากเดิม ตอนนี้เด็กสาวทั้งสองได้ขึ้นมาอยู่บนรถของคิรันแล้ว โดยมีรถของอาร์มขับตามมาติดๆ“ที่พี่บอกเขาไปเมื่อกี้ หมายความว่าไงคะ พี่ไปหาแม่หนูมาแล้วเหรอ” ธิดาเอ่ยถามคิรันขึ้นเมื่อเธอนั้นไม่เข้าใจในสิ่งที่คิรันบอกกับอาร์มไปเมื่อสักครู่นี้“อืม ไปก่อนที่จะมารับเธอ”“ไหนว่ารอไปพร้อมกับไง!”“เลิกงานก็เลยแวะไป”“แล้วแม่ว่าไงบ้างคะ”“ก็ยังเหมือนเดิมเพราะมีอีป้าปากดีคอยยุยง!”“ป้านิดเหรอคะ”“อืม”“แล้วที่พี่บอกว่าบอกแม่เรื่องพี่อาร์มละคะ” คิรันเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้กับเด็กสาวฟังอย่างละเอียดโดยมีอัยด้านั่งฟังด้วยอยู่ที่เบาะหลัง“ด้าว่าเดี๋ยวแม่ธิก็ใจอ่อนค่ะ เขาโกรธธิมันได้ไม่นานหรอก เขารักธิจะตาย”“ถึงแม่เธอจะไม่ชอบฉัน ขอแค่ไม่กีดกันฉันจากเธอกับลูกก็พอ” สายตาของคิรันที่มองมาที่เด็กสาวเต็มไปด้วยความห่วงใยและความรักที่เขามีให้กับเธอ ทำเอาอัยด้าที่นั่งฟังอยู่พลางเขินไปด้วยเพราะคำพูดของเขา“แล้วถ้าถึงบ้าน พี่จะเข้าไปบ้านหนูอีกไหม”“แค่มาส่งให้แม่เธอเห็นเฉยๆ ว่าฉันจะไม่ยอมให้ใครมาดูแลเมียกับลูกแทนฉัน”“ขอบคุณนะคะ ที่อดทนเพื่อกัน”“ไม่ได้อดทน ฉันทำเพ
EP.61 ไปหาแม่เมียPrat คิรัน วันนี้เป็นวันที่คิรันตั้งใจจะไปหามารดาของธิดาอีกครั้ง และตอนนี้เขาก็กำลังขับรถตรงไปที่บ้านเธอหลังจากที่ทำงานของตัวเองเสร็จแล้วในช่วงเช้าติ๊ง!ในขณะเดียวกันเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของเขาก็ได้ดังขึ้นพร้อมกับปรากฏชื่อและข้อความของธิดาธิดา : วันนี้หนูเลิกเรียนบ่ายสามโมง พี่จะไปบ้านหนูกี่โมงคะมาเฟียหนุ่มทำแค่เพียงมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์เท่านั้น และไม่ได้หยิบขึ้นมาอ่านก่อนจะหันกลับมาสนใจขับรถ เนื่องจากเขามาลองคิดๆดูอีกทีแล้วว่าจะไปคุยโดยไม่มีสาวน้อยของเขาอยู่ด้วย เพราะกลัวว่าเธอจะต้องเสียน้ำตาอีกครั้งหากมารดาของเธอไล่ตะเพิดเขาออกมาหน้าบ้านธิดา“กล้าๆหน่อยดิวะไอ้รัน!” คิรันบอกตัวเองพร้อมกับหยิบเสื้อสูทสีดำมาสวมใส่ก่อนจะรีบลงจากรถและเดินไปที่ประตูเพื่อกดกริ่งกริ่ง! กริ่ง!ทันทีที่กริ่งดังขึ้นเพียงไม่ถึงสองนาทีคนด้านในก็เดินออกมา ทว่ากลับไม่ใช่แม่ของธิดาแต่เป็นป้าของเธอ“อ่าว! แกมาทำไมอีกเนี่ย!”“...” คิรันเลือกที่จะไม่ตอบเพราะเขาไม่ได้มาหาแม่ของอาร์มแต่มาหาแม่ของธิดา“เอ้า! ถามก็ไม่ตอบ ฉันถามว่าแกมาทำไมอีก!”“มีอะไรกันพี่นิด” เสียงตะโกนของนิดทำให้หน่อยมารดาข
EP.60 คิดถึงอกอุ่นๆเนื้อหาต่อจากในขณะที่เด็กสาวและมาเฟียหนุ่มกำลังนั่งทานอาหารอยู่นั้น หินก็ได้เดินเข้ามาทักทายพร้อมกับนั่งลงข้างๆอัยด้า“สวัสดีครับพี่คิรัน”“อืม”“มาเรียนกับเขาด้วยเหรออีหิน” อัยด้าเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงกวนๆพร้อมกับเบะปากมองบนใส่หิน“ไม่ให้มาเรียนจะให้กูไปไหน มึงก็ถามแปลกๆ”“อ่าวหิน” ในขณะเดียวกันเสียงของผู้หญิงก็ได้ดังขึ้น ซึ่งเธอคนนั้นคือเพื่อนร่วมคลาสเรียนของหิน“อ่าว หวาน”“กินข้าวเหรอ”“กินขี้มั้ง อีนี่ถามแปลก” อัยด้าบ่นขึ้นพึมพำเพราะเธอไม่ค่อยถูกชะตากับหวานสักเท่าไหร่“อืม หวานพึ่งมาเหรอ”“อื้ม แล้วนี่..” หญิงสาวเอ่ยถามพลางมองไปที่คิรันที่กำลังนั่งสีหน้าเรียบนิ่งอยู่“อ่อ รุ่นพี่หินเอง”“เหรอ~” หญิงสาวพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้กับคิรัน ทว่าคิรันกับหันไปหาธิดาแทนพร้อมกับพูดคุยกับเธอ“อิ่มหรือยัง”“ค่ะ อิ่มแล้ว~”“หวานมีอะไรหรือเปล่า” หินเอ่ยถามเพื่อนร่วมห้องอีกครั้ง“เปล่า ขอเบอร์รุ่นพี่หินให้หน่อยดิ” หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเขินอายพร้อมกับบิดตัวไปมา“นี่แกไม่เห็นจริงๆหรือว่าตาบอดวะ! ก็เห็นอยู่ว่าเขาเป็นแฟนธิดามัน!” อัยด้าพูดขึ้นเมื่อได้ยิน
EP.59 คำสั่งแม่Prat ธิดา เช้าวันใหม่ เช้านี้เด็กสาวไปมหาวิทยาลัยโดยมีอาร์มไปส่ง เนื่องจากเมื่อวานอาร์มเสนอตัวกับแม่ของเธอว่าจะไปส่งน้องสาวของตัวเองที่มหาวิทยาลัยโดยอ้างว่า“เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมไปรับไปส่งน้องที่มหาวิทยาลัยก็ได้นะครับ เผื่อไอ้รันมันมารอรับเธอ”“อืม เอาสิ น้าฝากด้วยนะ”“ไม่เป็นไรครับ อย่าไปโกรธน้องเลยครับ ไอ้รันต่างหากที่ผิด”“เครียด! ทำไมลูกฉันถึงได้เป็นเด็กใจแตกขนาดนี้!”“ใจแตกจนท้อง มันน่าตีให้ตายจริงๆ!” มารดาของอาร์มพูดเสริมขึ้นพร้อมกับถอนหายใจออกมา“แล้วจะเอาไงครับ น้องท้องแล้ว ไอ้รันมันคงไม่ยอมเลิกยุ่งกับน้องแน่นอน”“ค่อยว่ากัน ยังไงช่วงนี้น้าฝากอาร์มไปรับไปส่งธิมันด้วยแล้วกัน มันคงไม่ยอมหยุดเรียนอยู่แล้ว”“ได้ครับ ไม่ต้องห่วงเลยครับน้า”ปัจจุบัน ตอนนี้เด็กสาวกำลังไปมหาวิทยาลัยโดยมีอาร์มไปส่ง และตลอดการเดินทางเธอก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกับอาร์มเลยจนกระทั่งรถมาจอดที่หน้ามหาวิทยาลัย“เดี๋ยวเลิกเรียนพี่จะมารับ แม่เราสั่งพี่เอาไว้”“สั่งหรือพี่เสนอตัวกันแน่คะ! เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งวุ่นวายกับหนูสักที!”“ไม่เคยจะคุยกันดีๆ”“...” ธิดามองอาร์มด้วยสายตาที่กราดเกรี้ยวก่อนจะรีบเปิดปร
EP.58 เลิกยุ่งกับลูกสาวฉันเนื้อหาต่อจากเดิม“แกท้องเหรอธิดา!”“ฮึก! ใช่จ้ะ หนูท้องจ้ะแม่~”“ธิดา! ทำไมแกเป็นเด็กแบบนี้ฮะ! นี่แกยังเรียนไม่จบเลยนะ!” หน่อยกระชากแขนของธิดาด้วยความโมโหที่ทำให้เธอผิดหวังเรื่องท้องทั้งๆที่ยังเรียนไม่จบ“หนูขอโทษจ้ะแม่ ฮื้อๆ~”“นี่คุณรักลูกแบบไหนกัน นี่ลูกคุณกำลังท้องนะ แถมเด็กก็ต้องมีพ่อ!” เป็นเสียงของชาร์ลอตค์ที่พูดขึ้นอีกครั้ง เพราะสำหรับเธอมันไม่ใช่เรื่องที่ผิดอะไรขนาดนั้น เพราะสมัยนี้ท้องแล้วกลับไปเรียนต่อเขาก็ทำกันเยอะแยะ“พวกคุณออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้! แกนี่มันเป็นเด็กใจแตกจริงๆเลยนะธิดา! เลี้ยงให้ดีไม่ได้ดี!”“อย่าว่าน้องเลยครับ ผมผิดเอง ผมขอรับผิดชอบน้องด้วยการดูแลน้อง แต่งงานกับน้องนะครับ” คิรันพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเพราะสงสารสาวน้อยของตัวเองที่ถูกตำหนิซ้ำแล้วซ้ำเล่า“พวกคุณออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!” นิดยังคงเอ่ยไล่คิรันด้วยความโมโหร้าย“ไม่นะแม่ ฮือๆ อย่าไล่พี่เขาไปเลยนะจ๊ะ ฮื้อๆ~” เด็กสาวปล่อยน้ำตาออกมาด้วยความเสียใจพร้อมกับเข้าไปอ้อนวอนมารดาของตน ทว่ามารดาของเธอนั้นกลับเลือกที่จะไม่ฟังและเอ่ยไล่คิรันและมารดาของเขาอีกครั้ง“อย่าให้ฉันต้องแจ้
EP.57 มีคู่หมั้นอยู่แล้ว/หนูท้องเนื้อหาต่อจากเดิม หลังจากที่คิรันและธิดาทำกิจกรรมเพิ่มความสัมผัสกันที่เคาน์เตอร์ห้องครัวเสร็จแล้ว ทั้งสองจึงพากันไปอาบน้ำแต่งตัวทันทีเพื่อที่จะไปหามารดาของคิรันบนรถ ตลอดการเดินทางไปบ้านของมาเฟียหนุ่ม เด็กสาวเอาแต่นั่งนิ่งเงียบและผสานมือเข้าหากันด้วยความตื่นเต้น จนกระทั่งรถของคิรันขับเคลื่อนเข้ามาจอดในบ้านหลังใหญ่ที่เธอเองก็เคยมาแล้ว“ถึงแล้ว”“ค่ะ~” ร่างบางตอบคิรันด้วยสีหน้าที่ไม่ดีนักพร้อมกับมองออกไปนอกรถด้วยสายตาที่ดูเป็นกังวล ฉุดให้มาเฟียหนุ่มต้องจับมือของเธอเอาไว้เพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับเธอ“ต่อให้ใครไม่ยอมรับ หรือไม่ชอบเธอ แต่พี่จะอยู่ข้างเธอเอง”“ความรู้สึกแตกต่างจากตอนที่มาหาบีน่าที่นี่มากๆค่ะ~”“ก็ครั้งนี้เธอมาแสดงตัวว่าเป็นเมียและแม่ของลูกพี่ไง”“...”“ไปกัน เดี๋ยวผู้ใหญ่รอนานจะดูไม่ดี”“ค่ะ~” ปากสวยได้รูปเม้มเข้าหากันอีกครั้งก่อนจะก้าวขาลงจากรถด้วยความกล้าๆกลัวๆ ทำให้คิรันที่เห็นเช่นนั้นต้องเดินมาจับมือของเธอเอาไว้พร้อมกับพากันเดินเข้ามาด้านใน“สวัสดีครับมี๊”“สวัสดีค่ะคุณป้า”เพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดธิดาจึงเลือกที่จะเรียกมารดาของคิรันว่าป







