มาเฟีย ติดเซ็กซ์ (แซ่บ)

การมอบทุนการศึกษาดำเนินต่อไปจนถึงช่วงสุดท้าย นักศึกษาดีเด่นทุกคนได้รับซองทุนจากมือของมาเฟียหนุ่มจนครบ รวมถึงกุ้งแก้วที่แทบจะไม่กล้าเงยหน้าสบตาเขาตรงๆ ตอนรับทุน เพราะสัมผัสจากอ้อมกอดเมื่อครู่ยังคงร้อนผ่าวอยู่ที่ผิวเนื้อฟีนิกซ์ยืนตระหง่านอยู่กลางเวทีเพื่อกล่าวปิดงานในฐานะประธานและผู้สนับสนุนหลัก เสียงทุ้มต่ำทรงพลังของเขาดังกังวานไปทั่วหอประชุม ทว่าสิ่งที่ทำให้นักศึกษาและคณาจารย์ในงานเริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ คือสายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวของเขาเขากำลังจ้องมองไปที่จุดเดียว... นั่นคือ กุ้งแก้วในขณะที่ปากยังคงร่ายยาวถึงวิสัยทัศน์และการสนับสนุนการศึกษา แต่ดวงตาคู่ร้ายกลับจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าหวานของเด็กสาวที่นั่งอยู่แถวหน้าไม่วางตา แววตานั้นไม่ได้เย็นชาเหมือนตอนที่มองคนอื่น แต่มันกลับเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ร้อนแรงและเปิดเผยจนคนถูกมองสัมผัสได้“….” กุ้งแก้วนั่งตัวลีบ มือเล็กๆ บีบเข้าหากันแน่นจนชื้นเหงื่อ เธอพยายามก้มหน้าหลบสายตา ทำเป็นไม่สนใจ หรือหันไปมองเพื่อนข้างๆ บ้าง แต่ไม่ว่าเธอจะหันไปทางไหน เธอก็ยังรู้สึกได้ถึงรังสีคุกคามที่แสนเย้ายวนพุ่งตรงมาที่เธอตลอดเวลา‘ทำไมคุณฟีนิกซ์ถึงมองเรา

ฟีนิกซ์ตวัดลิ้นร้อนลากไล้ผ่านรอยแยกแคมอวบสีหวานชมพูสดอย่างหิวกระหายและตะกรุมตะกราม จนมันแย้มบานออกจากกัน จังหวะที่ปลายลิ้นสากเน้นย้ำกระดกลงบนยอดเกสรสีสวยที่ชูชันท้าทาย กุ้งแก้วถึงกับสะดุ้งตัวลอยแผ่นหลังไม่ติดโซฟา!“อื้อออ... คุณฟีนิกซ์...ปล่อยกุ้งแก้ว.. พะ...พอแล้ว อ๊าาา!”กุ้งแก้วสับสนจนทำอะไรไม่ถูก ความเจ็บปนหวามไหวที่ได้รับมันแปลกประหลาดจนเธอต้องพยายามดีดดิ้น พลางใช้มือเล็กดันหัวทุยของมาเฟียหนุ่มออกไปให้พ้นจากจุดสงวน พร้อมกับอ้าปากจะร้องขอความช่วยเหลือจากคนข้างนอกทว่าฟีนิกซ์กลับหัวไว เอื้อมมือไปหยิบแพนตี้ตัวจิ๋วที่เพิ่งถอดออกมายัดใส่ปากเล็กที่ยังคงส่งเสียงจนมิด เพื่อปิดกั้นเสียงอ้อนวอนนั้นให้เหลือเพียงเสียงอู้อี้ในลำคอ ก่อนจะรวบข้อมือบางทั้งสองข้างกดลงบนหน้าท้องแบนราบของเธอด้วยมือเพียงข้างเดียว"เงียบซะกุ้งแก้ว... ยิ่งดิ้นฉันยิ่งอยากรุนแรงกับเธอนะ...ฉันอยากบดขยี้เม็ดนุ่มนิ่มให้แหลกคาปากเลย..."เสียงทุ้มสั่นพร่า พลางส่งสายตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่อาบไปด้วยน้ำตาด้วยความดิบเถื่อน ก่อนยกยิ้มร้ายกาจแล้วกระแทกนิ้วร้ายรุกล้ำเข้าสู่ความคับแน่นของใจกลางความเป็นสาวอย่างไม่ปราณี!จึก!“อื้

ภายในคลับหรูระดับเอ็กซ์คลูซีฟที่อื้ออึงไปด้วยเสียงเพลงจังหวะหนักหน่วงและแสงไฟสลัว ฟีนิกซ์นั่งจมอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงในมุมมืดที่สุดของโซน VVIP ในมือหนาถือแก้วบรั่นดีราคาเหยียบแสนทว่ารสชาติขมปร่าของมันกลับไม่ช่วยให้เพลิงราคะที่สุมอยู่ในอกมอดดับลงได้เลย"โธ่เว้ย!"เขาสบถออกมาเสียงต่ำพลางกระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวจบ ภาพเหตุการณ์ในห้องพัก เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนยังคงตามหลอกหลอนซ้ำๆ กลิ่นหอมอ่อนๆ ราวกับดอกไม้ป่าของ 'กุ้งแก้ว' ยังติดอยู่ที่ปลายจมูก สัมผัสเนียนละเอียดของผิวกายที่เขาเกือบจะได้ครอบครองอย่างสมบูรณ์แบบมันยังตราตรึงจนปลายนิ้วหนาสั่นระริกเขาทิ้งตัวพิงพนักโซฟาอย่างหัวเสีย อารมณ์ที่ค้างคาแถมยัง 'ไปไม่สุด' มันทำให้มาเฟียผู้เอาแต่ใจอย่างเขาหงุดหงิดจนอยากจะพังข้าวของให้ราบ"แค่ผู้หญิงคนเดียว...ทำไมฉันต้องหมกมุ่นขนาดนี้วะ"ฟีนิกซ์พึมพำกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจ เขาเคยเจอผู้หญิงมานับไม่ถ้วน ทั้งนางแบบแถวหน้าหรือเซเลบชื่อดังที่พร้อมจะคลานเข่าเข้าหาเพียงแค่เขาปรายตามอง ทว่ากลับไม่มีใครเลยที่ทำให้หัวใจที่เคยแกร่งดั่งหินผาและเย็นชานั้นมีความรู้สึกต่อความต้องการที่ลุกโชนขึ้นมาได้ง่ายดายขนาดนี้เขาส

วันรุ่งขึ้น ณ ห้องทำงานสุดหรูบนตึกสูงระฟ้าใจกลางเมือง บรรยากาศภายในห้องเงียบเชียบมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างแผ่วเบา ฟีนิกซ์นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ท่าทางเคร่งขรึมแต่แววตากลับวาวโรจน์เมื่อเห็น ไมค์ เดินเข้ามาพร้อมซองเอกสารสีน้ำตาลในมือ “นี่คือตารางเรียนของคุณกุ้งแก้วและประวัติส่วนตัวครับ” ไมค์วางเอกสารลงตรงหน้าเจ้านายอย่างนอบน้อม ฟีนิกซ์ใช้นิ้วเรียวยาวค่อยๆ เปิดซองออกช้าๆ สายตาคมกริบไล่อ่านประวัติของ ‘กุ้งน้อย’ ของเขาอย่างละเอียดทุกตัวอักษร “คุณกุ้งแก้วอาศัยอยู่ที่หอพักเก่าใกล้มหาลัยครับ ระบบความปลอดภัยอยู่ในระดับต่ำมาก ใครจะเข้าจะออกก็ได้ ส่วนครอบครัว... เธอมีแค่คุณแม่และญาติๆ ฝั่งแม่ครับ” ไมค์รายงานเสียงเรียบ “ที่สำคัญ... ตอนนี้บ้านของเธอมีหนี้สินนอกระบบก้อนใหญ่ที่กู้มาเพื่อปรับปรุงร้านอาหารของครอบครัวครับนาย” ฟีนิกซ์ชะงักปลายนิ้วที่กำลังเขี่ยรูปถ่ายหน้าใสซื่อของกุ้งแก้ว มุมปากหนากระตุกยกยิ้มร้ายกาจอย่างพึงพอใจ แผนการ ‘ตะครุบเหยื่อ’ ผุดขึ้นในหัวทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด “หึ... หนี้ก้อนนั้นเท่าไหร่ มึงเอาเงินไปจ่ายปิดยอดให้หมด รวมทุกสัญญาหนี้มาไว้ที่กูแต่เพี