เมียร่าน…กับเพื่อนรัก 4

ผมเอนกายลงนอนข้างพิม เมียผมหันหน้ามาแล้วซุกเข้ากับอกผมอย่างเป็นสุข อาจเพราะเธอไม่ได้ถึงจุดสุดยอดจากดุ้นเนื้อของผมมาพักใหญ่

“วันนี้ไปคึกมาจากไหนคะพี่ชัย ดูสิขนาดตอนนี้ยังแข็งอยู่เลย หรือได้ยาดีมา”

พิมพูดพร้อมกับใช้มือสาวรูดดุ้นเนื้อของผมเล่น ผมกอดเธอไว้หลวม ๆ พร้อมกับหอมไปที่เส้นผมที่มีกลิ่นยาสระผมติดอยู่จาง ๆ ในหัวคิดว่าควรจะตอบคำถามของพิมยังไงดีถึงจะเข้าทางเรื่องที่ผมกับกรตกลงกันไว้

“สงสัยจะเมามั้งเลยคึก” ผมคิดได้แค่นั้นสำหรับคำตอบแรก ในใจอยากจะเขกกะโหลกตัวเองสักที

“ไม่จริงอ่ะ ส่วนใหญ่พี่เมาแล้วหลับทุกที บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าไปทำอะไรมา” พิมยังเค้นถามเหมือนรู้ว่าผมมีบางอย่างปิดบังเอาไว้

“เอ่อ….พี่กลัวว่าพูดไปแล้วพิมจะโกรธ”

“ถ้าไม่บอกพิมโกรธจริง ๆ นะ พูดแบบนี้แสดงว่ามีอะไรแน่ ๆ บอกมาเลยพี่ชัย”

สุดท้ายผมไม่ต้องหาทางเปิดประเด็นยากเพราะเมียผมเป็นคนเปิดประเด็นมาเอง แล้วผมก็เล่าเรื่องที่คุยกับกรเมื่อตอนบ่ายให้พิมฟัง พิมนอนซุกอกฟังเงียบ ๆ ไม่โต้ตอบ ไม่ตั้งคำถาม พอเล่าจบบรรยากาศภายในห้องก็เงียบไปคู่หนึ่งผมรอพิมให้คำตอบ ส่วนพิมคงกำลังตัดสินใจ

“พี่ชัย พิมถามหน่อยทำไมพี่คิดว่าถ้าเราทำแบบนั้นมันจะช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น พี่ไม่รักไม่หวงพิมแล้วเหรอ”

“รักสิ ทั้งรักทั้งหวง แต่พี่สงสารพิมเพราะช่วงหลังพี่ให้ความสุขพิมไม่ได้เต็มที่ จนพิม เอ่อ…ต้องแอบช่วยตัวเอง”

“พี่เห็นเหรอ”

“ใช่ พี่เห็น ก็เลยคิดมากกลัวว่าวันหนึ่งพิมจะเผลอปันกายปันใจให้คนอื่น เพราะชีวิตคู่เรื่องบนเตียงก็สำคัญนะพิม หลายคู่ที่เลิกกันเพราะเรื่องนี้”

“แล้วพี่ไม่กลัวพิมเป็นแบบพี่รุ้งเหรอถึงอยากลองวิธีนี้”

“พี่เชื่อใจกรกับพิมว่าจะไม่ทรยศพี่”

“ย้อนแย้งนะพี่ชัย เมื่อกี้ยังบอกกลัวพิมนอกกายนอกใจอยู่เลย”

“ก็พี่อยากหาทางออกให้เรื่องนี้นี่นา ไม่อยากปล่อยไว้จนแก้ไขไม่ได้ ลองดูนะพิม พี่อยากให้พิมมีความสุขกับเซ็กส์อย่างงที่ควรจะเป็น พิมยังสาวยังสวย และบางทีมันอาจจะช่วยแก้ปัญหาของพี่ด้วย เหมือนเมื่อกี้ที่ของพี่มันแข็งจนทำให้พิมเสร็จได้ เราไม่ได้มีความสุขแบบนี้กันมานานแล้วนะพิม ตกลงพิมคิดยังไง”

“ขอเวลาพิมคิดหน่อยนะ เรื่องนี้มันกะทันหันแถมยังเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ยากอีก”

“พี่ไม่ฝืนใจพิมนะ เพราะของแบบนี้มันต้องยินยอมด้วยกันทุกฝ่ายโดยเฉพาะพิม”

“แต่พี่ก็เหมือนยกเมียให้เพื่อนไปแล้ว แบบนี้พิมจะมองหน้าพี่กรติดมั้ยเนี่ย”

“อย่าคิดมากพิม ทำตัวปกติ กรมันก็ไม่ได้เร่งรัดอะไร ขึ้นอยู่ที่พิมแล้วล่ะ”

เช้าวันรุ่งขึ้นเราสามคนนั่งอยู่บนโต๊ะอาหารตัวเดิม แต่บรรยากาศกลับดูอึดอัด พิมพยายามหลบสายตากรอย่างเห็นได้ชัด เพื่อนผมมันคงเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้นเลยเป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นมา

“พี่เดาว่าไอ้ชัยมันคงพูดเรื่องที่คุยกับพี่ให้พิมฟังแล้วใช่มั้ยครับ พิมไม่ต้องซีเรียสนะครับ เรื่องแบบนี้มันรับได้ยากพี่เข้าใจครับ แต่ถ้าพิมลองเปิดใจพิมก็จะเจอโลกอีกใบที่พี่บอกได้ว่ามันสามารถช่วยเติมเต็มชีวิตคู่และเรื่องบนเตียงให้ชัยกับพิมได้”

“แต่พี่กรก็เลิกกับพี่รุ้งเพราะเรื่องนี้นี่คะ แสดงว่ามันก็มีด้านมืดที่เราต้องขีดเส้นให้ชัดเจน จริงมั้ยคะพี่กร”

“พิมพูดถูกครับ แต่พี่รับรองได้อย่างหนึ่งในฐานะคนที่บาดเจ็บจากเรื่องนี้มาว่าพี่จะไม่มีวันทำร้ายเพื่อนอย่างไอ้ชัยแน่นอน เราแค่ช่วยกันเติมเต็มส่วนที่ขาดเท่านั้น”

“ใช่พิม พี่ไว้ใจพิมกับกรนะ” ผมเออออไปกับเจ้ากรเพื่อชักจูงพิมให้มาทางเรา

“เมื่อคืนพิมลองคิดดูแล้ว พิมจะบอกว่าพิมเข้าใจพี่ชัยนะ แล้วก็ได้รังเกียจพี่กร เราลองดูก็ได้ค่ะ ถ้าไม่ลองมันก็จะคาใจกันทุกฝ่าย รวมทั้งพิมด้วย พิมก็ไม่ใช่คนหัวโบรารที่จะไม่ประสีประสากับเรื่องพวกนี้ แต่พิมขอว่าถ้าพิมบอกให้หยุดพวกพี่ห้ามฝืนใจพิมนะคะ”

“แน่นอนครับน้องพิม ใช่มั้ยชัย”

“ใช่ เรื่องนี้เราให้พิมเป็นคนตัดสินใจ”

“เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะคะ เชื่อแล้วว่าพวกพี่เป็นเพื่อนรักกัน ขนาดยกเมียให้เพื่อนได้แบบนี้”

“ไม่ได้ยกให้ซะหน่อยพิม พี่แค่ให้ไอ้กรมันมาช่วยเติมเต็มส่วนที่เราขาดต่างหาก”

“ถ้างั้นก็ตามนี้นะคะ พิมขอไปล้างถ้วยจานก่อน”

คำตอบของพิมไม่เพียงแค่ทำให้ผมยิ้มแก้มปริแต่ยังทำเอาผมใจสั่นหน้าร้อนผ่าวทั้งที่ไม่ได้กินเหล้า ส่วนเจ้ากรพอได้ไฟเขียวจากพิมมันก็เดินเข้าครัวตามเมียผมไปทิ้งให้ผมนั่งจินตนาการถึงเรื่องราวที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้ ขนาดแค่เห็นเพื่อนเดินตามเมียเข้าครัวไปอารมณ์ผมยังพลุ่งพล่านจินตนาการไปทั่ว แล้วถ้าเราทำในสิ่งที่คิดกันเอาไว้ความรู้สึกมันจะรุนแรงแค่ไหนกันนะ!!!