INICIAR SESIÓN@ห้องประชุมโรงพยาบาล
"แอนนี่!! ป่านนี้แล้วทำไมพิมพ์มาดายังไม่มาอีก" สมบูรณ์ที่ควบตำแหน่งทั้งผู้อำนวยการโรงพยาบาลและผู้ถือหุ้นรายใหญ่หันไปกระซิบถามเลขาลูกสาว
"เอ่อ...สักครู่นะคะผอ." แอนนี่รีบลุกขึ้นออกจากห้องประชุมเพื่อติดต่อพิมพ์มาดาทันที
ทว่า...
ไม่ว่าเธอจะติดต่อช่องทางไหนก็ไม่สามารถติดต่อเจ้านายสาวได้เลย
การประชุมได้เริ่มขึ้นโดยสมบูรณ์ไม่รอลูกสาวตัวดีอยู่ต่อไป จนกระทั่งการประชุมผู้บริหารใกล้จะเสร็จสิ้นจู่ๆประตูห้องก็ได้เปิดด้วยฝีมือใครบางคน
ตึกตึก...ร่างบางในชุดเดรสสีแดงสายเดี่ยวส่งให้เธอดูเซ็กซี่
"โทษทีนะคะ พิมพ์มาสายไปหน่อย"
"ทางนี้ค่ะ คุณพิมพ์" แอนนี่รีบไปลากเจ้านายสาวให้นั่งลงข้างๆ โดยมีสายตาทุกคนจับจ้องไปที่หญิงสาวรวมถึงร่างสูงที่ใช้หางตามองเพียงเล็กน้อย
พรึ่บ!!
"ยัยพิมพ์ แกทำฉันขายหน้าอีกแล้วนะ" ทันทีที่การประชุมเสร็จสิ้น สมบูรณ์หันไปตวาดใส่ลูกสาวที่นั่งไม่ทุกข์ร้อนใดๆ
"พิมพ์บอกพ่อแล้วว่าพิมพ์ไม่ชอบงานที่นี่ ยังจะบังคับให้ทำอยู่ได้..." พิมพ์มาดาพูดออกได้ไม่กี่คำก็หันไปพูดกับร่างสูงที่นั่งตรงกันข้าม
"...แล้วทำไมนายถึงได้มานั่งประชุมด้วย เป็นแค่หมอไม่ใช่รึไง"
"ยัยพิมพ์!! เรียกหมอชาร์ลแบบนั่นได้ไง เขาอายุเยอะกว่าเรานะ"
"..." ร่างบางไม่ได้สนใจคำพูดของสมบูรณ์สักนิด และเมื่อผู้ประชุมท่านอื่นออกไปจนหมด สมบูรณ์จึงแนะนำร่างสูงตรงหน้าให้ลูกสาวอีกครั้ง
"นอกจากหมอชาร์ลจะเป็นศัลยแพทย์หัวใจให้กับโรงพยาบาลเราแล้ว หมอชาร์ลยังเป็นผู้ถือหุ้นที่นี่ด้วย"
"หะ!?"
"ต่อไปพ่อจะให้หมอชาร์ลเป็นคนสอนงานเราทุกอย่าง"
"ไม่ พิมพ์ไม่ยอม"
"ทำไม!?"
"ก็หมอนี่เป็น..." ไม่ทันที่ร่างบางจะเอ่ยออกมา สายตาที่ไปปะทะกันทำให้พิมพ์มาดารีบหุบปากทันที ก็เพราะสายตาที่ไม่เป็นมิตรแถมยังดุดันจนเธอไม่กล้าที่จะต่อกร
"เป็นอะไร!?" สมบูรณ์ถามลูกสาวเมื่อเห็นอีกฝ่ายหยุดพูด
"ก็...ก็เป็นหมอหัวใจไงคะ"
"..." คำตอบของพิมพ์มาดาทำให้ผู้เป็นพ่อถึงกับส่ายหน้าออกมา
"ในเมื่อพ่อให้โอกาสเรียนรู้งานเองมานาน มันยังไม่เข้าท่า ถึงทีที่พ่อจะต้องจัดการขั้นเด็ดขาดสักที"
"โดยการเรียนรู้งานจากนาย..เอ่อ...คุณหมอชาร์ลเนี่ยนะคะ"
"อืม"
"แต่..." พิมพ์มาดาทำท่าจะเอ่ยต่อ
"ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น" แต่ก็โดยสมบูรณ์ขัดเอาไว้
"ชิ!!"
"ผมฝากลูกสาวด้วยนะครับ หมอชาร์ล" ก่อนที่สมบูรณ์จะหันไปเอ่ยกับชาร์ลแทน
"ด้วยความยินดีครับ"
"ปฎิเสธบ้างก็ได้"
"ยัยพิมพ์!!"
"เห้อ!!"
.
.
.
แอดดด~
ปัง!!
"เข้ามาทำไม"
"คุณต้องไปยกเลิกซะ" ทันทีที่เข้ามาในห้องทำงานของร่างสูง พิมพ์มาดารีบเอ่ยออกมาทันที
"..." ร่างสูงก้มหน้าอ่านหนังสือไม่สนใจร่างบางที่ยืนแวดใส่
ตึก!
ตึก!
"ได้ยินที่ฉันพูดไหม" ร่างบางเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานทันที เมื่อเห็นชาร์ลไม่สนใจ
"ทำไมฉันต้องทำแบบนั่น" ก่อนที่ชาร์ลจะเงยหน้าไปมองร่างบาง
"ถ้าคุณไม่ทำฉันจะบอกพ่อเรื่องที่ฉันเห็นคืนนั้น"
"..."
"ฉันไม่ได้ขู่แต่ฉันทำจริง" พิมพ์มาดาตะคอกใส่คนตรงหน้าทันที
พรึ่บ! ทว่าชาร์ลลุกขึ้นกระชากร่างบางเข้าหาตัวอยากจัง
"อยากโดนปิดปาก...เชิญไปฟ้องพ่อได้เลย" ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเข้ม
"คิดว่าฉันจะกลัวเหรอ"
"ก็ลองดู" พูดจบร่างสูงเอื้อมมือไปประคองเอวบางก่อนจะยกพิมพ์มาดาขึ้นไปนั่งบนเตียงคนไข้ ชาร์ลเข้าไปประชิดแทรกตัวระหว่างเรียวขา พิมพ์มาดาที่ใส่ชุดเดรสสั้นทำให้กระโปรงถกขึ้นไปจนเกือบเห็นชั้นใน
"เอ่อ...คุณจะทำไร"
"ปิดปากเด็กอย่างเธอไง" ชาร์ลแสยะยิ้มออกมาก่อนจะใช้สายตามองริมฝีปากบางไล่ลงมาตามซอกคอขาวก่อนจะหยุดตรงหน้าอกใหญ่ที่ล้นออกจากชุดสายเดี่ยว
"ไอ้หมอโรคจิต" เธอรีบยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกตัวเองทันที
"ฉันโรคจิตได้มากกว่านี้อีก..."
"...อยากพิสูจน์ไหมล่ะ" ว่าแล้วมือหนาเอื้อมไปลูบเรียวขาวไล่ขึ้นไปเรื่อยๆพร้อมแทรกมือเข้าไปในกระโปรง ทว่ามือหนาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อพิมพ์มาดาผลักเขาออกด้วยแรงทั้งหมดที่มี
พึ่บ!
"เลว!!" พิมพ์มาดากระโดดลงจากเตียงพร้อมด่าใส่ร่างสูงทันที แล้วรีบหมุนตัวออกจากห้องไป
หมับ!
"อื้อออ~" ร่างสูงกระชากพิมพ์มาดาให้หันกลับมาก่อนจะโน้มหน้าลงไปฉกริมฝีปากบางด้วยความเร็ว ลิ้นหนาพยายามแทรกเข้าไปตวัดลิ้นเล็ก ทว่าร่างบางไม่ยอมเปิดปากอย่างง่ายดาย ทำให้ชาร์ลใช้มือล็อคคอหญิงสาวเอาไว้ก่อนจะถอดริมฝีปากออกแล้วซุกหน้าไปตามซอกคอขาวก่อนจะใช้ปากดูดเม้นและกัดเน้นๆ
"อื้ออ!! โอ๊ยย!! เจ็บ!!" พิมพ์มาดาหลุดปากร้องออกมาเมื่อรู้สึกเจ็บแสบบริเวณซอกคอ
พึ่บ!
"หึ" ชาร์ลส่งยิ้มร้ายกาจออกมา แววตาที่โหดเหี้ยมทำให้ร่างบางถอยหลังห่างทันที
"ไอ้..."
"ฉันไม่เคยขู่ คนอย่างฉันเอาจริง" เสียงเรียบนิ่งเอ่ยออกมาอีกครั้ง ทำให้พิมพ์มาดายืนจ้องหน้ากำหมัดแน่นก่อนจะรวบผมมาไว้ด้านหน้าปิดบังรอยจากร่างสูงตรงหน้าแล้วรีบออกจากห้องทำงานชายหนุ่มทันที
เอี๊ยดดด!! รถหรูดับเครื่องลงด้วยฝีมือเจ้าของรถ ขนาดที่ขับออกจากห้างได้ไกลพอสมควรปึก!!"ไอ้เลว กล้าดียังไงถึงทำแบบนี้กับฉัน" พิมพ์มาดากัดฟันแน่น ก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนพวงมาลัยรถ"ฉันจะทำไงกับฆาตกรอย่างนายดี" แต่แล้วก็รีบสลัดความแค้นออกจากหัวแล้วหาทางกำจัดหมอชาร์ลออกจากโรงพยาบาล"หรือจะบอกคุณพ่อไปตรงๆ" ใช่นี่น่าจะเป็นทางที่ช่วยเธอได้"แต่คุณพ่อต้องไม่เชื่อแน่เลย" นอกจากจะไม่มีข่าวการตายที่โรงแรมคืนนั้น หลักฐานอย่างอื่นก็ไม่มีสักอย่าง นอกจากลมปากของตัวเธอเอง แล้วแบบนี้มันจะน่าเชื่อถือยังไงกันพรึ่บ!"นาย บังอาจมากที่มาสร้องรอยบ้าๆนี่บนตัวฉัน!!" ก่อนที่ร่างบางจะเปิดกระจกส่องดูรอยตามลำคอที่เกิดจากร่างสูง รอยไม่ได้มีแค่ตามลำคอแต่มันยังลามไปจนถึงเนินอกยิ่งร่างบางเห็นอย่างนั้นก็ยิ่งหัวฟัดหัวเหวี่ยงขึ้นมาอีกครั้ง"โอ๊ยยยย!! ไอ้หมอบ้า นายต้องไม่ตายดีแน่"...ครืดด ครืดด~"หึ คิดว่าฉันจะโง่ไปให้นายปู้ยี้ปู้ยำฉันรึไง" พิมพ์มาดาแสยะยิ้มออกมาเมื่อก้มมองโทรศัพท์มือถือที่ชาร์ลส่งโลเคชั่นนัดหมายมาสองเท้าก้าวลงจากรถเข้าไปในตัวบ้านโดยมีคนขับรถของสมบูรณ์ยืนรอเพื่อเอารถของเธอไปจอดที่ประจำตึก!ตึก!"พิมพ
"ไอ้บ้า!! สกปรกที่สุดเลย" พิมพ์มาดาใช้มือบางถูริมฝีปากตัวเองอย่างรังเกียจ"คิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะหยุดเหรอ ไม่มีทาง!!...""...นายไม่มีวันได้เป็นหมอที่นี่อีกต่อไป" ร่างบางยังคงยืนบ่นด้วยความหัวเสีย"เป็นไรคะ คุณพิมพ์!?" แอนนี่ที่เข้ามาเห็นเจ้านายสาวก็ถามอย่างสงสัย"แอนนี่ ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ""คะ!?"หมับ! ก่อนจะลากเลขาสาวให้เข้าห้องทำงานเธอเพื่อพูดคุย"ช่วยฉันกำจัดไอ้หมอบ้านั่นหน่อย" เมื่ออยู่กันสองต่อสอง พิมพ์มาดาเปิดฉากคุยกับรุ่นน้องสาวทันที"คุณหมอชาร์ลเหรอคะ""อืม""ทำไมล่ะคะ หมอชาร์ลเก่งจะตายไป ทั้งเป็นหมอด้านหัวใจแถมยังเป็นผู้บริหารที่ดีอีกด้วย""พอๆ หยุดชมหมอนั่นต่อหน้าฉันเด็ดขาด" ร่างบางรีบเอ่ยห้าม"ค่ะๆ" ทำให้รุ่นน้องอย่างแอนนี่รีบตอบรับกลับไป"แล้วคุณพิมพ์จะให้แอนช่วยเรื่องอะไรเหรอคะ""ฉันอยากรู้ประวัติเกี่ยวกับเขา""วันก่อนแอนเพิ่งส่งไปให้นี่คะ""ใช่ แต่ฉันต้องการรู้มากกว่านี้" เพราะแค่นั่นมันไม่พอที่จะจัดการฆาตกร ขนาดกล้องวงจรปิดโรงแรมเขายังสามารถทำลายมันได้เลย"..." คำตอบของพิมพ์มาดาทำให้แอนนี่ครุ่นคิดตาม"ก็อย่างเช่น เป็นหมอที่ไหนมาก่อน แล้วพักที่ไหน พักกับใครบ้าง""สนใจ!?
@ห้องประชุมโรงพยาบาล"แอนนี่!! ป่านนี้แล้วทำไมพิมพ์มาดายังไม่มาอีก" สมบูรณ์ที่ควบตำแหน่งทั้งผู้อำนวยการโรงพยาบาลและผู้ถือหุ้นรายใหญ่หันไปกระซิบถามเลขาลูกสาว"เอ่อ...สักครู่นะคะผอ." แอนนี่รีบลุกขึ้นออกจากห้องประชุมเพื่อติดต่อพิมพ์มาดาทันทีทว่า...ไม่ว่าเธอจะติดต่อช่องทางไหนก็ไม่สามารถติดต่อเจ้านายสาวได้เลยการประชุมได้เริ่มขึ้นโดยสมบูรณ์ไม่รอลูกสาวตัวดีอยู่ต่อไป จนกระทั่งการประชุมผู้บริหารใกล้จะเสร็จสิ้นจู่ๆประตูห้องก็ได้เปิดด้วยฝีมือใครบางคนตึกตึก...ร่างบางในชุดเดรสสีแดงสายเดี่ยวส่งให้เธอดูเซ็กซี่"โทษทีนะคะ พิมพ์มาสายไปหน่อย""ทางนี้ค่ะ คุณพิมพ์" แอนนี่รีบไปลากเจ้านายสาวให้นั่งลงข้างๆ โดยมีสายตาทุกคนจับจ้องไปที่หญิงสาวรวมถึงร่างสูงที่ใช้หางตามองเพียงเล็กน้อยพรึ่บ!!"ยัยพิมพ์ แกทำฉันขายหน้าอีกแล้วนะ" ทันทีที่การประชุมเสร็จสิ้น สมบูรณ์หันไปตวาดใส่ลูกสาวที่นั่งไม่ทุกข์ร้อนใดๆ"พิมพ์บอกพ่อแล้วว่าพิมพ์ไม่ชอบงานที่นี่ ยังจะบังคับให้ทำอยู่ได้..." พิมพ์มาดาพูดออกได้ไม่กี่คำก็หันไปพูดกับร่างสูงที่นั่งตรงกันข้าม"...แล้วทำไมนายถึงได้มานั่งประชุมด้วย เป็นแค่หมอไม่ใช่รึไง""ยัยพิมพ์!! เรียกหม
ภายในรถยังคงมีแต่ความเงียบโดยพิมพ์มาดาไม่เอ่ยสิ่งใดออกมา"ตกลงจะเล่าเธอร์ได้ยัง" ถึงอาร์เธอร์จะเป็นคนไม่ค่อยพูด แต่ท่าทางของเพื่อนมันอดที่จะถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้"เอ่อ...คือเมื่อกี้เจอ..." พิมพ์มาดาพยายามนึกคำแก้ตัว"เจออะไร" อาร์เธอร์ละสายตาจากถนนมองไปยังคนข้างๆ อย่างตั้งใจ"เจองูอ่ะดิ...ใช่เจองู...""...พิมพ์ก็เลยตกใจวิ่งออกมาจนเจอรถเธอร์ผ่านมาพอดี" ร่างบางได้แต่ถอนหายใจเบาๆ ออกมา ล่วงใจที่นึกทางออกได้ ถึงแม้จะไม่น่าเชื่อก็ตาม"งูเนี่ยนะ โรงแรมหรูขนาดนั้นไม่อยากเชื่อว่ามีงู""เธอร์จะจับผิดพิมพ์เหรอ" เสียงหวานกลับกลายเป็นเสียงเข้มเมื่อเพื่อนหนุ่มทำท่าจับผิด"เปล่า แค่ความเป็นไปได้มันน้อย""พูดมาก ขับรถไปส่งพิมพ์เลย" ร่างบางตัดสินใจเปลี่ยนเรื่องขืนเถียงกันต่อมีหวังหลุดพูดออกมาแน่"..." อาร์เธอร์มองพิมพ์มาดานิ่งๆ เพราะเขาไม่เคยเห็นเพื่อนมีท่าทีแบบนี้มาก่อน ถึงเธอจะแสบแค่ไหนก็ไม่เคยจะมีท่าทีลุกลี้ลุกลน"มองอะไร เดี๋ยวก็ไม่ช่วยเรื่องนางแบบคนนั่นหรอก" คำพูดของร่างบางทำให้คนฝ่ายชะงักไปทันที ยอมขับรถไปส่งโดยระหว่างทางไม่มีบทสนทนาใดๆอีกเลย...ปัง!!ทันทีที่ร่างบางเข้ามาในห้องนอนตัวเอง
ครืดด ครืดด~ร่างสูงหยิบโทรศัพทมือถือออกจากกระเป๋าเสื้อสูทก่อนจะก้มลงอ่านข้อความจากปลายทาง'เจอกันลานจอดรถชั้น35'พรึ่บ!"คุณหมอชาร์ล...ขอบคุณคุณหมอมากนะที่มาแสดงความยินดีกับลูกสาวผม" สมบูรณ์บอกร่างสูงใหญ่ออกไป"ยินดีครับ" ชาร์ลตอบกลับเพียงสั้นๆ"ยัยพิมพ์ไปไหน ทำไมไม่มาส่งแขกในงาน" เจ้าของโรงพยาบาลอย่างสมบูรณ์หันไปถามภรรยาที่ยืนข้างๆ ก่อนจะใช้สายตามองหาลูกสาวตัวดี"นั่นสิคะคุณ ฉันก็ไม่เห็นเหมือนกัน""ผมขอตัวก่อนดีกว่า" ชาร์ลที่ยืนฟังเงียบๆ เอ่ยแทรกขึ้นมา"เอางั้นเหรอ""ครับ"ตึกตึก ตึกตึก...ร่างสูงเดินไปทางด้านหลังเพื่อไปทางบันไดหนีไฟ ทว่าสายตาคมก็เหลือบไปเห็นร่างบางที่กำลังโดนมือหนาลากเข้าไปในห้องพักโรงแรม เขาละความสนใจก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูไปลานจอดรถ..@ห้องพักในโรงแรมหลังงานจบอาร์เธอร์ก็ลากตัวพิมพ์มาดามาสอบถามเรื่องจัสมิน“จริงอ่ะ คนนี่เหรอเธอร์...”“...พิมพ์ไม่อยากจะเชื่อ”พิมพ์มาดานึกไม่ถึงว่าจัสมินจะเป็นอดีตของเพื่อนตัวเอง“พิมพ์ติดต่อผ่านทีมงานของทางเมกา จริงๆมีอีกคนนึงแต่จะมาในคอลเลคชั่นหน้าและเป็นคนเสนอจัสมินให้กับพิมพ์เอง”“ใคร?” อาร์เธอร์เอ่ยถาม“อะนี่รูปเธอ”อาร์เธอร์
“อีกสิบนาทีงานจะเริ่มแล้ว พิมพ์ว่าเราไปนั่งกันดีกว่า” พิมพ์มาดาเอ่ยชวนเพื่อน ๆ และผู้ใหญ่ทุก ๆ คน ก่อนที่เธอจะเดินนำเข้าไปในงานโดยมีอาร์เธอร์เดินตามเข้ามาติด ๆ ส่วน เอเดน คลาส และพายุตามเข้ามาทีหลังแชะ!และภาพอาร์เธอร์และพิมพ์มาดาก็ถูกกดชัตเตอร์รัว ๆ พร้อมเสียงซุบซิบไปไหนทิศทางเดียวกัน‘เหมาะกันเนอะ คู่นี้’“หึ” พิมพ์มาดาถึงกับหลุดหัวเราะออกมา“หัวเราะอะไร” เสียงเรียบถามขึ้น“ขำน่ะ มีแต่คนเชียร์พิมพ์กับเธอร์”“ไร้สาระ”“พิมพ์ก็ว่างั้น…” ก่อนที่พิมพ์มาดาจะหันมามองอาร์เธอร์ “ไม่เห็นจะเหมาะกันตรงไหน ฝังใจกะรักเก่างี้ พิมพ์ไม่เอาหรอก”ฟึ่บ!“เฮ้ย! พิมพ์ขอโทษ เผลอพูดอีกแล้ว” พิมพ์มาดารีบเข้าไปคล้องแขนอาร์เธอร์อย่างขอโทษพร้อมซบไหล่อย่างสำนึกผิด แต่ภาพที่นักข่าวได้กลับเป็นภาพคู่รักกำลังออดอ้อนกัน“อย่าเผลอพูดบ่อยล่ะ เดี๋ยวจะหนีกลับบ้านซะเลย” อาร์เธอร์ตบไหล่เตือน ๆ แล้วทั้งคู่พากันไปนั่งลงในที่ที่จัดเตรียมไว้“ชิ!” พิมพ์มาดาหลุดเสียงไม่พอใจ“เป็นไรพิมพ์!?” อาร์เธอร์ที่นั่งข้าง ๆ ถามขึ้นมาเพราะมั่นใจว่าเสียงนั่นไม่ใช่ทำใส่เขาแน่ ๆ“เปล่า แค่รู้สึกไม่ถูกชะตากับใครบางคนน่ะ”“ใคร!?” อาร์เธอร์มอง


![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




