Masuk“คุณมิ้นคะ ออกไปรับลมที่ระเบียงข้างนอกดีมั้ยคะ ข้างในร้อนอบอ้าวมากเลยค่ะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอานะคะ ป้าเป็นห่วง”ป้าสมรเดินเข้าห้องมาพูดจาอย่างเป็นห่วงเป็นใย เดินไปเปิดประตูให้อย่างใจดีและเอาใจใส่ตรงนี้มีระเบียงสูง มองลงไปเสียวสันหลังใช้ได้“เชิญค่ะคุณมิ้น”มินตรายิ้มเศร้า “ไม่เป็นไรค่ะป้า ขอบคุณมาก แต่มิ้นอยากอยู่คนเดียว ป้าออกไปก่อนได้มั้ยคะ”ดวงตาสมรดำมืดด้วยผิดหวังวูบหนึ่งก่อนกลับมาสดใสจริงใจเธอยิ้มกว้าง “อ้อ ได้ค่ะ เดี๋ยวป้าออกไป แต่เมื่อกี้เห็นคุณกวินมาแล้วนะคะ น่าจะกำลังมองหาคุณมิ้นอยู่ ลงไปดูหน่อยมั้ยคะ เผื่อคุณกวินต้องการอะไร”มินตราขมวดคิ้วสงสัย กวินมาแล้วทำไมไม่ขึ้นมา หรือว่าจะรีบออกไปหานังเมียน้อยหญิงสาวคิดได้ดังนั้นจึงตกหลุมพรางทันที“ได้ค่ะ มิ้นจะลงไปดูเดี๋ยวนี้”มินตรารีบหมุนตัวเดินไป ป้าสมรพลันยิ้มเย็นสมใจ จากนั้นก็รีบเดินตามหลังไปอย่างรวดเร็ว พอได้จังหวะที่มินตรากำลังจะลงบันได มือสองข้างของป้าสมรก็เงื้อมขึ้นแล้วออกแรงผลักทันทีทว่าจังหวะนั้น พลันมีเสียงหนึ่งดังขัดขึ้น“ป้า อย่าทำบ้าๆ”หากแต่ไม่ทันแล้ว เพราะสิ้นเสียงนั้นของแพรวรรณ มือของป้าสมรก็ผลักมินต
เรือนหอหลังแต่งงานลลนายืนอยู่ริมระเบียง เหม่อมองดาวบนท้องฟ้าย้อนนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาตอนนั้นเธอได้เจอปรัชญาตัวเป็นๆ ครั้งสุดท้ายที่งานรับปริญญา ต่อมาก็ทำได้เพียงเห็นเขาผ่านหน้าจอ ทว่าพอมาชาตินี้ได้ย้อนกลับมาปรัชญาคนเย็นชาที่เธอเคยเห็นกลับกลายเป็นปรัชญาที่แสนดีขี้เล่น ทั้งยังอบอุ่นและอ่อนโยนเขาคือสามีที่ดีดีมากจริงๆ ดีเหลือเกิน...“คิดอะไรอยู่เหรอ?”ปรัชญาเดินมาสวมกอดลลนาจากทางด้านหลัง ส่งผ่านความร้อนกรุ่นโอบล้อมทั้งตัวและหัวใจ“คิดดังๆ ได้เลยนะ ปัดพร้อมฟัง”ลลนาหัวเราะ “ไม่มีอะไรมากหรอก แค่คิดถึงเรื่องเมื่อชาติที่แล้ว เปรียบเทียบกับชาตินี้”“เหรอ? แล้วชาติไหนดีกว่า”เธอหันมากอดตอบ ซุกใบหน้าแนบกล้ามอกอุ่นๆ แค่ได้อยู่ในอ้อมกอดนี้…ก็รู้แล้วว่านี่คือความรักที่ดีที่สุด คิดพลางบอกเสียงอู้อี้ “ไม่น่าถามเนอะ”ชายหนุ่มว่ายิ้มๆ “แค่อยากฟังคำตอบให้ชื่นใจ”“อืม...คำตอบก็คือมันดีมาก ชาตินี้น่ะ ดีมากจริงๆ”“อ้อ” ปรัชญาเลิกคิ้ว “ดีเพราะใคร”ลลนานิ่วหน้า “ยังถามอีก ไม่บอก” ว่าแล้วก็วิ่งหนี “แน่จริงก็ตามมา”ปรัชญามีเหรอไม่ชอบคำท้า“โดนดีแน่ คืนนี้ไม่ต้องนอน”“น่ากลัวจัง...”“ชอบก็บ
“ว่าแต่ แกเป็นดาราต้องอดอาหารคุมน้ำหนักนะ เรื่องนี้แกทนได้เหรอ ก่อนถ่ายโฆษณาแต่ต้องงดของชอบ ไม่ได้กินตั้งหลายอย่างเชียวนะ ได้ข่าวว่าปัดทำกับข้าวเก่งแถมอร่อยด้วยไม่ใช่เหรอไง แกอดกินของอร่อยแน่”“เอ่อ นั่นสิ แย่ล่ะ นาลืมคิดไป”“นั่นไง เห็นแววลำบาก”แม่ลูกคู่หนึ่งตอนแรกมาอย่างกับพายุเฮอริเคนโหมแต่ตอนนี้กลับเป็นบรรยากาศลมสงบเย็นพัดสบาย ทำเอาในห้องอีกฝั่งสงบตามไปด้วยมาร์คดึงแขนปรัชญาเอาไว้ไม่ให้ออกไปพลางว่า “เห็นมั้ย ปล่อยมนุษย์ผู้หญิงแม่ลูกเขาคุยกันเอง ยังไงก็ดีกว่ามีผู้ชายเข้าไปแทรก เสี่ยงหัวแตกเปล่าๆ”ปรัชญาที่ตอนแรกอยากออกไปช่วยลลนาพูดคุย แต่กลับเห็นแม่ลูกกอดกันแล้วก็พลันถอนหายใจโล่งอก นึกว่าบ้านจะพังซะอีกเขาหันไปถาม “ผมไม่น่าเชื่อถือขนาดนั้นเลยเหรอ”“ก็ไม่นะ แค่หน้าตาดูดีเกินไปเท่านั้น ความหล่อเป็นเหตุสังเกตได้ ปัดเป็นคนหล่ออันตรายนะ รู้ตัวมั้ย”“ไม่เห็นรู้เลย แล้วอามาร์คเชื่อผมมั้ย”“เฮ่ย! อาต้องเชื่อปัดอยู่แล้ว ผู้ชายด้วยกัน มองตาก็รู้ใจ อามองคนไม่ผิดหรอก การันตีแทนได้เลย”จังหวะนั้น เมธาที่หลบระเบิดอย่างลภัสดาเช่นกันก็เดินออกมาตบบ่าปรัชญาให้กำลังใจ ปลอบเสียงเบาว่า “อาก็เชื่อแกนะป
“ใจเย็นค่ะแม่ นาแค่ไปเล่นละครเป็นตัวประกอบเรื่องเดียวกับพ่อเท่านั้น ไม่นับเป็นดาราอะไร”“แกไม่ต้องมาแก้ตัว รู้ทั้งรู้ว่าฉันไม่อยากให้แกทำ ไม่ต้องการให้เข้าวงการมายาเป็นดารงดาราอะไรเทือกนั้น แต่แกก็ยังทำ แล้วแบบนี้จะเอาเวลาที่ไหนดูแลครอบครัว”“นาไม่ใช่นางเอกซะหน่อย เดี๋ยวก็ไม่มีงานแล้วค่ะ คงได้แค่เรื่องเดียวแหล่ะ”“แกไม่เคยได้ยินเหรอไง บทเดียวเปลี่ยนชีวิตได้น่ะ ไม่จำเป็นต้องเป็นพระเอกหรือพระรอง ขนาดฉันไม่ดูละคร ตอนนี้ยังรู้จักแล้ว เพื่อนๆ ของฉันยังพูดถึงแกทุกคน”“เอ่อ...” ลลนาเริ่มเถียงไม่ออก “ดังขนาดนั้นเลย?”“ถ้าให้ฉันเดา ตอนนี้แกคงกำลังมีงานเข้ารัวๆ”“...”ตรงนี้ลลนาเถียงไม่ได้ เพราะช่วงนี้เธอมีงานติดต่อเข้ามาเยอะมากจริงๆ ทั้งรายการทอล์คโชว์ เรียลลิตี้โชว์ พรีเซนเตอร์โฆษณา ยังมีติดต่อให้แสดงละครด้วยนะคงได้เป็นดาราเต็มตัวแล้วล่ะลภัสดาขมวดคิ้วยกนิ้วจิ้มหน้าผากลูกสาวแล้วบ่น “ไหนยังจะนายปัดแฟนแกอีก เป็นถึงพระเอกเลยนะ...โอ๊ย! ฉันจะบ้า”“แม่ ใจเย็นๆ ก่อนน๊า” ลลนาหน้าละห้อยลภัสดาอยากตีลูกนัก “ยัยนา พวกแกเป็นดาราแล้วจะคบกันยังไง ต่อไปยังจะมีเวลาให้กันมั้ย เดี๋ยวก็ได้เลิกกันเหมือนแม่กับพ
พอนักข่าวแห่ถาม เจ้าตัวก็แมนๆ ตอบตรงว่า “ใช่ครับ เราคบกันจริงๆ ไม่มีอะไรต้องปิดบัง เปิดเลยก็ดี เธอเป็นคนสำคัญที่สุดครับ เราคบกันแบบจริงจัง ไม่ใช่เพิ่งเกิดรักแรกพบในกองถ่าย เพราะพวกเราคบกันตั้งแต่เรียน ตอนนี้เรียนจบกันแล้ว กำลังช่วยกันทำงาน หาเงินแต่งงานสร้างครอบครัวครับ” ว่าพลางยกมือข้างซ้ายตัวเองขึ้นสูง “หมั้นแล้วด้วยครับ”เท่านั้นแหละทั้งแสงแฟลชทั้งเสียงกรี๊ดกราดจากพี่ๆ นักข่าวก็ดังลั่นอย่างคนรู้สึกเซอไพรส์หลังจากนั้นทุกคนก็พุ่งเป้าความสนใจไปที่ลลนา นักข่าวพากันถามอย่างให้ความสำคัญต่อเธอเหนือใคร ทางฝ่ายสายไหมจึงทำได้เพียงยืนอย่างโดดเดี่ยวอยู่ตรงมุมหนึ่งของงานเท่านั้นขนาดเพื่อนนักข่าวที่นัดกันว่าเอาไมค์จ่อปากเธอ ยังไปยื่นไมค์อยู่กับลลนา ไม่ยอมมาทางนี้แม้แต่ก้าวเดียวสายไหมกัดฟันกำหมัดแน่นเธอรู้สึกอับอายแทบเอาหน้ามุดดินหนีไม่น่าเชื่อว่าการที่ผู้หญิงคนหนึ่งมีข่าวกับดาราชายที่กำลังดังเป็นพรุแตกอย่างปรัชญาจะสร้างปรากฏการณ์ได้ขนาดนี้ มิน่าล่ะ สายไหมถึงพยายามเต้าข่าว ลลนาเพิ่งเบิกเนตรของแท้กระทั่งเข้าใจวงการบันเทิงมากขึ้นนิดนึงและด้วยความโด่งดังที่มีมากในช่วงนี้ของปรัชญา
ดาราจงใจปั่นข่าวที่ว่าแน่ยังต้องแพ้ให้ชาวเน็ตที่ตอนนี้กลายร่างเป็นสายสืบกันถ้วนหน้าคู่แรกเปิดหน้าไม่มีอะไรให้ลุ้นนัก แต่คู่สองคือความท้าทายอันแรงกล้า ตอนนี้นักสืบผุดขึ้นเต็มโซเชียลยิ่งกว่าดอกเห็ด‘ใคร?’‘มือที่สาม? ไม่มั้ง!’‘ฉันคิดว่าปรัชญากับสายไหมไม่จริง แต่คนนี้จริง’‘สับขาหลอกแน่’‘อยากปกป้องแฟนตัวจริงแหละ’‘งื้อ...ปรัชญาน่ารัก ท่าทางจะหวงแฟนหนักมาก’‘แฟนปรัชญาหน้าคุ้นจัง’‘ดาวคณะ ม.ดัง ฉันเรียนที่นั่น’‘พวกเขาเรียนด้วยกัน’รอยยิ้มพลันเลือนหายไปจากใบหน้าของสายไหม ไม่น่าเชื่อว่าข่าวที่สองจะกลบข่าวแรกจนมิดชนิดจมดินแน่นอนว่าปรัชญาไม่ให้ค่าข่าวแรกเลยสักนิด“ผมเปิดตัวกับนาได้หรือยังครับพี่โน้ต”ชายหนุ่มถามผู้จัดการส่วนตัวสุดเข้มงวดของตนโน้ตปรายตามองอย่างดุๆ “ถึงขนาดนี้แล้วนี่ ก็คงไม่เปิดไม่ได้แล้วค่ะคุณน้อง”พูดพลางรับสายนักข่าวมือเป็นระวิงลลนาเดินมานั่งลงที่โซฟาตัวเดียวกับปรัชญา“ปัดคิดจะเปิดตัวอยู่แล้วเหรอถึงจงใจทำแบบนั้นในที่สาธารณะ”ลลนาถามอย่างรู้ทันเมื่อนึกถึงเหตุการณ์วันก่อนที่เขาไปรับตรงตลาดนัดหน้ามหาวิทยาลัยทั้งหยิกแก้มทั้งพูดหยอดหวานเลี่ยนอีกนิดจะกอดจะหอมกันแล้วด้วยนะ“
ปณิดาโวยวาย “หน็อยแน่ะไอ้น้องคนนี้ ทำเป็นชวนคุยเรื่องอื่นให้พี่เผลอยอมออกไป แกมีทั้งเพ้นเฮ้าส์กับห้องธรรมดาตั้งสองห้อง ยังจะงก”“พี่ก็มีชั้นลอยฟ้าไม่ใช่รึไง กลับไปอยู่ที่ของตัวเอง”“ไม่! ไม่อยากเจอหน้ามัน งอนกันอยู่”“งั้นพี่ก็ขึ้นไปอยู่เพ้นเฮ้าส์ผม ให้อยู่ฟรีไม่ต้องเช่า”“ไม่เอา ไม่อยากอยู่คนเดียว
แล้วที่แย่สุด ๆ ก็คือผู้ชายหน้าตาธรรมดาซึ่งทำให้เธอมั่นใจได้ว่าจะไม่มีเรื่องผู้หญิงแน่นอนอย่างกวินน่ะ ที่แท้กลับมีผีห่าซาตานสิงร่างตอนไหนไม่รู้ ไม่เจ้าชู้แต่กลับนอกใจมาโดยตลอดซะงั้นแล้วเธอก็เพิ่งรู้เช่นเห็นชาติตอนหลังแต่งงานซะได้ จะหย่าก็ไม่ง่าย ทำเรื่องฟ้องหย่าก็ไม่ทัน ดันตายซะก่อน..
คล้อยหลังทุกคน ลลนาค่อยๆเดินออกจากลิฟต์พร้อมผู้ชายคนนั้นตอนเห็นใกล้ๆ เธอก็พลันนึกออก“นายปัด”ปรัชญาหันมอง “จำได้ด้วย?”“ใช่ แต่ก็เกือบจำไม่ได้ นายแต่งตัวมิดชิดเกินมั้ย”“ก็มาโรง’บาล”“อ๋อ เชื้อโรคเยอะ กลัวติดนี่เอง พ่อหนุ่มอนามัย”“กลัวเอาเชื้อโรคข้างนอกมาติดคนป่วยต่างหาก”“อ้อ” เป็นครั้งแรกที่ลล
ลลนาหัวเราะ “เรื่องเกรดหนูรู้แล้วค่า แค่อาจารย์ทำเป็นไม่เห็นตอนหนูแอบฟุบหลับก็พอค่ะ”“ย่ะ หล่อนก็ควรเลิกเที่ยวดึกๆดื่นๆจะได้มีแรงตื่นไปนั่งเรียนสบายๆ”“โธ่! อาจารย์ขา หนูไม่ได้เที่ยว”“แล้วทำท่าง่วงตลอดเวลา แค่คอนเทนต์รึไง?”“โอ๊ย! ไม่ใช่ค่ะ หนูทำงานพิเศษหลังเลิกเรียน ถ้าไม่มีเรียนเช้า







