Masukเขามองสบตาอย่างตะลึงกับความงดงามของเรนิตา แก้มนวลระเรื่อเปล่งปลั่งไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวสะพรั่งหลังจากแอลกอฮอล์เข้าไปพลุ่งพล่านอยู่ในกระแสเลือด“ผิวคุณสวยมากครับ… ”ไมเคิลกวาดสายตาจากใบหน้าลงมาที่ซอกคอและทรวงอกอะร้าอร่าม ผิวพรรณของเรนิตาขาวเนียนสะอาดสะอ้าน เปล่งออร่ายิ่งกว่าดารา“คุณน่าจูบมาก… ”ภาพที่เห็นทำให้ไมเคิลเผลอเอามือไล้ลูบริมฝีปากเอิบอิ่มน่าจูบของหล่อนอย่างหักห้ามใจไม่ไหว“อุ๊ย… ”เรนิตาตื่นเต้น“คุณสวยเหลือเกิน… ”สายตาของทั้งสองประสานเข้าด้วยกันอย่างท้าทาย ในวินาทีที่ไมเคิลรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนไฟที่อยู่ใกล้กับเรนิตาซึ่งเป็นเหมือนเชื้อเพลิงชั้นดี และหล่อนกำลังโหมไฟสวาทของเขาโดยไม่รู้ตัว“คุณไมค์… ”เรนิตาเรียกชื่อของเขาเพียงสั้นๆ หลังจากได้ทำความรู้จักคุ้นเคยกัน“ผมชอบคุณมาก… ”ไมเคิลสารภาพความในใจออกมา…“เรย์… เอ่อ… เรย์ก็ชอบคุณค่ะ” เจ้าของสวนทุเรียนตอบราวกับต้องมนต์สะกดของไมเคิลเข้าอย่างจังก็ใครจะคิดว่าม่ายสาวพราวเสน่ห์ที่ครองตัวเป็นโสดมานานอย่างหล่อน วันนี้จะอ่อนระทวยให้กับหนุ่มลูกครึ่งอเมริกัน-ฮ่องกงที่เพิ่งเจอกันได้ไม่นาน แบบนี้คงต้องเรียกว่าโดนบุพเพอ
ไมเคิลถือโอกาสโอบเอวของหญิงสาวมานั่งลงบนโซฟา ข้างหน้ามีจอทีวีขนาดใหญ่จากนั้นเขาเดินไปที่ตู้เย็น คว้าเบียร์ออกมาสองกระป๋อง เปิดแล้วยื่นมาให้เรนิตา“ดื่มเบียร์ด้วยกันนะครับ… ”เขาเอ่ยชวนเสียงหวาน…เรนิตามองสบตาเขาอย่างจัง หล่อนชอบดวงตาสีน้ำตาลชวนฝันของไมเคิลที่ดูอบอุ่นและเร่าร้อนในเวลาเดียวกัน“แล้ว… เอ่อ… คุณมาคนเดียวหรือคะ”เรนิตาหมายถึงการเดินทางมาเมืองไทยในครั้งนี้ แอบหวังว่าคำถามนี้จะทำให้เขาช่วยยืนยันว่าโสด“ครับ… ผมโสดครับ ก็เลยต้องเดินทางคนเดียวบ่อยๆ แต่ก็ชินแล้วครับ… ”ไมเคิลตอบ…เรนิตาคิดว่าเป็นความจริง เพราะหล่อนเคยส่องโปรไฟล์ของเขาบ่อยๆเห็นสถานะว่าโสด และหล่อนก็ไม่เคยเห็นภาพคู่ของไมเคิลกับผู้หญิงตอนแรกก็อดคิดไม่ได้ว่าโปรไฟล์สวยๆ แบบนี้ใครๆ ก็สร้างได้ เอาไว้หลอกตาแต่เมื่อได้เจอตัวจริงของเขาหล่อนก็รับรู้ได้ด้วยความรู้สึกพิเศษ… ว่าเขาเป็นคนจริงจังเชื่อถือได้ในเวลาต่อมา ไมเคิลจ่ายค่ามัดจำทุเรียนเป็นเงินสดสองล้านตามที่ตกลงกันเรนิตารับเอาเงินมาตรวจเช็กว่าครบตามที่ตกลงเอาไว้ นึกชื่นชมว่าไมเคิลเป็นคนน่าเชื่อถือ รักษาคำพูดและตรงไปตรงมากับหล่อน ในเวลาต่อมา…ทั้งสองนั่งคุยกันอย
ทำเอาบุหงาสะดุ้งคราง สูดปากพร้อมกับสไลด์ลำนิ้วเข้าออกในซอกหลืบของความเป็นสาวหล่อนช่วยตัวเองอย่างเมามัน เพลิดเพลินจนลืมไปว่าตอนนี้บดินทร์กลับมาแล้ว เสียงร้องครางคล้ายคนกำลังเจ็บปวดทรมานกับอะไรสักอย่าง แต่บดินทร์ฟังแล้วรู้ได้ในทันที ว่ามันคือเสียงที่เกิดจากความเสียวซ่าน“คุณไมค์คะ… เอาแรงค่ะเรย์อยาก”หญิงสาวพึมพำเรียกชื่อชายในจินตนาการ มือขยับดิลโด้เป็นจังหวะ ไมเคิลทำให้กุลสตรีม่ายที่วางตัวเรียบร้อยมาตลอดอย่างหล่อนต้องระเบิดความต้องการออกมาอย่างควบไม่ได้ “บ้าจริง… ทำไมเรารู้สึกกับเขามากมายขนาดนี้นะ… โอ๊ย… ทำไมเราอยากมากขนาดนี้”เรนิตานึกตำหนิตัวเอง…ยิ่งทำยิ่งรู้สึกทรมาน เพราะรู้ว่าของจริงกับดิลโด้นั้นเทียบกันไม่ได้จู่ๆ หล่อนก็รู้สึกอับอายกับสิ่งที่แอบทำ ทั้งที่มันเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์ที่ต้องหาทางปลดเปลื้องความต้องการให้ตัวเองก่อนตัดสินใจขว้างดิลโด้ทิ้งลงถังขยะไปอย่างไม่ไยดีเพราะรู้สึกอับอาย เมื่อสติคืนกลับมาจึงเร่งอาบน้ำขัดถูผิวกายจนหอมกรุ่น แอบเร่งให้เข็มนาฬิกาเดินไวๆ เพื่อจะได้เจอกับชายที่หล่อนยอมรับว่าตกหลุมรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอตัวจริงในเวลาต่อมา
ขณะที่มือขยับจับดิลโด้ สไลด์เข้าออกในรูสวาทของตัวเองไปพลาง“งือออ… คุณทำให้ฉันอยาก… คุณไมค์… ”เรนิตาร้องคราง…โทษว่าเป็นความผิดของเขา ยิ่งคิดถึงใบหน้าหล่อเหลาของไมเคิลหล่อนยิ่งสยิว“อ๊า… ซี้ดดดด… ”ริมฝีปากของเรนิตาห่อรัดเป็นวง…มือขยับเป็นจังหวะ ดิลโด้แท่งน้อยกรีดชำแรกพูทุเรียนเข้าไปทีละนิด นำพาความหวิววาบแปลบปลาบไปทั่วร่างเปลือยเปล่าความเสียวแล่นปราดเข้ามาสะท้านเยือกถึงหัวใจของเรนิตา เมื่อจินตนาการไปว่าร่างกายกำยำของไมเคิลกำลังบดเคล้าแนบชิดกับกึ่งกลางกายของหล่อนที่ตอนนี้ร้อนผ่าวไปกับเพลิงราคะที่ผู้ชายคนนั้นจุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวว่าเขากำลังทำให้หล่อนทรมาน“คุณไมค์… บ้าจริง… ทำไมเราจึงรู้สึกได้รุนแรงกับผู้ชายคนนี้… บ้าไปแล้วยัยเรย์… ”หล่อนนึกตำหนิตัวเอง…ที่ปล่อยให้อารมณ์เตลิดถึงขั้นแอบช่วยตัวเองเพราะเขา แต่ความอยากนี้ก็ยากจะข่มกลั้น หล่อนเอามือไล้ลูบสองเต้าอวบใหญ่ จินตนาการไปว่าโดนเขาบีบขยำจนปลายหัวนมชูชันชี้ฟ้า “อูยยย… ฉันอยากเหลือเกินคุณไมค์จ๋า”เรนิตาไม่คิดว่าตัวเองจะอาการหนักถึงเพียงนี้ ที่ผ่านๆ มาก็มีบ้างที่รู้สึกมีอารมณ์ไปตามธรรมชาติของผู้หญิงที่ยังมีความต้องการ แต่ทุกครั้ง
“ไม่มีเมีย… เค้าเป็นพ่อม่าย”“นั่นไงล่ะเข้าทางพอดี พ่อม่ายกับแม่ม่ายเจอกัน… แบบนี้ต้องเรียกว่าบุพเพอาละวาด”“บ้า… แต่เย็นนี้คุณไมเคิลเขานัดฉันดินเนอร์ที่ร้านอาหารในเมือง… ”“อู้ววว… ฉันฟันธงว่าเขาตกหลุมรักแกเข้าแล้ว”พลอยจันทร์กล่าวราวกับว่ามีตาวิเศษ“บ้า… มันเร็วไปนะ… ”น้ำเสียงของเรนิตาบ่งบอกว่ากำลังเขินจนเพื่อนที่อยู่ต้นสายจับน้ำเสียงได้“ไม่เร็วหรอก… รักไม่ต้องการเวลา ดินเนอร์ให้มีความสุขนะเพื่อน… ฉันอยากให้แกสละโสดซะที”พลอยจันทร์กล่าวออกมาด้วยความห่วงใยจากใจจริง อันที่จริงเรนิตาก็เป็นม่ายมาเกือบสี่ปีแล้วหลังจากสามีของหล่อนป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคโควิด เรนิตาก็ไม่มีทีท่าว่าจะสนใจผู้ชายคนไหนอีกเลยหล่อนครองตัวเป็นกระดังงาลนไฟเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ ทั้งที่มีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่พยายามเข้ามาแจกขนมจีบกันมากมาย ด้วยอยากได้กระดังงาลนไฟดอกนี้ไปครอบครองเป็นเจ้าของ แต่เรนิตาก็ไม่สนใจใครครู่ต่อมา…ภายหลังวางสายสนทนาจากพลอยจันทร์ผู้เป็นเพื่อนรัก เรนิตาเดินกลับเข้ามาในห้องน้ำอีกครั้งพร้อมกับของขวัญที่ถือติดมือเอามาด้วยเรนิตาก้าวมายืนใต้ฝักบัวสีเงินวาว ยังไม่เปิดน้ำ แต่ความสบู่มาลูบล้างร่างกาย
“อะไรเอ่ย… ”เรนิตาเริ่มฉีกกระดาษ“ไม่บอก… อยากรู้ก็รีบฉีกดูนะ… อิอิ… ”ดูเหมือนว่าพลอยจันทร์จะมีอาการตื่นเต้นกว่าคนที่ได้รับของขวัญและเมื่อเปิดกล่องออกมาดู… สิ่งที่อยู่ข้างในก็ทำเอาเรนิตาหัวเราะลั่นด้วยคาดไม่ถึงว่าเพื่อนรักจะซื้อเจ้าสิ่งนี้มาให้“ว้าย… ยัยพลอย นี่แกซื้ออะไรมาให้ฉัน… ว้าย น่าเกลียดอ่ะ… ”เรนิตาจ้องมองของขวัญจากเพื่อรักแล้วหัวเราะลั่น“น่าเกลียดที่ไหน น่ารัก… เอาไว้ใช้ตอนเหงานะ… ฉันกลัวแกเหงา”พลอยจันทร์กล่าว…ของขวัญวันเกิดชิ้นนี้คือเป็นอุปกรณ์ช่วยตัวเองที่สั่นได้ด้วยแบตเตอรี่ พลอยจันทร์คุ้นเคยดีเพราะว่าหล่อนเองก็เป็นแม่ม่าย ที่ผ่านๆ มาเวลาเหงาก็ใช้แอบอุปกรณ์พวกนี้แก้ขัดไปพลาง“แหม… แกนี่มันทะลึ่งลามกเหลือเกิน”เรนิตาจับดิลโด้สีทองขึ้นมาพิจารณา…รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อเอามือไล้ลูบเบาๆ หล่อนไม่ได้ไร้เดียงสาเกินกว่าจะไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออุปกรณ์ช่วยกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ หรือเอาไว้ช่วยตัวเองนั่นเอง“สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อน… ก็ฉันพยายามเชียร์ผู้ชายรวยๆ ให้แกแล้วแต่แกก็ไม่เอา ฉันรู้นะว่าแกเหงา งั้นเอาเจ้านี่ไว้ช่วยแก้ขัดไปก่อนนะในระหว่างที่ยังไม่เจอคนถูกใจ… ”“จ้า…







