LOGIN#รักแลกร้ายเลว_EP.57 THE ENDพิมพ์ใจฉันทอดมองสายตาออกไปจากระเบียงบ้านชั้นสอง ที่มองลงไปเป็นสระว่ายน้ำ มองผู้ชายที่เป็น 'รักแรกและรักเดียว' ของฉันกับผลิตผลตัวเล็กตัวน้อยของฉันและเค้า กำลังนั่งอยู่ในห่วงยาง ลอยตุ๊บป่องๆ อยู่กลางสระว่ายน้ำ ลูกชายคนแรกที่ใกล้จะหนึ่งขวบเต็ม"มาม๊าาา" ฉันหัวเราะและชันตั
"ตกลง" เธอพุ่งตัวกอดผมแน่นและร้องไห้ออกมา ผมกอดเธอแน่นพรมจูบไปทั่วหน้า ผมหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะดันเธอออก เอานิ้วหยิบแหวนและสวมมันที่นิ้วนางข้างซ้าย มองหน้าเธอและกดจูบลงไป"ขอบคุณนะพิมพ์...ผมรักคุณและรักวิลมาก" เธอเบะปากร้องไห้ผมดึงเธอเข้ามากอดมาจูบซับน้ำตา เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น ผมลูบหลังปลอบปร
"ไม่มีหรอก...คนที่เข้าดูกล้องได้ต้องมีรหัส" ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก"แต่คนที่มีรหัส...มีผมคนเดียว" ฉันมองเค้าค้าง...ก่อนจะถอยตัวเขยิบออกห่างเค้าๆ ตามมาก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้และล็อคตัวฉันไว้ ขยับไปไหนไม่ได้เลย"คุณถอดเสื้ออย่างเดียวเองหรอ..." เค้ากระซิบข้างหู ฉันหันหน้าหนี คนบ้า!"ถะ...ถอย" ฉันดันอก
#รักแลกร้ายเลว_EP.56การ์ฟีลด์ผมขนของลูกกับพิมพ์ขึ้นรถจนครบทั้งหมด 3 คัน เฉพาะของลูกก็เกือบทั้งหมด ผมบอกว่าทิ้งไว้นี่บ้างเธอบอกไม่ได้ ลูกต้องใช้ทุกอัน แม่เธอยังแซวเธออยู่เลยว่าจะไม่กลับมาบ้านนี้แล้วหรอขนไปขนาดนี้ ซึ่งคำตอบที่เธอตอบผมแทบหมดแรง"กลับค่ะ พิมพ์ไม่ได้กะจะอยู่นานอยู่แล้ว แค่บ้านสร้างพออย
"ไม่ครับ ไข้ลดแล้ว แต่ช่วงนี้คงต้องห่างลูกก่อน" แม่เค้าพยักหน้า"ขอข้าวต้มอุ่นๆ สักถ้วยได้ไหมครับ...จะปลุกเธอมารองท้องหน่อย" แม่รีบเรียกเด็กให้มาทำข้าวต้มให้เธอ ก่อนผมจะฝากลูกไว้กับท่านและเดินขึ้นห้องมาดูคนป่วยผมวางถ้วยข้าวต้มไว้หัวเตียง...เรานอนแยกเตียงกับลูกเท่ากับในห้องนี้มีสองเตียงทางเดินแทบไม่
#รักแลกร้ายเลว_EP.55พิมพ์ใจเรากลับมาบ้านได้ประมาณ 3 อาทิตย์ 3 อาทิตย์ที่วิญญาณแทบหลุดจากร่าง นอนน้อย หรือเรียกว่าแทบไม่ได้นอนเลยฉันไม่รับพี่เลี้ยงเพราะอยากเลี้ยงลูกเอง เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่มันก็แลกมาด้วยความสุขใจที่ได้เห็นลูกเติบโตในทุกๆ วันเค้าก็ยังคงแวะเวียนมาทุกวัน บางวันกลับบ้างไม่กลับบ้าง
#รักแลกร้ายเลว_EP.28การ์ฟีลด์ผมกลับมาถึงไทยรีบตรงดิ่งกลับคอนโด...กลับมาไปหาพิมพ์ก่อนเลยเปิดห้องไปห้องเงียบกริบทั้งที่เวลานี้เธอต้องกลับบ้านมานอนแล้ว ผมเรียกเด็กมาถาม...มันบอกว่าพิมพ์ไม่กลับมานอนที่นี่เป็นอาทิตย์แล้วตั้งแต่ไปฮ่องกงเธอก็ไม่ได้เข้ามาอีกเลย!มันเข้าใจว่าเธอไปกับผมและยังไม่กลับ! ผมโมโห
"คราวนี้...ตาผมบ้างแล้วนะ" เค้าพลิกตัวมาค่อมฉันและก้มลงจูบปาก อื้อออ...จูบที่ดูดดื่มดึงดันเอาแต่ใจ เค้ากัดไปที่ริมฝีปากล่างฉันอย่างแรงจนฉันต้องสูดปากเพราะเจ็บก่อนจะเอามือแหวกเกี่ยวกลีบดอกไม้และสอดนิ้วร้อนเข้ามาควานเล่นในถ้ำอยู่แบบนั้นฉันพยายามหันหน้าหนีและหุบขา เค้าเอาแขนกันไว้และวกลงไปละเลงลิ้นที
"เรียบร้อยครับนาย" ผมยกยิ้มวางแก้วเหล้าและลุกเดินออกมาเสร็จงานแล้วผมจะได้กลับไทยสักที!มาวิน ตั้งแต่วันนั้น...พิมพ์กับผมเราสนิทกันมากขึ้นอาจจะเป็นเพราะเธอเริ่มเปิดใจๆ ในที่นี้คือกล้าที่จะพูดคุยตรงๆ กับผมมากขึ้น เธอไม่ได้มาคบกับผมนะ เพียงแต่เธอปลดล็อคตัวเองและรู้สึกสบายใจที่ได้พูดความจริงกับผมเธอบอ
ผมไม่เคยรู้เลยว่าเธอจะต้องมาพบเจออะไรแบบนี้ ผู้หญิงที่สดใสและน่ารักแบบพิมพ์ใจ ชีวิตที่เพรียบพร้อมและเฟอร์เฟคอย่างเธอกลับโชคร้ายในความรัก เธอไปพบเจอคนไม่ดีเข้าและทำให้เธอต้องทุกข์ทรมารแบบนี้..."พิมพ์จะเลิกกับเค้า"การ์ฟีลด์ผมลุกขึ้นตบหน้าไอ่บอลอย่างแรงด้วยความโมโหหลังจากรู้เรื่องที่มันปล่อยให้พิมพ์
![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






