บทที่ 8 จริงดิ

ฉันยืนกอดอกมองดูเขาทั้งสองแล้วยิ้มไปด้วย ผู้ชายสองคนกำลังแย่งเป็นแฟนฉันอย่างนั้นเหรอคิดแล้วก็น่าขำ เกิดมายังไม่เคยมีแฟนพอมีทั้งทีกลับมาพร้อมกันสองคนซะงั้น

“เอางี้ก็ได้ค่ะ เอาเป็นว่าถ้าใครถามหนูก็จะบอกว่าพวกพี่เป็นพี่ชายที่หนูรู้จักละกัน พออยู่ด้วยกันสามคนเราค่อยเป็นแฟนกันอย่างนี้โอเคไหมคะ พวกพี่จะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน”

“ถ้าน้องแพรวาสะดวกอย่างนั้นก็ได้ครับ ถ้างั้นพวกพี่กลับก่อนนะ อย่าให้ผู้ชายหน้าไหนเข้ามาในห้องนี้เด็ดขาดนะรู้ไหม เพราะตอนนี้เธอเป็นของพวกพี่สองคนแล้ว” พี่อเล็กซ์ก้าวเท้าเข้ามายืนตรงหน้าฉัน ก่อนจะโน้มใบหน้าคมเข้ามาหอมแก้ม ฉันอยากจะกรี๊ดให้สุดเสียงทำไมรู้สึกฟินอย่างนี้เนี่ยยยย

“ค่ะพี่อเล็กซ์” ฉันตอบเขาด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นพี่คิมเองก็ไม่ยอมเช่นเดียวกัน เขาผลักตัวที่อเล็กซ์ออกไปก่อนจะเดินเข้ามากอดฉัน คนนี้แรงกว่าหลายเท่าเขาประกบจูบฉันอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

“อื้อ” เขาบดจูบฉันแทบจะไม่ให้หายใจหายคอ

“เฮ้ย! ไอ้คิมมึงชักจะเกินหน้าเกินตากูแล้วนะเว้ย” พี่อเล็กซ์โวยวายพร้อมทั้งดึงตัวพี่คิมให้ออกห่างจากตัวฉัน

“อ้าว! ไอ้ห่านี่เมียกูเว้ยกูจะทำอะไรก็ได้” พี่คิมทำหน้ากวนตีนใส่เพื่อน ฉันมองดูหน้าพวกเขาแล้วก็ยิ้มออกมาเบา ๆ หมออะไรจะขี้หื่นขนาดนี้ หากมีคนไข้สาว ๆ เข้ามาทำการรักษาพวกเขาจะห้ามใจตนเองได้ยังไงเนี่ย นึกภาพไม่ออกเลยจริง ๆ

“นี่ก็เมียกูเหมือนกันกูยังไม่ทำขนาดมึงเลย”

“ก็แล้วแต่มึงเสือกไม่ทำเอง”

หากทะเลาะกันอยู่อย่างนี้คงไม่ได้กลับกันพอดี ฉันจึงเอ่ยปากห้ามพวกเขาเอาไว้ก่อน

“พอกันได้แล้วค่ะพี่ ๆ รีบกลับไปพักผ่อนเถอะหนูเองก็จะได้นอนพักบ้างเหมือนกัน”

“โอเค ๆ ครับเมียสุดที่รัก อ้อ! นับจากนี้เป็นต้นไปอย่าลืมทานยาคุมด้วยล่ะ” พี่คิมบอก

“ทำไมต้องทานด้วยคะพวกพี่ก็ใส่ถุงสิ” ฉันตอบเขาอย่างไม่ได้คิดอะไร ตั้งแต่เกิดมาเคยกินซะที่ไหนกัน ไม่เอาด้วยหรอก

“ไม่ได้! ต่อไปนี้พวกพี่จะเอาสดอย่างเดียวเลยนะครับ” พี่อเล็กซ์บอก สีหน้าเขาทั้งสองดูจริงจังมากจนฉันต้องยอมใจอ่อน

“โอเค ๆ ก็ได้ค่ะ รีบออกไปกันได้แล้วเร็ว”

“ก็ได้ครับถ้างั้นพวกพี่ไปล่ะนะ” พี่คิมส่งยิ้มหล่อมาให้ เห็นอย่างนั้นฉันก็แทบละลายกองอยู่บนพื้น คนอะไรจะหล่อมากขนาดนี้

“ค่ะบ๊ายบาย”

ฉันโบกมือพร้อมทั้งส่งยิ้มให้ หลังจากเขาทั้งสองคนเดินออกไปแล้วฉันก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว มันเหมือนฝันมากเหลือเกิน จู่ ๆ ก็มีแฟนกับเขาซะงั้นแถมยังมีตั้งสองคน ฉันไม่รู้หรอกว่าคนอื่นจะมองยังไงหากรู้เรื่องเข้า แต่นี่คือชีวิตฉันจะต้องเป็นคนกำหนดเอง ในเมื่อฉันมีความสุขฉันก็จะทำมันต่อไป

*-*-*-*-*-*-*

หลังจากเรียนเสร็จในคาบเช้าแล้ว ฉันกับยัยจอยก็มานั่งเล่นที่ม้านั่งข้างตึกคณะ พอก้นถึงเก้าอี้ยัยเพื่อนตัวดีก็จ้องมองฉันแทบตาไม่กะพริบก่อนจะเอ่ยปากถามถึงเรื่องเมื่อคืน

“เมื่อคืนเป็นไงบ้างแก ฉันว่าจะโทรถามตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแต่ติดลูกค้า” มันคงเป็นห่วงฉันมากสินะ โดยไม่รู้ว่าเมื่อคืนฉันเสียวมากขนาดไหน

“ก็...ฟินดีนะ” ฉันกลอกลูกตาไปมายกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ พูดแค่นี้มันคงจะรู้แล้วว่าฉันเสร็จพี่สองคนนั้นไปแล้ว

“แกหมายความว่าไง อย่าบอกนะว่าแกพลาดท่าเสียทีไปแล้ว ฉันขอโทษนะที่ไม่ได้ไปช่วยแกอ่ะ มันสองคนไม่ได้ทำร้ายตบตีแกใช่ไหม” จอยจับมือฉันพลิกไปมาดูว่ามีรอยอะไรบ้างหรือเปล่า

“แกฟังฉันก่อนดิ ฉันเสียท่าให้พี่สองคนนั้นแล้วก็จริงแต่เขาก็รับเลี้ยงฉันเป็นเมียนะยะ ไม่ทิ้งขว้างจ้า” ฉันส่งยิ้มให้ยัยจอยเพื่อทำให้มันสบายใจ

“จริงดิ! สองคนเลยงั้นเหรอแก”