บทที่13

ฉันกำลังโดนนายนั่นล็อคแขนทั้งสองข้างด้วยมือหนาของเขาแล้วบังคับให้สบตามองเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ถ้าเลี่ยงฉันก็โดนไล่ต้อนโดยการหอมแก้ม อันที่จริงฉันรีบเดินหนีเข้าห้องนอนมาเพราะรู้สึกหงุดหงิดกับข้อความนั่นจนไม่อยากอยู่ใกล้คนเจ้าชู้ เลยเลือกมาสงบสติอารมณ์คนเดียวเงียบๆ แต่พอได้ยินเสียงเขาเรียกและบอกว่าจะออกไปข้างนอกมันก็ทำให้ฉันคิดไปต่างต่างนานาความรู้สึกน้อยใจก็เริ่มค่อยๆ เพิ่มขึ้น ความใกล้ชิดที่เราใช้เวลาอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ก่อนหมั้นจนวันนี้มันก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกหวง จนน้ำใสใสไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวอยู่นานนับนาที จนเขาส่งข้อความมาให้หยิบเสื้อกับกางเกงให้ฉันจึงลุกไปหยิบและยื่นออกไปให้เขาโดยที่ตัวแอบอยู่ด้านหลังประตูไม่อยากเห็นหน้าเขาและไม่อยากให้เขาเห็นฉันร้องไห้ด้วย จนเขามาคุกเข่าอธิบายให้ฉันฟังอย่างใจเย็นด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ฉ้นก็แอบดีใจอย่างบอกไม่ถูก ใจฉันมันอดสั่นไหวเพราะเขาไม่ได้เลย

ฟอด

"แสบ"

"ไหนจะไปเที่ยว"

"รีบไปสิ"

"ไม่อยากไปแล้ว"

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ

เขาจูบฉันอยู่นานหลายนาทีก่อนจะค่อยๆ เลื่อนไปจูบข้างแก้ม ลากริมฝีกปากร้อนไปจูบที่ใบหูขาวของฉัน ไล่ลงมาตามลำคอแล้วหัวไหล่มน ฉันในตอนนี้ที่อยู่ในเสื้อกล้ามคอกว้าง ทำให้เขาสามารถลากริมฝีปากร้อนผ่านผิวขาวอมชมพูของฉันได้อย่างง่ายดายราวกับเชื้อชวนให้เขาได้สัมผัสให้มากขึ้น ฉันปล่อยตัวพาหัวใจไปกับเขา เขาที่กำลังล่อลวงฉันด้วยความเจ้าเล่ห์ มือหนาร้อนกำลังซุกซนค่อยๆ เลิกชายเสื้อกล้าวของฉันขึ้นแล้วตามไล่ไปจูบตั้งแต่หน้าท้องบาง แล้วไล่ขึ้นมาทีละนิดทีละนิด จนถึงก้อนกลมที่มีแค่ซิลิโคนปิดไว้ ทำเขาดูหงุดหงิดทันทีที่เห็นจนกัดเข้าที่ก้อนเนื้อของฉันอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บและรู้สึกถึงรอยฟันของเขา ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ใช้ฟันดึงซิลิโคนแผ่นบางออกราวกับมันเกะกะจนสร้างความรำคาญให้ ก่อนจะใช้มือร้อนข้างหนึ่งมาบีบเคล้นไปมาและใช้ปากร้อนดูดกินก้อนนุ่มอีกข้างไม่ปล่อยให้มันว่างราวกับกลัวมันน้อยใจ จากสัมผัมที่นุ่มนวลค่อยๆ เปลี่ยนเป็นร้อนแรงจนฉันต้องใช้สองมือน้อยน้อยขยุ้มเข้าที่ผมของเขาระบายความเสียวซ่านที่เขามอบให้ และเหมือนเขารับรู้จึงเลื่อนมาป้อนจูบที่รุนแรงกัดริมฝีปากบางของฉันจนรับรู้ถึงกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในปาก ก่อนจะถอนริมฝีปากออกเพื่อถอดเสื้อทั้งเขาและฉันออกให้พ้นตัวและกลับมาจัดการขบเม้มที่ซอกคอของฉันอีกครั้ง

"อ๊ะ"

"นาย"

"หืม"

ผมยุ่งอยู่กับซอกคอหอมหอมอยู่นานหลายนาที และกลับมาจัดการก้อนกลมสองก้อนด้วยความหมันเขี้ยวอีกครั้ง มันทั้งนุ่มปากและก็ล้นมือใหญ่ของผมจนอยากจะขยำอยู่แบบนั้นไม่อยากไปไหน อยากจะใช้ปากและลิ้นร้อนของผมดูดกินยอดสีชมพูหวานไม่อยากห่าง แต่มือสากที่แสนซุกซนของผมก็อยากจะสัมผัมเธอให้มากกว่านี้อีกสักหน่อย ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามผิวเนียนลื่นจนไปหยุดที่ขอบกางเกงยีนส์ตัวสั้นจิ๋วด้านล่าง แล้วขยับมาปลดกระดุมเล็กแล้วรูดซิปลงดึงสิ่งกีดขวางออกทั้งหมดในทีเดียว แล้วตามไปกอบกุมเนินเนียนนิ่มที่ผมเคยใช้มือสัมผัสมาแล้ว และก็อยากจะสัมผัสอีกซ้ำๆ ใช้ปลายนิ้วร้อนลูบไล้ผ่านรอยแยกแล้วแหวกว่ายเข้าไปหาน้ำหวานที่ถูกปลดปล่อยออกมาจนฉุ่มนิ้วผม ก่อนจะกดลงไปซ้ำๆ ให้เธอได้ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับผมมากขึ้น จนเธอขยำมือจิกลงบนเส้นผมของเขาจนเกร็ง ผมเลยพานิ้วเรียวยาวเข้าไปนำในทางคับแคบแล้วค่อยๆ ขยับจนเธอครางเสียงหวานเรียกชื่อผม เธอคงไม่รู้ตัวว่าเสียงหวานหวานของเธอแบบนี้มันทำผมยิ่งได้ใจเพิ่มเข้าไปอีกหนึ่งนิ้วแล้วจัดการต่อทันทีเพื่อหวังจะแก้แค้นกับความแสบของเธอ

"ไม่ไหวแล้วหว่ะมาย"

"ขอมากกว่านิ้วนะ"

"อ๊ะ"

ผมไม่รอให้เธออนุญาตก็นำแท่นร้อนที่เด้งออกมารอพร้อมรบอยู่นานแล้วกดเข้าไปในช่องคับแคบจนสุดโดยไม่ให้เธอได้ทันตั้งตัว และค่อยๆ ขยับสะโพกสอบทีละนิดทีละนิดจนเพิ่มความเร็วและแรงพาตัวเธอสั่นครอนไปกับความแรงของผม สองมือเล็กจิกลงบนที่นอนราวกับมันจะช่วยระบายความรู้สึกที่มี สีหน้าอ้อนอ้อนของเธอตอนนี้ทำผมอดใจไม่ไหวก้มลงไปจูบปากเล็กเล็กแดงแดงและขบกัดอย่างหมันเขี้ยวที่ชอบทำปากแจ๋วเถียงผมไม่เว้นวัน ร่างกายของเธอบิดไปมาจนหน้าอกแอ่นขึ้นเล็กน้อยราวกับเชื้อเชิญให้ผมไปดูดกินก้อนกลมที่มีแต่รอยของผมและกำลังจะทำรอยเพิ่มไม่ให้ว่างสักตารางนิ้วและอดจะกัดลงไปอีกไม่ได้

"อ๊ะ นาย"

"เบานะ มายไม่ไหว"

"ปล่อยไปกับนายนะ"

"อื้อ อ๊ะ/อ่า"

ผมพาเธอปล่อยใจไปพร้อมกับผมจนพากันไปถึงสวรรค์ ก่อนจะก้มตัวลงไปอุ้มเธอขึ้นโดยที่อาวุธของผมยังอยู่ในตัวเธอจนเธอต้องใช้สองแขนกอดคอผมเอาไว้แล้วซบหน้าลงบนบ่าแกร่งปกปิดใบหน้าสีแดงระเรื่อ แล้วพาเธอเดินไปนั่งที่โซฟาตัวเขื่องอยากจะนั่งพักเหนื่อยสักหน่อยโดยจับเธอที่นั่งคร่อมผมเอาไว้ใช้สองมือหนาจับสะโพกมนบังคับให้ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะอยู่นานพอเธอรู้งานผมถึงเลื่อนมือมากอบกุมก้อนภูเขาตรงหน้าเข้าปากอย่างมูมมามก่อนจะขยับสะโพกของผมสวนเธอขึ้นไป ทำเธอก้มลงมากัดที่ซอกคอของผมราวกับเอาคืนแต่กลับกระตุ้นความดิบเถื่อนในตัวผมให้พุ่งทยานแล้วพาเธอปลดปล่อยไปพร้อมกันอีกครั้งและอีกครั้ง