ในนามภรรยาของตาย

ในนามภรรยาของตาย

last updateLast Updated : 2025-08-04
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
2 ratings. 2 reviews
96Chapters
10.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

'อัญญา' เข้ามาในฐานะเมียในสมรส แต่สำหรับ 'ศิลา' เธอเป็นเพียงผู้หญิงไร้ยางอายที่อยากได้เขาจนตัวสั่น เขาทั้งเกลียดและไม่อยากเห็นหน้าเธอมากกว่าใครในโลกนี้

View More

Chapter 1

บทนำ

結婚三周年記念日。

林悠々華(はやし ゆゆか)は引き出しを開けて、結婚前に買ったコンドームの箱がまだ使い切れずに残っていることに気づいた。

避妊対策をしていなかったわけではない。

そもそも、彼女と夫の冷泉博史(れいぜい ひろし)の間には、最初から「夫婦生活」というものが存在しなかったのだ。

それで、結婚記念日に、彼女は勇気を振り絞って、セクシーなランジェリーを買った。

ワインを三杯飲んで、シャワーを終えた博史が出てくるタイミングを見計らって、悠々華は思いきって彼の首に腕を回した。

「ねえ、あなた……」

甘く、震える声でささやいた。

「今日は、私たち……」

しかし、次の瞬間、博史は彼女を乱暴に突き飛ばした。

「林悠々華、お前、どこまで下劣なんだ?」

男の瞳は冷たく研ぎ澄まされて、声は氷のようだった。

「何度もしつこく迫りやがって。そんなに飢えてるなら、自分で棒でやれ」

悠々華の顔から、さっと血の気が引いた。

彼女には理解できなかった。

夫に愛を求めただけなのに、どうしてこんな侮辱を受けなければならないのか。

その夜、悠々華は眠れないまま朝を迎えてしまった。

布団にもぐりこみ、スマホを滑らせる。

画面にはある知恵袋サイトのページが映っていた。

【無性生活の苦しみ。結婚してから一度も手を出してこない夫、どうすれば?】

【旦那さん、もしかして男に興味あるんじゃ?】

【それとも不能?】

……心ない推測ばかりが、画面に並んでいた。

混乱したまま、水を飲もうとベッドを出た悠々華。

だが、隣にいるはずの博史の姿がいない。

トイレの明かりが漏れ、ドアの隙間から妙な音が聞こえてきた。

恐る恐る近づいた彼女は、そこで凍りついた。

彼女の夫、夜の営みに無関心だったはずの博史が、自分の妹の林清雪(はやし きよゆき)の写真を前に、ひとりエッチの悦びにふけっていたのだ。

悠々華はもう寝たと思い込んでいるのか、博史は昂った声でうわごとのように呟いていた。

「清雪ちゃん……清雪ちゃん……」

悠々華はよろめいて、必死に寝室へ戻った。

そのとき、枕元の博史のスマホが光っている。

震える指で手に取った。

彼のパスワードは知っていた。

これまで一度も覗いたことはなかったが、今はもう、我慢できなかった。

そこには、彼が友人たちと交わしたグループチャットの履歴が残っていた。

【博史、今日で禁欲1000日目だろ?祝いに飲もうぜ!】

【まじかよ、林悠々華と結婚して三年近いのに、一度もヤッてないって?】

【あいつは田舎臭いけど、顔もスタイルも最高級だろ?触りたくならないのかよ?】

【我慢できるに決まってんだろ。博史は清雪さんに誓ったんだぞ。「体は清雪だけのものだ」ってな、博史は約束を絶対に破らない男だ】

【そうよ。林悠々華は清美さんのお嬢様の身分を奪ってから、博史の両親は彼らの結婚を強要するんだ。彼女みたいな田舎娘と結婚するのも、全部博史の策略だ!】

【最初から数年後に離婚するつもりだったんだよ。そしたら林悠々華はバツイチの中古女になるしな!】

【そういや博史、もう冷泉家の企業はほぼ掌握したんだろ?そろそろ離婚していいんじゃねぇ?】

一瞬、グループチャットが静まり返っていた。

そして、博史がシャワーを浴びる前に送った一言が表示された。

【もうすぐだ】

短い返答。

でも、それだけで十分すぎるほどの絶望だった。

……

悠々華は孤児だった。

幼い頃、外国人家庭に引き取られて、育てられてきた。

四年前、偶然知った。自分が大富豪の林家の、本当の娘だったことを。

林家は彼女を捨てたわけではなかった。

赤ん坊の頃、何者かにすり替えられていたのだ。

そして今、林家は彼女を迎えた。

だが、育てられてきたもう一人の、養女の清雪も手放すことができず、二人を一緒に林家に置いた。

冷泉家と林家の縁談は、祖父母の代から決まっていた。

それで、婚約者は清雪から悠々華に変わった。

最初、悠々華はそんな政略結婚に興味もなかった。

けれど、あのときの博史は違った。

彼は彼女に必死にアプローチした。

国内の食事に慣れない彼女のため、プライベートジェットでイタリア料理を買いに飛んだり、夜眠れない彼女に朝まで電話で付き合ったりしていた。

それに、誘拐事件で、「どちらか一人しか助けられない」と脅されたとき、両親は清雪を選び、彼女を見捨てた。

そんな中、命懸けで助けに来てくれたのが、博史だった。

だから、悠々華は心を預けた。そして、結婚を受け入れた。

しかし結婚後、彼は別人のように冷たくなった。

遠ざかり、一度も、触れてくれなかった。

悠々華は最初、彼の体に問題があるのではと心配していた。

でも今、すべてがわかった。

――問題なんてなかった。

女が嫌いなわけでもなかった。

ただ、彼の体は、別の女のために残していたのだ。

なぜだろう。

迷子になったのは、彼女のせいじゃない。

林家に戻ったのも、彼女のせいじゃない。

それなのに、どうしてこんな仕打ちを受けなければならないのか。

ちょうどそのとき、スマホが震えた。

悠々華はふらふらとベランダに出る。

「悠々華?」

電話の向こうから、養母の優しい声が聞こえた。

おずおずと、こう告げた。

「もうすぐ、私の誕生日なの。もしよかったら、イタリアに戻ってきてくれない?もちろん、本当の両親が許してくれないなら、無理はしないで……」

悠々華を育てた養父母は、不妊のため正式な手続きを経て彼女を迎えた。

血のつながりはなくても、誰よりも深く愛してくれた。

けれど四年前、博史に惹かれた彼女は、一人で国内に残る道を選んだ。

でも今。

養母の声を聞いた瞬間、胸に押し込めていた涙が堰を切った。

「ママ……帰りたい」

娘の涙に、養母はすぐさま焦った声で叫んだ。

「何があったの!?林家にいじめられたの!?そうなら、すぐ帰ってきなさい!誰にも、悠々華を傷つけさせないわ!」

悠々華の養父母は、イタリア最大の財閥で、ヨーロッパでも屈指の権力を誇る。

養母はきっぱりと言い切った。

「すぐ手配するわ!三日後、プライベートジェットを飛ばして迎えに行く!私たちの大切な娘。誰にも、指一本触れさせない!」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

วรัชญา เตชินีเชิดชู
วรัชญา เตชินีเชิดชู
มันเจ็บเลยละ
2025-09-04 03:18:21
1
0
อิมฮายอน (poxnnxdda)
อิมฮายอน (poxnnxdda)
ให้เรตติ้งกันค่าา🫶🏻
2025-07-02 21:11:07
3
0
96 Chapters
บทนำ
ปากอวบอิ่มเม้มแน่นเข้าหากัน ยืนชั่งใจอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะก้าวขาเดินออกไป เธอคิดว่าโจรคงไม่สามารถเข้ามาในบ้านได้เพราะหน้าบ้านมียามเฝ้าประตูตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง นอกจากผีเธอก็นึกไม่ออกแล้วว่าจะมีอะไรเข้ามาในบ้านได้ในตอนนี้ กึก กึก… คนตัวเล็กชะงักเล็กน้อยในตอนที่เสียงดังขึ้นอีกครั้ง แต่ยังพยายามทำใจกล้าก้าวเท้าเข้าไปเรื่อย ๆ จนถึงทางเข้าห้องโถง หัวใจเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ ทั้งกลัวและตื่นเต้น “กรี้ดดด!” อัญญากรีดร้องเมื่อเห็นเงาของผู้หญิงผมยาวกำลังก้มทำอะไรบางอย่างอยู่ที่พื้น “ยะ…อย่าเข้ามานะ อุ้บ!” เงาดำพุ่งเข้ามาปิดปากเธอเอาไว้ อัญญาหลับตาปี๋พยายามดีดดิ้นให้หลุดจากพันธนาการของผีสาวตัวนี้ “ยัยบ้าแหกตาดู!!” เสียงที่คุ้นเคยดังข้างหู เธอสงบลง ลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้ามือขาวยกเลื่อนดึงมือที่ปิดปากตัวเองออก “ลานิล?” “เออ!” ลานิลปล่อยตัวอีกคนให้เป็นอิสระ เธอเดินไปลากกระเป๋าเดินทางใบโตอีกครั้ง “มองอะไร มาช่วยสิ!” “จะไปไหน” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน ไม่เข้าใจว่าเธอจะไปไหนในเวลานี้ อีกทั้งกระเป๋าเดินทางสองใบใหญ่นั่นอีก “ไม่ต้องถามมากได้ปะ บอกให้มาช่วยก็มาเถอะก่อนที่คนอื่นจะออกม
Read more
บทที่ 1
บทที่ 1 “ว้าว เจ้าสาวสวยมากเลยค่ะ” เสียงชื่นชมของช่างแต่งหน้าดังขึ้นพร้อมกันหลายคนเมื่อทำขั้นตอนสุดท้ายเสร็จสรรพ ใบหน้าสวยหวานถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์ราคาแพง ปากอวบอิ่มดูชุ่มชื้นด้วยสีชมพูเข้มรับการแก้มนวลสีสวย ขนตางอนยาวเป็นแพ ดวงตากลมโตกระพริบขึ้นลงถี่ ๆ ราวกับไม่เชื่อว่าคนในกระจกคือตัวเอง “คุณอัญญาเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดเลยนะคะ” เธอหันไปส่งยิ้มหวานให้คนที่เอ่ยปากชมเธอไม่หยุด อัญญาลุกขึ้นเดินไปยังกระจกบานใหญ่ที่สามารถมองเห็นได้เต็มตัว ชุดเกาะอกสีขาวกับกระโปรงยาวลากพื้น มีโบว์ขนาดใหญ่ประดับอยู่กลางหลัง เธอหมุนตัวมองชุดเจ้าสาวของตัวเองด้วยรอยยิ้ม ผลั่ก ประตูห้องแต่งตัวถูกเปิดออก เสกสรรมองลูกสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาก้าวเท้าหาอัญญาช้า ๆ เธอเองก็ขยับตัวเดินเข้าหาผู้เป็นพ่อเช่นกัน “ได้เวลาแล้ว ไปกัน” มือเล็กเอื้อมจับกับมือผู้เป็นบิดา ทั้งสองจูงมือกันเดินออกไปยังลานโถงกว้าง พนักงานที่เดินผ่านหันมองตามความสวยของเจ้าสาวไม่หยุด จนถึงประตูไม้ขนาดใหญ่ที่มีชายใส่ชุดสูทยืนรอก่อนแล้ว “ดอกไม้เจ้าสาวค่ะ” ผู้หญิงอีกคนเดินเข้ามาพร้อมยื่นช่อดอกไม้สีขาวช่อใหญ่ให้กับเจ้าสาว อัญญา
Read more
บทที่ 2
บทที่ 2 หลังจากกลับจากพิธีงานแต่งงาน ทั้งอัญญาและศิลาได้นั่งรถคันเดียวกันเพื่อตรงมายังบ้านหลังใหญ่ที่พ่อของศิลาได้ซื้อไว้ให้เป็นเรือนหอของลูกชายคนโต คนตัวเล็กเหลือบมองเจ้าบ่าวป้ายแดงที่เอาแต่นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา ไม่แม้แต่จะมองหน้าของเธอเลยสักนิด อัญญาไม่อยากให้อีกฝ่ายทำตัวห่างเหินใส่สักเท่าไร เพราะถึงยังไงก็ต้องอยู่กินกันในฐานะสามีภรรยาอยู่ดี ก่อนกลับทั้งคู่ได้ลงนามเซ็นทะเบียนสมรสโดยมีพยานเป็นเสกสรรกับรัลยา และฝั่งพ่อแม่พี่น้องของเจ้าบ่าว แต่มีเอกสารอีกใบที่เธอยังไม่ทันได้อ่านอย่างละเอียด อัญญาโดนแม่ของศิลาเร่งรัดจึงรีบเซ็นให้เสร็จ ๆ ไป เธอคิดว่าคงเป็นเพียงเอกสารทั่วไปที่ใช้ในการจดทะเบียนสมรสเช่นกัน เอี๊ยด รถยนต์คันหรูจอดนิ่ง ศิลาเปิดประตูลงรถไปทันที ไม่สนใจผู้หญิงข้างกายตัวเองเลยสักนิด อัญญาเห็นแบบนั้นจึงรีบพาตัวเองเดินตามเขาไปด้านใน ภายในตกแต่งด้วยสีเทาแทบจะทั้งหลัง เฟอร์นิเจอร์สุดหรูถูกจัดวางตำแหน่งอย่างดี มีดอกไม้ประดับแจกันเรียงเป็นแถวสวยงามราวกับนำมาต้อนรับเจ้าบ่าวเจ้าสาวป้ายแดงเสียอย่างนั้น “ของใช้ทั้งหมดถูกจัดให้แล้วนะครับ” ผู้ชายใส่ชุดสูทเดินเข้ามาบอกศิลา
Read more
บทที่ 3
บทที่ 3มือที่บวมแดงกำลังสั่นด้วยความเจ็บ เธอหันหลังเดินออกมา ตั้งใจจะกลับไปพักผ่อนที่ห้องของตัวเองแต่เพราะกลัวว่าจะทนความเจ็บไม่ไหวจึงเดินเลยลงไปในห้องครัวเพื่อหายากินระงับปวด“จริงหรอ!”“จริง คนที่บ้านนู้นพูดกันทั่วหมดว่าได้ยินคุณศิลากับคุณอัคคีทะเลาะกัน”ขาเรียวสวยชะงักกึกเมื่อได้ยินเสียงของใครบางคนกำลังคุยกัน เธอค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้ประตูห้องครัวมากขึ้นเพื่อสอดส่องดู ภายในเป็นกลุ่มของแม่บ้านและสาวใช้สามสี่คนที่กำลังจับกลุ่มคุยกัน แต่ในนั้นไม่มีขนุนกับผู้หญิงอีกคนที่ออกมาต้อนรับเมื่อตอนมาถึงบ้าน“คุณศิลาน่ะไม่อยากจัดงานแต่ง บอกให้ยกเลิกไปเลย”อัญญาใจหวิว แต่ยังคงนิ่งเงียบรอฟังคนข้างในพูดต่อ เธออาจจะได้รู้อะไรบางอย่างที่ตัวเองไม่เคยรับรู้เลยก็ได้“แต่คุณท่านไม่ยอม ยังไงตระกูลฤทธิ์ศิลาก็ต้องแต่งสะใภ้ใหญ่เข้าบ้านอยู่ดี”“ทำไมอะ ในเมื่อคุณศิลาไม่ได้อยากแต่งกับคุณอัญญา ก็แค่ตามหาอีกคน ชื่ออะไรนะ”“คุณลานิล”“เออนั่นแหละ แหม ระดับคุณศิลาหาไม่นานเดี๋ยวก็เจอ ขนาดตามหาลูกน้องที่ขโมยข้อมูลไปยังตามเจอได้เลย แค่นี้กระจอกมาก”“แล้วใครบอกว่าไม่ตามหา” นนท์ พ่อบ้านเอ่ยขึ้น “คุณศิลาจ้างนัก
Read more
บทที่ 4
บทที่ 4 อัญญานั่งเหม่อลอยมาตลอดทางกลับบ้าน คำพูดของรัลยายังคงตราตรึงในหู เหมือนกระซิบบอกเธออยู่ตลอดเวลา “แกจะได้ตายไว ๆ สักที!” ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่ารัลยาเกลียดขี้หน้าเธอมากแค่ไหน แต่คนตัวเล็กไม่คิดว่าจะเกลียดถึงขนาดที่อยากให้เธอตายจากไปถึงเพียงนี้ ไม่แปลกใจ ที่ผ่านมาเธอมักจะถูกรัลยาชี้หน้าด่าอยู่บ่อยครั้ง ทำอะไรผิดพลาดแม้จะเล็กน้อยแค่ไหน เธอก็จะได้รับคำพูดไม่ดีกลับมาเสมอ ยิ่งเวลาที่เสกสรร พ่อของเธอซื้อของให้ รัลยาจะยิ่งมีท่าทีไม่ชอบใจมากกว่าเดิมเกือบร้อยเท่า อัญญาเป็นเพียงลูกเมียน้อย แม่ของเธอสร้างความเจ็บปวดให้กับรัลยาไว้มาก แต่ก็ยังอุตส่าห์ให้เธออาศัยอยู่ที่ชายคาบ้านจนเติบใหญ่ ถึงจะเป็นลูกของผู้หญิงที่เธอเกลียดแต่ก็ยังมีความใจบุญอยู่บ้าง แต่อัญญากลับโกรธจนลืมบุญคุณอันใหญ่หลวง มีหน้าไปว่าให้สำนึกผิดต่อแม่ของตน ทั้งที่ความผิดไม่ได้น้อยกว่ารัลยาเลย อัญญาเสียแม่ที่แย่งความรักของเสกสรรมาจากรัลยา ส่วนรัลยาเองก็ต้องทนอยู่กับความทรงจำแสนเจ็บปวดจนกว่าจะตายจากโลกนี้ไป ยิ่งเห็นอัญญาโตมาพร้อมกับความรักที่เสกสรรมอบให้ มันยิ่งตอกย้ำความเจ็บช้ำว่าเสกสรรไม่เคยลืมแม่ของอัญญาได้เลย อั
Read more
บทที่ 5
บทที่ 5 “ไว้คราวหน้าเดี๋ยวเราไปกินข้าวที่บ้านใหญ่แล้วกันนะ” อัคคีบอกกับลูกสะใภ้ “ได้ค่ะ” อัญญายืนรอส่งพ่อแม่และน้องชายของสามีตัวเองขึ้นรถกลับ ส่วนตัวของศิลาเดินกลับเข้าไปด้านในนานแล้ว พอรถตู้คันใหญ่แล่นออกไป อัญญาก็ขยับตัวเดินกลับเข้าในบ้านเช่นกัน “คุณอัญญาคะ” ขนุนวิ่งเข้ามาพร้อมกับตะโกนเรียกชื่อเธอ “คุณศิลาให้ไปพบที่ห้องค่ะ” “ห้อง?” “ใช่ค่ะ คุณศิลารออยู่ที่ห้องนอนคุณอัญญาค่ะ” คนตัวเล็กพยักหน้ารับอย่างงง ๆ อันที่จริงเธอก็กำลังจะกลับขึ้นไปบนห้องนอนอยู่แล้ว ไม่เห็นจะต้องเร่งรีบให้ขนุนวิ่งมาตาม แกร๊ก ประตูไม้เปิดออกเผยให้เห็นแผ่นหลังหนาของศิลาที่กำลังยืนกอดอดหันหลังให้เธอ พอได้ยินเสียงเขาก็รีบหันขวับกลับมา ใบหน้าบึ้งตึงนั่นทำให้เธอรู้สึกได้ว่ากำลังจะโดนเขาต่อว่าอีกครั้ง “พูดไม่รู้เรื่องหรออัญญา!” ไม่เพียงแต่ตะคอกแต่มือใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดนูนของเขากำลังกำต้นแขนของเธอจนรู้สึกเจ็บแปลบ “ฉันบอกว่ายังไง!” “จะ…เจ็บนะคะ” “ตอบ!” “อัญไม่รู้จะปฏิเสธยังไงนี่คะ” อัคคีพูดเชิญชวนซ้ำยังมีท่าทีที่เป็นมิตรขนาดนั้น ใครจะปฏิเสธลง “แค่บอกไม่อยากไปมันพูดยากนักรึไง!” “…”
Read more
บทที่ 6 (1)
บทที่ 6 “เบื่อว่ะ!” น้ำเสียงติดหงุดหงิดของศิลาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องทำงาน ปัง “แล้วมึงจะมาเพื่อ!” เขตแดนทุบโต๊ะทำงานอย่างหัวเสีย เขานั่งฟังเพื่อนตัวเองพูดคำนี้มาจะสามชั่วโมงแล้ว ‘เขตแดน’ หนุ่มหล่อนักธุรกิจหน้าใหม่ เจ้าของแพลตฟอร์มเกมตัวใหม่ล่าสุดที่กำลังฮิตติดกระแส เพื่อนรักเพื่อนตายของศิลา ทั้งคู่สนิทกันมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กน้อย ตั้งแต่เขตแดนยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ปากกัดตีนถีบขยันทำงานส่งตัวเองเรียน แม้ศิลาจะยื่นมือเข้าไปช่วยสักกี่ครั้งเขาก็จะปฏิเสธอยู่เสมอ จนตอนนี้เป็นโปรแกรมเมอร์ สตรีมเมอร์และผลิตแพลตฟอร์มต่าง ๆจนมีชื่อเสียงโด่งดัง “กูไม่รู้จะไปไหน” “เข้าบริษัทสิ มาหากูทำไม” คิ้วเข้มขมวดหมุ่น “หรือไม่ก็อยู่ปั๊มลูกที่บ้าน” “หึ พูดอะไรไร้สาระ” ศิลาตอบกลับทันควัน “หน้าแบบนั้น… เดินมาแก้ผ้าต่อหน้ากูยังไม่มีอารมณ์เลย” “มึงก็อคติเกิน ถ้าหน้าตาแบบนั้นมึงไม่มีอารมณ์ชาตินี้สเปิร์มมึงก็ไม่ได้ออกมาจากท่อนซุงของมึงหรอก!” เขตแดนพูดตามความจริง เขาพอจะรู้อยู่บ้างว่าเพื่อนตัวเองไม่ได้ต้องการเจ้าสาวคนนี้ เพราะผู้หญิงที่มันอยากได้คือลานิลลูกสาวคนสวยของรัลยา
Read more
บทที่ 6 (2)
เอี๊ยดเสียงล้อรถบดกับพื้น ศิลาเปิดประตูรถทิ้งไว้ปล่อยให้คนขับจัดการขยับรถเข้าโรงรถให้อีกที ขายาวเดินตรงไปยังห้องรับประทานอาหาร มื้อกลางวันเขากินอะไรแทบไม่ลง ยิ่งโดนบังคับแบบนั้นเขายิ่งไม่อยากจะยัดอะไรเข้าปาก“เอาจานนั้นวางตรงนี้ได้ไหมจ้ะ” เสียงหวานของอัญญาดังขึ้นในขณะที่กำลังช่วยแม่ครัวจัดแจงอาหารบนโต๊ะ “อ้าว กลับมาไวจังค่ะ”ดวงตากลมโตเป็นประกายเมื่อเห็นศิลายืนอยู่หน้าประตูห้องครัว เธอได้ยินว่าเขาจะกลับดึก แต่ตอนนี้ท้องฟ้าข้างนอกพึ่งจะมืด ศิลาก็กลับถึงบ้านแล้วแต่ยังคงเหมือนเดิม ศิลาสบตากับเธอเพียงชั่วครู่เท่านั้น ร่างสูงก็ถอยหลังเดินจากไป อัญญาละจากสิ่งที่ตัวเองทำพยายามเดินตามเขาไป“พี่ศิลา” เสียงหวานตะโกนเรียก เธอก้าวเท้าให้เร็วขึ้นเพื่อที่จะได้เดินตามเขาให้ทัน “พี่ศิลาไม่ทานข้าวหรอคะ”แต่ศิลายังคงเงียบเขาไม่ปริปากพูดสักคำยังคงตั้งหน้าตั้งตารีบเดินหนีคนตัวเล็กที่กำลังตามมาติด ๆหมับ“พี่ศิลา!” มือเล็กคว้าข้อมือของเขาได้ทัน “ทำไมไม่ยอมคุยกันดี ๆคะ?”“ปล่อย”“คุยกับอัญหน่อยได้ไหม” เธอถามเสียงอ่อน “อัญไม่ได้แย่งพี่มาจากลานิลนะคะ พี่กำลังเข้าใจผิด”“หยุดแถได้แล้ว!” ร่างสูงตะคอกเสียงใส่
Read more
บทที่ 7 (1)
บทที่ 7 “คุณแม่เรียกอัญมาพบข้างนอก มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ” อัญญาเอ่ยถามด้วยความสงสัย ปานวาดมาหาเธอที่บ้านแต่เช้า แต่ก็ยังไม่เช้าเท่าศิลา เพราะรายนั้นออกไปทำงานหลายชั่วโมงแล้ว ขนุนวิ่งขึ้นไปตามเธอที่ห้องบอกคุณปานวาดเรียกพบส่วนตัว ผู้หญิงวัยกลางคนที่ยังคงดูดีเกินกว่าที่ใครจะเชื่อว่าอายุห้าสิบกว่าปีแล้ว มือเรียวยกแก้วกาแฟขึ้นจิบเบา ๆ ปากสีแดงด้วยลิปสติกสีเข้มยิ้มออกมาเล็กน้อย เธอเรียกอัญญามาหาที่สวนหลังบ้านโดยไม่ให้มีแม่บ้านหรือนนท์พ่อบ้านอยู่ด้วย ปานวาดขอคุยกับเธอเพียงลำพังเท่านั้น “ต้องมีธุระอะไรก่อนหรอถึงจะได้คุยกับเธอ” คำถามของอีกฝ่ายทำเอาอัญญาตะกุกตะกัก “คะ…คือ อัญไม่ได้หมายถึงแบบนั้นค่ะ อัญแค่สงสัยว่าทำไมถึงมาหาแต่เช้าเลย” “เช้าหรอ เธอควรตื่นมาทำอาหารให้ศิลาทานตอนเช้าด้วยซ้ำนะ!” เสียงแหลมพูดด้วยความไม่พอใจ “เป็นเมียแต่ไม่ทำอาหารให้ผัวทาน ไม่รู้จักหน้าที่ของตัวเองเลยหรือไง!” คนตัวเล็กนั่งนิ่งไป เผลอกำมือแน่นด้วยความตกใจ ปานวาดถอนหายใจเสียงดังเหลือบมองใบหน้าลูกสะใภ้อย่างไม่ชอบใจนัก เธอไม่อยากให้ศิลาแต่งกับตระกูลอัญญาเลยด้วยซ้ำ บริษัทของเสกสรรอยู่ในขั้นวิกฤตแทบจ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status