MasukEP.14 สวยทั้งภายในและภายนอก
ห้องพักคิรัน ในโรงพยาบาล
ตอนนี้มาเฟียหนุ่มและเด็กสาวได้เดินทางมาถึงโรงพยาบาลแล้ว และทั้งสองก็อยู่ในห้องพักของคิรันเรียบร้อยแล้ว
“รอในนี้อย่าไปไหน”
“ค่ะ~” เด็กสาวพยักหน้าอย่าเข้าใจก่อนจะต้องตกตะลึงเมื่อจู่ๆคิรันก็ถอดเสื้อออกโดยที่ยังยืนอยู่ตรงหน้าเธอ จึงทำให้เด็กสาวเห็นซิกแพคของเขาได้อย่างชัดเจน
“เอ่อ.. หนูว่าไปถอดในห้องน้ำดีกว่าไหมคะ”
“ก็ว่างั้น เดี๋ยวเด็กแถวนี้เป็นลม หึ”
จุ๊บ! คิรันหัวเราะอย่างชอบใจก่อนจะเดินไปจุ๊บที่หน้าผากของเด็กสาว และเดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายและใส่ชุดเข้าผ่าตัดทันที
“ฉันไปก่อน ง่วงก็นอนไป หิวก็โทรบอกไอดิ๊วซ์ นี่โทรศัพท์ฉัน”
“แต่มันของส่วนตัวพี่นะคะ”
“ของฉันคือของเธอ ไม่มีอะไรปิดบัง”
“ค่ะ~” ร่างบางรับโทรศัพท์ของคิรันมาถือเอาไว้ ก่อนที่มาเฟียหนุ่มในลุคคุณหมอจะเดินออกไปจากห้อง ตอนนี้ภายในห้องจึงเหลือแค่เด็กสาวเพียงคนเดียว
“ถึงไม่มีอะไรปิดบัง แต่ก็ไม่กล้ายุ่งอยู่ดี~” เธอวางโทรศัพท์ของคิรันเอาไว้บนโต๊ะและหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเล่นฆ่าเวลาแทน
คลืดดดด คลืดดดด
ในขณะเดียวกันโทรศัพท์ของเด็กสาวก็ได้สั่นขึ้น ซึ่งคนที่โทรมานั้นก็คือ อัยด้านั่นเอง
“ฮะโหลอัยด้า”
“แกอยู่ไหน ถึงบ้านยัง”
“ยังเลย มีอะไรเหรอ”
“บีมันมาหาฉัน บอกว่าจะไปอยู่อเมริกา”
“ฮะ! อเมริกา!”
“อืม มันไปแล้ว ไปกับดี๊มัน”
“ไม่บอกกันล่วงหน้าเลย~”
“เฮอ เหลือกันสองคนแล้วสิเรา~”
“ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวเราค่อยโทรหาบีก็ได้”
“อื้ม งั้นฉันไปกินข้าวก่อนนะ”
“โอเคจ้ะ” เมื่อเด็กสาวคุยกับเพื่อนจบแล้วเธอจึงกดวางสายทันที
เวลาล่วงเลยผ่านไปราว1ชั่วโมง ตอนนี้เด็กสาวกำลังจะเคลิ้มหลับ ทว่าก็ต้องตื่นขึ้นเมื่อจู่ๆโทรศัพท์ของคิรันที่วางอยู่บนโต๊ะได้สั่นเพราะมีสายเรียกเข้า ซึ่งชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้ร่างบางชะงักไปทันที เพราะคนที่โทรเข้ามานั้นก็คือ มิน พี่รหัสของเธอนั่นเอง
“ไม่รับแล้วกัน”
ธิดาเลือกที่จะไม่รับและคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลงแทนจนโทรศัพท์หยุดสั่นไป แต่ผ่านไปไม่อีกกี่นาทีโทรศัพท์ก็ได้สั่นขึ้นอีกครั้ง ทำให้เธอนั้นต้องหงายขึ้นเพราะความอยากรู้ ซึ่งสายที่โทรเข้ามาครั้งนี้ไม่ใช่มิน แต่เป็นเพื่อนของคิรัน
“ไม่รับดีที่สุด!” ครั้งนี้เด็กสาวตัดสินใจเปิดโหมดห้ามรบกวน แต่ยังไม่ทันที่เธอนั้นจะได้กดข้อความไลน์ของมินก็ได้เด้งขึ้น
มิน : มินอยากเลี้ยงข้าวพี่รัน ที่ช่วยดูแลมินตอนมินเจ็บค่ะ
มิน : ถ้าไม่ว่าอะไร มาทานข้าวที่ห้องมินได้ไหมคะ เดี๋ยวมินทำให้ทาน
ประโยคเหล่านั้นที่มินส่งมาทำเอาเด็กสาวรู้สึกหวั่นใจไม่น้อย เพราะรุ่นพี่ของเธอเป็นผู้หญิงที่สวยในระดับหนึ่ง แถมยังดีกรีระดับขวัญหนุ่มๆในมหาวิทยาลัยและเล้าใจกว่าเธอหลายเท่า
“พี่มินชอบพี่รันสินะ~”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ในขณะเดียวกันเสียงเคาะประตูก็ได้ดังขึ้นก่อนจะถูกเปิดเข้ามา ซึ่งคนที่เข้ามานั้นก็คือเลขาพยาบาลของคิรันนั่นเอง
“สวัสดีค่ะ อาจารย์หมอให้เอานมมาให้คุณค่ะ อีกประมาณ15นาที อาจารย์หมอก็น่าจะกลับเข้ามาแล้วค่ะ”
“ขอบคุณนะคะ~” เด็กสาวกล่าวขอบคุณพร้อมกับส่งยิ้มให้นางพยาบาล ซึ่งนางพยาบาลก็ยิ้มตอบและเดินออกไปทันที
เมื่อพยาบาลออกไปแล้วเด็กสาวจึงกลับมาโฟกัสที่ข้อความของมินอีกครั้ง จนทำให้เธอนั้นเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองจนวิตกกังวล
แกรก!
ประตูถูกเปิดเข้ามาอีกครั้งซึ่งครั้งนี้เป็นคิรันที่เดินเข้ามา ทำให้เด็กสาวต้องรีบวางโทรศัพท์ของเขาลงทันทีก่อนจะหันไปส่งยิ้มและเอ่ยถาม
“เหนื่อยไหมคะ”
“นิดหน่อย หิวหรือเปล่า”
“ไม่ค่ะ พี่รันหิวไหมคะ”
“อืม หิวจนจะกินเธอได้ทั้งตัวแล้ว~” คิรันยื่นใบหน้าเข้าไปไกลใบหน้าของเด็กสาว เพื่อหวังจะหอมแก้มเธอ ทว่าเด็กสาวกับหันหลบและดันใบหน้าเขาออกแทน
“หอมหน่อย~”
“ไม่ค่ะ ที่นี่โรงพยาบาลนะเดี๋ยวคนอื่นเข้ามาเห็น”
“เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแปลกๆ”
“ปะ..เปล่าค่ะ! ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน~”
“งั้นก็มาให้ฉันหอมสิ เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว”
“ทีเดียวนะคะ”
“อืม แต่2ข้าง”
“พี่รัน!”
“2ข้างไง”
ฟอดดดด ฟอดดดด
ไม่ทันที่เด็กสาวจะได้ปฏิเสธเธอก็ถูกคิรันหอมแก้มทั้งสองข้างทันที
“คนฉวยโอกาส~”
“หึ ฉันอยากทำมากกว่าหอมด้วยซ้ำ”
“ยะ..หยุดความคิดนั้นเลย~ หนูไม่คุยด้วยแล้ว!” คนตัวเล็กลุกและเดินหายเข้าไปในห้องน้ำทันที
“หึ!” คิรันยิ้มเยาะอย่างชอบใจพร้อมกับมองตามแผ่นหลังของเด็กสาวในชุดนักศึกษาเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ หลังจากนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมากดดู ก่อนจะเห็นว่าค้างอยู่ในหน้าแชทไลน์ที่มีข้อความของมินส่งมาเมื่อไม่กี่นาทีนี้
คิรันที่เห็นเช่นนั้นจึงรีบกดเข้าไปอ่านทันที เลยทำให้เขารู้ทันทีว่าสาวน้อยของเขาบึ้งตึงใส่เขาเพราะอะไร เมื่อเป็นเช่นนั้นคิรันจึงตัดสินใจบล็อกไลน์และเบอร์ของหญิงสาวที่ไลน์มาทันที โดยที่ยังไม่ลบออกเพราะรอให้เด็กสาวที่อยู่ในห้องน้ำออกมาลบด้วยตัวเอง
เมื่อธิดาออกมาจากห้องน้ำเธอจึงเดินมานั่งที่เดิมโดยไม่ได้พูดอะไรออกมา
“โกรธฉันเพราะคนอื่นหรือไง?”
“อะไรคะ?”
“ไลน์ของผู้หญิงคนนี้ ฉันบล็อกแชทกับเบอร์โทรแล้ว เธอลบมันออกให้ฉันด้วย”
“ทำไมต้องหนูคะ?”
“เธอจะได้รู้ว่าฉันไม่มีทางที่จะติดต่อกับผู้หญิงคนนั้นอีก”
“…”
“ลบ” คิรันยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้กับเด็กสาว ซึ่งเธอนั้นก็รับเอาไว้และกดลบเพื่อนและเบอร์โทรออก ก่อนจะยื่นคืนให้กับเจ้าของ
“คิดอะไร?”
“เปล่าสักหน่อย~”
“คิดว่าฉันจะชอบผู้หญิงพวกนั้น?”
“เขาสวยแล้วก็มีดีกว่าหนูหลายอย่าง”
“เธอสวยกว่าผู้หญิงพวกนั้นเยอะ”
“แกล้งชมให้หนูดีใจเหรอคะ”
“ชมจากใจ”
“ว๊ายย!” สิ้นสุดประโยคของคิรันเด็กสาวก็ร้องขึ้นด้วยความตกใจทันที เมื่อจู่ๆเธอก็ถูกอุ้มให้ขึ้นมานั่งคร่อมอยู่บนตักของเขาโดยหันหน้าเข้าหากัน
“เธอสวยทั้งข้างในและข้างนอก ไม่งั้นทำฉันติดขนาดนี้ไม่ได้หรอกนะธิดา”
“ชะ..เชื่อแล้วๆ~”
“พอจะโดนฉันทำโทษ ก็เชื่อกันง่ายเลยนะ”
“หะ..หิวข้าวแล้วนะคะ~” เด็กสาวแสร้งทำสีหน้าออดอ้อนเพื่อหวังให้คิรันเปลี่ยนเรื่องพาเธอไปทานข้าว แทนการทำอะไรเกินเลยในห้องนี้
“หึ! ไปก็ไป ฉันไปอาบน้ำก่อน”
“ค่ะ~” เธอตอบออกมาอย่างโล่งใจก่อนจะเปลี่ยนลงมานั่งที่โซฟาเช่นเดิม
EP.62 เตือนครั้งสุดท้าย / ผู้บุกรุกเนื้อหาต่อจากเดิม ตอนนี้เด็กสาวทั้งสองได้ขึ้นมาอยู่บนรถของคิรันแล้ว โดยมีรถของอาร์มขับตามมาติดๆ“ที่พี่บอกเขาไปเมื่อกี้ หมายความว่าไงคะ พี่ไปหาแม่หนูมาแล้วเหรอ” ธิดาเอ่ยถามคิรันขึ้นเมื่อเธอนั้นไม่เข้าใจในสิ่งที่คิรันบอกกับอาร์มไปเมื่อสักครู่นี้“อืม ไปก่อนที่จะมารับเธอ”“ไหนว่ารอไปพร้อมกับไง!”“เลิกงานก็เลยแวะไป”“แล้วแม่ว่าไงบ้างคะ”“ก็ยังเหมือนเดิมเพราะมีอีป้าปากดีคอยยุยง!”“ป้านิดเหรอคะ”“อืม”“แล้วที่พี่บอกว่าบอกแม่เรื่องพี่อาร์มละคะ” คิรันเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้กับเด็กสาวฟังอย่างละเอียดโดยมีอัยด้านั่งฟังด้วยอยู่ที่เบาะหลัง“ด้าว่าเดี๋ยวแม่ธิก็ใจอ่อนค่ะ เขาโกรธธิมันได้ไม่นานหรอก เขารักธิจะตาย”“ถึงแม่เธอจะไม่ชอบฉัน ขอแค่ไม่กีดกันฉันจากเธอกับลูกก็พอ” สายตาของคิรันที่มองมาที่เด็กสาวเต็มไปด้วยความห่วงใยและความรักที่เขามีให้กับเธอ ทำเอาอัยด้าที่นั่งฟังอยู่พลางเขินไปด้วยเพราะคำพูดของเขา“แล้วถ้าถึงบ้าน พี่จะเข้าไปบ้านหนูอีกไหม”“แค่มาส่งให้แม่เธอเห็นเฉยๆ ว่าฉันจะไม่ยอมให้ใครมาดูแลเมียกับลูกแทนฉัน”“ขอบคุณนะคะ ที่อดทนเพื่อกัน”“ไม่ได้อดทน ฉันทำเพ
EP.61 ไปหาแม่เมียPrat คิรัน วันนี้เป็นวันที่คิรันตั้งใจจะไปหามารดาของธิดาอีกครั้ง และตอนนี้เขาก็กำลังขับรถตรงไปที่บ้านเธอหลังจากที่ทำงานของตัวเองเสร็จแล้วในช่วงเช้าติ๊ง!ในขณะเดียวกันเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของเขาก็ได้ดังขึ้นพร้อมกับปรากฏชื่อและข้อความของธิดาธิดา : วันนี้หนูเลิกเรียนบ่ายสามโมง พี่จะไปบ้านหนูกี่โมงคะมาเฟียหนุ่มทำแค่เพียงมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์เท่านั้น และไม่ได้หยิบขึ้นมาอ่านก่อนจะหันกลับมาสนใจขับรถ เนื่องจากเขามาลองคิดๆดูอีกทีแล้วว่าจะไปคุยโดยไม่มีสาวน้อยของเขาอยู่ด้วย เพราะกลัวว่าเธอจะต้องเสียน้ำตาอีกครั้งหากมารดาของเธอไล่ตะเพิดเขาออกมาหน้าบ้านธิดา“กล้าๆหน่อยดิวะไอ้รัน!” คิรันบอกตัวเองพร้อมกับหยิบเสื้อสูทสีดำมาสวมใส่ก่อนจะรีบลงจากรถและเดินไปที่ประตูเพื่อกดกริ่งกริ่ง! กริ่ง!ทันทีที่กริ่งดังขึ้นเพียงไม่ถึงสองนาทีคนด้านในก็เดินออกมา ทว่ากลับไม่ใช่แม่ของธิดาแต่เป็นป้าของเธอ“อ่าว! แกมาทำไมอีกเนี่ย!”“...” คิรันเลือกที่จะไม่ตอบเพราะเขาไม่ได้มาหาแม่ของอาร์มแต่มาหาแม่ของธิดา“เอ้า! ถามก็ไม่ตอบ ฉันถามว่าแกมาทำไมอีก!”“มีอะไรกันพี่นิด” เสียงตะโกนของนิดทำให้หน่อยมารดาข
EP.60 คิดถึงอกอุ่นๆเนื้อหาต่อจากในขณะที่เด็กสาวและมาเฟียหนุ่มกำลังนั่งทานอาหารอยู่นั้น หินก็ได้เดินเข้ามาทักทายพร้อมกับนั่งลงข้างๆอัยด้า“สวัสดีครับพี่คิรัน”“อืม”“มาเรียนกับเขาด้วยเหรออีหิน” อัยด้าเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงกวนๆพร้อมกับเบะปากมองบนใส่หิน“ไม่ให้มาเรียนจะให้กูไปไหน มึงก็ถามแปลกๆ”“อ่าวหิน” ในขณะเดียวกันเสียงของผู้หญิงก็ได้ดังขึ้น ซึ่งเธอคนนั้นคือเพื่อนร่วมคลาสเรียนของหิน“อ่าว หวาน”“กินข้าวเหรอ”“กินขี้มั้ง อีนี่ถามแปลก” อัยด้าบ่นขึ้นพึมพำเพราะเธอไม่ค่อยถูกชะตากับหวานสักเท่าไหร่“อืม หวานพึ่งมาเหรอ”“อื้ม แล้วนี่..” หญิงสาวเอ่ยถามพลางมองไปที่คิรันที่กำลังนั่งสีหน้าเรียบนิ่งอยู่“อ่อ รุ่นพี่หินเอง”“เหรอ~” หญิงสาวพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้กับคิรัน ทว่าคิรันกับหันไปหาธิดาแทนพร้อมกับพูดคุยกับเธอ“อิ่มหรือยัง”“ค่ะ อิ่มแล้ว~”“หวานมีอะไรหรือเปล่า” หินเอ่ยถามเพื่อนร่วมห้องอีกครั้ง“เปล่า ขอเบอร์รุ่นพี่หินให้หน่อยดิ” หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเขินอายพร้อมกับบิดตัวไปมา“นี่แกไม่เห็นจริงๆหรือว่าตาบอดวะ! ก็เห็นอยู่ว่าเขาเป็นแฟนธิดามัน!” อัยด้าพูดขึ้นเมื่อได้ยิน
EP.59 คำสั่งแม่Prat ธิดา เช้าวันใหม่ เช้านี้เด็กสาวไปมหาวิทยาลัยโดยมีอาร์มไปส่ง เนื่องจากเมื่อวานอาร์มเสนอตัวกับแม่ของเธอว่าจะไปส่งน้องสาวของตัวเองที่มหาวิทยาลัยโดยอ้างว่า“เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมไปรับไปส่งน้องที่มหาวิทยาลัยก็ได้นะครับ เผื่อไอ้รันมันมารอรับเธอ”“อืม เอาสิ น้าฝากด้วยนะ”“ไม่เป็นไรครับ อย่าไปโกรธน้องเลยครับ ไอ้รันต่างหากที่ผิด”“เครียด! ทำไมลูกฉันถึงได้เป็นเด็กใจแตกขนาดนี้!”“ใจแตกจนท้อง มันน่าตีให้ตายจริงๆ!” มารดาของอาร์มพูดเสริมขึ้นพร้อมกับถอนหายใจออกมา“แล้วจะเอาไงครับ น้องท้องแล้ว ไอ้รันมันคงไม่ยอมเลิกยุ่งกับน้องแน่นอน”“ค่อยว่ากัน ยังไงช่วงนี้น้าฝากอาร์มไปรับไปส่งธิมันด้วยแล้วกัน มันคงไม่ยอมหยุดเรียนอยู่แล้ว”“ได้ครับ ไม่ต้องห่วงเลยครับน้า”ปัจจุบัน ตอนนี้เด็กสาวกำลังไปมหาวิทยาลัยโดยมีอาร์มไปส่ง และตลอดการเดินทางเธอก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกับอาร์มเลยจนกระทั่งรถมาจอดที่หน้ามหาวิทยาลัย“เดี๋ยวเลิกเรียนพี่จะมารับ แม่เราสั่งพี่เอาไว้”“สั่งหรือพี่เสนอตัวกันแน่คะ! เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งวุ่นวายกับหนูสักที!”“ไม่เคยจะคุยกันดีๆ”“...” ธิดามองอาร์มด้วยสายตาที่กราดเกรี้ยวก่อนจะรีบเปิดปร
EP.58 เลิกยุ่งกับลูกสาวฉันเนื้อหาต่อจากเดิม“แกท้องเหรอธิดา!”“ฮึก! ใช่จ้ะ หนูท้องจ้ะแม่~”“ธิดา! ทำไมแกเป็นเด็กแบบนี้ฮะ! นี่แกยังเรียนไม่จบเลยนะ!” หน่อยกระชากแขนของธิดาด้วยความโมโหที่ทำให้เธอผิดหวังเรื่องท้องทั้งๆที่ยังเรียนไม่จบ“หนูขอโทษจ้ะแม่ ฮื้อๆ~”“นี่คุณรักลูกแบบไหนกัน นี่ลูกคุณกำลังท้องนะ แถมเด็กก็ต้องมีพ่อ!” เป็นเสียงของชาร์ลอตค์ที่พูดขึ้นอีกครั้ง เพราะสำหรับเธอมันไม่ใช่เรื่องที่ผิดอะไรขนาดนั้น เพราะสมัยนี้ท้องแล้วกลับไปเรียนต่อเขาก็ทำกันเยอะแยะ“พวกคุณออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้! แกนี่มันเป็นเด็กใจแตกจริงๆเลยนะธิดา! เลี้ยงให้ดีไม่ได้ดี!”“อย่าว่าน้องเลยครับ ผมผิดเอง ผมขอรับผิดชอบน้องด้วยการดูแลน้อง แต่งงานกับน้องนะครับ” คิรันพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเพราะสงสารสาวน้อยของตัวเองที่ถูกตำหนิซ้ำแล้วซ้ำเล่า“พวกคุณออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!” นิดยังคงเอ่ยไล่คิรันด้วยความโมโหร้าย“ไม่นะแม่ ฮือๆ อย่าไล่พี่เขาไปเลยนะจ๊ะ ฮื้อๆ~” เด็กสาวปล่อยน้ำตาออกมาด้วยความเสียใจพร้อมกับเข้าไปอ้อนวอนมารดาของตน ทว่ามารดาของเธอนั้นกลับเลือกที่จะไม่ฟังและเอ่ยไล่คิรันและมารดาของเขาอีกครั้ง“อย่าให้ฉันต้องแจ้
EP.57 มีคู่หมั้นอยู่แล้ว/หนูท้องเนื้อหาต่อจากเดิม หลังจากที่คิรันและธิดาทำกิจกรรมเพิ่มความสัมผัสกันที่เคาน์เตอร์ห้องครัวเสร็จแล้ว ทั้งสองจึงพากันไปอาบน้ำแต่งตัวทันทีเพื่อที่จะไปหามารดาของคิรันบนรถ ตลอดการเดินทางไปบ้านของมาเฟียหนุ่ม เด็กสาวเอาแต่นั่งนิ่งเงียบและผสานมือเข้าหากันด้วยความตื่นเต้น จนกระทั่งรถของคิรันขับเคลื่อนเข้ามาจอดในบ้านหลังใหญ่ที่เธอเองก็เคยมาแล้ว“ถึงแล้ว”“ค่ะ~” ร่างบางตอบคิรันด้วยสีหน้าที่ไม่ดีนักพร้อมกับมองออกไปนอกรถด้วยสายตาที่ดูเป็นกังวล ฉุดให้มาเฟียหนุ่มต้องจับมือของเธอเอาไว้เพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับเธอ“ต่อให้ใครไม่ยอมรับ หรือไม่ชอบเธอ แต่พี่จะอยู่ข้างเธอเอง”“ความรู้สึกแตกต่างจากตอนที่มาหาบีน่าที่นี่มากๆค่ะ~”“ก็ครั้งนี้เธอมาแสดงตัวว่าเป็นเมียและแม่ของลูกพี่ไง”“...”“ไปกัน เดี๋ยวผู้ใหญ่รอนานจะดูไม่ดี”“ค่ะ~” ปากสวยได้รูปเม้มเข้าหากันอีกครั้งก่อนจะก้าวขาลงจากรถด้วยความกล้าๆกลัวๆ ทำให้คิรันที่เห็นเช่นนั้นต้องเดินมาจับมือของเธอเอาไว้พร้อมกับพากันเดินเข้ามาด้านใน“สวัสดีครับมี๊”“สวัสดีค่ะคุณป้า”เพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดธิดาจึงเลือกที่จะเรียกมารดาของคิรันว่าป







