เมียชังที่(ไม่)ต้องการ

เมียชังที่(ไม่)ต้องการ

last update최신 업데이트 : 2026-08-16
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
53챕터
12.8K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เมียชังที่ไม่ต้องการเมื่อถึงเวลาก็ต้องไป แต่ใครจะไปคิดว่าการจากลาครั้งนี้จะไม่ได้ออกมาตัวคนเดียว เพราะยังมีอีกหนึ่งชีวิตติดท้องเธอมาด้วย

더 보기

1화

มาผิดเวลา (1)

BOOOOOOMMMMMM

"What are you doing? Didn't you say we're all family? But why? Why are you doing this? Answer me XIAO CHEN!" A man followed by dozens of people behind him stared at the figure of a young man full of wounds and blood on the edge of the cliff. The man didn't say anything, he just smiled at the people chasing him with a blank stare.

"XIAO CHEN! Come back, maybe your punishment will be reduced if you admit your mistake. Don't make any more trouble for the family, come back!" The others shouted with their bodies trembling looking at the messy figure.

"AH! Isn't the rain too heavy? The lightning also makes me unable to hear what you're saying!" The scarred man smiled at the people who were also family to him back then. Everything happened to him, and he never regretted doing that to them.

"Since you won't come back then don't blame us. Arrest him, if he resists kill him!" Shouted the man in the lead who immediately advanced towards the young man with a body full of blood.

"Yes!"

BOOOOOOOOOOOOMMMMMM

"Ha, I'm finally alone again, right?"

............

"Xiao Chen, did you complete yesterday's task?" Asked a man in a suit and tie. The man was a hundred and fifty tall with a rather chubby build.

"Yes, sir!" Said a man who looked less than thirty. The fat man who had asked earlier was satisfied with Xiao Chen's performance, so he let the young man go first after tidying up his desk.

And, he also gave Xiao Chen the good news that he would get a reward tomorrow when the president came. With Xiao Chen's excellent performance, many felt that the man was suitable for a new position. Upon hearing that he might get a new position, Xiao Chen was overjoyed. He hurriedly completed all of his tasks, and after he finished, Xiao Chen went home and looked at the numbers on his cell phone before clicking on one of the numbers to dial.

"Ah! Why do I need to call him? Wouldn't it be nice if I gave her a surprise?" Immediately after thinking that, he pressed the cancel button on his cell phone. Taking a taxi down the street to her apartment, looking at the apartment somehow her heart felt happy.

"Oh! Honey, are you really going to marry me?" But before Xiao Chen stepped into the gate, a familiar female voice stopped his footsteps. He turned his head, looking at a Lamborghini branded car not far from the gate he was standing at.

The woman who was currently embracing a man with her face at a very close distance made Xiao Chen's heart very angry. Especially when he heard all the conversations between the two, saying that he was not worthy of her. In a fit of rage, Xiao Chen went up to them and without a word punched the man in the face until he bled.

"What are you doing?" Asked the woman looking angrily at Xiao Chen, clearly displeased with his punching behavior.

"I asked, what do you want to do?" Xiao Chen asked the woman back.

The woman angrily pushed Xiao Chen and then she moved to help the man in the black suit up. With an angry face, she pointed at Xiao Chen and threatened to make him suffer. Then leaving to enter the car, the woman who saw the man leave also left leaving Xiao Chen who looked dazed and still confused by everything that happened.

That night was the beginning of Xiao Chen's first life disaster. The next day, the woman who had been his companion for over six years simply left without saying a word to him. Then, at work, he was suddenly fired by the son of the owner of the company he had beaten up last night. The son, upon learning that Xiao Chen worked at his father's company, immediately retaliated. Not only that, Xiao Chen's bad start in life continued until he lost everything in life. It turned out that the son of the company had also blocked Xiao Chen's name from working at other companies so that he could not work at any company in his own country.

"What did I do wrong? Why is my life like this? Ever since I was a kid, I've been living on the edge, working hard at a time when all children can laugh and be happy with their parents. Now, after I've worked so hard and almost reached the point of success you take all this away? If there is a god in this world, why are you being unfair to me? Why?" Asked Xiao Chen who was sitting in a garden in the night. Staring up at the night sky, his tears never stopped falling.

From birth he did not know who his parents were, where he came from? And why was he born into this cruel world? He was cared for in a small orphanage and worked hard so that he always received scholarships until he graduated from college. But the results really didn't match the hard work she had put in. And at that moment, three burly male figures approached Xiao Chen who was in the garden alone.

"Hey, you're Xiao Chen, right?" One of the men asked Xiao Chen.

"Yes, what's wrong...?"

DOOOORRRRRR.

Before Xiao Chen knew what was happening, the sound of a gun being drawn rang in his ears. When he looked down, blood was already oozing from his body and the pain was so intense that he could not bear it. But strangely, Xiao Chen's body did not move in accordance with the pain. He fell to the ground with his eyes still open and just then one of the men took out a sack. Stuffed him into the sack, and then gave up leaving the park.

"How was it? Did you guys make it?" Asked a voice Xiao Chen recognized.

"Successful! Then we'll just throw her body into the sea, don't you mind, young master?" The burly man replied casually.

"HM? Is it dangerous? Won't someone look for it?" Asked the young master back at the burly man.

"It's okay dear, do as you please. He's a kid who doesn't even have a family so even if he disappears I'm sure no one will look for him! Just trash, who cares?" Retorted a female voice that made Xiao Chen even more sick. Only then did he realize that the ones who wanted to kill him were his former lover and the young master he beat up.

"Hahaha, you're right! A trashy man with no power like this would anyone care, good! Just do as this future wife of mine says!"

"Ah! Aren't they satisfied after doing everything to me? Why does my life have to end like this?" Xiao Chen's speech ended there with his eyes no longer able to open and could only hear the contemptuous laughter of the people who wanted to kill him.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
53 챕터
มาผิดเวลา (2)
“บะ ... บัวไม่เป็นไรค่ะ”หญิงสาวรีบขยับตัวออกห่างจากสัมผัสนั้นอย่างแนบเนียน เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวองหวั่นไหวไปมากกว่านี้ เธอฝืนกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ ก่อนจะหันไปตอบเขาด้วยน้ำเสียงที่พยายามบังคับไม่ให้สั่นไปมากกว่านี้“น่าจะ ... เครียดลงกระเพาะนิดหน่อยน่ะค่ะ ช่วงนี้บัวพักผ่อนน้อยด้วย”เธอเลือกที่จะโกหกออกไป ดวงตากลมโตหลุบต่ำ ไม่กล้าสบกับดวงตาคมกริบของอีกฝ่ายเพราะกลัวว่าเขาจะจับพิรุธได้โปรดปรานละมือที่ค้างอยู่กลางอากาศกลับไปล้วงกระเป๋ากางเกงตามเดิม สีหน้าที่ดูเหมือนจะมีความห่วงใยเมื่อครู่กลับมาเรียบตึงและเย็นชาดังเดิม เขามองหญิงสาวร่างอวบตรงหน้าด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนจะเอ่ยประโยคที่เหมือนมีดกรีดลงกลางใจคนฟัง“ไม่น่าจะเครียนะ เพราะอีกไม่กี่วันเธอกับฉันก็ต้องหย่ากันแล้ว”คำว่า ‘หย่า’ ที่หลุดออกมาจากปากเขาอย่างง่ายอาย ทำเอาชาวาบไปทั้งตัว ราวกับถูกสาดด้วยน้ำเย็น“ทุกอย่างมันกำลังจะจบลงตามข้อตกลง เธอก็จะได้ไร่บุษบาของแม่เธอคืนตามที่เธอต้องการ ส่วนฉันก็จะได้หุ้นบริษัททั้งหมดของฉันคืน ก็วิน ๆกันทั้งคู่ ไม่เห็นมีอะไรที่จะต้องมานั่งเครียดเลย”ใช่ ... วิน ๆ กันทั้งคู่ สำหรับเขา มันคงเป็นช
last update최신 업데이트 : 2026-08-06
더 보기
ยินดีด้วย(1)
“คุณบัว... คุณบัวร้องได้เหรอคะ เป็นอะไรหรือเปล่า”ป้าสารีบเดินเข้ามาหาหลังจากเก็บโต๊ะอาหารเสร็จ ยิ่งเห็นนายหญิงของบ้านดวงตาแดงก่ำเหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก็ยิ่งรู้สึกเป็นห่วงมากกว่าเดิม“บัวไม่ได้เป็นอะไรค่ะป้าสา วันนี้บัวจะออกไปข้างนอกนะคะ น่าจะกลับเย็น ๆ เลย”“คุณบัวให้ป้าไปเป็นเพื่อนไหมคะ”“ไม่เป็นไรค่ะ ป้าสาอยู่ดูแลบ้านเถอะค่ะ”บัวบูชายิ้มบาง ๆ ให้กับป้าแม่บ้าน ก่อนจะขอตัวขึ้นห้อง เธอใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวไม่นานก็ลงมา ซึ่งพอดีกับรถแท็กซี่ที่เรียกผ่านแอปฯ เคลื่อนเข้ามาจอดพอดีหญิงสาวทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างรถแท็กซี่ ที่กำลังแล่นไปบนท้องถนนอันแสนวุ่นวายของเมืองหลวงอย่างกรุงเทพฯ ทิวทัศน์ตึกรามบ้านช่องที่คุ้นตาไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกผูกพันกับมันเลยแม้แต่น้อย ยิ่งรถเคลื่อนตัวห่างออกจากใจกลางเมืองมากเท่าไหร่ ความเงียบเหงาในหัวใจก็ยิ่งก่อตัวชัดเจนขึ้นเท่านั้น หญิงสาวจงใจเลือกโรงพยาบาลเอกชนขนาดกลางที่ตั้งอยู่แถบชานเมือง แทนที่จะเป็นโรงพยาบาลหรูหราใจกลางเมืองที่เธอมีประวัติอยู่ เหตุผลก็เพราะเธอกลัวเจอกับคนรู้จักของโปรดปราน แล้วความลับที่เธอตั้งใจจะเก็บซ่อนไว้ อาจหลุดรอดไปถึงหูผู้ชายใจร้
last update최신 업데이트 : 2026-08-06
더 보기
ยินดีด้วย(2)
“โอเคสิ... ทำไมจะไม่โอเคล่ะ” เธอพยายามกลืนก้อนสะอื้นลงคอ“ความจริงแล้ว เรากับเขาไม่ได้แต่งงานกันเพราะความรักหรอกนะไม้ เราแต่งงานกันเพราะพินัยกรรมของคุณปู่ ถ้าเราไม่ยอมจดทะเบียนสมรสแล้วอยู่กินกันให้ครบห้าปี ไร่บุษบาของแม่เราที่พิษณุโลกก็จะถูกยึดไปเป็นของสาธารณะ เราไม่อยากเสียความทรงจำสุดท้ายของแม่ไป ก็เลยต้องยอม”เรื่องราวที่พรั่งพรูออกมาจากปากเพื่อนทำให้พนานิ่งอึ้งไป นี่มันยิ่งกว่าละครหรือในนิยายอีกนะ พนาเป็นคนพิษณุโลก ย่อมรู้ดีว่าไร่บุษบามีความสำคัญกับบัวบูชามากแค่ไหน แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหน่วงในใจเท่ากับ ‘แววตา’ ของคนพูด สีหน้าและดวงตาที่แสนเศร้าสร้อยของบัวบูชา มันตะโกนบอกเขาอย่างชัดเจนว่า แม้จุดเริ่มต้นจะเป็นแค่พินัยกรรมบ้าบอ แต่ตอนนี้ผู้หญิงตรงหน้าเขากำลังแตกสลาย พนารู้ได้ทันทีว่าบัวบูชาไม่ได้อยากหย่า เธอรักผู้ชายคนนั้น รักจนหมดหัวใจไปแล้ว“คุณบัวบูชา เชิญที่ห้องตรวจสามค่ะ”เสียงประกาศเรียกชื่อจากพยาบาลหน้าห้องตรวจดังขึ้นขัดจังหวะความเงียบที่โรยตัวลงมาระหว่างคนทั้งคู่ บัวบูชาสะดุ้งเล็กน้อย เธอยกมือขึ้นแตะหางตาเพื่อซับความชื้นอย่างลวก ๆ ก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพายลุกขึ้นย
last update최신 업데이트 : 2026-08-06
더 보기
ยินดีด้วย(3)
พนาหันขวับไปมองใบหน้าด้านข้างของหญิงสาวที่ยังคงหลับตาพิงพนักเก้าอี้อย่างหมดอาลัยตายอยาก ความจริงที่เพิ่งได้รู้ทำให้พนารู้สึกจุกในอกแทนเพื่อนสนิทบัวบูชากำลังท้อง ... ท้องในขณะที่กำลังจะหย่างั้นเหรอ“ไปกันเถอะบัว เดี๋ยวเราขับรถไปส่ง”พนาเอ่ยเสียงอ่อนโยนลงกว่าเดิมหลายเท่า เขาไม่ถามอะไรเซ้าซี้ เลือกที่จะเก็บงำความสงสัยเอาไว้ เพราะรู้ดีว่าตอนนี้สภาพจิตใจของบัวบูชาเปราะบางแค่ไหนตลอดเส้นทางที่นั่งรถออกมาจากโรงพยาบาล ภายในรถมีเพียงความเงียบเข้าปกคลุม พนาลอบมองเพื่อนสาวที่เอาแต่นั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างเป็นระยะ จนกระทั่งรถแล่นเข้ามาใกล้เขตตัวเมือง ชายหนุ่มก็ตัดสินใจหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าไปจอดที่หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง“แวะกินข้าวกันก่อนนะบัว ตั้งแต่เช้าบัวยังไม่ได้กินอะไรเลยใช่ไหม หน้าซีดจะแย่อยู่แล้ว ถือซะว่ากินเป็นเพื่อนเราหน่อยก็แล้วกัน” พนาหาข้ออ้างเพื่อไม่ให้เพื่อนรู้สึกกดดันบัวบูชาพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ แม้เธอจะรู้สึกขมคอและไม่อยากกลืนอะไรลงไปเลย แต่เมื่อนึกถึงอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังเติบโตอยู่ในท้อง เธอก็ต้องฝืนใจก้าวลงจากรถเดินตามเขาเข้าไปในร้านหลังจากสั่งอาหารไปได้ไม่นาน ความเงี
last update최신 업데이트 : 2026-08-06
더 보기
ไหนว่าไม่รัก(1)
ช่วงเย็นรถเคลื่อนเข้ามาจอดบริเวณหน้าประตูรั้วบ้านหลังใหญ่ บัวบูชาโบกมือลาเพื่อน แล้วรอให้พนาขับรถเคลื่อนออกไปจนลับสายตา ก่อนจะก้าวเท้าเข้าบ้านด้วยท่าทีเหนื่อยอ่อนดวงตาคู่สวยสะดุดตาเข้ากับรถหรูที่จอดอยู่ในโรงจอดรถ ไหนเมื่อเช้าพี่โปรดบอกว่าจะกลับช้า ไม่ให้เธอรอ แล้วทำไมวถึงกลับมาเร็ว นี่ก็เพิ่งจะหกโมงเย็นเองนะร่างอวบอ้วนเดินเข้ามาในตัวบ้านก็เห็นโปรดปรานนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา สายตาที่มองมาไม่ได้เย็นชาเหมือนทุกครั้ง แต่มันเปลี่ยนเป็นดุกร้าวจนเธอรู้สึกเย็นยะเยือกไปทั้งสันหลัง“ไหนพี่โปรดบอกว่าจะกลับบ้านช้าคะ แล้วนี่ทานข้าวหรือยัง”โปรดปรานตวัดตามองคนตัวกลมที่เพิ่งเดินเข้ามาในบ้านด้วยสายตาขุ่นเคือง เขาไม่ได้สนใจจะตอบคำถามที่แฝงไปด้วยความห่วงใยของเธอเลยสักนิด ร่างสูงโปร่งที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะเค้นเสียงทุ้มต่ำถามกลับไป“ผู้ชายที่ไหนมาส่ง?”คำถามสั้น ๆ แต่ทำเอาบัวบูชาชะงัก สองเท้าที่กำลังจะก้าวเข้าไปหาเขาหยุดอยู่กับที่ เธอไม่คิดว่าเขาจะเห็นตอนที่พนามาส่งหน้าบ้าน เพราะรั้วบ้านก็ค่อนข้างสูงและทึบ“ฉันถามว่าผู้ชายที่ไหนมาส่ง!”ชายหนุ่มตวาดซ้ำเมื่อเห็นเธอยืนนิ
last update최신 업데이트 : 2026-08-10
더 보기
ไหนว่าไม่รัก(2)
“ทำไมจะเข้ามาไม่ได้ นี่มันบ้านฉัน แล้วเธอก็ยังเป็นเมียฉัน”น้ำเสียงทุ้มพร่าเอ่ยขึ้นขณะที่เดินต้อนร่างอวบจนแผ่นหลังของเธอถอยไปชนกับผนังห้องเย็นเฉียบ ไม่มีทางให้หนีอีกต่อไป“แต่เรากำลังจะหย่ากันแล้วนะคะ พี่โปรดไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับบัว”บัวบูชาพยายามต่อรองด้วยน้ำเสียงสั่น หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เมื่อร่างสูงขยับเข้ามาประชิดจนได้กลิ่นกลิ่นกายเฉพาะตัวของเขา“ก็แค่กำลังจะ ... แต่ยังไม่ได้หย่านี่” โปรดปรานกระซิบข้างหู ก่อนจะจงใจเป่าลมหายใจร้อนรดต้นคอขาวผ่องของคนตรงหน้า เพื่อกระตุ้นอารมณ์อีกฝ่ายอย่างจงใจ“อีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะเช้า ... ระหว่างนี้ ฉันก็มีสิทธิ์ในตัวเธอทุกอย่าง”พูดจบ ท่อนแขนแข็งแรงก็ตวัดรัดเอวของบัวบูชา ดึงรั้งร่างของเธอให้เข้ามาแนบชิดกับกายแกร่งของเขาจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน บัวบูชาเบิกตากว้าง สัมผัสได้ถึงความร้อนจากร่างกายของเขาที่แผ่ซ่านทะลุผ่านเนื้อผ้าเข้ามา“ปล่อยนะ! บัวไม่ยอม พี่โปรดอย่ามารังแกบัวนะ!”หญิงสาวออกแรงดิ้นรน ขัดขืนอย่างสุดกำลัง สองมือป้อมยกขึ้นดันแผงอกกว้างให้ถอยห่าง แต่แรงของเธอหรือจะสู้แรงของผู้ชายตัวโตอย่างเขาได้ ยิ่งเธอดิ้น เขาก็ยิ
last update최신 업데이트 : 2026-08-10
더 보기
สิ้นสุดพินัยกรรม(1)
แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาในห้องนอนกว้าง บัวบูชาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว ร่างอวบอัดของเธอยังคงหลงเหลือร่องรอยจากค่ำคืนที่ผ่านมากายอันคุ้นเคยยังคงอบอวลอยู่บนที่นอนนุ่ม บัวบูชาขยับตัวอย่างเชื่องช้า ความเจ็บระบมตามเนื้อตัวแผ่ซ่านขึ้นมาจนต้องลอบสูดปากเบา ๆ เธอหันหน้าไปมองพื้นที่ว่างด้านข้างของเตียงนอน มันว่างเปล่า บ่งบอกว่าเจ้าของร่างแกร่งที่เคยกอดรัดเธอไว้ทั้งคืนได้ลุกออกไปนานแล้วความอบอุ่นอันแสนอ่อนโยนที่เขาเพิ่งมอบให้ สุดท้ายมันก็เป็นแค่แรงอารมณ์ที่เกิดจากการอยากแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของชั่วคราว ไม่ใช่ความรักเลยสักนิด บัวบูชาลอบถอนหายใจยาว ดวงตาคู่สวยหม่นแสงลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อความจริงอันแสนโหดร้ายแล่นเข้ามากระทบในมโนสำนึกวันนี้แล้วสินะ... วันสิ้นสุดข้อตกลงห้าปีตามพินัยกรรมวันนี้คือวันที่เธอและพี่โปรดปรานต้องเดินทางไปจดทะเบียนหย่าที่สำนักงานเขต เพื่อคืนอิสระให้แก่กันและกันอย่างสมบูรณ์“อุ๊บ...!”จู่ ๆ อาการมวนท้องและคลื่นไส้อย่างรุนแรงก็ตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอยอย่างกระทันหัน บัวบูชาเบิกตากว้าง รีบยกมืออวบขึ้นปิดปากแน่น ร่างอ้วนถ
last update최신 업데이트 : 2026-08-10
더 보기
สิ้นสุดพินัยกรรม(2)
‘แม่รักหนูนะลูก... ถึงพ่อเขาจะไม่ต้องการเราสองคน แต่แม่สัญญาว่าจะดูแลหนูให้ดีที่สุด กลับไปอยู่ที่ไร่บุษบาของเรากันนะ’“บัวบูชา”เสียงทุ้มดังขึ้น บัวบูชาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบซ่อนน้ำตาแล้วเงยหน้าขึ้นมอง โปรดปรานยืนอยู่ไม่ไกล ใบหน้าหล่อเหลาดูเคร่งขรึมและติดจะหงุดหงิดเล็กน้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองใบหน้ากลมที่ซีดเซียวไร้สีเลือดของอดีตภรรยาด้วยความแปลกใจ“ทำไมหน้าซีดขนาดนั้น สภาพดูไม่ได้เลย ป่วยหรือไง” เขาถามเสียงห้วน ทว่าแฝงบางอย่างที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจ“เปล่าค่ะ บัวแค่เมารถแท็กซี่นิดหน่อยค่ะ ดมยาดมสักพักก็ดีขึ้นแล้วค่ะ”บัวบูชาฝืนตอบ พยายามหลบเลี่ยงไม่สบตากับเขาตรง ๆ แล้วเบือนหน้าไปทางอื่น เพราะกลัวกลิ่นน้ำหอมบนตัวของเขาจะกระตุ้นให้อาเจียนออกมาอีกรอบโปรดปรานขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม“ถ้าป่วยก็ควรจะบอก จะได้เลื่อนวันหย่าออกไปก่อน ไม่ใช่มาทำท่าจะตายต่อหน้าฉันแบบนี้”“บัวไม่ได้เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะพี่โปรด วันนี้ฤกษ์ดีแล้ว หย่าให้เสร็จ ๆ ไปเถอะค่ะ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเลื่อนไปเลื่อนมาอีก บัวเองก็พร้อมแล้ว”คำว่า ‘หย่าให้เสร็จ ๆ ไปเถอะ’ ที่หลุดออกมาจากปากคนร่างอวบอย่างง่ายดาย ทำให้โปรดปรานรู้สึ
last update최신 업데이트 : 2026-08-10
더 보기
สิ้นสุดพินัยกรรม(3)
“แหวะ ... แหวะ ... แค่ก ๆ”เสียงอาเจียนดังในห้องน้ำแคบ ๆ บัวบูชาเกาะโถเซรามิกแน่นจนปวดนิ้ว ร่างอวบอัดกระเพื่อมไหวตัวโยน น้ำตาไหลเปื้อนแก้มเนียนจนกระทั่งไม่เหลืออะไรให้ขย้อนออกมาอีก มีเพียงเสียงหอบหายใจเหนื่อยอ่อนราวกำลังจะหมดลมหายใจอยู่ร่อมร่อเธอฝืนพาร่างทรุดโทรมล้างหน้าเพื่อจัดการทำความสะอาดใบหน้าอย่างลนลาน หยิบแป้งพัฟและลิปสติกขึ้นมาพยายามแต่งแต้มกลบรอยซีดเซียวอย่างสุดกำลัง มือป้อมทาบลงบนท้อง“ลูกจ๋า นิ่งก่อนนะคนเก่ง อีกนิดเดียวเท่านั้น ช่วยแม่หน่อยนะ”หลังจากจัดการควบคุมอารมณ์ และใบหน้าให้กลับมานิ่งสนิทบัวบูชาก็เดินกลับมาที่ช่องบริการหมายเลขสาม เธอเห็นโปรดปรานยืนกอดอกพิงเคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าเครียดจัด สายตาที่เขามองมาเต็มไปด้วยความกดดันและไม่พอใจ“ทำไมไปนานขนาดนี้ ท้องผูกอีกหรือไง” น้ำเสียงทุ้มห้วนตวาดเบาๆ เพื่อระบายความหงุดหงิดในใจ“ขอโทษค่ะ... บัวแค่เวียนหัวนิดหน่อย ตอนนี้เรียบร้อยแล้วค่ะ”บัวบูชาเอ่ยขอโทษเจ้าหน้าที่ และอดีตสามีด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งและคว้าปากกาเซ็นลายเส้นสุดท้ายที่ค้างอยู่ลงไปทันทีโดยไม่มีความลังเลเหลืออยู่เลยสักนิดเจ้าหน้าที่รับเอกสารไปตรวจ
last update최신 업데이트 : 2026-08-10
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status