ログイン"ผมกับยิหวาเรารู้จักกันมาสองปีกว่าแล้ว เป็นระยะเวลาสองปีที่เราผ่านอะไรกันมามาก ผมอาจจะไม่ใช่ผู้ชายที่ดีร้อยเปอร์เซ็นต์มีนิสัยที่ไม่ดีบ้างชอบเอาแต่ใจตัวเองแต่ยิหวาก็รับได้ผมอยากจะบอกว่าผมรักยิหวามากถึงมากที่สุดและผมสัญญาว่าจะทำให้เธอมีความสุขมากที่สุดเท่าที่ผู้ชายอย่างผมจะทำได้และผมจะปรับปรุงตัวให้เป
แบล็ค...วันแต่งงาน"หวาแยกออกไหมว่าคนไหนแบล็คคนไหนไวท์""อืมมมมคนไหนน๊าาาาา" ยิหวาเดินมายืนข้างหน้าผมกับไอ้ไวท์ที่วันนี้ผมกับมันแต่งตัวเหมือนกันทำสีผมสีเดียวกันคือวันนี้ผมกับมันเหมือนกันทุกอย่างอ่ะ ผมนึกว่ามองดูตัวเองหน้ากระจกถ้าให้ยืนนิ่งๆไม่พูดคือแยกไม่ออกเลยผมแม่งโคตรตื่นเต้นกลัวเมียตัวเองจำผัว
"ท่านบอกพี่ว่าห้ามทำหวาท้องก่อนรับปริญญา" เรื่องนี้ต่อให้พ่อไม่ขอฉันก็จะไม่ยอมท้องก่อนเรียนจบแน่ๆ ซึ่งเรื่องนี้เราก็เคยคุยกันแล้วพี่แบล็คเองก็บอกกับฉันตั้งแต่ที่เรามีอะไรกันครั้งแรกว่าเขาจะป้องกันไม่ให้ฉันท้องก่อนเรียนจบ ตอนนี้ฉันก็เลยต้องกินยาคุมแบบรายเดือนส่วนพี่แบล็คก็ใช้ถุงยางอนามัยเราป้องกันทุก
แบล็ค..."ขอบคุณครับ" ผมไหว้ขอบคุณพ่อกับแม่ของหวาที่เอาผ้าฝ้ายเส้นเล็กๆ มาผูกแขนแล้วให้พรผมกับยิหวาคงเป็นธรรมเนียมของที่นี่"ขอบคุณจ๊ะแม่^^""วันนี้แม่เห็นหวายิ้มมีความสุขแม่ก็ดีใจ หวารู้ไหมว่าตั้งแต่หวาไปเรียนกรุงเทพพ่อกับแม่ก็กินไม่ได้นอนไม่หลับทั้งที่แม่กับพ่อเป็นคนขอร้องให้หวาไปเองเพื่ออนาคตของห
ดวงยิหวา....พอพูดถึงพ่อกับแม่ฉันก็ไม่รู้ว่าท่านจะว่ายัง ท่านจะโอเคมั้ยถ้าฉันบอกกับท่านว่าฉันมีแฟนแล้วนะ เพราะที่ผ่านมาฉันไม่เคยมีแฟนเป็นเด็กเรียนมาตลอด"แล้วพ่อแม่หวาดุมั้ย" พี่แบล็คถามฉัน"ไม่ค่ะพ่อกับแม่หวาท่านใจดี""แล้วพ่อแม่หวาท่านชอบอะไรเป็นพิเศษมั้ยพี่จะซื้อไปฝากท่าน""อ่อมึงจะเอาของเข้าล่อพ
ดวงยิหวา...ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดร้าวไปทั้งตัวเมื่อคืนฉันกับพี่แบล็ค...ฉันเป็นของเขาแล้วจริงๆ ใช่ไหม ฉันหันไปมองพี่แบล็คยังหลับสนิทมือของเขาโอบกอดฉันไว้ตลอดทั้งคืนทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นมากๆ ฉันขยับหัสหันหน้าเข้าหาเขาแล้วมองเขาที่กำลังหลับอยู่ ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหมที่มีเขานอนอยู่ข้างๆ กันแ
พะพาย..."นี่พวกนายธามเค้านิสัยไม่เปลี่ยนเลยเนอะ" ผู้หญิงที่ชื่อป่านคุยกับเพื่อนคุณธามที่ยืนช่วยฉันทำอาหารอยู่ในครัว"อือ" ในความรู้สึกของฉันน้ำเสียงคุณภพตอบแบบขอไปทีตอบแบบไม่ได้ใส่ใจ"ทำไมพวกนายถึงทำเหมือนไม่อยากคุยกับฉันเลยล่ะ""..........." ทั้งคุณภพกับคุณบาสต่างพากันเงียบทั้งคู่"พวกนายมีอะไรไม่
ธาม...."พายบอกว่าพายไม่มีผัว" ไม่มีผัว แม่งพูดออกมาได้ไงวะ เอากันไปกี่รอบละ"ทำไมจะไม่มี" ผมย้อนถาม"ใครคะ""ก็กูนี่ไงผัวมึง" ผมแม่งพูดอะไรออกไปวะเนี่ยอยากตบปากตัวเองชิบหายแต่ก็กลัวเจ็บ"???????" ยัยพะพายทำหน้ามึนงงอีก"เออมึงไม่ต้องสนใจคำพูดกูหรอกมึงพากูไปนอนในห้องนอนมึงได้ละกูง่วงตาจะปิด"ยัยพะพา
"ไม่ใช่ค่ะตอนนี้มันเป็นของพายแต่เพียงคนเดียว""นังสารเลว อีคนเห็นแก่ตัว" ฉันเลิกสนใจพี่แพมที่ยืนด่าฉันอยู่หน้าบ้านแล้วเข้าบ้านก่อนจะล็อกประตูรั้ววันต่อมา...วันนี้ฉันตื่นสายกว่าทุกๆ วันเพราะเมื่อคืนกว่าฉันจะได้นอนก็ดึกมากแล้ว"พาย พาย พายตื่นหรือยังลูก" เสียงป้าภานี่นา ฉันรีบลุกจากที่นอนแล้วเดินไปเ
ธาม...ไม่รู้เพราะอะไรถึงทำให้ผมพูดออกไปแบบนั้นแม้ว่าตอนนี้ผมเริ่มกลับมาเดินได้อีกครั้งแล้วแต่ยัยพะพายยังไม่รู้เพราะผมแอบฝึกเดินตอนที่ยัยนั่นทำงานบ้านอยู่ข้างนอกห้อง หรือบางที....อาจจะเป็นเพราะคำพูดของยัยพะพายที่บอกกับผมเมื่อวันก่อนว่าถ้าผมกลับมาเดินได้ยัยนี่ก็จะไม่มาให้ผมเจอหน้าแล้วก็ไม่ยอมกลับไปที







