LOGINเมื่อความรักและความเชื่อใจ ถูกทำร้ายด้วยการทรยศและหักหลังจากคนที่เธอไม่คาดคิด เเละเมื่อเธอต้องกลับมาทำงานอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอีกครั้ง เธอจะให้อภัยเขาได้หรือไม่? ติดตามเรื่องราวของพวกเขาได้ใน..
View Moreอดีตเมื่อสิบสองปีก่อน
ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน สายฝนที่กำลังเทกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย ทำให้การจราจรในเมืองหลวงถึงกับติดขัดกันยาวเหยียด ด้วยอุบัติเหตุรถชนประสานงากันอยู่ด้านหน้า ถึงกับทำให้การจราจรติดขัดจนรถขยับไปไหนไม่ได้ เเละภายใต้รถเก่งสุดหรูที่ชนประสานงากันอยู่นั้น ก็มีร่างบางของเด็กสาวในวัยสิบสองปีกำลังนอนกอดร่างของน้องชายในวัยเพียงเก้าปีของเธอเอาไว้เเน่น
" พ่อคะเเม่คะ พ่อเเม่หนูเจ็บน้องเจ็บ ฮื่ออออออ "เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างหวาดกลัวอยู่ภายในรถคันดังกล่าว เเละเธอยังคงพยายามที่จะร้องเรียกบิดามารดาของเธอ ที่ ณ ตอนนี้ พวกเขานั้นได้กลายเป็นร่างไร้วิญญาณที่ไร้ลมหายใจ เเละไม่สามารถขานตอบอะไรเธอกลับมาได้อีกเเล้ว..
ปัจจุบัน
ภายในห้องนอนใหญ่ร่างบางที่เป็นเจ้าของห้องอย่าง เพียงขวัญ กำลังขยับตัวไปมาด้วยความทรมานจากความฝันเเละเธอเหตุการณ์เมื่อครั้งในอดีต เม็ดเหงื่อมากมายผุดขึ้นมาจนเต็มใบหน้าของเธอ
ความทรมานจากการสูญเสียผู้นำครอบครัวอันเป็นที่รักของตัวเองไปในเวลาเดียวกัน ทำให้ในตอนนี้ เหตุการณ์ในครั้งนั้น ยังคงตามหลอกหลอนเธอไม่หยุดไม่หย่อน ราวกับว่าเธอไม่มีทางที่จะสลัดมันออกไปจากความทรงจำของเธอได้เลย..
เเละก่อนที่เธอจะดำดิ่งถลำลึกลงเข้าไปในเหตุการณ์ในวันนั้นมากกว่านี้ เสียงนาฬิกาปลุกก็สงเสียงร้องขึ้นมาได้แบบพอดิบพอดี
กริ๊งงง!! กรี๊งงง!!!
" 0_0 เฮือกกกก!!! "เพียงขวัญ สะดุ้งสุดตัวด้วยความใจหาย ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจระคนใจหายเมื่อนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อสิบสองปีก่อน เธอรีบเอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุกที่ยังคงส่งเสียงดังไม่หยุดจนในที่สุดมันก็เงียบเสียงลง..
หลังจากที่ตั้งสติได้ ร่างบางค่อยๆชันตัวลุกขึ้นมานั่งบนเตียงของตัวเองอย่างเหนื่อยหอบ เธอหวนนึกถึงเหตุการณ์เลวร้ายในครั้งนั้นเเล้วพึมพำออกมาเสียงเบาหวิว
" เอาอีกเเล้วนะยัยขวัญ ทำไมถึงฝันถึงเรื่องนั้นอีกเเล้ว "
ร่างบางยกมือขึ้นมาเช็ดหยาดเหงื่อที่รินไหลออกมาไม่หยุดของตัวเองออกไปอย่างไม่ใส่ใจ
เธอฝันถึงเหตุการณ์วันนั้นอีกเเล้ว เหตุการณ์ที่มันได้พรากผู้ที่เป็นบิดาเเละมาดาของเธอไป โดยไม่มีวันหวนกลับ เเละสิ่งที่พวกท่านทิ้งไว้ให้เธอก็มีเพียง พอใจ น้องชายสุดที่รักเพียงคนเดียวเท่านั้น
เเถมเหตุการณ์ในวันนั้นเอง ที่ทำให้ชีวิตของเธอเเละน้องพลิกผันครั้งใหญ่ สมบัติที่เคยมีของพวกเธอก็ถูกผู้ที่ขึ้นชื่อว่าป้าเเท้ๆฮุบเอาไปทั้งหมด เหลือเพียงเเค่ของสำคัญเเค่ไม่กี่อย่างที่เธอสามารถเอาติดตัวมาตั้งต้นใหม่กับน้องได้ ยังดีที่เธอเเละน้องมีคุณครูที่โรงเรียนคอยให้คำปรึกษาเเละเเนะนำ เธอเลยได้มีโอกาสเรียนต่อ เพราะท่านให้งานเธอทำโดยจ้างเธอกับน้องให้ช่วยงานบ้านงานเรือน
เเต่เมื่อเธอก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย คุณครูท่านนั้นก็ได้เสียชีวิตลง เธอเเละน้องเลยช่วยกันทำงานหาเงินเเละเรียนต่อกันต่อเอง เพราะเธอเชื่อว่าถ้าจบมา เธอจะต้องมีงานที่ดีทำ เเละในวันนี้เองก็เป็นการทำงานวันเเรกด้วย เธอกำลังจะได้เข้าไปทำงานในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่สามารถบรรจุเป็นเเพทย์ประจำได้ หากไม่ทำผิดกฏของโรงพยาบาล
ในที่สุดเธอก็มีวันนี้สักที! วันที่เธอจะไม่ต้องทำงานหนักอีกต่อไป
พอคิดถึงเรื่องงานที่กำลังจะทำ เพียงขวัญก็รีบก้าวขาลงจากเตียงนอนของตัวเองเเล้วเดินตรงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อล้างหน้าเเปรงฟันเเละอาบน้ำชำระร่างกาย ที่เคยชื้นเหงื่อจากการฝันร้าย
วันนี้เป็นวันทำงานวันเเรกของเธอ เธอเลยอยากจะไปเข้างานเช้าๆหน่อย เพราะถึงจะพักที่คอนโดของโรงพยาบาล เเต่เธอก็ไม่อยากจะเข้างานสาย โชคดีที่พอเข้าทำงานเเล้วเธอสามารถพักอยู่ที่คอนโดของโรงพยาบาลได้เลย เธอเลยไม่ต้องห่วงเรื่องหาห้องพักอีก
เมื่อเพียงขวัญจัดการอาบน้ำเเต่งตัวจนเสร็จ เธอก็ก้าวขาเดินออกจากห้อง โดยที่เธอก็ไม่ลืมที่จะจัดการล็อคประตูห้องให้เรียบร้อย เเล้วค่อยก้าวขาเดินอย่างมั่นคงไปกดลิฟท์ที่อยู่ชั้นเดียวกับห้องพักของเธอ
พรึ่บ
กระทั่งลิฟท์ตรงหน้าเปิดออก เธอก็ก้าวขาเดินเข้าไปในลิฟท์แล้วกดเลือกชั้นหนึ่งตามที่ตัวเองต้องการ
TATTOO HAWK ONE_41 NC20++" ปะป๊าม๊าขา ลูกเเขอยากมีน้อง^0^ "ลูกเเขพูดออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเด็กน้อยจอมเเสบมองผู้เป็นป๊าเเละม๊าของตัวเองไปมาก่อนจะเดินเข้าไปกอดขาทั้งสองคนเเล้วพูดย้ำอีกครั้ง" ป๊าม๊าขา ลูกเเขอยากมีน้องค่ะ "น้ำเสียงออกอ้อนของยัยตัวเเสบประจำบ้านทำให้ผู้เป็นม๊าถอนหายใจออกมาส่วนคนเป็นป๊าอย่างสายเหยี่ยวกลับอมยิ้มกลุ้มกลิ่มเเล้วยกนิ้วโป้งให้ลูกสาวตัวเเสบ" ลูกเเขต้องถามม๊านะลูก ถ้าม๊ายอมป๊าจะตั้งใจทำน้องให้ลูกเเขเลย^^ "เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงขำขันเเล้วพอมองไปเพียงขวัญก็เห็นว่าเธอยืนขมวดคิ้วอยู่สงสัยเธอกำลังคิดไม่ตกเเน่ๆ" ม๊าขาา มีน้องให้ลูกเเขนะคะ "" อะ เอ่อ หนูอยากมีน้องจริงเหรอลูก "พอเห็นว่าเด็กน้อยพูดย้ำหลายๆหนเธอเลยก้มลงไปถามลูกสาวตัวเเสบอีกรอบเพื่อความมั่นใจ" ใช่เเล้วค่า นร้าม๊ามีน้องให้ลูกเเขนะคะ^^ "
TATTOO HAWK ONE_40" ม๊าขาาา..ทำอะไรทานค่ะ ลูกเเขหิ๊วหิว "น้ำเสียงสดใสของลูกสาวตัวเเสบทำให้ฉันหันไปมองยัยตัวเล็กที่กำลังยืนส่งยิ้มหวานมาให้ฉันอยู่ เเต่เมื่อกี้ฉันบอกให้ตัวเเสบไปรอห้องนั่งเล่นนี่นา" อะ เเฮ่ม เมื่อกี้ม๊าบอกว่าอะไรค่ะลูกเเข "ฉันถามยัยลูกสาวตัวเเสบด้วยสายตานิ่งๆเเล้วถ้าคุณคิดว่ายัยลูกสาวตัวเเสบของฉันจะฟังไหมดูตอนนี้ก็รู้เเล้ว" ก็ลูกเเขเหงา "อะไรคือพูดเเล้วทำหน้าเศร้าเเบบนั้นละลูก" เหรอค่ะ งั้นตามม๊ามาดีกว่าค่ะ เดี๋ยวป๊าก็ลงมาเเล้ว "ฉันหยิบจานผลไม้ขึ้นมาเเล้วเดินไปรอเฮียสายเหยี่ยวที่ห้องนั่งเล่นหลาคนคงสสัยว่าป้าสายหม่อนไปไหนทำไมฉันถึงเข้าครัวเอง..ท่านลาไปบ้านที่ต่างจังหวัดหน่ะบอกว่าจะไปเยี่ยมหลานๆที่บ้านสักอาทิตย์นึงเเล้วท่านพึ่งโทรมาบอกว่าเย็นๆคงถึงที่นี่ฉันเลยต้องมาทำทุกอย่างเองเเบบนี้เพราะเเม่บ้านคนอื่นๆก็ขอลาด้วยคงเห็นป้าหม่อนลาเลยลากันหมดเลย" ม๊าขา "พอเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นลูกเเขก็เเยกไปโซนตุ๊กตาของตัวเองทันทีก่อนจะหันมาเรียกฉันด้วยน้ำเสียงหวานๆเเต่เสียงหวานเเบบนี้มันต้องมีอะไรเเน่ๆ ไม่รู้จะอ้อนเอาอะไรอีก" ว่าไงค่ะตัวเเสบ "" ม๊าขา ลูกเเข อยากได้บาบี้ค่ะ
TATTOO HAWK ONE_39ติ๊ด! ติ๊ด!สายเหยี่ยวปรายตามองโทรศัพท์มือถือของตัวเองก่อนจะกดรับสายเมื่อเห็นว่าเป็นสายไหมน้องสาวของเขาที่โทรมา" ว่าไงยัยไหม "เขากรอกเสียงลงไปด้วยน้ำเสียงเนือยๆสายตาของเขากำลังเหม่อลอยมองไปเรื่อยๆ" เฮียรีบเซฟไฟล์กล้องในห้องเฮียมาให้ยัยขวัญดูเลย มันให้เวลาเฮียเเค่สิบนาทีเนี่ยตอนนี้เหลือเก้านาทีเเล้ว "ติ๊ด!!สายเหยี่ยวมองโทรศัพท์ตัวเองอย่างมึนงงก่อนที่เขาจะเบิกตาโตเเล้วลนลานหาเเฟลตไดร์ฟเเต่เหมือนเขาจะลืมว่ากล้องมันเชื่อมต่อกับโทรศัพท์เขาไว้" เเม่งอีกเเปดนาทีกูจะทันไหมว่ะ ในโทรศัพท์ก็ได้นี่หว่า "เขาพึมพำอยู่คนเดียวก่อนจะคว้าโทรศัพท์วิ่งออกไปจากห้องเพื่อลงไปยังชั้นวีไอพีที่เพียงขวัญอยู่เขามองนาฬิกาข้อมือที่เหลืออีกเเค่ห้านาทีเเล้วก็ร้อนรนติ้ง!! พอลิฟเปิดออกเข้าก็รีบวิ่งออกไปยังห้องพักของเธอทันทีแอด! ปัง! สายเหยี่ยวเปิดประตูห้องพักของเพียงขวัญก่อนจะปิดมันลงเเล้ววิ่งไปยืนหอบข้างๆเธอโดยไม่สนเลยสักนิดว่าตอนนี้เพื่อนของเขาเเละน้องสาวกำลังยืนมองเขาอยู่ด้วยใบหน้าขำขัน" ขวัญ เเฮกๆ อะนี่ "เขายืนหอบอยู่ข้างเตียงเเต่มือก็ยื่นโทรศัพท์เครื่องหรูไปให้เธอด้วยเเต่เธอก็ยังไม่
TATTOO HAWK ONE_38สายเหยี่ยวยืนมองมือของตัวเองด้วยนัยตาสั่นไหวเขาได้เเต่โทษตัวเองในใจ ถ้าก่อนหน้านี้เขาปฏิเสธยัยพยาบาลนั่นออกไปจริงๆจังๆเธอคงไม่ต้องมาเข้าใจผิดเขาเเบบนี้เหตุการณ์ก่อนหน้านี้แอดดด!เสียงประห้องที่เปิดออกทำให้ร่างสูงที่กำลังนั่งตรวจเอกสารอยู่จำต้องเงยหน้าขึ้นไปมองที่มาของเสียงเเล้วเขาก็พบกับสายตายั่วยวนของคู่ขาเก่าที่เขาจำชื่อไม่ได้ด้วยซ้ำว่าชื่ออะไรเเต่ที่เขาจำได้คือเขาไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเธออีกหลังจากครั้งนั้นเเละครั้งนี้ดันไม่ได้ให้ลูกน้องตามมาด้วยเพราะตื่นเต้นเรื่องลูกเขาเลยขับรถมาเอง เขามัวเเต่เหม่อโดยลืมไปว่ายังมีหล่อนอยู่ในห้องมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เธอขึ้นมาคล่อมเเล้วก็ซุกไซร้ซอกคอเขาเเล้วเขากำลังดันมือเธอออกเเต่เพราะหล่อนดันไวจนเขาจับไม่ทันเเล้วเขาก็ต้องนิ่งค้างเมื่อมีเสียงสะอื้นเรียกชื่อเขาอยู่" สายเหยี่ยว "สายเหยี่ยวหันไปมองหน้าเพียงขวัญด้วยสีหน้าช็อคๆก่อนจะดันร่างยัยพยาบาลที่เขาไม่รู้เเม้เเต่ชื่อของหล่อนออกไปเขาก้มมองเสื้อผ้าตัวเองที่มันหลุดลุ่ยเเล้วตวัดสายตาไปมองยัยพยาบาลตัวเเสบนั่นเเล้วหันกลับมามองเพียงขวัญเพราะตอนนี้สายตาเจ็บปวดของเพียงขวัญเเม่งบีบห