ตอนที่ 2

ห้องอยู่ติดกันอาจจะได้ยินเสียงครางด้วยความลืมตัวของหล่อน

“อู้ววว… ขมิบแรงเหลือเกินแม่คุณ… ”

อาบังขบกรามแน่น…

เส้นเลือดปูดโปนเป็นริ้วที่ขมับสองข้าง ขยับบั้นเอวชักลำเนื้อออกจากสองกลีบที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋แล้วกดใบหน้าเข้าหาง่ามก้นอย่างกระหาย

ใยบัวสะดุ้งเฮือก ไม่คิดว่าเขาจะปาดลิ้นเสยเข้าใส่รูสวาท ไล้เลียความฉ่ำลื่นของหลืบรูอย่างกระหายทั้งที่เพิ่งชักลำเอ็นออกมา

         อำเภอบางพลี สมุทรปราการ

        ตอนสายของวันเสาร์ ที่ห้องเช่าแห่งหนึ่งตั้งอยู่ใกล้กับนิคมอุตสาหกรรม

         “บัว… เดือนนี้เธอยังไม่ได้จ่ายดอกเบี้ยเงินกู้เลยนะ… ฉันมาทีไรทำไมเธอต้องหลบตลอด… ”

         ลุงบัง ชายวัยสี่สิบปี ตัวใหญ่ ผิวเข้ม ใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลาร้องเรียกเสียงดังเมื่อเห็น ‘ใยบัว’ หญิงสาววัยยี่สิบปีซึ่งเป็นลูกหนี้เงินกู้กำลังนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนหน้าห้องพัก

ใยบัวกำลังลุกขึ้นเพื่อจะหลบเข้าห้องของเธอ เมื่อเหลือบไปเห็นรถกระบะคันใหญ่ของลุงบังขับมาจอดที่หน้าห้องเช่า

         “เอ่อ… ลุงบังจ๋าหนูขอผัดไปเดือนหน้าได้ไหมจ๊ะ… ช่วงนี้หนูเพิ่งได้งานใหม่… รอสิ้นเดือนนี้นะจ๊ะเงินเดือนออกหนูสัญญาว่าจะจ่ายให้แน่ๆ… ”

         หญิงสาวที่กำลังจะเดินหนีถึงกับชะงักกับเสียงเข้มดุของชายร่างสูงใหญ่ที่วันนี้มาโดยไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทั้งที่ปกติแกมักจะมาวันเสาร์หรือไม่ก็อาทิตย์

         “ไม่ได้… เธอผิดนัดมาสองเดือนแล้ว… ”

         ลุงบังส่ายหน้า เดินอาดๆ เข้ามาหาใยบัว

         “โธ่ลุงจ๋า… สงสารหนูเถอะนะ… ”

         ใยบัวยกมือไหว้

อันที่จริงเงินที่หล่อนเป็นหนี้ก็ไม่ได้มาก แค่ห้าพันเท่านั้น แต่เป็นเพราะว่าใยบัวเพิ่งเรียนจบออกมาได้ไม่นาน ช่วงนี้อยู่ระหว่างเข้ามาหางานทำที่กรุงเทพฯ จึงต้องเช่าห้องพักเพราะว่าพื้นเพเป็นคนต่างจังหวัด

ใยบัวมีค่าใช้จ่ายระหว่างวันในระหว่างที่ต้องเดินทางและใช้จ่ายเป็นค่าอาหารในแต่ละวัน เงินสำรองที่มีอยู่น้อยนิดก็ค่อยๆ หมดลง ทำให้เธอต้องกู้เงินนอกระบบจากลุงบังเพราะไม่มีทางเลือก

“แล้วแฟนเธอไปไหน… ”

เจ้าหนี้ถามถึง ‘วิทยา’ ชายหนุ่มวัยยี่สิบกว่าๆ ที่ลุงบังเห็นว่าหนุ่มคนนี้มักจะแวะมาหาใยบัว หลายครั้งที่แกมาเก็บดอกเบี้ยเงินกู้ก็เคยเจอผู้ชายที่กำลังถามถึง

“อ๋อ… พี่วิทย์ได้งานที่ต่างจังหวัดจ้ะ… เพิ่งได้งานเมื่อเดือนที่แล้วก็เลยต้องย้ายไปอยู่ที่เชียงใหม่จ้ะ”

ใยบัวบอกถึงสาเหตุที่วันนี้ลุงบังเห็นว่าหล่อนอยู่คนเดียว

“เรื่องหนี้ของหนูลุงยอมให้หนูเลื่อนมาเดือนนึงแล้วนะ… ยังไงวันนี้หนูก็ต้องจ่าย ลุงจะไม่ใจอ่อนใจดีอีกต่อไปแล้ว… ”

วันนี้ท่าทางของลุงบังดูขึงขังน่ากลัว

“โถ่… ลุงจ๋าวันนี้หนูยังไม่มี”

เสียงของใยบัวสั่นเครือคล้ายจะร้องไห้

“ถ้ายังไม่มีเงิน… เธอก็ต้องจ่ายด้วยอย่างอื่น”

ลุงบังตาวาวจ้องมองเรือนร่างเอิบอิ่มเย้ายวนของหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า อันที่จริงเขาแอบมองหล่อนมานาน แอบคิดว่าสักวันจะต้องได้เอาสาวน้อยคนนี้

“จ่ายด้วยอย่างอื่น… เอ่อ… ลุงบังหมายความว่ายังไงจ๊ะ… ”