ฉ่ำหวาม

ฉ่ำหวาม

last updateLast Updated : 2026-05-07
By:  เย้ายวนCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
13Chapters
154views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อเพื่อนเผลอไปกินเพื่อน สถานะระหว่างเราจะเคลื่อนเป็นมากกว่าเพื่อนได้ไหม? คืนนั้นเมื่อไปฉลองอกหัก กับเพื่อนรักเพื่อนชี้ ณรินทร์ก็ต้องพบว่าเธอ โดนเพื่อนชั่วกินเข้าไปเสียแล้ว แอร์... จะตีเนียนหน้ามึน เป็นเพื่อนกันต่อไปได้ไหมนะ เพื่อนก็ไม่อยากเสีย แล้วเพื่อนก็ดันทำดี ทำฟิน ชวนไปจัดนัดกระชับมิตรกันเกือบทุกวันอีกอะ ไอ้เพื่อนชั่ว! ตกลงจะเอายังไงกันฉันนะ

View More

Chapter 1

1

عندما وصلت ياسمين إلى مطار دولة الصَفا، كانت الساعة قد تجاوزت التاسعة بالفعل.

اليوم هو عيد ميلادها.

عندما فتحت هاتفها، تلقت مجموعة من التهاني بعيد ميلادها.

لقد تم إرسالهم جميعًا من قِبل زملائها وأصدقائها.

لكن لم تكن هناك أي رسالة من مالك فريد زوجها.

تلاشت ابتسامة ياسمين.

وعندما وصلت إلى الفيلا، كانت الساعة قد تجاوزت العاشرة مساءً.

صُدمت العمة سلوى عندما رأتها: "سيدتي، كيف أتيتِ الآن؟"

"أين مالك وسالي؟"

"السيد لم يعد بعد، والآنسة تلهو في غرفتها."

أعطتها ياسمين الأمتعة، وصعدت إلى الطابق العلوي لتجد ابنتها ترتدي بيجامتها، وتجلس على طاولة صغيرة تلهو بشيء ما، ولقد كانت غارقة فيما تفعله لدرجة أنها لم تلاحظ دخول ياسمين إلى الغرفة حتى.

"سالي."

سمعت سالي صوتها، فاستدارت وصاحت بسعادة: "أمي!"

ثم أعادت رأسها وأكملت ما تفعله.

اتجهت ياسمين إليها واحتضنتها بين ذراعيها، وبعد أن قامت بتقبيلها، دفعتها سالي بعيدًا: "أمي، أنا ما زلت مشغولة."

لم ترَ ياسمين ابنتها منذ شهرين، إنها تفتقدها كثيرًا، ولن تكتفي بتقبيلها فحسب، بل وتريد التحدث معها أيضًا.

عندما رأت مدى تركيزها، لم ترغب في إفساد متعتها: "سالي، هل تصنعين قلادة من الصدف؟"

"نعم!" وعند هذه النقطة، أبدت سالي اهتمامًا واضحًا: "عيد ميلاد العمة ريم بعد أسبوع، وهذه هي هدية عيد الميلاد التي أعددناها لها أنا ووالدي! لقد قمنا بتعديل هذه الأصداف بعناية، ألا تبدو جميلة؟"

شعرت ياسمين بغصة في حلقها، وقبل أن تتمكن من قول أي شيء، سمعت ابنتها تقول بسعادة وظهرها لها: "لقد صمم أبي أيضًا هدايا أخرى للعمة ريم، وغدًا——"

شعرت ياسمين بألم في قلبها، ولم تعد قادرة على التحمل أكثر، "سالي.... هل تتذكرين عيد ميلادي؟"

"آه؟ ماذا؟" نظرت إليها سالي، ثم نظرت إلى الخرز في يدها وتزمرت، "أمي، لا تتحدثي معي، لقد رتبت الخرز بطريقة غير منظمة——"

أسقطت ياسمين يدها التي كانت تعانقها بها، ولم تقل شيئًا آخر.

وقفت هناك لفترة طويلة، وعندما رأت أن ابنتها لم تنظر إليها، ضمت ياسمين شفتيها وغادرت الغرفة أخيرًا دون أن تقول كلمة واحدة.

عندما رأتها العمة سلوى قالت: "سيدتي، لقد اتصلت بالسيد للتو، وقال إنه مشغول الليلة، وطلب منكِ أن ترتاحي أولًا."

"حسنًا."

ردت ياسمين عليها، ثم توقفت للحظة وتذكرت ما قالته ابنتها للتو، لذلك اتصلت بمالك.

وبعد فترة أجاب الطرف الآخر على المكالمة، وصوته كان باردًا جدًا: "أنا مشغول، غدًا سوف——"

"مالك، من يتصل بك في هذا الوقت المتأخر؟"

لقد كان صوت ريم.

أمسكت ياسمين هاتفها بإحكام.

"لا أحد."

قبل أن تتمكن ياسمين من قول أي شيء، أغلق مالك الهاتف.

لم يرا بعضهما منذ شهرين أو ثلاثة أشهر، وبعد أن جاءت إلى دولة الصَفا أخيرًا، ناهيك عن أنه لم يأتِ مسرعًا لرؤيتها، بل حتى لم يكن لديه الصبر للاستماع إليها في الهاتف...

لقد كان باردًا وجافًا وغير صبورٍ معها دائمًا، حتى بعد كل هذه السنوات من الزواج.

في الواقع، هي قد اعتادت على ذلك بالفعل.

لو كانت في الماضي، فمن المؤكد أنها كانت ستتصل به مرة أخرى، وتسأله بصبر عن مكانه، وإذا كان بإمكانه العودة إلى المنزل.

ربما كانت متعبة للغاية اليوم، لذلك لم ترغب في القيام بذلك.

عندما استيقظت في اليوم التالي، فكرت في الأمر وقررت الاتصال بمالك مرة أخرى.

كان هناك فارق زمني قدره 17 أو 18 ساعة بين دولة الصَفا وبلادهم، لذلك اليوم هو عيد ميلادها بتوقيت دولة الصَفا.

والسبب الذي جعلها تأتي هذه المرة، بالإضافة إلى رغبتها في رؤية ابنتها ومالك، فقد كانت تأمل أيضًا أن يتمكنوا ثلاثتهم من تناول وجبة معًا في هذا اليوم المميز.

هذه هي أمنيتها في عيد ميلادها هذا العام.

لم يجب مالك على الهاتف.

وبعد فترة، وصلتها رسالة.

[ما الأمر؟]

ياسمين: [هل أنت متفرغ في الظهيرة؟ أريد أن أحضر سالي ونتناول الغداء معًا.]

[حسنًا، ارسلي لي عنوان المطعم بعد تحديده.]

ياسمين: [حسنًا.]

بعد ذلك، لم يرسل مالك أي رسائل أخرى.

فهو لم يتذكر أن اليوم هو عيد ميلادها.

على الرغم من أن ياسمين كانت مُهيئة نفسيًا لذلك، لكنها في النهاية شعرت بخيبة أمل كبيرة.

بعد أن غسلت الأطباق واستعدت للنزول إلى الطابق السفلي، سمعت صوت ابنتها والعمة سلوى قادم من الطابق السفلي.

"ألستِ سعيدة بعودة السيدة؟"

"لقد اتفقنا أنا وأبي على مرافقة العمة ريم للذهاب إلى الشاطئ غدًا، لكن أمي جاءت فجأة، وإذا ذهبت معنا، فسيكون الوضع محرجًا جدًا."

"وأمي شريرة جدًا، فهي دائمًا ما تكون قاسية مع العمة ريم——"

"يا آنستي، السيدة هي والدتكِ، ولا يمكنكِ قول ذلك، ألا تعلمين أن هذا سيؤذي مشاعرها؟"

"أعلم، لكن أنا وأبي نحب العمة ريم أكثر، ألا يُمكن أن تصبح العمة ريم هي والدتي؟"

"…"

لم تعد ياسمين قادرة على سماع ما قالته العمة سلوى.

لقد ربّت ابنتها بنفسها، لكن علاقة سالي ومالك توطدت كثيرًا في العامين الماضيين، وأصبحت ابنتها مرتبطة بمالك بشكل أكبر، وفي العام الماضي، سافر مالك إلى دولة الصَفا لتطوير السوق، وأصرت ابنتها على السفر معه.

كانت مترددة في ترك ابنتها تذهب، وأرادت أن تبقى معها.

لكنها لم ترغب في أن تحزن ابنتها، لذلك وافقت في النهاية.

ولم تتوقع أن...

تجمدت ياسمين في مكانها، وظلت واقفة هناك بوجه شاحب، ولم تتحرك لفترة طويلة.

لقد تركت عملها وجاءت إلى دولة الصَفا، لأنها أرادت قضاء المزيد من الوقت مع ابنتها.

والآن يبدو أنه لم تعد هناك حاجة لذلك.

عادت ياسمين إلى غرفتها، وأعادت الهدايا التي أحضرتها إلى الحقيبة.

وبعد فترة اتصلت بها العمة سلوى وقالت إنها أخذت سالي للتنزه، وطلبت منها الاتصال بها إذا احتاجت أي شيء.

جلست ياسمين على السرير، وهي تشعر بالفراغ والضياع.

لقد تركت عملها وجاءت إلى هنا، لكن اتضح أن لا أحد يريدها حقًا.

وكان مجيئها بمثابة مزحة.

ثم خرجت بعد فترة من الوقت.

كانت تتجول بلا هدف في هذا البلد الغريب والمألوف.

اقتربت الساعة من الظهر، وحينها تذكرت أنها حددت موعدًا مع مالك لتناول الغداء معًا.

وبينما كانت تفكر فيما سمعته هذا الصباح، وبينما كانت مترددة بشأن العودة إلى المنزل لإحضار ابنتها، تلقت فجأة رسالة من مالك.

[أنا مشغول في الظهيرة أيضًا، لذلك لن آتي.]

نظرت ياسمين إلى الرسالة دون أن تتفاجئ.

لأنها اعتادت على ذلك.

بالنسبة لمالك، سواء كان الأمر يتعلق بالعمل أو تجمع مع الأصدقاء..... فأي شيء أكثر أهمية من زوجته.

لقد كان دائمًا يلغي مواعيده معها كما يشاء.

فهو لم يفكر في مشاعرها أبدًا.

هل تشعر بالضياع؟

ربما في الماضي.

لكنها الآن أصبحت مخدرة، ولم تعد تشعر بأي شيء.

لقد كانت ياسمين أكثر ارتباكًا.

كانت تشعر بالحماس الشديد، لكن زوجها وابنتها قابلاها بالبرود فحسب.

ثم قادت سيارتها دون إدراك إلى مطعم زارته هي ومالك عدة مرات من قبل.

وعندما كانت على وشك الدخول، رأت مالك وريم وسالي في المطعم.

كانت ريم تجلس بشكل حميمي على نفس الجانب مع ابنتها.

وتتحدث مع مالك، بينما تلهو مع ابنتها.

حركت ابنتها ساقيها بسعادة، وكانت تلهو مع ريم أيضًا، لذلك خطفت المعجنات التي قضمتها ريم للتو.

ابتسم مالك وهو يضع الطعام لهما، لكن عينيه كانت مثبتة على ريم المقابلة له، كما لو أنه لا يرى سواها.

هذا هو انشغال مالك الذي أخبرها به.

وهذه هي ابنتها التي أنجبتها بعد تسعة أشهر من الحمل، وعانت كثيرًا لإنجابها.

ابتسمت ياسمين.

وقفت هناك وظلت تشاهدهم.

وبعد فترة من الوقت، استدارت وغادرت المكان.

عند عودتها إلى الفيلا، قامت ياسمين بإعداد اتفاقية الطلاق.

كان مالك هو حلم مراهقتها، لكنه لم يحبها قط.

ولولا حادث تلك الليلة وضغط الجد، لم يكن ليتزوجها أبدًا.

في الماضي، كانت تعتقد بسذاجة أنه طالما أنها تبذل قصارى جهدها، فسوف يحبها يومًا ما.

لكن الحقائق صفعتها بقوة على وجهها.

لقد مرت سبع سنوات تقريبًا.

ويجب أن تستفيق الآن.

بعد أن وضعت اتفاقية الطلاق في مظروف وطلبت من العمة سلوى تسليمه إلى مالك، سحبت ياسمين حقيبتها إلى السيارة وقالت للسائق: "لنذهب إلى المطار."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
13 Chapters
1
​แสงสีในผับยามค่ำคืนกะพริบวูบวาบ ยิ่งทำให้คนที่กำลังมึนอย่างณรินทร์ยิ่งเมาหนักไปกันใหญ่ล่ะตอนนี้ เธอดื่มเกินลิมิตของตัวเองไปมากวันนี้ แถมยังลากเพื่อนมาผับทั้งที่ไม่ใช่วันศุกร์อีกด้วย เลยเร่งกินตั้งแต่หัววัน มาตั้งแต่หัววัน เพราะอยากเมา ต้องเมาให้หนักวันนี้​“ไหวไหม”เสียงทุ้มเอ่ยทักดังขึ้น ณรินทร์พยายามจะสั่นหน้าบอกว่าไหวใจยังสู้ แต่พอสั่นปุ๊บก็อาการออก ว่าจะอาเจียน ​“อื้ม อืม” เธอเอามือปิดปากไว้ ภาคพลสั่นหน้าก่อนจะทำในสิ่งที่ณรินทร์คิดไม่ถึง คือช้อนเธอขึ้นอุ้ม แล้วพาเดินฝ่าคนไปหน้าห้องน้ำ ตะโกนไปด้วยว่าเธอกำลังจะอ้วก เล่นเอาผู้คนแหวกทางให้ราวกับโมเสสแหวกทะเลแดง พอถึงหน้าห้องน้ำ เขาก็ประคองเธอเข้าไป ไม่สนสายตาของสาวๆ ที่มองเขาแบบหัวจรดเท้า เพราะเขามาเข้าห้องน้ำผู้หญิง​“นี่มันห้องน้ำหญิงนะ เข้ามาทำไม” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งเอ่ยแหวดังขึ้น ภาคพลใส่จริตแล้วทำกระพือขนตาใส่อีกฝ่าย มโนว่าตัวเองกำลังติดขนตาปลอม และเป็นสาวสวยสะดิ้ง แทนที่จะเป็นหนุ่มหล่อกล้ามแน่นแบบนี้​“เข้ามาส่งเพื่อนสิยะ นังชะนี เพื่อนฉันจะอ้วกอะ หลีกๆ หน่อยมีน้ำใจให้คนเมาแฮงค์ผัวเลิกหน่อย ขอห้องน้ำด่วนๆ ค่า”​“มึงสิอีกะ
Read more
2
เมื่อจ่ายเงินเบ็ดเสร็จเรียบร้อยแล้ว โดยคนจ่ายคือภาคพล ที่ประคองเธอออกมาจากผับ เขากับเธอคือเพื่อนร่วมสถาบันเดียวกัน ต่อมายาวๆ จนเป็นเพื่อนร่วมงาน เพื่อน...ซี้ปึ๊กสุดๆ คนหนึ่งก็ว่าได้ ยิ่งมาทำงานด้วยกัน ในตำแหน่งครีเอทีฟ ให้กับบริษัทรับทำโฆษณาแห่งหนึ่ง ก็ยิ่งสนิทกันมากขึ้น เพราะต้องร่วมหัวจมท้ายทำงานกันตลอดโดนชมโดนด้วยกัน โดนด่าก็โดนด้วยกัน เป็นทีมที่สุดยอดในบริษัท แท็กทีมทีไร ต้องได้งานตลอด​มิตรภาพงอกเงย จนถึงขั้นไปเช่าซื้อคอนโดไว้ห้องใกล้กัน สนิทกันจนคนยุให้เป็นแฟนกัน เป็นคู่จิ้นในบริษัทเลยล่ะ เพราะภาคพลก็ฮอต ณรินทร์ก็ใช่จะเบา แม้ว่าณรินทร์จะมีแฟนตอนแรกเธอไม่รู้ว่าเขาเป็นไบเซ็กชวล หญิงก็ได้แต่เน้นชายมากกว่า มาคบเธอเพราะยังสับสน ว่าจะไปทางไหนดี ลงท้ายทางนั้นดีกว่า ก็เลยทิ้งเธอไป ทำให้เธอต้องมาเมากลิ้งในวันนี้ ฉลองอกหักนั่นแหละ​ภาคพลเปลี่ยนสาวบ่อย คบใครไม่ค่อยนาน ตามประสาหนุ่มโสดยังฮอต สาวรายที่ณรินทร์แขวะเอาว่าอกหักพร้อมตนนั้น ก็คือหนึ่งในคู่ควง คงจะเบื่อที่เขาไม่จริงจังสักที เลยลอยละล่องไปหาสาวหล่อ เขาก็ยินดีด้วย เพราะเขาเองนั้นกับเธอคงไม่ไปไกลถึงระดับที่เธออยากให้เป็น​ไม่รู้ทำไม ใ
Read more
3
​“ไอ้ณะ ไอ้ณะ เปลี่ยนเสื้อผ้าไหวไหม”เขาตบแก้มหล่อนเบาๆ ให้ณรินทร์เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน เพราะมีเศษอาเจียนและเสื้อผ้าของหล่อนเปียกเป็นหย่อมๆ ให้นอนแบบนี้คงไม่ดีแน่ๆ ณรินทร์ถูกอุ้มมานั่งตรงริมเตียง เธอเงยหน้าแล้วส่งยิ้มเบลอๆ ให้กับภาคพล แล้วก่อนที่เขาจะหันห้ามปรามอะไรเพราะเขามัวแต่หันไปรื้อเสื้อผ้าที่เธอพอจะใส่ได้ของเขา มาให้กับเธอ เมื่อเขาหันกลับไปอีกที ก็เจอกับภาพที่ทำให้เลือดลมแล่นพล่าน​ณรินทร์ในสภาพเปลือยเปล่านั่งหลับตายิ้มบนเตียงเขาแล้วยื่นส่งเสื้อผ้าหล่อนให้กับเขา​“เอ้า เอาไป...ค่ะคุณเมด”​“เฮ้ย ไอ้ณะ”เขาอุทานลั่น หน้าแดงเถือกไปหมด ตาเบิกโตกับภาพที่เห็น ณรินทร์ทิ้งเสื้อผ้าแล้วนอนแผ่ลงบนเตียงเขาอย่างหมดสภาพจริงๆ ​“ตาย ตายแน่ๆ กู”เขาสบถกับตนเอง มองเมินภาพที่น่ามองที่สุด...ใช่...หล่อนน่ามองมากที่สุดในตอนนี้ เขาจะทำยังไงดีวะ หลับหูหลับตาเดินไปใกล้ๆ เธอ ตั้งใจจะตลบผ้าคลุมให้กับเธอเสีย กันเธอไว้จากสายตาเขา จากอารมณ์ดิบเถื่อนที่กำลังเริ่มก่อเกิด เมื่อเห็นเธอในสภาพนั้น​ต่อไปนี้เขาจะมองหน้าเพื่อนซี้ได้เต็มตาไหมนะ​ขาวผ่อง น่าฟัดไปทั้งตัวแบบนั้น​เห็นแค่แวบเดียว ก็เสียวซ่านไปถึงไหนต่อไห
Read more
4
​“อะ อื้ม ไอ้ภาค ทะ ทำอะไร”เสียงหวานเอ่ยขาดเป็นห้วงๆ เมื่อจู่ๆ เพื่อนสนิทก็ปรับโหมดเป็นเพื่อนคิดจะกินเพื่อน แล้วก็กำลังกระทำการ ‘กิน’ เธอจริงๆ เสียด้วย​“อืม...ทำไมหอมขนาดนี้นะ กลิ่นตัวแกหอมมาก ไอ้ณะ”เขาเกลือกหน้ากับอกสล้างคู่นั้น เจ้าของเต้าสวยสะท้านขึ้นทั้งตัว แล้วก็สะดุ้งขึ้นทั้งตัวเมื่อเขาอ้าปากออกงับตรงยอดทรวงสีทับทิม ครอบปากกับยอดเต้าแล้วตวัดลิ้นลิ้มชิมรัวๆ ​“อะ อ๊า”​เธอครางออกมาอย่างลืมตัว เสียวสยิวไปทั้งกาย และด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอสติปลิวเตลิดไปอย่างง่ายดาย อารมณ์ถูกชักจูงง่ายดายกว่าปรกติ เธอจิกมือที่บ่าของเขาแน่น เมื่อเขาดูดไล้เต้าสองข้างสลับไปซ้ายขวา สมองของเธอพร่าเบลอไปหมดแล้วตอนนี้​เลือดลมมันแล่นไหลพล่านลงไปอยู่ตรงจุดเดียวตอนนี้ คือท้องน้อยและตรงนั้น มันหน่วง มันฉ่ำหวาม...ไปหมด​“อืม” ​เสียงพึมพำงึมงำจากคนกินเพื่อนที่กำลังเมามัวกับสองเต้าสาว มืออีกข้างเลื่อนไล้ลงไปตามเอวคอด ลูบต่ำไปจนถึงสายบิกินี่ของเธอที่เขาหมายใจจะดึงมันให้หลุด เขาจะเปิดกล่องของขวัญออก...ให้กระจ่างชัดแก่สายตา​ “อุ๊ย” เสียงของณรินทร์อุทานเมื่อมือของเขาประกบเข้ากับกลีบสาวอูมอิ่มเป็นเนินนางหลัง
Read more
5
ณรินทร์ถึงกับตกใจแทบเสียสติ เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วพบตนเองกับภาคพล นอนกอดเกยกันอยู่บนเตียงของเขา​ห่าเอ๊ย!​อะไรวะนี่ เมื่อคืนนี้ฉันทำอะไรลงไป​ร่างกายเหมือนจะตอบแทนว่าเมื่อคืนนี้เธอได้ปฏิบัติกิจกรรมอะไรบ้าง เพราะความปวดหน่วงตรงบางที่ ยามขยับขา ตรงหน้าอกก็ระบม เธอก้มลงมองแทบจะร้องกรี๊ด มันมีแต่รอยจูบเต็มไปหมด คุณพระคุณเจ้า! ​เธอตวัดตาไปมองคนข้างๆ ที่นอนหลับสบาย เขากรนน้อยๆ เสียด้วย มองเขาแล้วก็หน้าแดงเถือกไปหมด เขานอนเปลือย...โดยมีเธอดึงเอาผ้าห่มมาใช้คนเดียว เธอเห็นรอยข่วนตรงไหน รอยฟันตรงบ่า...แง้ว ไม่ต้องสืบว่าร่องรอยพวกนั้นมาจากใคร​ฉันแน่ๆ คนไปฝากรอยไว้น่ะ​เธอค่อยๆ เคลื่อนลงจากเตียง คลานไปหยิบเสื้อผ้า พยายามทำให้เบามากที่สุด กางเกงใน...กางเกงในฉันหายไปไหนฟะ ช่างมัน...ไม่ใส่ก็ได้ โอย อะไรกัน เกิดอะไรขึ้นขนาดนี้เลยเหรอ ​มัวแต่ว้าวุ่นพะวักพะวง เลยไม่ได้สังเกตว่าคนบนเตียงเริ่มขยับ แล้วเขาก็กำลังแกล้งทำเป็นหลับ แต่จริงๆ หลับตาไว้ครึ่งๆ แต่แกล้งนอนนิ่งไว้ ไม่ให้คนที่กำลังคลานอยู่ข้างล่างรู้ตัว​เขาเองก็...​เกือบๆ จะสติแตกคล้ายหล่อนแหละ ​เมื่อคืนนี้เผลอไปงับเพื่อนเข้าปากลงท้อง แบบเต็มปาก
Read more
6
​“วันนี้ไม่มาพร้อมภาคเหรอณะ” เสียงทักทำให้คนที่กำลังคนโจ๊กถ้วยแบบเหม่อๆ อยู่สะดุ้ง จนทำโจ๊กหกใส่มือตัวเองแล้วร้องจ๊าค เสียงเอะอะของณรินทร์ ทำให้เพื่อนร่วมงานอีกคนที่เขม่นเธออยู่แล้ว ทำหน้าไม่พอใจ ก่อนจะทำเคาะโต๊ะดังๆ ให้ณรินทร์ได้ยิน ก่อนจะเปรยลมเปรยแล้งมาเสียงแหลม​“เวลาทำงาน เบาๆ หน่อย เกรงใจเพื่อนร่วมงานบ้าง สมบัติผู้ดีมีไหมนะ หะ!”​ณรินทร์หยุดเสียง แล้วมองจ้องไปยังต้นเสียง ทางนั้นมองสบตากับเธอพอดี ก็ทำเป็นหันไปตีแขนเพื่อนข้างๆ ที่เป็นถือสัญชาติเดียวกับเธอ คือสัญชาติ LGBTQ+​“ไอ้บอม มึงอะ มีไหมสมบัติผู้ดี”​“โอ๊ย มาหยิกทำไมอะเจ๊ กำลังนั่งวาดแบบดีๆ อยู่ เอ๊อ...เขียนไม่ออก เขียนไม่ได้ หงุดหงิด หงุดหงิดเว้ย” ​ทางนั้นกลับโต้ตอบมาเกินเบอร์แถมไม่รับมุก แล้วเดินดุ่มหายไป...ทางหลังออฟฟิศ เล่นเอาอริของณรินทร์ ถึงกับอ้าปากหวอ ณรินทร์รู้หรอกว่าโดนแขวะ เธอกำลังจะขยับปากตอบโต้ แต่แล้วก็มีเสียงห้าวๆ คุ้นหูดังขึ้นแทรก​“ยังไม่ถึงเวลางานสักหน่อยนะเจ๊ดอกจิก อีกสิบนาทีครับถึงจะเริ่มงาน”​“ไอ้ภาค เรียกกูดีๆ หน่อยสิ กูชื่อจิกไม่มีดอก”นางวีนประจำออฟฟิศถลึงตาใส่ ภาคพลทำตาถลึงตอบ แล้วก็ไปยืนอยู่ด้านหล
Read more
7
​“ตกลงจะเอาอะไร?” คำถามของณรินทร์ เมื่อเขาเข้าออฟฟิศมาในตอนเย็นพร้อมกับเพื่อนร่วมงานอีกสองคน ทำให้ภาคพลเลิกคิ้ว มองเธอด้วยสายตาระยับแปลกๆ ที่ณรินทร์มองสบแล้วก็ต้องเมินหลบ เขาเห็นจุดสีเรื่อกระจายเกลื่อนไปทั่วหน้าของณรินทร์เมื่อเขามองหล่อนแบบนั้น​“เดี๋ยวค่อยบอก มาคุยงานกันก่อน ส่งงานบอสไปหรือยัง”​“ยัง รอแกนั่นแหละ”​“อืมๆ เอามาดู”เขายื่นมือของแฟ้มงานจากเธอ ณรินทร์ส่งให้ แล้วเขาก็มานั่งข้างๆ หัวของเขากับเธอแทบจะเกยกันเมื่อตอนที่ปรึกษางานกัน ความแปลกประหลาดในความรู้สึกหายไปเมื่อเข้าสู่โหมดจริงจังทำงานด้วยกันแบบนี้​เอางานไปส่งบอสแล้วก็ถึงเวลากลับบ้าน เห็นเขาทำเฉยๆ ไม่ได้เย้าแหย่พูดถึงเรื่องเมื่อคืน ณรินทร์ก็ค่อยๆ ใจเบาลง สรุปกับตัวเองว่าไอ้เพื่อนก็จะตีเนียนทำไม่รู้ไม่ชี้ไปแล้วล่ะ​จะไปด่าเขาว่าหมาไม่รับผิดชอบ ไม่ใช่ลูกผู้ชายที่ฟันเธอแล้วเมื่อคืน มาทำตาใสหน้าซื่อมันก็ว่าไม่ได้เต็มปาก เขาตีเนียนแบบนี้ดีจะตายไป เธอจะได้มองหน้าเขาติด​ระหว่างเพื่อนกับผัว​ถ้ายกสถานะให้กับภาคพล​ณรินทร์อยากให้เขาเป็นเพื่อน...มากกว่าผัว เพราะเพื่อนมันเป็นแล้วเลิกไม่ได้ แต่ผัวนี่ ถ้าแปรเป็นสถานะนั้นเมื่อไหร่
Read more
8
​“ซื้อมาทำไมเป็นลัง” มองเบียร์ที่เขายกขึ้นหลังรถมา ณรินทร์ก็ตาเหลือก ภาคพลทำหน้านิ่ง แล้วทำเสียงสูงใส่เธอ​“อะไร้ ไอ้ณะ กลัวเหรอ ป๊อดนี่หว่า”​“ไม่เคยป๊อดนะ แต่แบบ เมามากก็ไม่ไหวปะวะ แล้วแกจะฉลองอะไรอะไอ้ภาค มีอะไรให้ฉลอง”เธอมองหน้าเขาอย่างจับจ้อง ภาคพลเอ่ยหน้าตาย​“ฉันอกหัก”​“หืม?”​“เอ่อ ก็อกหัก อกหักช้ำรักแบบแกงะ ทำไมล่ะไอ้ณะ ทีแกฉันไปกินเป็นเพื่อน ลากแกกลับ แล้วก็ต้องมาเก็บสภาพแกยามเมาปลิ้นอีก แล้วทีเพื่อนอกหักบ้าง ขอให้กินด้วยแค่นี้ แค่เนี้ยะ ปฏิเสธเพื่อนเหรอ?” แล้วก็ทำเบะปาก ทำหน้าทำตาเหมือนตัวเองเป็นเด็กชายแล้วจะร้องไห้ เล่นเอาณรินทร์รีบห้ามเพราะรับสภาพเพื่อนทำแบบนี้ไม่ได้​“พอๆ อย่าทำหน้าแบบนั้น อย่าทำปากเปะ ไอ้ภาค”​“ทำไมล่ะ เห็นแล้วแกเกิดอารมณ์ กับหน้าตาเวอร์ชั่นนี้ของฉันเหรอ” ​“อารมณ์เสียน่ะสิ ทำหน้าตายังกับเด็กสามขวบงอแงอะ ทุเรศ รับไม่ได้”เธอว่า เธอกับเขาหยอกกันแรงๆ แบบนี้ตลอด แต่ก็ไม่เคยโกรธกัน ภาคพลชอบด้วยซ้ำ ที่เธอด่า ไม่รู้โรคจิตไหมนะ เขาชอบตอนเธอมีอารมณ์แว้นๆ โมโหแล้วเพื่อนสาวคนสนิทจะหน้าแดง น่ารักจะตายไป​แต่คนอื่นมาด่าแบบนี้คงมีอย่างอื่นมากกว่าจะมามองว่าน่ารัก
Read more
9
เบียร์หมดไปแล้วสองขวด​กำลังจะเกินลิมิตที่เธอบอกไว้กับตัวเอง แล้วเธอก็อยู่กับเขาด้วยสองคนตอนนี้ ​เธอเหลือบตาขึ้นมองเขา ภาคพลเองก็กำลังมองเธออยู่เช่นกัน เสียงเพลงที่เขาเปิดไว้ดังคลอ คือเพลงเพื่อนสนิท...​เปิดเพลงนี้ตอนนี้ทำไมหว่า​เอาจริงเธอไม่ได้เมาอะไรนัก สองขวดนี่กำลังดี กำลังตึง และกำลังต่อ ตัวของณรินทร์ก็เป็นสาวนักดื่มคนหนึ่ง เอาจริงดื่มเก่งก็ตั้งแต่มาคบกับภาคพลเป็นเพื่อนซี้นี่แหละ ​“เมาแล้วอะ ขอกลับห้องได้ปะ”​พอเธอเอ่ยออกไปแบบนี้ คนรู้คอรู้ดีกรีก็ขมวดคิ้วนิดๆ แล้วอมยิ้มตาพราว เธอไม่ชอบสายตาแบบนี้ของเขาเลย มันทำให้ใจสั่นหวั่นไหว​งือ...ยอมรับแหละว่าใจสั่น​“อย่างแกน่ะเหรอเมา ไอ้ณะ”​“ก็...เมาสิ เชื้อมันมีก็เลยเมาค้างอะ วันนี้ก็เมาค้างทั้งวันนะ”​“เอาดีๆ” ภาคพลทำเสียงนุ่ม ขณะที่มองตาเธอด้วยสายตาอ่อนเชื่อม สายตาของเขาทำให้ณรินทร์ใจเต้นแรง และหน้าของเธอก็แดงขึ้นมาในทันที​มือของเขาจับมือของเธอไปคลึงเล่น ​ณรินทร์ไม่ได้เมาเบียร์​ตอนนี้เธอกำลังเมาสายตาและร้อนวูบวาบไปกับสัมผัสของภาคพล​“เมาเบียร์ หรือว่าเมาภาค”​“อื้อ...” ณรินทร์กัดริมฝีปาก แล้วเผลอจ้องตาเขาราวกับถูกสะกด​ภาคพลดึง
Read more
10
ภาคพลตื่นมา พบว่าตัวเองนอนเพียงลำพัง สาวที่นอนก่ายกกอยู่เกือบทั้งคืนหายตัวไปแล้ว กลายเป็นหมอนข้างแทน​เขายิ้มนิดๆ ที่มุมปาก เมื่อคืนเขาอยากจะจัดต่อ แต่ก็ระงับใจไว้ เพราะขืนทำแบบนั้นมีหวังวันนี้ไม่ได้ไปทำงานกันแน่ๆ​เขาอาบน้ำแต่งตัว ฮัมเพลงในลำคอเบาๆ มันเป็นเพลงรัก...ไม่ใช่เพลงแอบรัก พอมาที่ลานจอดรถ รถสีชมพูของเพื่อนสนิทหายไปแล้ว หล่อนคงไปถึงที่ทำงานแต่เช้าแล้วนั่นแหละ มองนาฬิกาตอนนี้ยังทันถ้าเขาจะแวะซื้อขนมจีบปูเจ้าอร่อยไปฝากเธอ ​แต่ฝากณรินทร์คนเดียว เดี๋ยวก็โดนแขวะอีก เขาเลยซื้อพวกฮะเก๋า ขนมจีบแบบอื่นคละๆ กันไปอีกสองกล่อง เผื่อเพื่อนร่วมงานในแผนก และสำหรับบอสอีกหนึ่งกล่อง แล้วพอไปถึงออฟฟิศ ก็พบว่าณรินทร์อยู่ในชุดเสื้อคอเต่าแขนยาวสีแดงเลือดนก กางเกงยีนขาห้าส่วน และรองเท้าผ้าใบคู่โปรด ตอนนี้ทุกคนกำลังประสบปัญหาความร้อน เพราะแอร์ในออฟฟิศเสีย ต้องรอช่างมาซ่อมบ่าย คนที่ดูว่าจะร้อนสุดก็คือณรินทร์ ที่นั่งเหงื่อตกอยู่เพราะเสื้อผ้าที่เธอสวม​เธอตวัดตามองค้อนภาคพลทันทีอย่างพาลๆ เมื่อเขามานั่งใกล้แล้วส่งกล่องขนมจีบกล่องพิเศษให้เธอ หลังจากที่แจกจ่ายคนอื่นไปแล้ว เธอรับไว้ก่อนจะเอามันวางไว้บนโต๊ะ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status