LOGINบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคฮั่นตะวันตกจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิวเช่อ) ครองราชย์ 141 - 87 ปีก่อนคริสตกาลเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นหนึ่งในจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน (54 ปี)ความสำคัญ: รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์ฮั่น มีการขยาย
การเดินทางบนเส้นทางสายไหมในครั้งนั้นของคณะหลิวหยุนจิงใช้เวลาหลายปีในการบุกเบิก สำรวจ และสร้างสัมพันธ์ทางการค้า มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานจากที่หลิวหยุนจิงเคยคาดไว้พวกเขาล้วนผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งจากธรรมชาติอันโหดร้าย โจรป่า และความขัดแย้งระหว่างชนเผ่า แต่ด้วยความรู้ ความสาม
"เจ้ามีเรื่องใดในใจเช่นนั้นหรือ" ฮั่วหยุนถามพลางโอบนางเข้ามาในวงแขนอย่างแผ่วเบา"ท่านจำเรื่องที่ข้าเคยเกริ่นไว้เนิ่นนานมาแล้วถึงเรื่องขององค์รัชทายาทได้หรือไม่เจ้าคะ" คำกล่าวของคนในอ้อมแขนทำให้ฮั่วหยุนมองนางพลางพยักหน้ารับ"จำได้ ว่าแต่เจ้าเอ่ยเรื่องนี้มาเพราะเหตุใดหรือว่ามีข่าวจากทางเมืองหลวงว่าฝ่า
ในระหว่างที่พวกเขาเคลื่อนขบวนลึกเข้าไปในดินแดนทางตะวันตกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทิวทัศน์สองข้างทางเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นทะเลทรายแสนเวิ้งว้างและแนวเขาหินสีน้ำตาลแดงมากกว่าเดิมอากาศในตอนกลางวันเองก็ร้อนระอุขึ้นแต่ทว่าในตอนกลางคืนกลับหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ พวกเขาต้องเดินทางผ่านเมืองน้อยใหญ่รวมถึงโอเอซิสขนาดเล็กและ
ห้าปีผ่านไปไวราวสายลมพัด... ฤดูใบไม้ผลิอีกคราได้เวียนมาเยือน ทุ่งหญ้าชายแดนเริ่มผลิดอกออกใบขับไล่ความแห้งแล้งของฤดูหนาวให้จางหายไปขบวนเดินทางขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ประกอบด้วยทหารคุ้มกันหลายสิบนายและรถม้าขนสัมภาระกำลังเคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองนอกด่านของเมืองเตี้ยนหวงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเส้นทางเบื้อ
แม้จะมีบางคำถามที่เขาลังเลไปบ้าง ถึงกระนั้นเขาก็ผ่านด่านสุดท้ายไปได้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า"เอาละ ๆ ข้ายอมให้ผ่านก็ได้!" หลิวหานซินกับซูอันหัวเราะร่าเปิดประตูให้เจ้าบ่าวเข้าไปแต่โดยดี ซึ่งฮั่วหยุนไม่ได้เอะใจกับสองพี่น้องที่กำลังยักคิ้วให้แก่กันฮั่วหยุนถอนหายใจอย่างโล่งอกพลางปา
"เจ้าได้สหายคืน ข้าได้คนที่ต้องการ... ช่วยเหลือข้าเถอะ ฮั่วหยุน แล้วเจ้าจะไม่เพียงแค่ช่วยชีวิตสหายเท่านั้น แต่เจ้า... อาจจะได้อะไรที่มากกว่านั้นเป็นรางวัลตอบแทนก็ได้นะ...อย่างเช่นตัวข้าเป็นอย่างไร" นางจงใจทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเย้ายวนพร้อมกับส่งสายตาเชื้อเชิญอย่างเปิดเผยหวังใช้ทั้งอิสรภาพของสหายและควา
"ในที่สุดเจ้าก็โผล่หัวออกมา" น้ำเสียงเย้ยหยันของสตรีผู้นั้นดังขึ้นก้องสะท้อนในอุโมงค์แคบ ๆ ที่อับชื้นและคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดฮั่วหยุนก้าวออกมาจากเงามืดสู่แสงคบเพลิงอันริบหรี่ ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังร่างที่ถูกพันธนาการอยู่ไม่ไกล หัวใจของเขากระตุกวูบเมื่อเห็นสภาพของสหายรักลี่เจิ้นฟงถูกมัดตรึงก
"ค่ายของมันใหญ่กว่าที่คิด" ฮั่วชวี่ปิ้งพึมพำเสียงเบา สายตาคมกริบกวาดมองประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว พวกเขามีกำลังเพียงหยิบมือ การจะบุกเข้าไปซึ่ง ๆ หน้าไม่ต่างอะไรกับการเดินไปหาความตายในระหว่างที่เขากำลังคิดหาทางออกอยู่นั้น อวิ๋นซิงได้บินไปเกาะบนไหล่ของเขาก่อนชี้ปีกเล็ก ๆ ไปทางปีกซ้ายของค่ายไปทางนั
เมื่อตัดสินใจแน่วแน่แล้วหลิวหยุนจิงจึงหันไปทางฮั่วชวี่ปิ้งซึ่งบัดนี้กำลังยืนนิ่งสายตาทอดมองเหม่อไปยังผืนทรายสีทองอาบแสงจันทร์อันมืดมิดเบื้องหน้า ใบหน้าของเขาเงียบขรึมราวกับรูปสลัก แววตาเต็มไปด้วยความคิดซับซ้อนที่ยากจะหยั่งถึง"พี่ชายจื่อเฟิง อวิ๋นซิงได้บอกกับข้าว่ามีเหยี่ยวกลางคืนเห็นชายสองคนถูกชายช







![วสันต์สุดท้ายของนางร้ายตัวประกอบ [4P]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)