เข้าสู่ระบบ
ตื๊ดๆ ตื๊ดๆ~
เสียงเพลงในผับดังจนหูอื้อหมอศรัณย์เดินหน้านิ่งเข้ามานั่งกับญาติๆ ตามด้วยเลขาตัวเล็กๆ ที่วิ่งตามเขาเข้ามา
"คุณหมอ! รอด้วยสิคะ!!"
นอกจากเขาจะไม่หันไปมองยังเดินหนีขึ้นมาชั้นสองโซนVIPของครอบครัวญาติเขา นาวา นาโนและซันกำลังนั่งชมสาวๆ ด้านล่างด้วยกันอยู่ เมื่อสามหนุ่มหันมามองเสียงเจื้อยๆ ของสาวสวยขาสั้นต่างก็มองหน้าญาติของตัวเองที่เดินมานั่งอย่างไม่สบอารมณ์
"ไอ้ศรัณย์มึงเป็นอะไรแล้วนี่ใครเมียเหรอ?" นาวาถามพร้อมหันไปสั่งไวน์แดงให้น้องชาย
"เลขา-_-!" เขารับแก้วจากเด็กเสิร์ฟเกว่งให้กลิ่นของแอลกอฮอล์ชั้นดีตีขึ้นจมูกแล้วสาดมันลงคอ
"สวัสดีค่ะ ขอโทษด้วยนะคะทุกคน" น่านน้ำหันมามองเจ้านายหนุ่มที่นั่งหลบหนีการประชันหน้ากับเธอ "คุณหมอ! ฉันจองโต๊ะที่บาร์โฮสต์ไว้แล้วจู่ๆ มาเปลี่ยนแบบนี้จ่ายค่าเปิดโต๊ะมาค่ะ!"
สามหนุ่มแทบจะสำลักแอลกอฮอล์เขารู้ดีว่าปัญหาของศรัณย์คือใบหน้าที่หวานเหมือนผู้หญิงแถมนิสัยจู้จี้เป็นระเบียบเรียบร้อยของเขาก็ยิ่งทำให้ใครต่างคิดว่าเขาเป็นเกย์
สุดท้ายน่านน้ำก็ต้องจำใจต้องนั่งร่วมโต๊ะกับหนุ่มๆ เธอถูกหนุ่มๆ ชวนคุยหลายเรื่องจนหมอศรัณย์รู้อย่างหนึ่งว่าเธอเป็นพวกปากไม่มีหูรูด พูดน้ำไหลไฟดับ ยิ่งเมายิ่งพูดมาก
"ไอ้หมอคืนนี้มึงจะไปส่งเลขาของมึงไหม" นาโนถามด้วยความเป็นห่วงเพราะสภาพของน่านน้ำคงกลับบ้านเองไม่ได้จะปล่อยให้นั่งรถกลับก็น่าห่วงเขามีน้องสาวย่อมรู้ดีว่าอันตรายมีอยู่รอบตัวถึงได้พกปืนไปเรียนตั้งแต่อายุ 18
"เดี๋ยวผมจัดการเองพวกพี่กลับเถอะ"
นาวากับนาโนขอตัวกลับก่อนเพราะเขาสองคนต้องไปรับน้องสาวที่โรงพยาบาลเหลือเพียงหมอซันเจ้าของผับแห่งนี้เท่านั้น
"ไอ้ซันเปิดห้องให้กูด้วย"
"อ่าา ถุงยางด้วยไหมเดี๋ยวให้เด็กจัดการให้"
เขาไม่ตอบแต่อุ้มเลขาสาวมายังห้องพักVIPที่ทำไว้สำหรับลูกค้ากระเป๋าหนัก น่านน้ำฮัมเพลงไม่รู้ตัวว่าเองกำลังถูกคุณหมอหนุ่มอุ้มมาวางบนที่นอนขนาดคิงไซส์ พอหัวถึงหมอนก็ควานหาตุ๊กตาตัวโปรดที่ต้องนอนกอดทุกคืน
"หมอออ ช้างฉันอยู่หนายยย~"
"อยู่นี่ไง ลองเอามือมาจับงวงช้างสิ-_-"
หมับ!
น่านน้ำมองคุณหมอหนุ่มด้วยตาใสซื่อเธอเมาจนใบหน้าแดงก่ำ เสื้อคลุมสีขาวถูกถอดออกจนเหลือเพียงสายเดียวสีขาวตัวจิ๋ว เนินอกเธอสวย เอวคอด สะโพกมนกลมน่าจะรับแรงกระแทกได้ดี
เอาสักทีจะได้จบๆ ยัยนี่จะได้เลิกวุ่นวายกับเขาและเก็บของออกจากบ้านเขาไปเสียที เจอกันยังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงก็ปวดหัวแล้วขืนอยู่ต่อให้ครบสามเดือนตามคำสั่งของคุณแม่ หมอศรัณย์ได้ตายก่อนพอดี
------------------------------------
ขออนุญาตกรี๊ดใส่หมอน คุณหมอศรัณย์ไม่ได้เรียบร้อยเหมือนบุคลิก เย็บหนัก ตอกหนักนางเอกไรท์น่าสงสารมาก
บทที่15สิ่งที่พ่ออยากได้ยินบ้านพงศ์ภูริโสภณผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายนั่งมองหน้ากันทันทีที่ต้นหนาวได้รับเรื่องจากเลขาว่าครอบครัวของหมอศรัณย์หรือบ้านปิติภัทรไพศาลขอเข้าพบเป็นการด่วนเขาก็รีบพาภรรยาของเขาและน้องชายอย่างต้นเหนือบินตรงมากรุงเทพฯ เพื่อรอฟังเรื่องราวอยู่ที่บ้านของเขาในกรุงเทพฯ คุณหมอสายฟ้าเดินเข้ามาพร้อมภรรยาอย่างลิลินทั้งสองฝ่ายต่างยกมือไหว้สวัสดีกัน ดอกอ้อรีบเชิญทั้งสองนั่งลงส่วนเธอให้เด็กยกน้ำมาเสิร์ฟ "คุณหมอสายฟ้ามีเรื่องอะไรหรือว่ายายน้ำไปก่อเรื่องอะไรใช่ไหมคะ" ดอกอ้อรีบถามไถ่เพราะเธอรู้ดีว่าลูกสาวเป็นคนยังไงก่อเรื่องได้ทุกวันทุกเวลา "เรื่องนี้ค่อนข้างสำคัญกับบ้านเราทั้งสองบ้านมากค่ะคุณดอกอ้อ อย่างที่รู้ๆ กันว่าหนูน้ำเข้าไปเป็นเลขาของลูกชายดิฉันทั้งสองคนทำงานด้วยกันไม่มีปัญหาอะไรแต่ทว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดูเหมือนจะขยับขึ้นมากกว่าเจ้านายและลูกน้องดิฉันกับสามีเลยอยากจะมาพูดคุยทาบทามหนูน้ำให้ลูกชายของดิฉันคุณดอกอ้อคุณต้นหนาวและคุณต้นเหนือคิดว่ายังไงคะ" ต้นเหนือเบนหน้าหนีไปอีกทางเขามีคำตอบในหัวคือไม่และก็ไม่แต่ยังไงเขาก็ไม่สามารถตัดสินใจแทนได้จึงทำได้แต่นั่งเงียบเก็บควา
บทที่14ได้โปรด....ฉัน NC"น้ำครับ... คืนนี้ใช้ปากของคุณ อม ของผมอีกครั้งได้ไหมครับ ผมอยากแตกใส่ปากของน้ำอีก~หมอศรัณย์อ้อนวอนทั้งน้ำเสียงและสายตาน่านน้ำแอบขำจนเขาก้มลงมางับใบหูของเธอด้วยความมันเขี้ยวยัยตัวแสบทำให้เขาเสียระบบ "ก็ได้ค่ะน้ำจะ อม ให้คุณหมอจนคุณหมอน้ำแตกใส่ปากน้ำและที่สำคัญน้ำจะกลืนให้หมดไม่ให้เหลือแม้แต่หยดเดียวเลย" มือหนาเคลื่อนลงมาถึงเนินสาวน่านน้ำหลับตาพริ้มยามเขาบดขยี้เคล้นคลึงที่จุดปลายแหลมจนเสียงร้องครางดังออกมาจากลำคอเธอหายใจอย่างทรมานเมื่อถูกเขาบีบอกอวบทั้งสองข้างสลับกันไปมา น่านน้ำมองภาพตรงหน้าในกระจกแล้ววาบหวามเสียวซ่านจนเกินบรรยายยิ่งคุณหมอขยี้ซ้ำๆ มอมเมาเธอด้วยกามอารมณ์จนรู้สึกชาหนึบไปทั่วร่างความต้องการทางเพศของทั้งสองเต็มเปี่ยม เสน่ห์เย้ายวนของเธอทำให้หมอศรัณย์รู้สึกหลงใหลนิ้วยาวสอดแทรกรกเข้าไปในโพรงสาวช่องท้องของน่านน้ำบิดมวลเพราะถูกกระตุ้นเธอดิ้นพล่านไปด้วยแรงอารมณ์ หมอศรัณย์ใช้ขาสอดแหวกสองขาของเธอให้กว้างขึ้นเพื่อที่เขาจะได้จับลำยาวใส่จากทางด้านหลังน่านน้ำมองคนด้านหลังดึงรั้งสะโพกแช่แท่งร้อนคาไว้ในช่องทางรักเธอจิกเล็บลงบนแขนทั้งสองข้างของคุณหมออย่าง
บทที่13ขอร้องถึงเวลาที่ทุกคนเฝ้ารอนั่นก็คือการขับรถ ATV หมอศรัณย์นึกไม่ถึงว่าน่านน้ำจะขับเป็นเธอขับแยกคนละคันกับเขาแถมยังขับได้อย่างมืออาชีพพอนึกขึ้นได้ว่าครอบครัวเธอมีไร่ที่เชียงใหม่ก็ไม่แปลกใจที่เธอกับพี่สาวจะเข้ากันได้เป็นอย่างดี หมอศรัณย์สวมใส่แว่นสีดำเขาหล่อกระชากใจจนใครๆ ได้เห็นก็พากันมองแต่ทว่าถ้ามองดีๆ ที่ลำคอของเขามีตราประทับสีแดงเขาตื่นมาก็เห็นรอยนี้แล้วแต่ไม่คิดที่จะปกปิดเหมือนกับเธอ "คุณหมอแข่งกันไหมใครถึงต้นไม้ใหญ่เป็นฝ่ายชนะ" น่านน้ำชะลอรถรอเขา หมอศรัณย์หันมามองแล้วยักคิ้วเธอคงไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายเจ้าสำอางที่โตมากับความเร็ว บรื้นนน!! เสียงรถดังกระหึ่มน่านน้ำออกตัวด้วยความเร็วแต่หมอศรัณย์เขารู้ดีว่าถนนเส้นนี้ถูกสร้างมาเพื่ออะไร ทั้งสองแข่งขันอย่างไม่ยอมกันไม่มีเดิมพันเพราะยังไงคืนนี้เธอต้องโดนน่านน้ำแอบเสียหลักเพราะไม่คุ้นชินพื้นที่หมอศรัณย์จึงแกล้งทำรถดับให้เธอได้ใจจนขับรถเข้าเส้นชัยในที่สุด หมอศรัณย์ยอมรับความพ่ายแพ้ที่เกิดจากความตั้งใจน่านน้ำกระโดดดีใจจนลืมตัว เมื่อทุกคนกลับมาถึงบ้านใหญ่ลิลินรีบจัดการตั้งโต๊ะให้หนุ่มสาวทานมื้อเย็นคืนนี้คงอยู่ไม่ดึกเพราะวันนี้ห
บทที่12จ้องจะหาเรื่องบ้านใหญ่ทุกคนกำลังนั่งคุยถึงเรื่องของหมอศรัณย์และน่านน้ำเพราะเมื่อคืนทั้งสองหายไปด้วยกันอีกครั้ง คนผ่านร้อนผ่านหนาวรู้ได้ทันทีว่าทั้งสองหายไปไหนลิลินเข้ามาขอร้องสามีให้ช่วยคุยกับคุณต้นหนาวคุณพ่อของน่านน้ำให้รู้เรื่องยังไงเรื่องนี้ลูกชายต้องรับผิดชอบจะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ "คุณคะยังไงเรื่องนี้ต้องจัดการนะคะ" "เฮ้อ มาถึงขั้นนี้จะอยู่เฉยได้อย่างไรยังไงเราก็ต้องคุยกับผู้ใหญ่ทางฝั่งนั้นดีนะที่เป็นหนูน่านน้ำ ถ้าเป็นคนอื่นผมไม่อยากคิดว่าคุณจะทำยังไง""ก็คงทำใจไงคะคุณหมอ" ลิลินพูดด้วยน้ำเสียงขบขันเพราะยังไงตอนนี้เธอก็มีความสุขที่ได้เห็นลูกชายมีความสุขกับชีวิตใครบ้างจะดูไม่ออกว่าลูกชายคิดยังไงกับหนูน่านน้ำแค่มองตาก็รู้แต่เพียงศรัณย์เป็นคนปากแข็งมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ลีน่าเดินลงมาจากห้องนอนสายตาของเธอมองหาใครคนหนึ่งที่เธอเฝ้ารอแต่กลับพบเพียงไอดินนั่งจิบกาแฟอยู่ข้างบ้าน "คุณแม่คะแล้วคุณหมอภูผาไปไหนล่ะคะ" ลีน่าเดินมากอดแขนคุณแม่แล้วกระซิบถามเพราะเธอกลัวว่าคุณพ่อจะได้ยิน "เห็นว่าไปทำธุระในเมืองศรัณย์ฝากซื้อของด้วย อีกสักพักคงกลับมาว่าแต่ลูกถามหาหมอภูผาแบบนี้มีอะไรหรือเปล่า
บทที่11เอาทั้งคืนNC"พร้อมโดนฉัน..... หรือยังน่านน้ำ" คำหยาบคายกระตุ้นคนฟังจนร่างกายอ่อนปวกเปียก ดวงตาร้อนรุ่มไปด้วยความปรารถนา"พะ พร้อมแล้วค่ะ"หัวบานจ่อตรงรอยแยกแค่มองก็รู้ว่าเธอต้องจุกท้องแค่ไหน ความใหญ่โตมีเส้นเลือดพันรอบ ลำยาวสีชมพูสะอาดตา คุณหมอผู้รักความสะอาดเขามองสองสิ่งที่กำลังประสานกันเป็นหนึ่งเดียว เขาดันลำยาวเข้าไปด้วยความยากลำบาก เจลหล่อลื่นก็ไม่มีบ้านหลังนี้ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากนัก "อ๊าา~ เจ็บ~" น่านน้ำนิ่วหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ของเขามันใหญ่เสียจนเจ็บแสบคราวก่อนมีทั้งคอนดอมและเจลหล่อลื่นส่วนครั้งนี้ตอกสดเนื้อแนบเนื้อ "เข้าแล้ว~ อ่าา น้ำแน่นมากเลย~" คนตัวเล็กแทบผวากอดเขา หมอศรัณย์รีบโน้มลงมาป้อนจูบเธออีกครั้งจนร่างกายและความสาวของเธอผ่อนคลายลง ศรัณย์จับสองขาเธอยกขึ้นเอวหนาขยับเข้าออกรัวๆ สายตาเขาก้มมองจุดเชื่อมมองลำยักษ์ผลุบเข้าผลุบออก ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊ะ~ อ๊ะ~ น้ำเสียว~ คุณหมอ อื๊ออ~" "ตอดยับขนาดนี้คงเสียวมาเลยสินะ" ศรัณย์จับเธอนอนคว่ำหน้าสะโพกกลมถูกขาฟาดด้วยฝ่ามือจนเป็นรอย ศรัณย์สาดเอวหนาโยกเข้าโยกออกกระแทกซ้ำๆ อย่างไม่บันยะบันยัง เขากลายเป็นคนอารมณ์รุนแรง
บทที่10ใช้ปากให้กันNCถือว่าเธออนุญาตแล้ว ศรัณย์จับท้ายทอยคนปากเก่งเพื่อโน้มลงไปจูบเธอเองก็จูบกลับหวานซึ้ง ต่างคนต่างป้อนไฟสวาทใส่กันจนศรัณย์พาน่านน้ำมานอนราบบนเตียง เขาตามมาคร่อมตัวเธอไว้เพื่อซุกไซร้ซอกคอลงมาที่เน้นสาว ชุดที่น่านน้ำสวมใส่ถูกถอดออกจนเหลือเพียงชุดชั้นใน ศรัณย์ถอดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ดสายตาโลมเลียเหมือนเสือเห็นเหยื่อ เขาก้าวขากลับขึ้นมาบนเตียงอีกครั้งพร้อมจับสองขาเธอแยกออกจากกัน "อยากให้ฉันทำแบบไหน รุนแรง เบาๆ หรือ....""อะ เอาที่คุณหมอทำแล้วมีความสุขเลยค่ะ น้ำคิดว่าน้ำรับได้" ให้มันได้แบบนี้สิ ศรัณย์กระชากกางเกงชั้นในตัวบางจนขาดวิ่น เนินอวบอิ่มมีน้ำสีใสเอ่อล้นออกมา เขาใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งจับกลีบด้านข้างอ้าออกส่วนนิ้วกลางอีกข้างสอดเข้าไปในรูแคบ น้ำหวานกระฉอกออกตามนิ้วกลางที่เสียดสี หมอศรัณย์ใช้ลิ้นสากขยี้ติ่งเสียวซ้ำๆ เขาศึกษาเรื่องความต้องการและเส้นประสาทของผู้หญิงมาอย่างละเอียดถึงได้รู้ว่าจุดไหนจะทำให้เธอเสียวกระสันจนน้ำพุ่งออกมาเหมือนเขื่อนแตกปลายลิ้นชอนไชเข้าไปในรูแคบเพื่อกวาดเลียโพรงสาวยามที่ชักลิ้นกลับมาศรัณย์ก็ดูดน้ำหวานจนยืดเป็นสาย เขามองคนนอนบิดมือไม้







![คำสาปราคะคุณหนูตัวร้าย 3P [Nc20+]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)