Masuk1 ปีผ่านไป" นายครับกินอะไรบ้างเถอะครับถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปร่างกายจะไม่ไหวเอานะ " ธาราที่สั่งอาหารมาให้ผู้เป็นเจ้านายถึงโต๊ะทำงานหลังจากที่อัคคีใช้ชีวิตส่วนมากอยู่ที่นี่ข้าวปลาแทบไม่ยอมกินมีแค่เหล้ากับกาแฟเท่านั้นร่างกายของนายเขาตอนนี้ซูบผอมลงไปมากกินข้าววันละแค่ไม่กี่คำเท่านั้น " วางไว้ก่อนเถอะเดี๋ยวตรวจเอกสารตอนนี้เสร็จฉันกินเองนี่ก็ใกล้เวลาเลิกงานแล้วพวกนายไปหาแฟนเถอะ " อัคคีที่ตอนนี้เปลี่ยนมาทำอาชีพสุจริตแบบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วหลังจากที่ 1 ปีที่ผ่านมาเขาเคลียร์ตัวเองจนกลายเป็นแค่นักธุรกิจรายใหญ่ที่ทำการค้าแค่นำเข้าและส่งออกเครื่องยนต์กับธุรกิจโรงแรมและร้านอาหารเท่านั้นส่วนธุรกิจสีเทาหรือสีดำเขาเลิกอย่างถาวรทำให้การใช้ชีวิตทุกวันนี้สบายมากขึ้นแต่ก็ยังต้องระวังศัตรูเก่าบ้าง ในตอนนี้เขากลายเป็นคนเดียวที่ยังโสดท่ามกลางคนรอบข้างที่มีแฟนกันหมด ธาราได้เลื่อนขั้นเป็นแฟนของขนมเรียบร้อยแล้ว ส่วนนทีและพุดตานก็ได้เข้าพิธีวิวาห์ไปเรียบร้อยแล้วเหมือนกันอีกทั้งพุดตานตอนนี้ยังตั้งครรภ์ตั้ง 3 เดือนแล้ว " ถ้างั้นพวกผมไปก่อนนะครับต้องไปช่วยพุดตานกับขนมเก็บร้านด้วย " นทีเอ่ยออกไปตั้งแต่ที่
นิ่มเมื่อได้รับการรับประกันแบบนี้เธอก็ไม่ยั้งมือที่จะใช้ไม้เบสบอลตีไปทุกส่วนในร่างกายของวายุโดยเฉพาะจุดยุทธศาสตร์ของผู้ชายนิ่มก็จัดให้แบบเต็มๆ เธอเพิ่งรู้ความจริงเมื่อไม่นานมานี้เองกับเรื่องทุกอย่างความโกรธแค้นในวันนี้ถือว่าเธอเอาแทนคุณหนูก็แล้วกันท้ายที่สุดแล้ววายุก็หมดลมหายใจลงคามือของนิ่มจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นนิ่มก็ยังไม่หยุดมือที่จะตีราวกับว่าเธอยังไม่สะใจ" พอแล้วนิ่มร่างของวายุเละเทะไปหมดแล้วถือว่าเธอได้แก้แค้นแทนเจ้านายไปแล้วนะถ้าขืนตีไปมากกว่านี้เธอจะนอนไม่หลับพอแล้ว " เป็นใบชาที่เอาตัวนิ่มออกมาจากการลงทัณฑ์วายุและหยิบเอาไม้เบสบอลนั่นกลับเข้าไปในรถของพวกเธอเหมือนเดิม นิ่มแม้ว่าเธอจะสั่นไปทั้งร่างแต่ก็ต้องยอมรับว่าสะใจเป็นบ้าเลย " ถึงแม้ว่านิ่มจะกลัวแต่ก็ดีใจมากกว่าที่ได้แก้แค้นแทนคุณหนูพวกคุณไม่รู้หรอกว่าคุณหนูรักคุณวายุมากแค่ไหนมากจนถึงขนาดยกบริษัทให้ดูแลแบบร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ดูสิ่งที่ไอ้หน้าตัวเมียนี่ให้กลับมาสิทรยศคุณหนูไม่พอยังกล้าจ้างคนมาทำร้ายอีกคนแบบนี้สมควรตายแล้ว " นิ่มพรั่งพรูความในใจออกมาซึ่งทั้งสามสาวที่กะจะมาเล่นวายุให้เต็มที่กลับรู้สึกว่าสะใจมากกว่าที
วายุออกจากมาร้านอาหารพร้อมกับขับรถสปอร์ตคันหรูของตัวเองเพื่อกลับไปยังคฤหาสน์เก็บของและจะไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศเขากะว่าจะไม่กลับมาอีกเพราะครอบครัวที่นี่ก็ไม่ได้มีความสุขอีกทั้งเงินก้อนโตที่เขาตั้งใจเอามาจากฟ้าลดาเขาก็ได้มันมาเรียบร้อยแล้วพร้อมกับหลักฐานชิ้นสุดท้ายคือตัวเธอที่เขามั่นใจว่าเธอจะไม่รอดแน่ๆ แต่เมื่อมาถึงถนนสายรองซึ่งเป็นจุดบอดพอดีแทบจะไม่มีแสงไฟเขากลับโดนชนท้ายเข้าอย่างจังจนต้องจอดรถข้างทางสภาพของเขาตอนนี้ก็สะบักสะบอมเพราะหัวของเขาดันไปกระแทกกับพวงมาลัยจนมันแตกยับเยินแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีสติดีเขาจึงลงมาจากรถด้วยความทุลักทุเลแล้วก็ต้องตกใจเมื่อเจอกับบุคคลปริศนาซึ่งใส่ชุดดำพลางกายเอาไว้เห็นแค่ดวงตาเท่านั้น " พวกแกเป็นใครวะ "วายุถามออกไปเพราะตัวเขาเองยังพอมีสติที่จะเอาตัวรอดได้อยู่เพียงแต่ศัตรูของเขามีเยอะเกินไปเลยไม่รู้ว่าพวกไหนกันแน่ " หึ เดาสิ " เมื่อได้ยินประโยคนี้วายุก็จำได้ขึ้นใจกับน้ำเสียงที่เขาได้ยินแทบทุกคืนก่อนนอนในช่วงก่อนหน้านี้เขาจำไม่ผิดแน่นี่คือฟ้าลดาแต่ทำไมผู้หญิงที่แสนอ่อนโยนของเขาถึงได้เป็นแบบนี้ " ลดาเธอจะฆ่าพี่หรอเธอทำได้ลงคอจริงๆ หรอ " ว
" พวกแกเตรียมชุดดำไว้พร้อมหรือยัง " ใบชาเอ่ยถามเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อตอนนี้พวกเธออยู่ในชุดลำลองธรรมดากางเกงสีดำกับเสื้อยืดสีขาวเหมือนกันทั้ง 3 คน " เตรียมไว้ในรถเรียบร้อยแล้วยังไงคืนนี้ก็ต้องได้ปล้น เงินของวายุคงมากกว่าเงินในธนาคารอีกมั๊ง อยากเอาไปบริจาคให้คนยากไร้จะแย่แล้ว " พุดตานบอกออกมาอย่างตื่นเต้นหลังจากที่วางแผนกันเอาไว้ว่าให้ใบชาไปล้วงความลับของวายุมาให้ได้มากที่สุดแต่ถึงไม่ได้ก็ช่างเถอะยังไงคืนนี้ก็ต้องได้เงินและวายุก็ไม่มีทางรอดคืนนี้ไปได้พวกเธอไม่ใช่คนใจดีนะในเมื่อจะแก้แค้นแทนฟ้าลดาก็ต้องทำให้ถึงที่สุดเงินพวกเธอจะเอาไปบริจาคให้หมดส่วนชีวิตของวายุต้องสังเวยให้ดวงวิญญาณของฟ้าลดา" พวกเราไปกันเถอะเดี๋ยวฉันขับเอง " ขนมขันอาสาหลังจากที่ในคืนนี้พวกเธอต่างบอกอัคคีนทีและธาราว่าจะคุยงานเรื่องเริ่มธุรกิจและจะนอนที่บ้านใหม่ของขนมและพุดตานพอดีกับฝั่งของอัคคีมีเรื่องที่คาสิโนจึงเชื่อพวกเธออย่างสนิทใจ ในระหว่างทางที่จะไปยังร้านอาหารตรงชานเมืองที่วายุนัดพบปรากฏว่ามีการจัดฉากอุบัติเหตุขึ้นมาจริงๆ โดยการที่ให้รถพ่วงขับย้อนศรมาหารถของพวกเธอแต่เรื่องแบบนี้พวกเธอเจอมานักต่
" เรื่องที่ให้ไปทำไปถึงไหนแล้ว " อัคคีรีบถามนทีทันทีเมื่อเข้ามาถึงห้องทำงานที่มีนทีและธารารออยู่ก่อนแล้ว ในระหว่างที่รอลูกน้องรายงานเขาก็หยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาดูด เขาเป็นคนสูบบุหรี่จัดมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วเพราะมีเรื่องกลุ้มใจมากมายให้ต้องคิดตั้งแต่เด็กจนโตเขาก็รับแรงกดดันจากทั้งครอบครัวและคนภายนอกมาโดยตลอดนั่นก็ไม่แปลกเลยที่เขาจะเป็นคนเย็นชาได้ถึงขนาดนี้ " เราเตรียมเอกสารพร้อมทุกอย่างแล้วครับ นี่คือสร้อยของนายหญิงคืนให้ครับส่วนสร้อยอีกชิ้นก็ของนายครับ " นทีที่ได้รับมอบหมายจากอัคคีให้นำกุญแจสองดอกนี้ไปเอาเอกสารลับจากธนาคารที่เขาฝากเอาไว้ในนั่นไม่ใช่ทรัพย์สมบัติมหาศาลอย่างที่ทุกคนคิดแต่มันคือหลักฐานการโกงของหลายต่อหลายบริษัทที่มีมาตั้งแต่รุ่นพ่อของเขาจนกระทั่งพ่อของอัคคีเสียชีวิตจึงได้มอบกุญแจสองดอกนี้ให้กับเขาและแน่นอนว่าเพราะกุญแจนี่แหละถึงทำให้เขาได้พบกับใบชาเป็นครั้งแรกในวันนั้น นทีแปลกใจอยู่ไม่น้อยว่านายของเขาต้องไว้ใจนายหญิงมากแค่ไหนถึงได้มอบสร้อยที่ข้างในเป็นกุญแจชิ้นหนึ่งเอาไว้กับเธอส่วนอีกดอกก็เอาไว้กับตัวเอง " ฉันจะไปส่งเอกสารพวกนี้ด้วยตัวเองเอกสารแน่นขนาดนี้ถ้ายั
1 เดือนผ่านไป ทุกคนกลับมาใช้ชีวิตกันแบบปกติแต่ที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดก็คือความสัมพันธ์ของอัคคีและฟ้าลดาที่ทำเอาทุกคนในครอบครัวถึงกับอึ้งกันไปหมด อัคคีผู้ไม่เคยแม้แต่จะแสยะยิ้มให้กับใครแต่ทุกวันนี้เขากลับยิ้มให้กับฟ้าลดาต่อหน้าทุกคนให้เห็นอยู่บ่อยๆ ความแปลกใจนี้ไม่เว้นแม้แต่นิ่มที่พึ่งกลับมาจากทริปทัวร์ยุโรปไปเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมาเธอเองก็ยังทำตัวไม่ถูกแต่ว่านี่ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดีนะสำหรับความสัมพันธ์ของคุณหนูของเธอกับสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายถูกต้องตามครรลองคลองธรรม" แหม เห็นพี่ไฟกับพี่สะใภ้เข้ากันได้ดีแบบนี้ผมก็อดยินดีด้วยไม่ได้จริงๆ ครับ " วายุที่เอ่ยแซวขึ้นมากลางโต๊ะอาหารหลังจากที่ลดากลับมาร่วมโต๊ะได้หลายวันแล้วแต่ทว่าการยินดีของเขากลับแฝงไปด้วยน้ำเสียงของความไม่พอใจ วายุนึกถึงคืนวันเก่าๆ ใช่ว่าเขาจะไม่เคยมีใจให้ลดาเลยเพียงแต่ก่อนหน้านี้ลดาเรียกร้องมากเกินไปให้เขามีแค่เธอคนเดียวในขณะที่เขาทำไม่ได้เขาคือเสือผู้หญิงคิดจะให้เสือหยุดนั่นเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเขา " ชิ พี่วายุไม่ต้องทำเป็นยินดีหรอกค่ะเสียใจก็บอกมาตรงๆ คนบางคนแถวนี้ก็ดีแต่จับปลาสองมือหว่านเสน่ห







