LOGINเรื่องย่อ 'โอนิซึกะ คามิ' คือน้องสาวยากูซ่า แค่ได้ยินนามสกุล ผู้ชายที่ดาหน้าเข้ามาจีบก็เผ่นแน่บ สาวน้อยน่ารักอย่างเธอจึงเปล่าเปลี่ยวหัวใจมาทั้งชีวิต แม้แต่เพื่อนสนิทยังมีแฟนมาเย้ยให้เจ็บใจเล่น กระทั่งได้พบกับพ่อหนุ่มตรงไทป์อย่าง 'วินซ์' ในผับ เขาใจดีและโคตรจะโซฮ็อต คนอยากมีผัวจนตัวสั่นอย่างเธอมีหรือที่จะปฏิเสธ แต่ดันมารู้ทีหลังว่าเขามีแฝดชื่อ 'วิคเตอร์' คนแรกก็สุดจะเพอร์เฟกต์ อีกคนก็ดุดันกร้าวใจ ความรักอัตราส่วนแบบ 2 : 1 จึงเริ่มขึ้นแบบลับๆ วาสนาสาวโสดมายี่สิบเอ็ดปีแบบเธอ สุภาษิตที่ว่ารักพี่เสียดายน้องไม่เกิดขึ้นกับคามิแน่นอน เพราะเธอจะเอาทั้งพี่และรักทั้งน้องแบบไม่ต้องมีใครเสียใจ "มึงไม่ได้บอกยัยนี่เหรอ ว่าเราจะทำแบบสามคน" "บอกแล้ว" "คามิมัวแต่หลงคนหล่ออะ ไม่ทันได้ฟัง" "แล้วเธอจะเอาไง ไปหรือเปล่า" "ไปสิ"
View More9PM มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
พรึ่บ! เจ้าของส่วนสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ปล่อยบุหรี่ที่คาบเอาไว้ในปากหล่นลงไปบนรอยน้ำมันพอดิบพอดี สองแฝดคนสนิทมาเฟียสาวทายาทวีกรุปยืนข้างกัน ทอดสายตามองเปลวเพลิงที่ค่อยๆ วิ่งไปตามรอยเปียกของน้ำมันเข้าไปในตัวอาคาร กระทั่งมวนบุหรี่ที่ใช้เป็นตัวจุดชนวนมอดไหม้ไม่เหลือซาก กลุ่มควันสีดำลอยสูงขึ้นไปเหนืออาคาร ตามด้วยเสียงอะไรบางอย่างระเบิดจากด้านใน 'ตู้มมม!!' ฉับพลันเปลวเพลิงสีชาดก็โหมกระหน่ำจนทั้งคู่มั่นใจว่ายากต่อการควบคุม “มึงว่านายหญิงจะอารมณ์ดีขึ้นหรือเปล่าไอ้เบอร์สอง” วินซ์เอ่ยถามความเห็นน้องชายฝาแฝดที่ยืนฝั่งขวามือพร้อมหยักยิ้มมุมปากพึงพอใจ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองผลงานชิ้นโบแดงของพวกตนด้วยความภาคภูมิใจ คิดจะกวนตีนนายหญิงของพวกเขา ต่อให้เป็นแก๊งยากูซ่าอย่างฮอนโจก็ไม่ละเว้น “หึ! ถามโง่ๆ สมกับเป็นไอ้เบอร์ศูนย์” วิคเตอร์ตอบกลับพี่ชายฝาแฝด ซึ่งเกิดก่อนเพียงสามนาทีด้วยน้ำเสียงยียวน ในเมื่อวินซ์ให้เขาเป็นลูกน้องเบอร์สองของนายหญิง มันก็จงเป็นลูกน้องเบอร์ศูนย์ ตำแหน่งเบอร์หนึ่งของนายหญิงจะต้องไม่มีใครได้ครอบครองเช่นกัน ทั้งคู่เป็นแฝดที่เกิดห่างกันเพียงสามนาที ไม่มีพ่อ ไม่มีญาติคนอื่น มีแค่แม่คนเดียวเลี้ยงดูมาตลอด แต่หลังจากแม่ตายด้วยโรคที่ตอนนั้นไม่มีเงินรักษา สองแฝดก็ถูกเจ้าหน้าที่ส่งเข้าไปอยู่ในสถานสงเคราะห์ซึ่งบ้านของนายหญิงเป็นเจ้าของที่ชลบุรี ก่อนจะถูกนายใหญ่เห็นแววสู้คนตอนต่อยแย่งขนมกับเด็กที่สถานสงเคราะห์เดียวกัน แล้วรับไปฝึกเป็นบอดีการ์ดของตระกูล วิคเตอร์หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกง คนเป็นน้องยกขึ้นมาถ่ายวิดีโอภาพการลุกลามของเปลวเพลิง ส่งไปยังเครื่องของนายสาวแทนการรายงานผลเป็นข้อความ ต้องทำแบบนั้น...คนอย่างไข่หวาน วิรัลวีร์ อัศวยุทธานนท์จึงจะนอนหลับฝันดีในคืนนี้ วิคเตอร์ยัดโทรศัพท์เก็บที่เดิม สองหนุ่มแฝดสอดมือล้วงกระเป๋าพร้อมกันด้วยความบังเอิญ ยืนมองอัคคีไฟขนาดใหญ่ผลาญพื้นที่กว่าสี่ไล่ กระทั่งฝ้าเพดานบางส่วนเริ่มถล่มลงมา มั่นใจว่าไม่มีเจ้าหน้าที่ดับเพลิงคนไหนเอาอยู่จึงพากันเดินกลับไปยังรถที่จอดห่างออกไป อาวดี้ คิว 8 สีดำสนิทถูกคนเป็นน้องขับตามรถคันใหญ่สองคันข้างหน้าของลูกน้องไปตามถนนสายหลักอย่างไร้พิรุธ เป้าหมายคือการมุ่งหน้ากลับบ้านพักที่เช่าเอาไว้ย่านมินาโตะรอฟังข่าวรายงานความเสียหายในสตูดิโอ แม้ลึกๆ วิคเตอร์จะแอบเสียดายที่สถานที่ถ่ายทำหนังโป๊ฉากโปรดต้องมอดไหม้ต่อหน้าต่อตาด้วยฝีมือตนเอง แต่นั่นก็เพราะเขาไม่อาจขัดคำสั่งนายหญิงได้ “มึงรับปากแล้วนะ ว่าเราจะออกไปกระชับมิตรกันอีก” แฝดน้องได้ทีทวงถามเรื่องที่คุยเอาไว้ตอนราดน้ำมัน วินซ์ถอนหายใจกับความจังไรของคนหน้าเหมือนกัน ถึงอย่างนั้นก็ยอมพยักหน้ายืนยันคำพูดตัวเอง “รอบนี้กูหาเอง ไม่เอาฝรั่ง ไม่เอามะม่วงมาแน่นอน” “ต้องนมโตๆ ตัวเล็กๆ แบบอุ้มฟัดมือเดียวได้ด้วย” สาวที่นี่จะเรียกได้ว่าเป็นไทป์ของวิคเตอร์เลยก็ว่าได้ ในขณะที่วินซ์ไม่มีไทป์รูปร่างสาวในฝันตายตัว เขาชอบคนที่คุยด้วยแล้วสบายใจ สามารถคุยอะไรด้วยก็ได้ยกเว้นเรื่องงาน “เออ!! สั่งเป็นก๋วยเตี๋ยวเลยไอ้เวร” พี่ชายฝาแฝดพรูลมหายใจออกมาด้วยความรำคาญ ทั้งคู่ชอบการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้หญิงคนเดียวกัน เรียกแบบชาวบ้านก็ทรีซั่ม การได้ใช้ผู้หญิงคนเดียวกันปรนเปรอร่างกายทั้งสองคือการผ่อนคลายอย่างหนึ่ง ผลัดกันโรมรันเข้าใส่จนแม่สาวผู้ใจกล้าตกปากรับคำก้าวขาขึ้นเตียงยกธงขาวคือความสนุกที่อธิบายไม่ได้ แถมยังทำให้ทั้งคู่ทำงานเข้าขากันมากขึ้นจนถูกนายใหญ่บิดาของนายหญิงเรียกแบบประชดประชันว่า 'รักยม' แต่วินซ์กับวิคเตอร์ถือว่ามันคือคำชม “แวะห้างหน่อย ซื้อถุงยาง” “หึ! ที่มึงแบกใส่กระเป๋าจากไทยมายังไม่พอ?” คำพูดประชดของพี่ชายไม่เข้าหูคนเป็นน้องเลยสักนิด อย่างไรตอนนี้วิคเตอร์ก็คือคนที่อยู่หน้าพวงมาลัย อีกฝ่ายจึงได้แต่แค่นหัวเราะแห้ง “กูหาแบบเรืองแสง ใส่เป็นดาบไลต์เซเบอร์สองแท่งโคตรเจ๋ง” “จังไรสัส!” “ช่วยไม่ได้ เกิดมายาวใหญ่ก็ต้องใช้ให้ถูกวิธี” วิคเตอร์จอดรถหน้าห้างสรรพสินค้าใกล้ประตูมากที่สุดก่อนจะดับเครื่องยนต์ มิวายพูดจาอวดของส่วนตัวกับพี่ชาย ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าวินซ์ก็ไม่ได้ต่างจากตนเอง “ถ้าไม่สืบจนรู้ว่าพ่อเราเป็นคนอเมริกัน กูคงคิดว่าเป็นคองโก” “ไอ้ห่า!! รีบไปซื้อ” “ครับผ้ม! ฝากเฝ้ารถด้วยนะไอ้เวร เดี๋ยวซื้อแบบเรืองแสงสีชมพูมาฝาก” “-*-” ไร้คำตอบรับจากคนเป็นพี่ มีเพียงการยกนิ้วกลางสองข้างแสดงความขอบคุณเท่านั้น จากนั้นประตูฝั่งคนขับจึงปิดกระแทกดัง 'ปึง!' แฝดคนน้องเดินหายเข้าไปในห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อของสำคัญสำหรับวันพรุ่งนี้ 🐻🐰🐻หลายปีต่อมาคามิได้เข้าทำงานกับทีมวิจัยที่ลุกซ์ลิมิเต็ดสำนักงานญี่ปุ่นตามคาด เธอวางแผนเอาไว้แล้ว ว่าตั้งใจจะมีลูกคนแรกหลังจากทำงานได้หนึ่งปีเพื่อความเหมาะสมกระทั่งสองหนุ่มน้อยผู้เป็นผลผลิตจากวิคเตอร์ลืมตาขึ้นมาดูโลกก่อนใครเพื่อน ยูคิกับยูจิสองแฝดที่เกิดห่างกันกว่ายี่สิบนาที ทั้งคู่ลืมตาดูโลกในช่วงกลางดึกของฤดูหนาววันคริสต์มาสอีฟ หากยูจิคุงออกมาช้ากว่านี้เพียงสองนาที ลูกแฝดของเธอจะกลายเป็นเด็กแฝดที่เกิดคนละวันคามิจึงตั้งชื่อลูกชายคนแรกเพื่อเป็นเกียรติแก่ฤดูกาลว่ายูคิ (ゆうき) ซึ่งหมายถึงฤดูหนาวและจงใจใช้ตัวฮิรางานะที่สามารถอ่านว่ากล้าหาญได้ด้วย เช่นเดียวกับยูจิ (ゆうじ) ที่มีความหมายตรงตัวว่ากล้าหาญ แต่ในขณะเดียวกันก็อ่านได้ว่า 'ลูกชายคนที่สอง'และอีกสองปีต่อมา รินกะจัง (りんか) ลูกสาวคนสวยของวินซ์ก็ลืมตาดูโลกในวันคริสต์มาส ความมหัศจรรย์นี้ไปเล่ากับใครที่ไหนก็แทบไม่มีใครเชื่อ ขนาดคามิที่เป็นคนคลอดเองยังไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้ทั้งสามช่วยกันดูแลลูกไม่ขาดตกบกพร่อง ยูคิชอบอาบน้ำพร้อมวินซ์ ส่วนยูจิก็ติดคุณพ่อสายสปอยล์อย่าวิคเตอร์เป็นโมจิ รินกะที่เพิ่งอายุได้สิบเดือนเองก็ติดน้ำนมของหม่าม้าต้องตามไ
บ้านพักตากอากาศริมทะเลสาบในฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งโอบล้อมด้วยภูเขาสูงและท้องฟ้าสีครามในคารุอิซาวะถูกเนรมิตให้กลายเป็นปะรำพิธีสำหรับจัดพิธีแต่งงานขนาดย่อมแม้คามิจะไม่อยากจัดงานแต่งเอิกเกริก แต่สำหรับไข่หวานที่เป็นทั้งพี่สะใภ้ของเธอและเจ้านายของวินซ์และวิคเตอร์ไม่ยอม หากไม่สะดวกแต่งงานออกสื่อเช่นเธอกับสามี ก็ต้องจัดกันเฉพาะคนในครอบครัวและเชิญแขกคนสำคัญมาร่วมงานเมื่อวานคามิจดทะเบียนสมรสกับวินซ์ก่อนเดินทางมาที่นี่ ส่วนสักขีพยานก็คือวิคเตอร์กับเรย์ผู้เป็นพี่ชาย ความคิดนี้เป็นของไข่หวาน ถ้าวิคเตอร์ไม่ได้เซ็นตำแหน่งคู่สมรส เธอก็ให้ลูกน้องตนเองเซ็นตำแหน่งพยาน เพราะถือว่ามีชื่ออยู่ในเอกสารฉบับเดียวกันแฝดหนุ่มในชุดทักซิโด้แบบเดียวกันยืนข้างภรรยาสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวแบบหน้าสั้นหลังยาวเข้ากับบุคลิก คามิยังคงความสดใส ผมทรงฮิเมะถูกปล่อยยาวไดร์ตรงตามแบบฉบับที่เธอเป็น เพราะที่นี่มีแต่คนในครอบครัว เซฟโซนที่ทุกคนสามารถเป็นตัวของตัวเองได้“ดีใจด้วยนะ” ไข่หวานเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาทักหลังจากจบพิธีแลกแหวนพีธีนี้ไข่หวานก็เป็นคนเสนอความคิดเช่นเดียวกัน ธรรมเนียมการแลกแหวนและกล่าวคำปฏิญาณที่ไม่ได้เจาะจงแค่ในคนที
หลังสำเร็จการศึกษา คามิจึงไม่สามารถอยู่หอพักข้างนอกต่อไปได้ โอนิซึกะ เรย์กำหนดวันย้ายออกของน้องสาวด้วยตนเองไม่พอ คนเป็นพี่ยังส่งบริษัทขนย้ายเข้ามาเก็บของในห้องซะเกลี้ยงในวันเดียวกัน“พี่ชายอะ!! ทำเหมือนกลัวว่าคามิจะไม่กลับบ้าน ฮึ!”คนตัวเล็กกระทืบเท้าปึงปังไม่สบอารมณ์ข้างรถคอนเทนเนอร์หกล้อบริษัทขนส่งเจ้าดังด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะถูกแฟนหนุ่มอย่างวินซ์ยกมือแตะไหล่ให้เธอสงบสติอารมณ์ เมื่อเจ้าของหอพักเดินเข้ามาหาพร้อมหนังสือสัญญา“ใจหายจังเลยที่คามิจังกับวินซ์ซังจะย้ายออกกันแล้ว” ใบหน้าของเจ้าของหอพักแสดงออกตามที่พูดอย่างไม่ปกปิดที่เป็นแบบนั้นก็เพราะคามิเป็นผู้เช่าชั้นดี ไม่เคยจ่ายค่าเช่าผิดเวลา ไม่เคยสร้างปัญหาให้ลำบากใจแม้ใจแต่น้อย แถมยังน่ารักสดใสทั้งที่หากมองจากนามสกุลของเธอแล้วก็ถือว่าเป็นลูกผู้ดีเก่า“ขอบคุณนะคะซาโต้ซัง ที่ดูแลคามิมาตลอด”ทั้งคู่โค้งคำนับแทนการขอบคุณสาวของหอพักสาววัยสี่สิบกลางๆ จากนั้นแฟนหนุ่มจึงยื่นถุงขนมให้คนตัวเล็กทำหน้าที่มอบให้ผู้ใหญ่“ไม่ใช่ของดีอะไรแต่อยากให้รับไว้นะคะ เป็นโมจิจากร้านดังในโอซาก้า วันก่อนคามิกับแฟนไปเที่ยวด้วยกันมาเลยซื้อมาตอบแทนซาโต้ซัง”“เก
“เสร็จแล้ว~!!”เจ้าของห้องสาวเปล่งน้ำเสียงร่าเริงออกมาพร้อมกับปรบมือแปะๆ เป็นการชื่นชมความอดทนของตนเอง คามิยกโกโก้ร้อนที่วินซ์เป็นคนชงมาให้และยังเหลือค่อนแก้วขึ้นดื่มจนเกลี้ยง จากนั้นจึงนำออกไปล้างเก็บเรียบร้อยแกร๊ก~ประตูห้องนอนถูกแง้มเปิดอย่างเบามือ เหลือบมองไปยังเตียงควีนไซซ์ตนเองจึงเห็นว่าแฟนหนุ่มอีกสองคนยังไม่นอนวินซ์นอนเอาหลังพิงเตียงอ่านหนังสือนิยายสืบสวนที่ซื้อมาเมื่อหลายวันก่อน ในขณะที่วิคเตอร์นั่งกับพื้นหันหลังเล่นเกมกับลูกน้องตนเองอย่างเมามัน“กูบอกแล้วว่าให้ล้วงแครี่ฝั่งมัน พวกมึงมัวแต่ยึกยักกันอยู่ได้!!” วิคเตอร์ที่ใส่หูฟังอินเอียร์คุยกันเป็นภาษาไทยเสียงดัง “กูไม่เล่นกับพวกมึงแล้ว!!”เธอฟังไม่ออกว่าเขาพูดว่าอะไร แต่ดูจากการที่ปิดจอโทรศัพท์ด้วยความหัวเสียแล้วโยนมันขึ้นเตียง น่าจะหมายถึงเพิ่งเล่นแพ้มาเจ้าของร่างเล็กกะทัดรัดเดินผ่านเตียงกว้างไปนั่งหย่อนสะโพกลงบนตักคนขี้หงุดหงิด วิคเตอร์ที่นั่งหลังพิงเตียงโอบเอวคอดเอาไว้แน่น ก่อนจะกดหน้าฟัดหน้าอกเธอระบายความโกรธ“คิก~ คามิจั๊กจี้นะ”หญิงสาวยกมือลูบศีรษะแฟนหนุ่มเบาๆ หันไปมองอีกคนซึ่งตอนนี้เอาที่คั่นหนังสือมาเสียบคั่นหน้าแล้