All Chapters of ร้ายเถื่อนรัก: Chapter 1 - Chapter 7

เเชะ เเชะ!!เสียงตากล้องกดชัตเตอร์ดังเป็นระยะในงานเปิดตัวกระเป๋าคอลเลคชั่นใหม่ของลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาลสุดหรู หญิงสาวในชุดราตรีตามคอนเซ็ปต์งานได้เข้ามาต้อนรับแขกของตัวเองและญาติผู้ใหญ่ที่พ่อแม่เธอได้เชิญมาร่วมแสดงความยินดี"พิมพ์ มานี่สิจ๊ะ"ร่างบางผิวขาวอมชมพูบ่งบอกถึงชาติตระกูลเป็นอย่างดีก้าวเท้าผ่านแขกมากหน้าหลายตา ไม่วางใครก็ต่างจับจ้องเป็นตาเดียวเพราะเธอไม่ได้มีดีแค่ชาติตระกูล ทว่ารูปร่างหน้าตาที่โดนเด่นทำให้ใครต่อใครก็อยากหมายปองกันทั้งนั้น ร่างบางเดินเข้าไปประกบข้างผู้เป็นแม่ก่อนที่คนข้างๆ จะเอ่ยแนะนำใครบางคน"แม่จะแนะนำให้รู้จักกับคุณหมอคนใหม่ของโรงพยาบาลเรา""..." พิมพ์มาดาเงยหน้ามองไปยังผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่ยืนข้างๆ พ่อตัวเอง ก่อนที่เขาจะหันมาสบตากับเธอเพียงเล็กน้อยแล้วหันไปทางอื่น ท่าทีที่ดูหยิ่งทำให้ร่างบางรู้สึกไม่ถูกชะตาขึ้นมา แถมบุคคลภายนอกดูยังไงก็ไม่เหมือนหมอเอาซะเลย"คุณหมอชาร์ล แอนด์วินเป็นศัลยแพทย์ทางด้านหัวใจที่เก่งที่สุดของโรงพยาบาลเราเลยน่ะ""..." พิมพ์มาดาได้แต่ยิ้มจางๆ ก่อนจะครุ่นคิดเรื่องบางอย่างตึกตึก ตึกตึก..."วันนี้ฉันต้องอยู่เคลียร์งานอะไรอีกไหม""ไม่มีแ

ครืดด ครืดด~ร่างสูงหยิบโทรศัพทมือถือออกจากกระเป๋าเสื้อสูทก่อนจะก้มลงอ่านข้อความจากปลายทาง'เจอกันลานจอดรถชั้น35'พรึ่บ!"คุณหมอชาร์ล...ขอบคุณคุณหมอมากนะที่มาแสดงความยินดีกับลูกสาวผม" สมบูรณ์บอกร่างสูงใหญ่ออกไป"ยินดีครับ" ชาร์ลตอบกลับเพียงสั้นๆ"ยัยพิมพ์ไปไหน ทำไมไม่มาส่งแขกในงาน" เจ้าของโรงพยาบาลอย่างสมบูรณ์หันไปถามภรรยาที่ยืนข้างๆ ก่อนจะใช้สายตามองหาลูกสาวตัวดี"นั่นสิคะคุณ ฉันก็ไม่เห็นเหมือนกัน""ผมขอตัวก่อนดีกว่า" ชาร์ลที่ยืนฟังเงียบๆ เอ่ยแทรกขึ้นมา"เอางั้นเหรอ""ครับ"ตึกตึก ตึกตึก...ร่างสูงเดินไปทางด้านหลังเพื่อไปทางบันไดหนีไฟ ทว่าสายตาคมก็เหลือบไปเห็นร่างบางที่กำลังโดนมือหนาลากเข้าไปในห้องพักโรงแรม เขาละความสนใจก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูไปลานจอดรถ..@ห้องพักในโรงแรมหลังงานจบอาร์เธอร์ก็ลากตัวพิมพ์มาดามาสอบถามเรื่องจัสมิน“จริงอ่ะ คนนี่เหรอเธอร์...”“...พิมพ์ไม่อยากจะเชื่อ”พิมพ์มาดานึกไม่ถึงว่าจัสมินจะเป็นอดีตของเพื่อนตัวเอง“พิมพ์ติดต่อผ่านทีมงานของทางเมกา จริงๆมีอีกคนนึงแต่จะมาในคอลเลคชั่นหน้าและเป็นคนเสนอจัสมินให้กับพิมพ์เอง”“ใคร?” อาร์เธอร์เอ่ยถาม“อะนี่รูปเธอ”อาร์เธอร์

@ห้องประชุมโรงพยาบาล"แอนนี่!! ป่านนี้แล้วทำไมพิมพ์มาดายังไม่มาอีก" สมบูรณ์ที่ควบตำแหน่งทั้งผู้อำนวยการโรงพยาบาลและผู้ถือหุ้นรายใหญ่หันไปกระซิบถามเลขาลูกสาว"เอ่อ...สักครู่นะคะผอ." แอนนี่รีบลุกขึ้นออกจากห้องประชุมเพื่อติดต่อพิมพ์มาดาทันทีทว่า...ไม่ว่าเธอจะติดต่อช่องทางไหนก็ไม่สามารถติดต่อเจ้านายสาวได้เลยการประชุมได้เริ่มขึ้นโดยสมบูรณ์ไม่รอลูกสาวตัวดีอยู่ต่อไป จนกระทั่งการประชุมผู้บริหารใกล้จะเสร็จสิ้นจู่ๆประตูห้องก็ได้เปิดด้วยฝีมือใครบางคนตึกตึก...ร่างบางในชุดเดรสสีแดงสายเดี่ยวส่งให้เธอดูเซ็กซี่"โทษทีนะคะ พิมพ์มาสายไปหน่อย""ทางนี้ค่ะ คุณพิมพ์" แอนนี่รีบไปลากเจ้านายสาวให้นั่งลงข้างๆ โดยมีสายตาทุกคนจับจ้องไปที่หญิงสาวรวมถึงร่างสูงที่ใช้หางตามองเพียงเล็กน้อยพรึ่บ!!"ยัยพิมพ์ แกทำฉันขายหน้าอีกแล้วนะ" ทันทีที่การประชุมเสร็จสิ้น สมบูรณ์หันไปตวาดใส่ลูกสาวที่นั่งไม่ทุกข์ร้อนใดๆ"พิมพ์บอกพ่อแล้วว่าพิมพ์ไม่ชอบงานที่นี่ ยังจะบังคับให้ทำอยู่ได้..." พิมพ์มาดาพูดออกได้ไม่กี่คำก็หันไปพูดกับร่างสูงที่นั่งตรงกันข้าม"...แล้วทำไมนายถึงได้มานั่งประชุมด้วย เป็นแค่หมอไม่ใช่รึไง""ยัยพิมพ์!! เรียกหม

เอี๊ยดดด!! รถหรูดับเครื่องลงด้วยฝีมือเจ้าของรถ ขนาดที่ขับออกจากห้างได้ไกลพอสมควรปึก!!"ไอ้เลว กล้าดียังไงถึงทำแบบนี้กับฉัน" พิมพ์มาดากัดฟันแน่น ก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนพวงมาลัยรถ"ฉันจะทำไงกับฆาตกรอย่างนายดี" แต่แล้วก็รีบสลัดความแค้นออกจากหัวแล้วหาทางกำจัดหมอชาร์ลออกจากโรงพยาบาล"หรือจะบอกคุณพ่อไปตรงๆ" ใช่นี่น่าจะเป็นทางที่ช่วยเธอได้"แต่คุณพ่อต้องไม่เชื่อแน่เลย" นอกจากจะไม่มีข่าวการตายที่โรงแรมคืนนั้น หลักฐานอย่างอื่นก็ไม่มีสักอย่าง นอกจากลมปากของตัวเธอเอง แล้วแบบนี้มันจะน่าเชื่อถือยังไงกันพรึ่บ!"นาย บังอาจมากที่มาสร้องรอยบ้าๆนี่บนตัวฉัน!!" ก่อนที่ร่างบางจะเปิดกระจกส่องดูรอยตามลำคอที่เกิดจากร่างสูง รอยไม่ได้มีแค่ตามลำคอแต่มันยังลามไปจนถึงเนินอกยิ่งร่างบางเห็นอย่างนั้นก็ยิ่งหัวฟัดหัวเหวี่ยงขึ้นมาอีกครั้ง"โอ๊ยยยย!! ไอ้หมอบ้า นายต้องไม่ตายดีแน่"...ครืดด ครืดด~"หึ คิดว่าฉันจะโง่ไปให้นายปู้ยี้ปู้ยำฉันรึไง" พิมพ์มาดาแสยะยิ้มออกมาเมื่อก้มมองโทรศัพท์มือถือที่ชาร์ลส่งโลเคชั่นนัดหมายมาสองเท้าก้าวลงจากรถเข้าไปในตัวบ้านโดยมีคนขับรถของสมบูรณ์ยืนรอเพื่อเอารถของเธอไปจอดที่ประจำตึก!ตึก!"พิมพ