บทที่ 9 อย่ามาทำเป็นปากหวาน

“ใช่ย่ะสองคนเลย ตอนนี้ฉันมีแฟนสองคนพร้อมกันเริดป่ะละ”

“อีเพื่อนเลวฉันอุตส่าห์เป็นห่วง ที่ไหนได้กลับยิ้มระเริงเชียวนะยะ” จอยเหลือบตามองฉันอย่างน้อยอกน้อยใจ

“อย่างอนสิขอบใจแกมากที่เป็นห่วงฉัน ตอนนี้ฉันไม่ต้องหาลูกค้าแล้วล่ะเพราะพี่เขาจะเป็นคนให้เงินเดือนและดูแลฉันทุกเรื่อง”

“แกมั่นใจแล้วใช่ป่ะว่าสองคนนั้นโอเคจริง ๆ”

“จะบอกว่ามั่นใจไหมก็ยังแหละแก แต่ฉันรู้สึกชอบพี่เขาแล้วอ่ะทำไงได้ อีกอย่างฉันก็เสียตัวไปแล้วด้วย ฉันไม่ยอมเสียฟรี ๆ แน่นอน” ฉันบอกเหตุผลกับยัยจอยไป

“ถ้าแกตัดสินใจแล้วก็ตามนั้น ฉันดีใจด้วยละกันอย่างน้อยแกก็ไม่ต้องมาเสียตัวให้ผู้ชายมากหน้าหลายตาอย่างฉัน” จอยมันเอ่ยด้วยสีหน้าเศร้า เห็นอย่างนั้นฉันก็รู้สึกสงสารมันเหมือนกัน เพราะความจนนี่ล่ะที่ทำให้พวกเราไม่มีทางเลือก

“แกอย่าคิดมากสิอย่างน้อยเราก็ได้เงินไปเลี้ยงครอบครัวแถมยังส่งตัวเองเรียนอีกต่างหาก ถือซะว่าเราทำดีที่สุดแล้ว ฉันเชื่อว่าอีกไม่นานแกจะตั้งตัวได้และเลิกทำอาชีพนี้แน่นอน”

“แกคิดว่าฉันจะเลิกได้จริง ๆ เหรอ”

“ได้สิทำจะไม่ได้ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับแกคนเดียวเท่านั้น”

“ขอบใจแกมากนะที่ยังอุตส่าห์คบกับฉันอยู่”

“ต่างหากที่ต้องขอบใจแก เรามันก็ไม่ต่างกันหรอก แกขายตัว แต่ฉันมันก็เป็นพวกสิบแปดมงกุฎ แต่สถานะของฉันตอนนี้มันก็ไม่ต่างจากขายตัวแล้วล่ะ”

“เหมือนตรงไหนยะคนเป็นแฟนกันไม่เรียกว่าขายหรอกอย่าคิดมากสิ”

“เปล่า! ฉันไม่ได้คิดมากซะหน่อย แต่กำลังคิดว่าคืนนี้ฉันจะโดนอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้น่ะสิ”

“อีบ้า! โดนครั้งเดียวร่านขึ้นมาทันทีเลยนะยะ” จอยมันเริ่มยิ้มออก

“ก็พี่เขาลีลาดีนี่นา แถมยังหล่ออีกด้วย” ฉันอวยแฟนทั้งสองคนให้เพื่อนฟังอย่างภาคภูมิใจ คงไม่มีใครใจง่ายเกินกว่าฉันแล้วล่ะ เจอกันครั้งเดียวก็ชอบเลยแถมยังตกลงปลงใจเป็นแฟนด้วยอีก

“ฉันเดาว่าสิ่งที่ทำให้แกติดพี่เขาทั้งสองคนแจขนาดนี้คงไม่ใช่เพราะหล่ออย่างเดียวหรอกมั้ง ไอ้นั่นคงจะใหญ่ด้วยล่ะสิท่า” ก่อนหน้านี้เราไม่ค่อยได้คุยกันเรื่องอย่างว่าสักเท่าไหร่ เพราะฉันยังไม่เคยมีประสบการณ์ แต่หลังจากนี้มันคงจะเป็นหัวข้อหลักในบทสนทนาของเราแล้วล่ะ ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนข้อมูลซึ่งกันและกัน อิอิ

“มากกก ถ้าเข้าพร้อมกันสองอันฉันคงต้องได้แอดมิดเข้าโรง’ บาลแน่ ๆ” ฉันพูดติดตลกออกไป

“อีบ้าก็พูดไป แต่ก็ไม่แน่นะวันดีคืนดีพี่เขาอาจจะทำอย่างที่แกพูดก็ได้”

“ไม่มีทางย่ะ ใครจะให้ทำอย่างนั้นยัดเข้ามาแค่ดุ้นเดียวก็เจ็บจะแย่แล้ว” ฉันก็พูดไปอย่างนั้นเองละค่ะ หากเขาต้องการจริง ๆ ฉันก็คงจะปฏิเสธไม่ได้ พูดไปมันก็น่าตื่นเต้นอยู่ไม่น้อยแต่น้องสาวฉันมันจะรับได้เหรอเนี่ย

“ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้สิยะ หากวันไหนแกโดนทำแบบนั้นแล้วมาเล่าให้ฉันฟังบ้างนะ” ยัยจอยเองก็ทะลึ่งตึงตังไม่แพ้ใคร ถ้าอยากรู้ทำไมไม่ลองเองยะอีเพื่อนรัก

Rrrrr….

ในระหว่างนั้นโทรศัพท์ฉันก็มีสายโทรเข้ามา เมื่อหยิบขึ้นมาดูที่หน้าจอก็พบว่าเป็นพี่คิมนั่นเอง

“แกฉันรับโทสับแปบนะ”

“ย่ะ ผัวโทรมาล่ะสิ” ยัยจอยเบะปากใส่ฉันราวกับรู้สึกหมั่นไส้ซะเต็มประดา

ฉันยิ้มให้ยัยจอยก่อนจะลุกออกจากโต๊ะเพื่อไปรับสาย

“ว่าไงคะพี่คิม”

(ทำอะไรอยู่ครับเมียสุดที่รัก)

“อย่ามาทำเป็นปากหวานหน่อยเลย เพิ่งรู้จักกันเมื่อวานนี้เองนะคะ” ฉันพูดไปยิ้มไปราวกับคนบ้า เพราะรู้สึกเขินอย่างบอกไม่ถูก