ของเล่นจอมวายร้าย

“ผมกำลังจะแต่งงานน่ะ”

เขาเล่าด้วยน้ำเสียงปกติ แต่ทำให้หัวใจของเธอไม่ปกติเอาเสียเลย หัวใจของเธอสั่นรัวด้วยความเสียใจ รู้สึกแตกสลายในทันที

เขากำลังจะแต่งงานอย่างนั้นเหรอ แล้วมายุ่งกับเธออีกทำไม

เธอฝืนยิ้มออกมาอย่างอยากลำบาก “แต่งงาน? คุณเนี่ยนะจะแต่งงาน?”

“ใช่ ผมกำลังจะแต่งงาน และขึ้นรับตำแหน่งประธานสูงสุดของบริษัทด้วย” เขายิ้มดวงตาเป็นประกายเหมือนคนที่เพิ่งชนะศึก

แต่คนฟังหัวใจแหลกสลาย ตีบตันในอกจนหายใจแทบไม่ออก ดวงตาร้อนผ่าว

“ฉันเข้าห้องน้ำก่อนนะ”

เธอขยับกายออกจากวงแขนของเขา หันหลังให้เขา สีหน้าฝืนยิ้มเปลี่ยนเป็นเศร้าสร้อย ดวงตาแดงช้ำคลอน้ำ

เธอกลั้นอาการสะอื้น ก้าวลงจากเตียง เดินเข้าไปในห้องน้ำ รีบล้างหน้าล้างคราบน้ำตาให้สะอาดหมดจด แม้ไม่อาจล้างความเสียใจ ความเจ็บปวดที่กำลังกัดกลืนเธออย่างเลือดเย็นได้

“เราจะเสียใจทำไม เรามันก็แค่ของเล่นชั่วคราวของเขาเท่านั้นเอง” เธอบอกตัวเองให้รับรู้ถึงสถานะของตัวเอง “เขาไม่ได้บังคับให้เธอมาที่นี่ซะหน่อย เธอหาเรื่องเจ็บปวดเองนะเยลลี่!!”

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา

เธอรีบกวักน้ำขึ้นล้างหน้าอีกครั้ง เพื่อไม่ให้เขาจับได้ว่าเธอกำลังร้องไห้

“เยลลี่” เขาเข้ามาสวมกอดเธอจากด้านหลังอย่างแนบแน่น กายแกร่งแสนอุ่นและเลือดเนื้อของเขาทำให้เธอยิ่งรู้สึกปั่นป่วน

“ฉันจะกลับแล้ว”

เขาผละริมฝีปากที่กำลังไล่จูบต้นคอของเธอ ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเล็กๆ “คืนนี้นอนที่นี่เถอะ”

“ไม่ค่ะ ฉันกลับดีกว่า”

“อย่าดื้อสิ เดี๋ยวเพิ่มเงินเดือนให้”

เอาเงินมาล่อ เพราะสำหรับเขา เธอมันก็แค่ผู้หญิงหน้าเงินคนหนึ่งเท่านั้นเอง

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไม่อยากใช้เต้าไต่”

“ใช้ก็ได้นะ” เขากระซิบเสียงแหบพร่า เลื่อนฝ่ามือลูบไล้หน้าท้องแนบราบของเธอไม่หยุด

“ไม่จำเป็น ต่อไปเราอย่าเจอกันอีกเลยค่ะ”

น้ำเสียงของเธอเด็ดขาดจนเขาแอบใจสั่น

“ทำไม คุณไม่อยากเอากับผมแล้วเหรอ”

“ไม่ค่ะ”

เขาขมวดคิ้วจนหน้าผากย่น ดวงตาคมดุเกิดประกายไม่พอใจ “แน่ใจนะ”

เธอขยับกายออกจากอ้อมแขนของเขา แล้วเดินออกจากห้องน้ำ ก้มหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างรวดเร็ว

เขารีบเดินตามออกมา สีหน้าหงุดหงิดเล็กๆ

“คุณโกรธอะไรผมรึเปล่า”

“เปล่านี่คะ ทำไมฉันต้องโกรธด้วย” สีหน้าของเธอเหมือนไม่แคร์เขาจริงๆ

ตอนนี้เป็นเขาเองที่รู้สึกเหมือนเป็นของเล่นของเธอ !!!