Se connecterก๊อกๆ “เหม เปิดประตูให้กูหน่อย” เสียงพี่ชายปลุกให้เด็กหนุ่มที่เพิ่งปิดหนังสือเตรียมสอบลงเพื่อหลับพักสายตาให้หยัดกายลุกขึ้นนั่ง เหมันต์ในวัยสิบแปดปีกุลีกุจอวิ่งไปเปิดประตูต้อนรับพี่ชาย หากคิมหันต์มาเยือนถึงหน้าประตูเช่นนี้แปลว่ามีเรื่องเรียกใช้ และคนที่ทำตามคำสั่งจะได้รางวัลเป็นเงิน “ออกไปซื้อขนม
“ลูกพลับคืออะไรคะ?” นางไม่ตอบคำถามของหลานสาวบนตัก ทว่าเอื้อมมือไปหยิบลูกพลับผลสีส้มมาใส่มือน้อยให้เรียนรู้เอง นกยูงก้มจมูกดมฟุดฟิด จากนั้นจึงยื่นให้พี่สาวกับพี่ชายดมต่อ แต่กลับมีเพียงเด็กชายหัสดินทร์ที่ทำหน้าหยี รีบวิ่งไปเกาะหน้าตักบิดาหนีกลิ่นผลลูกพลับ “ช้างไม่ชอบ” “รินชอบ” “นกยูงก็จ้อบค่ะ” “ง
เวลาล่วงเลยไปกระทั่งลูกชายคนโตเริ่มเข้าอนุบาลหนึ่ง ส่วนเด็กหญิงมยุราก็อยู่ในวัยที่พูดเก่งมากและเริ่มงอแงอยากเข้าโรงเรียนตามพี่ชาย เนื่องจากวันพรุ่งนี้เป็นตรุษจีน และครอบครัวทางฝั่งพ่อสามีมีการจัดพิธีไหว้บรรพบุรุษตามความเชื่อ ครอบครัวของเหมันต์จึงพากันเดินทางไปยังบ้านใหญ่กันตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้น เพื่
เหมันต์เดินตามก้นเธอต้อยๆ ตั้งแต่พระอาทิตย์ตกดิน ไม่ว่าเธอจะพาน้องนกยูงเดินดูดอกไม้ที่สวนข้างบ้าน หรือเดินเล่นเป็นเพื่อนน้องช้างที่ออกมาปั่นจักรยานบริเวณลานหน้าบ้านก็ตาม สายตาของเขามุ่งมั่นมากว่าอยากทำอะไร พยายามคะยั้นคะยอลูกชายให้รีบอาบน้ำ อีกทั้งยังพาลูกสาวไปกินข้าวและส่งให้แม่บ้านพาไปอาบน้ำเข้านอ
“บุย~” “บุย~” คนเป็นพ่อส่งเสียงล้อเลียนลูกชายวัยสองขวบด้วยความเอ็นดู จากนั้นจึงขยับตัวอุ้มลูกให้ริมฝีปากเล็กจุ๊บแก้มมารดาหนึ่งครั้ง โปรดปรานส่งเสียงหัวเราะชอบใจกับการกระทำของลูกชาย จับแก้มกลมๆ มาฟัดมาหอมหนึ่งทีจนลูกยอมแพ้ ซุกหน้าหนีมือแม่เข้ากับอกพ่อ สามีหนุ่มจึงรับหน้าที่ฟัดริมฝีปากภรรยาเป็นการเอ
สามปีต่อมา (อันนี้แก้ทันสิ้นเดือนนี้ไหมโปรด) “ทันค่ะ ตอนนี้น้องในทีมทำไปเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ถ้าอาทิตย์หน้าเสร็จจะทดสอบในระบบปิดกันอีกรอบ” “บรื้นนน~ บรื้นๆ~” (ดีเลย เดี๋ยวฝากส่งเมล...) “บรื้น~ รถมาแย้ว~!” (ฝากส่งเมลคอนเฟิร์มลูกค้าไปด้วย ส่งตอนเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็ได้ เอาให้ชัวร์...) “บรื้นน~
“เอ่อ คือหนูขอตัวกลับก่อนดีกว่าค่ะ” คนในตระกูลวรหิรัญหันขวับกลับมามองเจ้าของประโยคนั้นแทบจะพร้อมกัน สีหน้าอึดอัดของโปรดปรานเป็นสิ่งที่เหมันต์เข้าใจได้ ทว่าไม่ใช่กับผู้ใหญ่อีกสองคน “ไม่กินข้าวกับม้าก่อนเหรอหนูโปรด” นางเป็นฝ่ายเดินเข้ามาจับตัวเพื่อนของลูกชายคนโตพร้อมดันหลังให้เดินเข้ามาในร้าน “ไม่ได
ความรักลับๆ ของทั้งคู่ถูกเก็บเป็นอย่างดีจนล่วงเลยมาถึงกลางสัปดาห์ ทั้งสองอดทนทำงานดึกดื่น กระทั่งทุกคนกลับบ้านกันหมดเช่นทุกครั้งจึงพากันไปยังลานจอดรถด้วยกัน โปรดปรานนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ เพิ่งสังเกตว่าเหมันต์ไม่ได้พาเธอกลับที่พัก แต่เมื่อก้มมองจีพีเอสกลับไม่ได้ถูกตั้งค่าเอาไว้ว่าปลายทางคือที่ไหน เธ
หลายวันต่อมา คิมหันต์กลับจากฮันนีมูนพร้อมใบหน้าเปี่ยมสุข แถมไฟในการทำงานยังล้นเหลือจนนัดประชุมติดตามความคืบหน้าตั้งแต่เก้าโมงเช้า แม้แต่ในตอนนี้ เหมันต์ก็ยังถูกคิมหันต์ซักไซ้เรื่องความคืบหน้างานที่เขาใหญ่ไม่หยุด และโปรดปรานมองว่ามันเกินกว่าขอบเขตการฝากดูแล ทั้งๆ ที่เธอกับเหมันต์ซึ่งอยู่ทางนี้ทำงา
โปรดปรานเดินตรงไปยังห้องนั่งเล่น เนื่องจากได้ยินเสียงหัวเราะของพ่อดังมาจากทิศทางนั้น แล้วก็ใช่จริงๆ พ่อของเธอนั่งก๊งเบียร์คุยกับเหมันต์อย่างออกรส หากจะพูดให้ถูกเขาแทบไม่ได้คุยอะไรกับพ่อเธอเลยด้วยซ้ำนอกจากตอบคำถาม นั่งยิ้ม คอยรินเบียร์ให้ และชนแก้วดื่มเป็นเพื่อนท่าน แต่ดูเหมือนการกระทำแค่นั้นก็เพีย







