LOGINตอนพิเศษ 3 เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำสายตาของคนเจ้าเล่ห์ยังจ้องมองร่างบางเขายังกลืนน้ำลายลงคอสองน้ำผ่านไปที่ควรจะหยุดพักแต่คนตัวโตนั้นกลับหื่นกระหายและต้องการมากกว่าเดิมร่างหนาจึงจู่โจมอุ้มภรรยาตัวเองวางลงบนเตียงช้าๆ สายตาเจ้าเล่ห์มองตั้งแต่ใบหน้าจนถึงนมสองเต้า ร่างหนารีบขึ้นคร่อมทับร่างบางสายตาท
ตอนพิเศษ 2 ชามาร์ขยับจากที่เท้าแขนลงด้านข้างลำตัวเล็กปรับเปลี่ยนเป็นจับเอวของเธอและกระแทกเอ็นร้อนสวนเข้าไป เมื่อร่างบางเสร็จ เธอครางร้องเสียงดังมากกว่าเดิม คนตัวโตปรับเปลี่ยนท่าให้เธอนอนตะแคงจับเรียวขายกพาดไหล่ของเขาหนึ่งข้างแท่งเอ็นร้อนถูเข้าออกช่องสว่างอยู่ในท่าตะแคง "อุ้ย อื้อ อ๊าส์" มือหนาโ
ตอนพิเศษ 1 "เมียค้าบ" สายตาของคนบางคนที่ใช้คำพูดออดอ้อนจ้องมาทางพัดชาพร้อมทั้งเรียกเมียด้วยน้ำเสียงหวาน คนตัวโตลุกขึ้นเดินจากเตียงพุ่งตรงมาหาพัดชาที่กำลังนั่งทาครีมอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มือหนาโอบกอดร่างบางจากทางด้านหลังปลายคางวางบนไหล่ของพัดชา สายตาของทั้งคู่มองจ้องกันผ่านกระจกบานเล็กตรงหน้า
บทที่ 46 ทำไมหมอถึงส่ายหน้าไปมาแบบนั้นไม่หยุดดูเหมือนว่าเส้นคอของหมอจะกระตุกจนเขาเกิดอาการล้มลงไปที่หน้าประตูพยาบาลรีบวิ่งมาช่วย "คุณหมอคะ...ขอโทษนะคะ คนไข้พอดีว่าคุณหมอผ่าตัดเมื่อกี้เกิดอาการเครียดกังวลกลัวว่าจะไม่สำเร็จเลยทำให้คุณหมอนั้นเกร็ง ตอนนี้คนไข้ปลอดภัยดีแล้วค่ะ ขอตัวพาคุณหมอไปพักก่อนนะค
บทที่ 45 ในขณะที่พัดชากำลังนั่งดื่มนมอย่างสบายใจไม่รู้ว่าเหมยแอบมาตอนไหน พอมารู้ตัวอีกทีเหมยจะเอามีดแทงเข้าที่หน้าอกของเธอ แต่พัดชาจับมือเอาไว้ได้ทั้งสองคนกำลังยื้อแย่งกันด่ากันด้วยความแรงเสียงเหมยตะโกนดังลั่นกรีดร้องดังพยายามที่จะแทงมีดเข้าหน้าอกของพัดชา "พรึ่บ! พัดชาออกแรงเหวี่ยงอีกครั้งจนเหนื่
บทที่ 44 ในเมื่อเขาตกลงที่จะเป็นลูกน้องของเธอและยกทุกอย่างให้พัดชาที่ยอมรับข้อเสนอ เขาจะได้รู้ว่าการที่ไม่มีอะไรและถูกทำร้ายเป็นแบบไหนซึ่งในตอนแรกพัดชาเธอไม่เคยคิดจะเอาคืนเขา แต่เขายื่นข้อเสนอนี้ให้กับตัวเธอเองหลังจากที่ออกโรงพยาบาล ชามาร์ผู้ที่เคยเป็นเจ้าของบ้านและเจ้านายในตอนนี้กลายเป็นลูกน้องไ
บทที่ 13 พัดชารู้สึกตัวอีกครั้งเธอไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลจึงพยายามนึกว่าตนเองนั้นอยู่ที่ไหนจนกระทั่งขยับลุกขึ้นเห็นแม่บ้านทั้งสองคนนอนหลับอยู่ที่โซฟาในห้องเดียวกับเธอนี่บ้านของเขาเหรอ เมื่อคืนนี้หลังจากกลับมาถึงที่บ้านลูกน้องคนสนิทของเขานั้นทำร้ายเธอและเขาเสียงดังใส่หลังจากนั้นเธอก็ไม่รู้สติอีกเ
พัดชารีบวิ่งเข้าไปในห้องร้องไห้สะอึกสะอื้นมีเลือดไหลออกมาตรงบาดแผลน้อยที่หัว "ฮื่อๆ เมื่อไรฉันจะหลุดพ้นสักที" ด้วยความน้อยใจกับโชคชะตาที่เลวร้ายพัดชาได้เพียงแต่นั่งกอดเข่าของตัวเองร้องไห้ กวินยังไม่มาช่วยหรือว่าเขาไม่มาช่วยหรือว่าพยาบาลนั้นไม่ได้บอกอย่างที่สั่ง! พัดชาได้เพียงแต่คิดต่อให้เธอพยาย
บทที่ 12 พัดชาตกใจแทบจะล้มทั้งยืนคนตรงหน้าของเธอนั่นคือเขาคนใจร้ายไม่รอช้ารีบพุ่งตัวเข้ามาคว้าจับแขนของพัดชากระชาก "ฉันเคยบอกเธอแล้วพัดชาว่าเธอไม่มีวันหนึ่งฉันพ้น" ข้างหลังของเขาคือพยาบาลที่เธอคิดว่าใจดีและช่วยเหลือ ทำไมพยาบาลคนนี้ถึงหักหลังและเอาเรื่องนี้ไปบอกกับเขา "ไม่ต้องไปมองคนอื่น! เธอ
บทที่ 9 เขาลุกขึ้นดีดออกจากตัวของเหมยซึ่งไม่ต้องการและไม่มีอารมณ์เหมือนตอนที่อยู่ใกล้ชิดกับพัดชา ชามาร์เดินออกมาจากห้องของเหมยซึ่งเขาไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นทั้งๆ ที่เหมยก็เป็นคนที่สวยน่ารักหุ่นยั่วยวนแถมคำพูดอ่อนหวานซึ่งผู้ชายหลายๆ คนต้องหลง ถ้าได้อยู่ใกล้แต่ไม่ใช่สำหรับเขา "นี




![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

![รักซ้อนราคะ [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
