EP.15 หวง/ก่อนไป

EP.15 หวง/ก่อนไป 

1 เดือนผ่านไป

ตลอด1เดือนที่ผ่านมามาเฟียหนุ่มและเด็กสาวคบกันแบบหลบๆซ่อนๆมาโดยตลอด เพียงเพราะธิดาไม่กล้าที่จะบอกเพื่อนๆเพราะเธอยังไม่พร้อม แต่ถึงอย่างนั้นคิรันก็ยอมที่จะคบกับเธอแบบลับๆและตามใจเธอทุกอย่าง

สนามแข่งรถ

ตอนนี้เด็กสาวอยู่ที่สนามแข่งรถของคิรัน เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดเธอจึงไม่ต้องไปมหาวิทยาลัย

“เพื่อนพี่จะไม่มาที่นี่กันแน่เหรอคะ พวกเขาชอบมาแบบไม่บอกด้วย” เพราะหลายครั้งที่เด็กสาวมาที่นี่เพื่อนๆของคิรันมักโผล่มาแบบไม่บอกไม่กล่าวเสมอ แต่ยังดีที่ประตูถูกล็อกเอาไว้ทุกครั้ง จึงทำให้เด็กสาวมีเวลาที่จะพาตัวเองเข้าไปแอบในห้องนอนของคิรัน

“คงไม่ หยุดยาวแบบนี้เธอไม่มีการบ้านอะไรต้องทำหรือไง?” คิรันเอ่ยถามเด็กสาวโดยที่สายตาของเขายังคงจดจ้องไปที่เอกสารบนโต๊ะทำงาน

“ก็.. มีค่ะ แต่ยังไม่มีอารมณ์จะทำ~”

“อารมณ์? ต้องใช้อารมณ์อะไร?”

“ก็อารมณ์ขยันไงคะ~ หยุดตั้งหลายวันขอพักผ่อนแบบเต็มวันหน่อยไม่ได้เหรอคะ~ เมื่อเช้าก็รีบตื่นเช้าเพื่อมากับพี่เลยนะ ทั้งๆที่หนูควรจะได้ตื่นสาย~”

“…” คำบ่นของเด็กสาวทำเอาคิรันถึงกับต้องเงยหน้ามองไปที่เธอทันที จึงเห็นว่าเธอนั้นกำลังทำหน้าบูดบึ้งใส่เขาอยู่

“ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลย”

“บ่นไว้ก่อนค่ะ พี่จะได้ไม่บังคับหนู อิอิ”

“หึ เดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงฉันต้องลงไปดูแลความเรียบร้อยเรื่องการแข่งวันนี้”

“ไปด้วยสิคะ!”

“ไม่เอา ผู้ชายเยอะ!”

“หนูไม่ได้เดินเข้าไปค่ะ แค่ยืนดูตรงเคาน์เตอร์~”

“…”

“นะๆๆ ก็ไม่อยากอยู่คนเดียวนี่คะ~”

“อืม นั่งรอไปก่อนจะไปแล้วจะบอก”

“เย้! ดูซีรีส์รอค่ะ!” หลังจากนั้นเด็กสาวจึงเปิดซีรีส์ที่ดูค้างไว้ต่อทันที จนถึงเวลาที่คิรันจะต้องลงไปดูความเรียบร้อยที่สนาม เด็กสาวจึงรีบวิ่งตามลงมาด้วยความรวดเร็ว

“จะวิ่งทำไม! เดี๋ยวก็ตกบันได!”

“กลัวไม่ทันค่ะ!”

“ไม่ต้องเดินเข้าไป รอฉันตรงเคาน์เตอร์”

“รับทราบค่ะ”

เมื่อทั้งสองลงมาถึงชั้นล่าง คิรันจึงเดินลงไปที่สนามทันทีโดยมีเด็กสาวยืนมองอยู่ที่เคาน์เตอร์ ซึ่งในขณะที่เธอกำลังยืนมองคิรันทำงานอยู่นั้น จู่ๆเธอก็พบเข้ากับลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง

“ธิดา!”

“พะ..พี่อาร์ม!” เด็กสาวเอ่ยเรียกชื่อของอาร์มด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่ เช่นเดียวกันกับอาร์มที่ไม่คิดว่าจะเจอกับน้องสาวของตัวเองที่นี่

“เรามาทำอะไรที่นี่?”

“เอ่อ~ พอดีว่า..”

“มีอะไร?” ในขณะเดียวกันเสียงของคิรันก็ได้ดังขึ้น ฉุดให้ทั้งสองต้องมองไปที่เขาทันที

“ปะ..เปล่าค่ะ นี่พี่อาร์มลูกพี่ลูกน้องของหนูค่ะ ส่วนนี่พี่คิรัน เป็นลูกพี่ลูกน้องของบีน่าค่ะ พอดีหนูมาสัมภาษณ์งานพี่เขา เพราะเคยฝึกงานที่บริษัทพ่อของเขาค่ะ” เด็กสาวอธิบายเกี่ยวกับคิรันให้กับอาร์มได้ฟังในประโยคสุดท้าย

“อ้อ แล้วเสร็จยัง กลับกับพี่เลยไหม”

“ยังไม่เสร็จ จะสัมผัสต่อไหมคุณธิดา ถ้าจะสัมภาษณ์ต่อก็ตามมา” คิรันบอกกับอาร์มในประโยคแรกก่อนจะหันมาบอกเด็กสาวในประโยคหลัง ทำเอาเด็กสาวที่ได้ยินถึงกับหน้าเจื่อนไปทันที

“งั้นพี่รอเราก็ได้ จะได้ไม่ต้องเสียค่ารถ”

“ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ ขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” เธอรีบตอบปฏิเสธอาร์มอย่างรวดเร็วพร้อมกับสาวเท้าเดินขึ้นไปชั้นบนทันที ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้อาร์มรู้สึกแปลกใจไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้สนใจและเดินไปขึ้นรถของตัวเองแทน

ห้องทำงาน

ทันทีที่เด็กสาวเข้ามาในห้องเธอจึงเห็นทันทีว่าคิรันกำลังสูบบุหรี่อยู่ที่หน้าต่าง

“ไม่ได้สูบตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอคะ”

“…” คิรันไม่ได้สนใจคำถามของเด็กสาวเลยสักนิด และยังคงอัดบุหรี่เข้าปอดของตัวเองอยู่เช่นเดิม จนเด็กสาวต้องเดินเข้ามาหาเขา ทำให้มาเฟียหนุ่มต้องรีบดับบุหรี่และทิ้งมันทันที

“จะเข้ามาทำไม ฉันดูดบุหรี่อยู่”

“ก็หนูถาม แต่พี่ไม่ตอบ”

“มันเป็นใคร” คิรันเอ่ยถามพลางนั่งลงที่เก้าอี้ตรงโต๊ะทำงานพร้อมกับดึงเด็กสาวให้นั่งลงบนตักของเขา

“ใครคะ? อ่อ! พี่อาร์มคนเมื่อกี้เหรอคะ”

“อืม”

“ลูกพี่ลูกน้องค่ะ เป็นลูกชายของป้าหนูเอง”

“อยู่บ้านเดียวกัน?”

“ไม่ใช่ค่ะ แต่แม่เขาชอบมาหาแม่หนู เดี๋ยวนี้มาทุกวันเลย บางวันก็มาค้างคืน”

“แล้วมันนอนด้วย?”

“ไม่รู้ค่ะ ไม่ได้สนใจ”

“ดูหน้าก็รู้ว่าไว้ใจไม่ได้”

“แต่เขาไม่เคยมายุ่งอะไรกับหนูนะคะ แล้วหนูก็ไม่ได้ยุ่งกับเขา~”

“ฉันขอสั่งห้ามเธอเข้าใกล้หรือไปไหนมาไหนกับมันเด็ดขาด”

“ค่ะ หนูก็ไม่มีธุระอะไรที่ต้องไปอยู่ใกล้เขาอยู่แล้ว”

“ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีก็ตาม”

“หวงหนูเหรอคะ?”

“…”

“หวงหนูเหรอออ พูดสิ~”

“อืม รู้แล้วก็อย่าทำให้ฉันหงุดหงิด”

“แฟนหนูเนี่ยน่ารักเป็นบ้าเลย~”

คลืดดดด คลืดดดดด

ในขณะเดียวกันโทรศัพท์ของคิรันก็ได้สั่นขึ้น ฉุดให้เขาที่กำลังพูดคุยกับแฟนเด็กของตัวเองอยู่ต้องหันไปมองที่โทรศัพท์แทน ก่อนจะเห็นว่าเป็นสายเรียกเข้าของนิ๊ก มือขวาคนสนิทของพี่ชาย

“ว่า”

“คุณคิรันครับ! นายถูกคุณคามินยิงครับ!”

“ฮะ! มันอยู่ไหน!”

“นายมาหาคุณบีน่าที่อเมริกาครับ! ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลแล้ว!”

“เออ เดี๋ยวไป!”

“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?” ทันทีที่คิรันคุยโทรศัพท์จบเด็กสาวจึงเอ่ยถามขึ้นทันที เพราะน้ำเสียงของคิรันดูร้อนรนใจผิดปกติ

“ไอ้ริวโดนพ่อบีน่ายิง”

“อะ..อะไรนะคะ!”

“โอ๊ย!” ในขณะเดียวกันคิรันก็ได้ร้องขึ้นทำให้เด็กสาวที่ได้ยินต้องรีบลงจากตักของเขาทันที

“ปะ..เป็นอะไรคะ!”

“…” คิรันไม่ตอบแต่ถกเสื้อของตัวเองขึ้นแทน ก่อนจะเห็นว่ามีรอยช้ำที่หน้าท้อง จึงทำให้เขานั้นเดาออกทันที ว่าพี่ชายฝาแฝดของตัวเองน่าจะถูกยิงบริเวณนี้

“ทะ..ทำไมช้ำแบบนี้ล่ะคะ! ไปทำอะไรมา เมื่อวานหนูยังไม่เห็นรอยนี้เลย!”

“ไม่เป็นไร แค่ช้ำ ทายาก็หาย”

“แน่ใจนะ?”

“อืม ฉันต้องไปหาไอ้ริว”

“ไปเมื่อไหร่คะ”

“เดี๋ยวให้ไอ้ดิ๊วซ์ซื้อตั๋วเที่ยวบินพรุ่งนี้ ป่านนี้ดี๊กับมี๊ฉันคงรู้ แล้วก็คงเดินทางไปกันแล้ว”

“คงไปหลายวันเลยใช่ไหมคะ”

“อืม ก็คงงั้น”

“ไม่เป็นไรค่ะ ช่วงที่พี่ไม่อยู่ หนูจะหนีเที่ยวทุกวัน”

“ธิดา!”

“ล้อเล่น~ เลิกเรียนปุ๊บจะกลับบ้านเลยค่ะ ถ้าไปไหนกับอัยด้าก็จะโทรบอกพี่ก่อน”

“อืม อย่าทำให้ฉันต้องเป็นห่วง เข้าใจไหม”

“รู้แล้วค่ะ~”

“ก่อนไป ขอเอาก่อนได้ไหม~” คิรันรั้งเอวของเด็กสาวให้เข้ามายืนอยู่ตรงระหว่างขาของเขา ก่อนจะเลื่อนมือลงไปขยำที่ก้นทั้งสองข้างของเธอ พร้อมกับมองไปที่เธอด้วยสายตาออดอ้อนราวกับแมวน้อยกำลังออดอ้อนแม่ของมัน

“หนูปฏิเสธได้เหรอคะ~”

“ฉันรู้ว่าเธอเองก็ไม่ได้อยากปฏิเสธ” ร่างบางถูกดึงให้ลงมานั่งอยู่ที่ตักก่อนที่คิรันนั้นจะเริ่มจูบเธออย่างดูดดื่ม..

———————————————

พี่ชายก็ห่วงแหละ แต่เมียก็ต้องเอา😂🥴

กดใจ+คอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเจ้าค่ะ🫶🏻

ไม่เมนท์งอลเด้ออ 555 สติ๊กเกอร์ก็ยังดีฮ้าบบ🥰🫶🏻