Masukตอนพิเศษ 3 เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำสายตาของคนเจ้าเล่ห์ยังจ้องมองร่างบางเขายังกลืนน้ำลายลงคอสองน้ำผ่านไปที่ควรจะหยุดพักแต่คนตัวโตนั้นกลับหื่นกระหายและต้องการมากกว่าเดิมร่างหนาจึงจู่โจมอุ้มภรรยาตัวเองวางลงบนเตียงช้าๆ สายตาเจ้าเล่ห์มองตั้งแต่ใบหน้าจนถึงนมสองเต้า ร่างหนารีบขึ้นคร่อมทับร่างบางสายตาท
ตอนพิเศษ 2 ชามาร์ขยับจากที่เท้าแขนลงด้านข้างลำตัวเล็กปรับเปลี่ยนเป็นจับเอวของเธอและกระแทกเอ็นร้อนสวนเข้าไป เมื่อร่างบางเสร็จ เธอครางร้องเสียงดังมากกว่าเดิม คนตัวโตปรับเปลี่ยนท่าให้เธอนอนตะแคงจับเรียวขายกพาดไหล่ของเขาหนึ่งข้างแท่งเอ็นร้อนถูเข้าออกช่องสว่างอยู่ในท่าตะแคง "อุ้ย อื้อ อ๊าส์" มือหนาโ
ตอนพิเศษ 1 "เมียค้าบ" สายตาของคนบางคนที่ใช้คำพูดออดอ้อนจ้องมาทางพัดชาพร้อมทั้งเรียกเมียด้วยน้ำเสียงหวาน คนตัวโตลุกขึ้นเดินจากเตียงพุ่งตรงมาหาพัดชาที่กำลังนั่งทาครีมอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มือหนาโอบกอดร่างบางจากทางด้านหลังปลายคางวางบนไหล่ของพัดชา สายตาของทั้งคู่มองจ้องกันผ่านกระจกบานเล็กตรงหน้า
บทที่ 46 ทำไมหมอถึงส่ายหน้าไปมาแบบนั้นไม่หยุดดูเหมือนว่าเส้นคอของหมอจะกระตุกจนเขาเกิดอาการล้มลงไปที่หน้าประตูพยาบาลรีบวิ่งมาช่วย "คุณหมอคะ...ขอโทษนะคะ คนไข้พอดีว่าคุณหมอผ่าตัดเมื่อกี้เกิดอาการเครียดกังวลกลัวว่าจะไม่สำเร็จเลยทำให้คุณหมอนั้นเกร็ง ตอนนี้คนไข้ปลอดภัยดีแล้วค่ะ ขอตัวพาคุณหมอไปพักก่อนนะค
บทที่ 45 ในขณะที่พัดชากำลังนั่งดื่มนมอย่างสบายใจไม่รู้ว่าเหมยแอบมาตอนไหน พอมารู้ตัวอีกทีเหมยจะเอามีดแทงเข้าที่หน้าอกของเธอ แต่พัดชาจับมือเอาไว้ได้ทั้งสองคนกำลังยื้อแย่งกันด่ากันด้วยความแรงเสียงเหมยตะโกนดังลั่นกรีดร้องดังพยายามที่จะแทงมีดเข้าหน้าอกของพัดชา "พรึ่บ! พัดชาออกแรงเหวี่ยงอีกครั้งจนเหนื่
บทที่ 44 ในเมื่อเขาตกลงที่จะเป็นลูกน้องของเธอและยกทุกอย่างให้พัดชาที่ยอมรับข้อเสนอ เขาจะได้รู้ว่าการที่ไม่มีอะไรและถูกทำร้ายเป็นแบบไหนซึ่งในตอนแรกพัดชาเธอไม่เคยคิดจะเอาคืนเขา แต่เขายื่นข้อเสนอนี้ให้กับตัวเธอเองหลังจากที่ออกโรงพยาบาล ชามาร์ผู้ที่เคยเป็นเจ้าของบ้านและเจ้านายในตอนนี้กลายเป็นลูกน้องไ
บทที่ 17 "เขาเจออีพัดชาไหม" เมื่อลูกน้องคนสนิทกลับมาที่บ้านอาสาจะมาช่วยจัดการเรื่องในครัวที่ไฟไหม้เมื่อคืนนี้ พอมาถึงเหมยรีบถามกับลูกน้องคนสนิทของเขาทันที "เจอและทั้งสองคนก็อยู่ด้วยกัน ทำไมเหรอหึงเหรอ" สายตาของลูกน้องคนสนิทที่มองหน้าเหมยเหมือนกับว่าเขาไม่ได้เกรงกลัวเธอและดูเหมือนทั้งสองคนจะสน
บทที่ 11 "หยุดเดี๋ยวนี้นะ" เสียงทุ้มดังขึ้นจากทางด้านหน้าประตูไม่ใช่เสียงของชามาร์แต่เป็นลูกน้องคนสนิทของเขา ไม่เพียงแต่พูดเขาเดินตรงเข้ามาหาเหมยจับมือของเหมยและดึงออกไปจากห้อง ส่วนพัดชาได้เพียงแต่ถอนหายใจเพียงไyม่นา8yนหมอและพยาบาลได้เข้ามาทำสายน้ำเกลือให้กับเธอใหม่ "คุณพยาบาลคะ...อย่าเพิ่งไปได
บทที่ 14 ในครัวสวยหรูดูแพงจะทำยังไงให้ไฟไหม้ได้! สายตาของพัดชากวาดมองไปมารอบๆ ห้องครัวเตาแก๊สถ้าเกิดลามไม้ผ้าและลามไปจนถึงผ้าม่านหน้าต่าง! ใช่ พัดชาเธอเดินออกมาดูด้านนอกซึ่งไม่มีใครอยู่ เธอจึงโยนผ้าเช็ดมือนั้นติดกับเตาแก๊สที่กำลังเปิดต้มน้ำ ไฟเริ่มลุกขึ้นท่วมในครัวพัดชาจึงรีบวิ่งออกมาและร้องเ
บทที่ 15 เสียงแคว๊ก! เหมือนกับว่าผ้ายางฉีกขาดใต้โต๊ะชายชุดดำที่จ้องมองลุงอยู่นั้นละสายตามองที่โต๊ะเตรียมที่จะก้มลง "โอ๊ย! ไอ้เจ้าหมาน้อยตัวนี้ไปให้พ้นๆ ร้านฉันเลยนะไปหาเจ้านายของแกนู่น" ซึ่งเป็นจังหวะที่หมาน้อยมาตะกายผ้าคลุมร้านของลุงจึงทำให้ลุงเบี่ยงเบนความสนใจจากพวกที่ตามจับพัดชาและหมาน้อยตัวนั







