LOGINพ่อของเธอได้ไปติดหนี้พนันกับมาเฟียในลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา พ่อขาดการติดต่อไปหนึ่งเดือนเต็มๆ ทำให้ผู้เป็นแม่เป็นห่วง เลยให้พี่ชายนั้นเดินทางออกตามหาพ่อของเธอ แต่แล้ว...พี่ชายก็ขาดการติดต่อไปอีกคน...ทำให้เหลือเธอเพียงคนเดียวที่จะออกตามหาพ่อและพี่ชายครั้งนี้ได้...
View More“ไม่! กะ-แกข่มขืนฉัน อ๊ะ!”ปากบอกปฏิเสธแต่ร่างกายของเมธิตากลับตอบสนอง ความเจ็บปวดในคราครั้งแรกได้หายไป ความเสียวเสียดได้แทรกเข้ามา เมธิตาไม่รู้ว่าตัวเองจะยับยั้งสิ่งนี้ได้อย่างไร มาเฟียร้ายได้กระทำกับเรือนร่างของเธออย่างหนักหน่วง ค่ำคืนที่ผ่านมาจวบจนกระทั่งเช้าของอีกวัน เธอมีเวลาหลับนอนไม่กี่ชั่วโมง
“ไม่นะ! ฉันไม่ได้เป็นเมียคุณ และไม่อยากเป็น!” “ไม่อยากเป็น คุณก็ต้องเป็น ต่อจากนี้คุณจะเป็นเพิ่มอีกอย่างหนึ่งก็คือ เป็นแม่ของลูกผมนะเบบี๋ รู้หรือเปล่าว่าผมไม่มีวันที่จะปล่อยคุณไปหรอก ระยะเวลาหนึ่งเดือนนี้ผมจะพิสูจน์ให้ดู” “ทำไมคุณไม่ปล่อยฉันไป เราไม่รู้จักกัน และจะอยู่ด้วยกันได้ย
[โต๊ะอาหารเวลายามเย็นคฤหาสน์เฮมสวอร์ธ] “วันนี้ลุงอดัมจัดเมนูพิเศษต้อนรับพวกคุณเลยนะคะ อาหารไทยหลายอย่างจากเชฟคนไทย ที่คุณอดัมคัดสรรเป็นพิเศษ คุณทั้งสามคนคงคิดถึงอาหารไทยมากๆ เลยใช่ไหมคะ”เสียงของไรลีย์ที่กำลังเปิดบทสนทนาบนโต๊ะอาหารในฐานะเจ้าของบ้านใหญ่ ซึ่งรับหน้าที่ภารกิจนี้แทนพี่ชายเธอทั
[วันต่อมา...ณ คฤหาสน์หลังใหญ่] บรรยากาศตอนสายๆ ของการนัดหมายในคฤหาสน์หลังใหญ่เกิดขึ้น อดัมพ่อบ้านประจำคฤหาสน์กำลังเตรียมการและดูแลความพร้อมทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นเหล่าบอร์ดี้การ์ด การอำนวยความสะดวก รวมไปถึงการเตรียมรับมือสถานการณ์ที่คาดไม่ถึง ซึ่งเหตุการณ์ครั้งนี้มันเป็นครั้งแรกของพ่อบ้านอย่า
“ผมว่าคุณใจเย็นๆ ก่อน เรื่องของเพื่อนคุณ รับรองพี่ชายของผมรับผิดชอบเพื่อนคุณอย่างแน่นอน” “รับผิดชอบงั้นเหรอ คุณคิดว่าพวกฉันต้องการสิ่งที่คุณหยิบยื่นมาหรือไง! ความผิดของพี่ชายคุณ...อ่อ...รวมคุณด้วยสิ ควรจะให้ตำรวจจัดการ ฉันจะไม่ยอม! พวกคุณจะต้องโดนจับ ฉันจะแจ้งความ!”ศลิษาจะไม่ยอมให้พวกมาเฟ
“ฉันคงไม่โชคร้ายขนาดนั้นหรอกค่ะ คุณไม่ต้องกังวลค่ะ เดี๋ยวอีกไม่กี่วันพ่อฉันจะกลับมาพร้อมเงินสดมาใช้หนี้พี่ชายของคุณ และฉันก็จะกลับบ้านแล้ว ฉันบอกคุณแล้วไงคะ ว่าฉันอยากจะลืมเรื่องนี้ไป” “คุณคิดแบบนั้นเหรอ สมมุติว่าคุณท้องล่ะคุณจะทำยังไง” “ฉันไม่ท้องหรอกค่ะ คุณไม่ต้องห่วงเรื่องนี้
[ณ เพนท์เฮ้าส์หรูใจกลางเมืองลาสเวกัส] “ฉันขอเวลาโทรหาเพื่อนของฉันก่อนได้ไหม”ศลิษาบอกมาเฟียหนุ่มเจ้าของห้องเพนท์เฮ้าส์ที่เธอกับเขาพึ่งเข้ามาภายในห้อง หลังจากที่ตกลงกันว่า เขาอยากจะคุยกับเธอ ศลิษาไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากทำตามในสิ่งที่เขาบอก อยากน้อยมันก็ทำให้เธอได้มีโอกาสที่จะมีเวลาใช้ความ
[ในขณะที่...อีกด้านหนึ่ง] “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้...คุณจะพาฉันไปไหน”ร่างอวบอิ่มดิ้นพล่านอยู่บนตักกว้างภายในรถหรูสัญชาติยุโรป มาเฟียหนุ่มกอดรัดร่างนั้นเอาไว้แน่น “ผมแค่อยากจะคุยกับคุณดีๆ แต่ดูเหมือนว่าคุณจะไม่อยากคุยกับผมเลย”เพราะกลิ่นหอมจากกายสาวทำให้อารมณ์ของมาเฟียหนุ่มเริ่มเปลี่ยน
reviews