นัดดูตัวผิด ดันได้คู่ปรับแฟนเก่าเป็นสามี

นัดดูตัวผิด ดันได้คู่ปรับแฟนเก่าเป็นสามี

Von:  เจียงหวู่Gerade aktualisiert
Sprache: Thai
goodnovel4goodnovel
Nicht genügend Bewertungen
30Kapitel
31Aufrufe
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen

Teilen:  

Melden
Übersicht
Katalog
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

Zusammenfassung

แต่งงานสายฟ้าแลบ

นอกใจ

เศรษฐี

CEO

ความรักหวาน

[ แต่งก่อนค่อยรัก + พระรองขึ้นแท่นพระเอก ] [ ผู้กุมอำนาจตระกูลมหาเศรษฐีที่หยิ่งทะนงไม่ยอมใคร × สาวสวยผู้เยือกเย็นแต่เข้มแข็งเด็ดเดี่ยว ] ซางหว่านแอบคบหากับอาเล็กของเพื่อนสนิทมานานสามปี แต่แล้ววันหนึ่ง เธอกลับได้ยินเพื่อนสนิทพูดว่า “หวานหว่าน อาเล็กของฉันมีแฟนแล้วนะ” ที่แท้ตลอดสามปีที่ผ่านมา เธอก็เป็นเพียงแค่ตัวแทนของใครอีกคนเท่านั้น และเพื่อทวงมรดกของพ่อกลับคืนมา ซางหว่านจึงยอมตกลงไปนัดดูตัวตามที่แม่ต้องการ ใครจะไปคิดว่าเธอดันไปนั่งผิดโต๊ะเสียได้ ซางหว่าน: “เราแต่งงานกันเถอะ อีกหนึ่งปีให้หลังเราค่อยยกเลิกข้อตกลงการแต่งงานกัน” เสิ่นจั๋วเหนียนเลิกคิ้วขึ้น “ได้สิ ไหน ๆ ก็ยังมีเวลาเหลืออีกเยอะ งั้นก็ไปจดทะเบียนสมรสกันตอนนี้เลยดีไหม?” เมื่อจี้เจ๋อซิวเห็นแหวนบนนิ้วของซางหว่าน เขาก็รู้สึกเสียใจ เขาคว้าข้อมือของหญิงสาวเอาไว้ด้วยดวงตาแดงก่ำ “หวานหว่าน เรากลับมาคืนดีกันได้ไหม?” หญิงสาวผู้มีนิสัยอ่อนโยนว่าง่ายยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลังก็ยื่นแขนมาโอบเอวบางของเธอเอาไว้เสียก่อน “โอ๊ะ คุณชายจี้คิดจะเป็นชู้กับเมียคนอื่นเหรอครับ ขอโทษทีนะ แต่มือที่นายกำลังจับอยู่น่ะ เป็นมือของภรรยาฉัน” “ถ้ายังไม่ยอมปล่อยอีก ฉันจะสับมือนายทิ้งซะ” จี้เจ๋อซิวเพิ่งจะรู้ตัวว่าคนที่แย่งแฟนสาวไปจากเขา กลับเป็นคู่ปรับตัวฉกาจของเขาเองเสียอย่างนั้น

Mehr anzeigen

Kapitel 1

บทที่ 1

“หวานหว่าน อาเล็กของฉันมีแฟนแล้ว!”

เมื่อซางหว่านตื่นขึ้นมา กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อก็ลอยอบอวลอยู่รอบจมูก

เธอเพิ่งผ่านการผ่าตัดไส้ติ่งมา ก่อนเข้าห้องผ่าตัด เธอได้ส่งข้อความไปหาแฟนหนุ่มอย่างจี้เจ๋อซิว แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีการตอบกลับใด ๆ ราวกับข้อความนั้นจมหายไปในทะเล

ในตอนนั้นเอง จี้อวี่ถงเพื่อนสนิทของเธอก็โทรเข้ามาพอดี

นิ้วมือของซางหว่านที่กำโทรศัพท์อยู่ซีดขาวลงเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความร้อนตัว “เธอรู้แล้วเหรอ?”

“เอ๊ะ? เธอก็รู้เหมือนกันเหรอ?” จี้อวี่ถงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ในทันที “อ๋อ จริงด้วย เธอเป็นเลขาของอาเล็กฉันนี่นา เธอจะรู้ก็ไม่แปลก ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าอาเล็กของฉันที่ครองตัวเป็นโสดมาตั้งหลายปี ที่แท้ก็รอผู้หญิงคนนั้นมาตลอด”

ผู้หญิงคนนั้น?

ลมหายใจของซางหว่านสะดุดไปชั่วขณะ

“แต่ฉันไม่ชอบเจี่ยงอีอีเอาซะเลย” จี้อวี่ถงบ่นอย่างหงุดหงิด “ยัยนั่นทั้งเรื่องมากทั้งชอบเสแสร้ง แถมยังชอบดัดเสียงตอนพูดอีก ไม่รู้จริง ๆ ว่าอาเล็กของฉันไปชอบอะไรในตัวยัยนั่น”

เมื่อครู่นี้ซางหว่านยังคงกังวลว่าความสัมพันธ์ลับ ๆ ของตัวเองจะถูกเปิดเผย แต่พอได้ยินถึงตรงนี้ เธอถึงเพิ่งรู้ว่าแฟนสาวที่เพื่อนสนิทพูดถึงนั้นไม่ใช่ตัวเอง

บาดแผลบริเวณท้องน้อยด้านขวาถูกกระทบกระเทือนจนเจ็บแปลบ เธอกัดริมฝีปากข่มความเจ็บปวดแล้วถามออกไป “ถงถง เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?”

ทั้งที่ก่อนไปต่างประเทศ ผู้ชายคนนั้นยังนอนกอดเธอทุกคืนอยู่เลย แล้วเขาจะเปลี่ยนใจไปชอบคนอื่นง่าย ๆ ได้ยังไง?

จี้อวี่ถงจิ๊ปาก “ไม่มีทางผิดหรอก เดี๋ยวฉันวิดีโอคอลไปให้ดู”

สายโทรศัพท์ถูกตัดไปอย่างกะทันหัน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสายวิดีโอคอล

“หวานหว่าน คนที่ใส่ชุดสกีสีชมพูคือเจี่ยงอีอี ส่วนคนที่ใส่สีดำก็คืออาเล็กของฉันเอง”

“ดูสิ สองคนนั้นหวานเลี่ยนกันจริง ๆ อาเล็กของฉันกำลังช่วยทำให้มือยัยนั่นอุ่น แถมยังจูบกันต่อหน้าฉันอีก แหวะ!”

แม้ภาพจากกล้องจะถ่ายมาจากระยะไกล แต่ซางหว่านก็ยังจำจี้เจ๋อซิวได้ในทันทีที่เห็น

จี้เจ๋อซิวเคยบอกว่า เมื่อถึงวันเกิดอายุครบยี่สิบห้าปีของเธอ เขาจะเปิดเผยความสัมพันธ์ของทั้งคู่ต่อสาธารณะ

อีกเพียงห้าวันก็จะถึงวันเกิดของซางหว่านแล้ว

แต่สิ่งที่เธอเฝ้ารอกลับไม่ใช่การเปิดเผยความสัมพันธ์ของทั้งคู่ หากเป็นการที่เธอต้องมาเห็นจี้เจ๋อซิวได้สมหวังกับคนที่เขาต้องการด้วยตาตัวเองในช่วงเวลาที่เธออ่อนแอที่สุด

พยาบาลเดินเข้ามาในห้อง ก่อนจะก้มมองเวชระเบียนในมือ “เตียง 36 ได้เวลาเปลี่ยนผ้าพันแผลแล้วค่ะ”

“เอ๊ะ? หวานหว่าน เธออยู่โรงพยาบาลเหรอ?”

ซางหว่านพยายามกลั้นเสียงสะอื้น “เปล่าหรอก ฉันมาเยี่ยมคนป่วย แค่นี้ก่อนนะถงถง ฉันวางสายก่อน ไว้ค่อยคุยกัน”

“โอเค ๆ งั้นเดี๋ยวฉันทักไลน์ไปคุยกับเธอแล้วกัน!”

ครืด ๆ โทรศัพท์ของเธอสั่น

เธอกำโทรศัพท์แน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะเปิดหน้าจอดู แต่น่าเสียดายที่ยังคงเป็นข้อความจากเพื่อนสนิทของเธอ

[หวานหว่าน ฉันนึกมาตลอดว่าอาเล็กของฉันชอบผู้ชายซะอีก ใครจะไปคิดว่าเขาจะชอบผู้หญิงขี้อ้อนดัดจริตแบบนั้น]

[ฉันรู้สึกว่ายัยขี้อ้อนนั่นหน้าตาคล้ายเธออยู่เหมือนกันนะ]

เธอได้ยินประโยคนี้มานานหลายปีแล้ว

เธอกับเจี่ยงอีอีไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด

หลังจากพ่อเสียชีวิต แม่ของเธอก็แต่งงานใหม่เข้าตระกูลเจี่ยง ส่วนเจี่ยงอีอีเป็นน้องสาวต่างพ่อแม่ของเธอ

ซางหว่านหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนจะออกจากหน้าต่างแชต แล้วเห็นการแจ้งเตือนจากอินสตาแกรมเด้งขึ้นมาบนแถบการแจ้งเตือน

เป็นโพสต์ของเจี่ยงอีอี:

[อิอิ โค้ชส่วนตัวของฉัน]

ภาพที่แนบมาคือรูปคู่ที่พวกเขาเพิ่งถ่ายกันเมื่อครู่นี้

ซางหว่านแอบคบหากับจี้เจ๋อซิวมานานสามปี ไม่ว่าเธอจะอ้อนวอนยังไง จี้เจ๋อซิวก็ไม่ยอมเปิดเผยรูปถ่ายของทั้งคู่ต่อสาธารณะ

จนกระทั่งวินาทีนี้ เธอถึงได้เข้าใจว่า ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบถ่ายรูป แต่เขาแค่ไม่เต็มใจเปิดเผยตัวตนของเธอต่อสาธารณะต่างหาก

จี้เจ๋อซิวไม่ได้มองกล้อง เขาก้มหน้าลงมองเจี่ยงอีอีด้วยสายตาลึกซึ้งเปี่ยมรัก ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยเงาสะท้อนของหญิงสาว

ไม่นานนัก ความคิดเห็นใหม่ก็ปรากฏขึ้นใต้โพสต์

[จี้เจ๋อซิว : เจ้าหญิงอีอีของพี่]

ซางหว่านจิกเล็บลงบนฝ่ามือ ก่อนจะกดเข้าไปดูรูปโปรไฟล์ที่คุ้นเคยนั้นราวกับจงใจทรมานตัวเอง และก็เป็นไปตามคาด นี่คือบัญชีอินสตาแกรมของเขาจริง ๆ

Erweitern
Nächstes Kapitel
Herunterladen

Aktuellstes Kapitel

Weitere Kapitel
Keine Kommentare
30 Kapitel
บทที่ 1
“หวานหว่าน อาเล็กของฉันมีแฟนแล้ว!”เมื่อซางหว่านตื่นขึ้นมา กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อก็ลอยอบอวลอยู่รอบจมูกเธอเพิ่งผ่านการผ่าตัดไส้ติ่งมา ก่อนเข้าห้องผ่าตัด เธอได้ส่งข้อความไปหาแฟนหนุ่มอย่างจี้เจ๋อซิว แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีการตอบกลับใด ๆ ราวกับข้อความนั้นจมหายไปในทะเลในตอนนั้นเอง จี้อวี่ถงเพื่อนสนิทของเธอก็โทรเข้ามาพอดีนิ้วมือของซางหว่านที่กำโทรศัพท์อยู่ซีดขาวลงเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความร้อนตัว “เธอรู้แล้วเหรอ?”“เอ๊ะ? เธอก็รู้เหมือนกันเหรอ?” จี้อวี่ถงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ในทันที “อ๋อ จริงด้วย เธอเป็นเลขาของอาเล็กฉันนี่นา เธอจะรู้ก็ไม่แปลก ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าอาเล็กของฉันที่ครองตัวเป็นโสดมาตั้งหลายปี ที่แท้ก็รอผู้หญิงคนนั้นมาตลอด”ผู้หญิงคนนั้น?ลมหายใจของซางหว่านสะดุดไปชั่วขณะ“แต่ฉันไม่ชอบเจี่ยงอีอีเอาซะเลย” จี้อวี่ถงบ่นอย่างหงุดหงิด “ยัยนั่นทั้งเรื่องมากทั้งชอบเสแสร้ง แถมยังชอบดัดเสียงตอนพูดอีก ไม่รู้จริง ๆ ว่าอาเล็กของฉันไปชอบอะไรในตัวยัยนั่น”เมื่อครู่นี้ซางหว่านยังคงกังวลว่าความสัมพันธ์ลับ ๆ ของตัวเองจะถูกเปิดเผย แต่พอได้ยินถึงตรงนี้ เธอ
Mehr lesen
บทที่ 2
วันวาเลนไทน์ วันคริสต์มาส วันขึ้นปีใหม่...ทุกครั้งที่เขาบอกว่าต้องทำงานล่วงเวลา ไปทำงานต่างเมือง หรือออกไปสังสรรค์กับลูกค้าทางธุรกิจ แท้จริงแล้วเขากำลังใช้เวลาอยู่กับเจี่ยงอีอี!ตัวอักษรทุกตัวบนหน้าจอราวกับเข็มเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนที่ทิ่มแทงลงไปในหัวใจของเธอความหนาวเย็นแทรกซึมลึกเข้าไปถึงกระดูก ทำให้ซางหว่านหนาวเหน็บจนแทบหายใจไม่ออกกลิ่นคาวเลือดคลุ้งอยู่ในปาก ทำไมต้องเป็นเจี่ยงอีอีด้วย!เธอกับเจี่ยงอีอีที่เป็นน้องสาวต่างพ่อแม่ไม่เคยลงรอยกันเลยตั้งแต่เด็กจนโต จี้เจ๋อซิวรู้ดีทุกอย่างไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่!ที่จี้เจ๋อซิวคบกับเธอก็เพราะมองเธอเป็นตัวแทนของเจี่ยงอีอีอย่างนั้นเหรอ?พอกันทีซางหว่านหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก่อนจะส่งข้อความไปหาเวินเยว่หรูผู้เป็นแม่[แม่คะ หนูตกลงจะไปนัดดูตัว]แม่ที่ปกติมักจะเย็นชาใส่เธอกลับตอบข้อความมาแทบจะในทันที[คิดได้ก็ดี แม่ส่งที่อยู่ไปให้แล้ว ห้องส่วนตัวหมายเลข 1012 ทำตัวอ่อนน้อมเข้าไว้ เข้าใจไหม?]มุมปากของซางหว่านยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน แม่คงอดทนรอแทบไม่ไหว อยากจะผลักเธอออกไปขายให้ได้ราคาดี ๆ เสียเหลือเกินหลังจากให้น้ำเกลือเสร็จ เธอก็โบ
Mehr lesen
บทที่ 3
ห้าโมงครึ่ง ซางหว่านเดินออกมาจากสำนักงานทะเบียนสมรสพร้อมกับชายหนุ่ม โดยที่ในมือมีทะเบียนสมรสอยู่ด้วยเธอไม่ได้เปิดดูทะเบียนสมรสด้วยซ้ำ และยัดมันลงในกระเป๋าทันทีแม้จะจดทะเบียนสมรสเรียบร้อยแล้ว แต่เธอก็ยังรู้สึกเหมือนทุกอย่างไม่ใช่เรื่องจริงนี่เธอแต่งงานแล้วเหรอ?มันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือไง…ชายหนุ่มมีรอยยิ้มบาง ๆ ประดับอยู่ที่มุมปาก “ทำไมล่ะ เปลี่ยนใจแล้วเหรอ?”ซางหว่านส่ายหน้า “ไม่มีอะไรให้ต้องเปลี่ยนใจหรอกค่ะ ฉันยังมีธุระ ขอตัวก่อนนะคะ”“เดี๋ยวก่อน” ชายหนุ่มยื่นมือออกมาขวางเธอไว้ “เบอร์โทรศัพท์คุณเบอร์อะไร?”ก็จริงของเขาในเมื่อเป็นสามีภรรยากันแล้ว จะไม่แลกเบอร์โทรศัพท์กันเลยก็คงจะดูไม่เข้าท่าเกินไปหน่อยซางหว่านบอกเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองไป จากนั้นชายหนุ่มก็โทรเข้ามาเมื่อครู่นี้เธอไม่ได้ดูชื่อของเขาให้ดี “เซิน...”“จั๋วเหนียน”“จั๋วตัวไหนเหรอคะ?” ซางหว่านยื่นโทรศัพท์ให้เขาเลยปลายนิ้วที่เย็นเล็กน้อยของชายหนุ่มสัมผัสผ่านผิวหนังของเธอ ทำให้เธอรู้สึกเก้ ๆ กัง ๆ เล็กน้อยเมื่อเห็นชื่อชัดเจนแล้ว ซางหว่านก็พยักหน้า “โอเคค่ะ งั้นเราต่างคนต่างกลับบ้านกันเลยดีไหมคะ?”เธอยังต้
Mehr lesen
บทที่ 4
ซางหว่านลากกระเป๋าเดินทางสองใบออกมาจากวิลล่าของจี้เจ๋อซิว ป้าแม่บ้านที่เพิ่งกลับจากซื้อของสดมาเห็นเธอเข้าก็ชะงักไป“คุณซางคะ คุณจะไปทำงานต่างจังหวัดเหรอคะ?”ซางหว่านหัวเราะเบา ๆ “ค่ะ ไปทำงานต่างจังหวัด”“ตายจริง ป้าเพิ่งซื้อของสดมาด้วยสิ งั้นถ้าคุณจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ส่งข้อความบอกป้านะคะ ป้าจะได้ทำอาหารที่คุณชอบไว้ให้”กลับมาอย่างนั้นเหรอ?เธอยิ้มบาง อีกไม่นานที่นี่ก็จะมีนายหญิงคนใหม่แล้ว ต่อไปเธอคงไม่มีวันกลับมาอีกซางหว่านเอ่ยว่า “ขอบคุณนะคะป้า ฉันไปก่อนนะคะ”แม่บ้านมองตามแผ่นหลังของซางหว่านที่เดินจากไป รู้สึกว่าเธอดูแปลก ๆ ยังไงชอบกล แต่ถ้าจะให้บอกว่าแปลกตรงไหนก็พูดไม่ถูกเหมือนกันหลังจากเข้าไปในวิลล่าแล้ว เธอถึงพบว่าข้าวของหลายอย่างหายไปของตกแต่งน่ารัก ๆ สีชมพูหวานแหววเหล่านั้นหายไปจนหมดเธอขึ้นไปยังห้องแต่งตัวบนชั้นสองแล้วเปิดตู้เสื้อผ้าออกดู โชคดีที่เสื้อผ้าของคุณซางยังอยู่แต่เธอไม่รู้เลยว่าข้าวของที่เหลืออยู่เหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่จี้เจ๋อซิวซื้อให้ ซางหว่านไม่ได้เอาติดตัวไปเลยแม้แต่ชิ้นเดียวสิ่งที่เธอขนไปล้วนเป็นข้าวของที่ตัวเองซื้อหามาทั้งนั้นแม่บ้านยังคงรู้สึกไ
Mehr lesen
บทที่ 5
ซางหว่านเพิ่งเปลี่ยนผ้าพันแผลเสร็จและเดินออกจากโรงพยาบาล ก็ได้รับโทรศัพท์จากแมนดี้ที่โทรมาขอความช่วยเหลือด่วน“ฮัลโหล เสี่ยวซาง เธอเปลี่ยนผ้าพันแผลเสร็จหรือยัง? ลูกสาวฉันเป็นไข้น่ะ แต่มีเอกสารฉบับหนึ่งที่ต้องเอาไปให้ประธานจี้เซ็นด่วน ตอนนี้เธอสะดวกกลับมาที่บริษัทเพื่อช่วยเอาเอกสารไปส่งแทนฉันหน่อยไหม? พี่ขอบคุณเธอล่วงหน้าเลยนะ”ในเมื่ออีกฝ่ายพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ซางหว่านก็ไม่คิดจะปฏิเสธ “ได้ค่ะพี่แมนดี้ เดี๋ยวฉันกลับไปเอาเอกสารที่บริษัทตอนนี้เลย”เมื่อมาถึงหน้าห้องส่วนตัว ซางหว่านที่ถือเอกสารอยู่ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ประตูห้องแง้มเปิดอยู่เล็กน้อย ภายในห้องเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและหัวเราะอย่างสนุกสนาน“น้องอีอี พอเธอกลับมาคราวนี้ พวกเราคงต้องเรียกเธอว่าพี่สะใภ้แล้วล่ะ ก็ใครใช้ให้พี่ชายของพวกเราชอบเธอกันล่ะ!”ชายหนุ่มเอนกายพิงพนักเก้าอี้อย่างสบาย ๆ ยกแขนขึ้นพาดไว้บนพนักเก้าอี้ด้านหลังเจี่ยงอีอีอย่างสนิทสนม แสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจนเจี่ยงอีอีใช้นิ้วจิ้มหน้าท้องของชายหนุ่ม ก่อนจะยกมือปิดหน้าอย่างเขินอาย “บ้าจริง! พี่เจ๋อซิว ดูสิคะ พวกเขาเอาแต่แซวฉันใหญ่เลย!”จี้เจ๋อซิวหลุบตาลงหัวเรา
Mehr lesen
บทที่ 6
แสงไฟยามค่ำคืนสลัว เสิ่นจั๋วเหนียนงอเข่าเล็กน้อย ใช้มือยันไว้ข้างตัวเธออย่างเกียจคร้านเขาเอียงศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะโน้มหูเข้าไปใกล้ริมฝีปากของเธอเพื่อรอฟังคำตอบจากซางหว่านหญิงสาวที่เมื่อครู่ยังสะอื้นไห้เบา ๆ รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาเล็กน้อย เพราะจู่ๆ สามีกำมะลอของตัวเองก็โผล่มาอย่างไม่ทันตั้งตัวเธอไม่กล้าร้องไห้ แต่ก็อดสะอื้นไม่ได้ ปลายจมูกเล็ก ๆ สวยได้รูปขยับขึ้นลงตามแรงสะอื้น ดูน่ารักอยู่ไม่น้อยซางหว่านเอ่ยเสียงอู้อี้ขึ้นจมูกอย่างเห็นได้ชัด พยายามเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ?”ดวงตาดำสนิทของเสิ่นจั๋วเหนียนไหววูบเล็กน้อย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางอย่างคนเจ้าสำราญ “ผมน่ะเหรอ ก็ต้องเป็นเพราะเห็นสาวสวยร้องไห้จนเดินต่อไม่ไหวน่ะสิ”“เลยอยากจะมาดูหน่อยว่าสาวสวยบ้านไหนกันที่ถูกคนอื่นทำร้ายจิตใจจนเสียใจขนาดนี้”เขาลากเสียงยาว พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ “คิดไม่ถึงเลยว่าที่แท้จะเป็นคนบ้านผมเอง”คิ้วเรียวสวยทั้งสองข้างของซางหว่านขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เธอจ้องมองดวงตาของเขาอย่างระแวดระวัง “คุณชายเซิน กรุณาวางตัวให้เหมาะสมด้วยค่ะ พวกเราแค่แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่า
Mehr lesen
บทที่ 7
เมื่อจี้เจ๋อซิวลืมตาขึ้นและเห็นชัดว่าคนตรงหน้าเป็นใคร สีหน้าของเขาก็กลายเป็นเย็นชาทันที “ทำไมถึงเป็นป้าได้?”แม่บ้านชะงักไปเล็กน้อย “แหะ ๆ คุณผู้ชายคะ ก็ต้องเป็นป้าอยู่แล้วสิคะ คุณซางไปทำงานต่างจังหวัดยังไม่กลับมาเลยค่ะ ป้าได้ยินเสียงก็รู้ทันทีว่าคุณผู้ชายกลับมาแล้ว”“คุณผู้ชายดื่มเหล้ามา เดี๋ยวป้าไปต้มชาแก้เมาค้างให้นะคะ”“ไม่ต้องแล้วครับป้า” จี้เจ๋อซิวเอ่ยขัดอย่างหงุดหงิด “ป้ากลับไปนอนเถอะ ผมจะขึ้นข้างบนแล้ว”แม่บ้านเบ้ปากเล็กน้อย เธอรู้ดีว่าคุณผู้ชายยอมดื่มแต่ชาแก้เมาค้างที่คุณซางต้มให้เท่านั้นแต่ชาแก้เมาค้างก็รสชาติเหมือนกันหมดไม่ใช่หรือไง เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าคุณผู้ชายมีนิสัยประหลาดอะไรแบบนี้จี้เจ๋อซิวยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดหน้าต่างแชตกับซางหว่านในประวัติการสนทนาของทั้งสองคน ส่วนใหญ่ล้วนเป็นซางหว่านที่ส่งข้อความมา ส่วนเขาอ่านแล้วก็ไม่ตอบเขาเม้มริมฝีปากบาง ก่อนจะพิมพ์ข้อความลงไปว่า : เธออยู่ไหน?แต่ไม่นานนัก ด้วยความรู้สึกไม่พอใจที่ยังคุกรุ่นอยู่ เขาก็ค่อย ๆ ลบตัวอักษรเหล่านั้นออกทีละตัว จากนั้นก็ปิดเครื่องแล้วโยนโทรศัพท์ออกไปไกล ๆ เสี
Mehr lesen
บทที่ 8
“แต่งงาน?” สายตาของจี้เจ๋อซิวคมกริบขึ้นมาทันที “เมื่อไม่กี่วันก่อนเธอยังนอนซุกอยู่ในอ้อมกอดฉันไม่ยอมลุกอยู่เลย วันนี้กลับมาบอกว่าตัวเองแต่งงานแล้วเนี่ยนะ?”“ซางหว่าน เธอคิดจะยั่วโมโหฉันด้วยการแต่งเรื่องแบบนี้ขึ้นมา คิดจริง ๆ เหรอว่าฉันจะเชื่อ?”จี้เจ๋อซิวย่อมรู้ดีว่าซางหว่านชอบเขามากแค่ไหนไม่อย่างนั้นเธอจะยอมแอบคบหากับเขาอย่างไร้สถานะมานานถึงสามปีได้ยังไงกันที่ซางหว่านบอกว่าแต่งงานแล้ว นอกจากความหึงหวงและอยากยั่วโมโหเขาแล้ว ยังจะมีเหตุผลอะไรได้อีก?ทว่าเขากลับได้ยินน้ำเสียงเย็นชาของซางหว่านดังขึ้น “ไม่เชื่อเหรอคะ?”“งั้นจะให้ฉันเอาทะเบียนสมรสมาให้ดูไหมล่ะ?”ดวงตาของจี้เจ๋อซิวฉายแววมืดครึ้ม แต่ทันใดนั้นก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงใสหวานที่ดังมาจากหน้าประตู“พี่เจ๋อซิวคะ ฉันทำขนมหวานมาให้พี่ลองชิมค่ะ!”เมื่อเจี่ยงอีอีเห็นซางหว่าน เธอก็ชะงักไปหลายวินาที ก่อนจะคลี่ยิ้มหวานออกมา “พี่สาว พี่ก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอคะ”“พี่สาวกำลังคุยธุระกับพี่เจ๋อซิวอยู่เหรอคะ?”ซางหว่านหัวเราะเยาะเบา ๆ “เปล่าหรอก พวกเธอคุยกันเถอะ พวกเราคุยกันเสร็จแล้ว”“ฉันขอตัวก่อนนะคะประธานจี้”จี้เจ๋อซิวเม้มริมฝีปา
Mehr lesen
บทที่ 9
เวินเยว่หรูขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกลำบากใจอยู่บ้างเธอรู้ดีว่าซางหว่านยืนกรานจะเอาลี่หยวนให้ได้ จึงพยายามอดทนเกลี้ยกล่อมต่อไป “อีอี วิลล่าที่มีทิวทัศน์สวย ๆ ยังมีอีกตั้งมากมาย วันหลังแม่จะพาลูกไปเลือกหลังใหม่เองนะ แม่ไม่ได้มีเจตนาอื่นหรอก แค่อยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกเท่านั้น”รอยยิ้มบนใบหน้าของเจี่ยงอีอีจางลง “แม่คะ พี่สาวไปพูดอะไรกับแม่หรือเปล่า?”“แม่คะ หนูไม่ไปไหนทั้งนั้น หนูจะเอาลี่หยวน”เวินเยว่หรูมีสีหน้าลำบากใจ ก่อนจะเอ่ยปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “หวานหว่านมาขอลี่หยวนจากแม่ เพราะถึงยังไงวิลล่าหลังนั้นก็เป็นสิ่งที่พ่อของเธอทิ้งไว้ให้ อีอี ที่นั่นทั้งเก่าทั้งทรุดโทรม ยกให้เธอไปก็ไม่ได้เสียหายอะไรหรอก”เด็กหนุ่มที่กำลังเดินลงมาจากชั้นสองได้ยินดังนั้นก็แค่นเสียงหึ “แม่ครับ พี่สาวคนนี้ของผมกลายเป็นคนโลภมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”“ตั้งนานไม่ขอ ดันมาขอเอาตอนที่พี่อีอีกลับประเทศพอดี!”“ผมบอกไปตั้งนานแล้วว่าเธอเป็นคนเจ้าเล่ห์คิดอะไรซับซ้อน แม่ควรอยู่ห่าง ๆ เธอไว้”เจี่ยงฮ่าวเป็นลูกที่เวินเยว่หรูมีกับสามีใหม่ เขาสนิทสนมกับเจี่ยงอีอีมากกว่า และไม่ชอบพี่สาวที่ใช้นามสกุลอื่นค
Mehr lesen
บทที่ 10
“กรี๊ดดดดดดด”เจี่ยงอีอีกรีดร้องออกมาจนแสบแก้วหูแม้ว่าน้ำส่วนใหญ่จะสาดไปโดนตัวจี้เจ๋อซิวก็ตามจี้เจ๋อซิวลุกขึ้นยืน เมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาคือซางหว่าน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที“ซางหว่าน เธอบ้าไปแล้วหรือไง?”ผมยาวของเจี่ยงอีอีเปียกโชกจนแนบติดหนังศีรษะ สภาพดูน่าเวทนาอย่างยิ่งเธอกระโดดลุกขึ้นเช่นกัน ก่อนจะมองคนตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา “ซางหว่าน พี่เป็นบ้าอะไรของพี่? มาสาดน้ำใส่พวกเราทำไม?”ซางหว่านแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา “พวกเธอมาพลอดรักกันในห้องนอนของฉัน จะโดนสาดน้ำใส่ก็สมควรแล้วไม่ใช่เหรอ?”“ประธานจี้ขี้เหนียวขนาดนั้นเลยเหรอคะ? แม้แต่เงินไปเปิดห้องโรงแรมก็ไม่มีหรือไง?”ดวงตาของจี้เจ๋อซิวฉายแววดุดัน “พูดจาเหลวไหลอะไรของเธอ อีอีไม่ทันระวังของที่อยู่ใต้เท้าเลยล้มลงไปก็เท่านั้นเอง”เจี่ยงอีอีกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ เธอจับมือชายหนุ่มเอาไว้อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “พี่คะ พี่เข้าใจฉันกับพี่เจ๋อซิวผิดแล้วนะคะ พวกเราจะมาทำ...เรื่องแบบนั้นกันที่นี่ตอนกลางวันแสก ๆ ได้ยังไงล่ะคะ”“พี่เจ๋อซิวแค่เข้ามาช่วยพยุงฉัน แต่ฉันเผลอดึงเขาจนล้มลงไปด้วยเท่านั้นเองค่ะ”ซางหว่านไม่คิดจะฟังคำอธิบายของพ
Mehr lesen
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status