Beranda / มาเฟีย / ล่ามรักมัจจุราช NC20+ / ตอนที่ 1 เหมือนเคยเห็น

Share

ตอนที่ 1 เหมือนเคยเห็น

last update Tanggal publikasi: 2026-07-05 16:34:53

ท่ามกลางแสงไฟหลากสีของคลับหรูกลางกรุงโคเปนเฮเกน ร่างบางของนางแบบสาวลูกครึ่งในชุดเดรสสั้นสายเดี่ยวรัดรูปสีดำสวมรองเท้าส้นสูงห้านิ้วสีเดียวกันกรีดกรายเดินท่ามกลางผู้คนที่กำลังโยกตัวรับเสียงเพลง มีผู้จัดการหนุ่มใจสาวเดินตามหลังคอยยกมือบังร่างบางเหมือนบอดี้การ์ดส่วนให้กับคนตัวเล็กกว่าพร้อมกับเสียงตะโกนแข่งเสียงเพลงให้คนด้านหน้าเดินไปตามทาง

ใบหน้าสวยคมของนางแบบสาวดูมีความตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย เพราะน้อยครั้งมากที่เธอจะได้มาเที่ยวสถานที่แบบนี้ หากไม่ได้เกี่ยวกับงานเธอแทบจะไม่มีโอกาสเลยก็ว่าได้

"ฮันน่าเดินขึ้นไปชั้นวีวีไอพีสองเลยลูก"

"โอเคค่ะ"

เสียงตะโกนตอบกลับเผยรอยยิ้มมีเสน่ห์เอี้ยวตัวกลับมาด้านหลัง ดวงตากลมโตสีน้ำตาลแดงกวาดสายตามองผู้คนที่เดินแล้วจ้องมองตามเธอพร้อมกับรอยยิ้มสดใสที่มอบกลับไป

ช่วงเรียวขาสวยก้าวขึ้นมายังชั้นสองซึ่งเป็นชั้นวีวีไอพีซึ่งต่างจากโซนวีไอพีปกติด้านล่างเพราะมันเป็นห้องปิดมีความเป็นส่วนตัวกว่าและเสียงเพลงก็เข้าไม่ถึง เหมาะสำหรับนั่งดื่มคุยกันมากกว่า ฮันน่าเอี้ยวตัวกลับมาหาร่างสูงด้านหลังทำให้การเดินเกิดการหยุดชะงัก โครงหน้าสวยราวกับผู้หญิงเอียงคอมองเธอด้วยความสงสัยไม่เข้าใจ

"หลังเสร็จงานพี่เมลลี่สัญญากับหนูได้ไหมคะว่าจะให้หนูนั่งเล่นสักชั่วโมงก่อนกลับโรงแรม"

"ห๊ะ!? นั่งเล่น"

"ใช่ค่ะ สัญญานะคะพี่เมลลี่ไม่งั้นหนูไม่ขึ้นไปจริงๆ ด้วย"

"ลูกสาวไหนตกลงกันแล้วไงว่า..."

"หนูอยากลองทำตัวเหมือนคนทั่วไปบ้าง นะคะพี่เมลลี่~ พี่เมลลี่คนสวยนะคะ~"

"...." เสียงออดอ้อนทำให้เมลลี่จิ๊ปากให้ด้วยความไม่จริงจัง ตบไหล่บางเบาๆ ก่อนจะย่นคิ้วยอมพยักหน้าให้ 

"เย้! พี่เมลลี่น่ารักที่สุดเลยค่ะ รีบขึ้นไปกันค่ะเสร็จแล้วจะได้ลงมาหาที่นั่ง"

"อือๆ ขึ้นไปเร็วเขารอเรานานแล้ว"

ร่างบางหมุนตัวหันกลับเดินขึ้นมายังชั้นวีวีไอพีด้านบน เธอกับผู้จัดการร่างสูงเดินมาหยุดหน้าห้องห้องหนึ่งที่มีบอดี้การ์ดร่างยักษ์ยืนขวางอยู่หน้าประตูสองคน 

เมลลี่ที่ผลัดเดินขึ้นมานำหน้ายื่นบัตรในมือให้กับทั้งสองก่อนจะได้รับการพยักหน้าเป็นคำตอบ พร้อมกับเบี่ยงตัวหลบเปิดประตูบานใหญ่ให้

"สวัสดีค่ะคุณเบลินด้า"

"คุณเมลลี่สวัสดีค่ะ ที่พักกับการต้อนรับของเราเป็นยังไงบ้างคะ เชิญนั่งก่อนค่ะ"

"ต้องขอบคุณสำหรับการต้อนรับที่อบอุ่นจากคุณเบลินด้ามากเลยค่ะ ทุกอย่างโอเคมากเลยค่ะ" เอ่ยพลางหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาตรงข้ามกับหญิงวัยกลางคน โดยมีนางแบบสาวที่นั่งลงด้านข้างด้วย 

ฮันน่าก้มหัวลงให้กับเอเจนซี่สาวใหญ่ด้านหน้า ใบหน้าสวยคมยังคงมีรอยยิ้มบางๆ เผยไว้ เธอวางกระเป๋าถือไว้บนหน้าตักยืดหลังตรงแล้ววางมือทับลงไปอีกที

"กล่าวเกินไปแล้วค่ะ ทางเราต้องต้อนรับแขกของคุณเบลซเป็นอย่างดีอยู่แล้ว" วางแก้วไวน์ในมือลงปรายตาขึ้นมองนางแบบสาวตรงข้ามเล็กน้อยแล้วเผยรอยยิ้มพึงพอใจ

"เรามาเริ่มคุยเรื่องงานกันเลยดีกว่าค่ะ ถึงคุณเมลลี่จะรู้มาบ้างแล้วแต่ทางเราก็จะขอย้ำกฎอีกครั้ง และข้อที่สำคัญที่คุณฮันน่าไม่อาจเลี่ยงได้เมื่อถึงเวลานั้นด้วย"

"โอเคค่ะเริ่มเลยก็ได้ค่ะ"

ผู้จัดการร่างสูงเอ่ยขึ้นทุ้มเสียงปกติหันมองคนร่างบางกว่าด้านข้างแล้วหันกลับมายังคนตรงข้ามเพื่อเริ่มคุยเรื่องงานต่อ

สองชั่วโมงต่อมา...

"ทำไมต้องมีกฎเยอะแยะเต็มไปหมดเลยล่ะคะพี่เมลลี่ หนูไม่เคยรับงานไหนที่กฎเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย"

"พี่ก็ว่ามันแปลกๆ นั่นแหละ แต่ในเมื่อรับแล้วความเป็นมืออาชีพก็ต้องมาก่อนอย่างอแง"

"หนูยังไม่ได้ว่าอะไรเลย แล้วสรุปหนูนั่งได้ใช่ไหมคะชั่วโมงเดียวเอง"

"จริงๆ คิดว่าลืมไปแล้วยังจำได้อยู่เหรอเนี่ย"

"โซนโน้นนะคะคนไม่ค่อยแน่น"

"..." ร่างสูงพยักหน้าแทนคำตอบเมื่อมองตามนิ้วเรียวสวยของนางแบบสาวที่ชี้ไปแล้วเห็นว่าคนไม่ค่อยพลุกพล่านมากเท่าโซนกลางๆ 

สองร่างเดินแหวกผู้คนฝ่าไปยังโซนที่ใกล้บาร์น้ำ จัดการเรื่องโต๊ะที่นั่งเสร็จสรรพก็เริ่มสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ตามที่สนใจทันที

ฮันน่ากรีดยิ้มแพรวพราวโยกตัวตามเสียงเพลงเบาๆ อย่างมีเสน่ห์ ดวงตากลมโตสอดส่องมองตามผู้คนท่ามกลางแสงสลัวด้วยความเพลิดเพลินจนกระทั่งสายตาปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งในมุมอับแสงผู้คนไม่ค่อยผ่านมากนัก 

เขากำลังมองมาที่เธออยู่... รูปร่างคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยเห็นจากที่ไหนมาก่อนทำให้ต้องหรี่ตาเล็กเพ่งเล็งอีกครั้ง

มือหนาใหญ่ยกมวนบุหรี่ในมือขึ้นสูบควันขาวเข้าเต็มปอดก่อนจะพ่นออกมาสีหน้าแววตายังคงเป็นด้านเดียว ความมืดบดบังร่างเขาจนแทบจะกลมกลืนไปกับมัน เขามองมาที่เธอนิ่งๆ อยู่หลายนาทีมากกว่าจะเบนสายตาหลบแล้วเดินออกไปจากบริเวณนั้น

"นี่มองใครอยู่ อย่ามาหว่านเสน่ห์เรี่ยราดแถวนี้นะอีกสองวันต้องขึ้นเรือแล้วขี้เกียจมาตามเช็ด"

"พี่เมลลี่พูดเหมือนหนูเป็นคนแบบนั้นเลย"

"ว่าแต่มองใครอยู่" หันมองตามสายตานางแบบสาวที่เคยมองไปก่อนหน้าแต่ก็ต้องขมวดคิ้วสงสัยเพราะบริเวณนั้นไม่มีคนอยู่เลย

"เปล่าหรอกค่ะหนูก็มองไปเรื่อยนั่นแหละพี่เมลลี่จะสนใจทำไมเนี่ย นั่งมองหนุ่มๆ ของพี่ไปเถอะ"

"อ่าๆ ไม่มีไรก็ไม่มีไรอย่าให้จับได้แล้วกันว่าแอบสอยหนุ่มตามไปโรงแรมด้วย จะจับฟาดด้วยไม้แขวนเสื้อเลย"

ร่างบางส่งเสียงผ่านคอลำคอออกมาหันกลับมาสนใจความสนุกด้านหน้าแทน 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ล่ามรักมัจจุราช NC20+   ตอนพิเศษ

    "ฮันนี่อย่าวิ่งครับเดี๋ยวล้ม"เสียงทุ้มตะโกนออกมาจากด้านในตัวบ้านจนคนที่กำลังจัดขนมของว่างอยู่ในสวนถึงกับหลุดหัวเราะด้วยความเอ็นดูเด็กหญิงตัวเล็กวัยขวบเศษวิ่งนำเข้ามาพร้อมกับเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากด้วยความชอบใจ ผมจุกสองจุกกระเซอะกระเซ็นปากจิ้มลิ้มเปิดอ้าทำให้สามารถมองเห็นฟันเล็กสองซี่บนได้อย่างชัดเจน"ฮันนี่!""อ๊าก! มัมมัม!"เสียงใสตะโกนเรียกแม่วิ่งฝ่าสนามหญ้าเขียวเปิดแขนอ้าออกเข้าหาร่างบางของผู้เป็นแม่โดยมีน้องชายฝาแฝดนั่งอยู่บนตักของคนเป็นยายข้างกันเงยหน้าขึ้นมองมาอยู่ฮันน่าเปิดแขนรับลูกสาวตัวเล็กด้วยรอยยิ้มกว้าง เด็กน้อยวิ่งเข้ามาซุกเข้าหาอกปีนไต่ขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักบางโดยยังคงหันหลังระแวงคนที่วิ่งไล่ตามมาพร้อมกับเสียงกรีดร้องด้วยความสุข เสียงหัวเราะเสียงดังเอิ๊กอ๊ากดังลั่นทั่วบริเวณมือบางยกขึ้นกอดร่างเล็กของลูกสาวบนตักไว้เป็นเวลาเดียวกันกับที่ร่างสูงของโดโนแวนวิ่งมาถึงพอดี ร่างสูงยืนเท้าเอวหอบหายใจหนักด้วยความเหนื่อยในมือยังคงถือผ้าอ้อมเด็กที่ยังไม่ได้ใช้ไว้ ดวงตาคมกริบจ้องมองคนตัวเล็กบนตักของผู้เป็นแม่แล้วส่ายหน้ายิ้มน้อยๆ"แสบจริงๆ เลย ดูสิที่รักลูกฉี่ใส่เสื้อพี่เปียกหมดเลย ไม

  • ล่ามรักมัจจุราช NC20+   ตอนที่ 65 ตลอดไป

    "คืนนี้นอนที่นี่ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยพาเดินเล่นรอบบ้าน" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นหลังจากทั้งสองนั่งทานอาหารค่ำที่เขาได้สั่งมาจากร้านอาหารชื่อดังเข้ามาก่อนหน้านี้เสร็จแล้ว พร้อมกับจับผ้าขึ้นเช็ดปากเรียบร้อยแล้ววางลงกลับบนโต๊ะ"พี่จะนอนที่นี่เหรอคะ""เราจะนอนที่นี่คืนนี้""งั้นหนูไปเดินดูรอบๆ ในบ้านก่อนได้ไหมคะ อยากเดินดู""พรุ่งนี้จะพาทัวร์ คืนนี้ขึ้นไปพักก่อน""แต่ว่า...""....""ก็ได้ค่ะ แต่เราไม่มีเสื้อผ้านี่คะแล้วจะเปลี่ยนชุดยังไง"โดโนแวนยกยิ้มเล็กน้อยด้วยความเอ็นดูในความสงสัยไปทั่วของคนตัวเล็ก หยัดกายขึ้นเต็มความสูงเดินมาหาคนตัวเล็ก โน้มตัวลงยื่นมือเช็ดคราบอาหารบนมุมปากอวบอิ่มออกแล้วจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากมนแผ่วเบา"ขึ้นไปข้างบนกัน""...." แววตาหยาดเยิ้มส่อไปในทางที่ไม่สามารถคิดดีได้เลย แต่ฮันน่าก็ยอมลุกขึ้นเดินตามขึ้นไปยังชั้นสองของตัวบ้านหลังใหญ่ โดยมีเจ้าของร่างสูงจูงมือพาเดินขึ้นไปสองร่างเดินเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ซึ่งเป็นห้องที่นักฆ่าหนุ่มตั้งใจออกแบบเองด้วยความสามารถที่มี โดยมีนักออกแบบคอยให้คำแนะนำถึงความเหมาะสมของการจัดวางเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ และสีพื้นรวมถึงสีภายในห้อง"พี่ออกแบบเองเห

  • ล่ามรักมัจจุราช NC20+   ตอนที่ 64 แสงอาทิตย์ในชีวิตฉัน

    ฮันน่าใช้เวลาพักรักษาจิตใจเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เต็มจึงได้กลับมารับงานตามเดิม แต่ที่ผิดไปจากเดิมคืองานที่เธอรับจะไม่เน้นโชว์วาบหวิวมากเป็นเสียส่วนใหญ่ ตอนแรกเมลลี่ผู้จัดการส่วนตัวมีการบ่นให้อยู่หลายครั้งมากเพราะโดยปกติงานที่เธอรับจะเป็นแนวนั้นเกือบทั้งหมด แต่พอได้สบสายตาคมกริบไม่พอใจและน้ำเสียงสั่งเสียเป็นการเด็ดขาดจากคนรักของเด็กในความดูแล เธอจึงต้องฝืนกลืนน้ำลายปฏิเสธงานทั้งหมด และแน่นอนว่าเม็ดเงินที่จะได้รับก็ลดฮวบลงไปด้วยเช่นกัน ส่วนโดโนแวนตอนนี้ได้ใช้พื้นที่ในส่วนของท่าเรือของเพื่อนสนิทเพื่อเป็นศูนย์ฝึกกองกำลังอารักขาความปลอดภัยหรือเรียกง่ายๆ คือ บอดี้การ์ดรับจ้าง ซึ่งจะรอการเปิดบริษัทเป็นของตัวเองที่กำลังเริ่มก่อร่างสร้างขึ้นมาโดยมีเขาที่เป็นคนเลือกทำเลที่ตั้งของบริษัท และมีเพื่อนสนิทคอยเป็นคนให้คำปรึกษาคราแรกหัวเด็ดตีนขาดเขาก็จะไม่รับความวุ่นวายที่จะต้องไปเลือกทำเลที่ตั้งเองโดยเด็ดขาด แต่เพราะถูกหว่านล้อมจากคนรักและเหตุผลต่างๆ จากเพื่อนสนิทที่เหมือนจะเข้าขาได้ดีกับสาวเจ้าทำให้เขาต้องมีหน้าที่ที่ต้องวุ่นวายมากขึ้นนอกจากฝึกกองกำลังบอดี้การ์ดรับจ้างเท่านั้นร่างสูงกำยำยืนตระหง่านห

  • ล่ามรักมัจจุราช NC20+   ตอนที่ 63 เอาชีวิตเป็นประกัน

    "มากันแล้ว... ทำไมอยู่ในสภาพนั้นล่ะลูก"ผกากรองที่นั่งใกล้กับสามีเงยหน้าขึ้นมองไปยังลูกสาวกับคนตัวสูงที่เดินตามกันมาก่อนจะชะงักคำพูดแล้วไล่สายตามองสภาพของคนตัวสูงข้างลูกสาว ผมหนายุ่งเหยิงเล็กน้อย เศษผงเล็กๆ น้อยๆ เกาะเต็มเสื้อเชิ้ตสีดำของเจ้าตัวเต็มไปหมด และพอสังเกตดีดีตามตัวมีจุดสีแดงเล็กๆ จุดบริเวณที่โผล่พ้นเนื้อผ้าออกมาเต็มตัวไปหมดพอมองเลยมายังมือหนาที่มีลูกมะม่วงลูกใหญ่สองลูกอยู่ในอุ้งมือถึงได้รู้ว่าทำไมคนรักของลูกสาวถึงได้อยู่ในสภาพนี้ เสียงถอนหายใจดังออกมาเบาๆ ก่อนเจ้าของร่างบางในวัยกลางคนจะหันมองคนเป็นสามีที่นั่งยิ้มร้ายกาจอย่างไม่สนใจมองสภาพของร่างสูงข้างลูกสาวเลยสักนิดราวกับว่ารู้อยู่แล้ว"ฝีมือคุณใช่ไหมคะ" เสียงหวานเอ่ยเป็นภาษาอังกฤษชัดถ้อยชัดคำจนนิคาซิโอ้ที่นั่งยิ้มกริ่มอยู่เงยหน้าขึ้นมา โดยปกติแล้วภรรยาจะใช้ภาษาบ้านเกิดตัวเองในการสื่อสารกับเขาเสียมากกว่าเป็นส่วนใหญ่ และการที่เธอใช้ภาษาอังกฤษในการถามครั้งนี้ เขารู้ว่าจุดประสงค์คงจะหมายให้ใครอีกคนรู้เรื่องด้วยเป็นแน่"คุณนิคาซิโอ้""คุณแม่คะ หนูว่าทานข้าวกันดีกว่าค่ะเดี๋ยวอาหารเย็นแล้วจะไม่อร่อย เดี๋ยวหนูขอทายาให้พี่เขาแป๊

  • ล่ามรักมัจจุราช NC20+   ตอนที่ 62 แกล้ง

    "อยู่ทานข้าวกันก่อนค่อยกลับนะฮันน่า"ผกากรองเอ่ยขึ้นหลังจากแขกอดีตว่าที่คู่หมั้นของลูกสาวและเพื่อนของสามีกลับไปแล้ว เธอหันมองหน้าคนตัวสูงที่นั่งเงียบมาตลอดการสนทนาแล้วดึงสายตากลับมามองหน้าลูกสาวเพื่อเป็นการเอาคำตอบอีกครั้ง"ได้ค่ะคุณแม่""ดีเลย งั้นไปช่วยแม่เตรียมของไป จะได้รีบทำอาหารกันจะเที่ยงแล้ว""โอเคค่ะ"ฮันน่าหยัดกายขึ้นตามร่างบางของคนเป็นแม่พร้อมกับรอยยิ้มสดใสดีใจที่เรื่องทุกอย่างจบลงด้วยดี อารมณ์เธอตอนนี้กับเมื่อตอนที่เพิ่งมาถึงมันคนละอารมณ์จนนักฆ่าหนุ่มที่นั่งเงียบอยู่นานต้องเงยหน้าขึ้นมองตามดวงตาจับจ้องมองจนคนตัวเล็กนิ่งทำให้ร่างบางโน้มตัวลงใกล้กระซิบเสียงเบาให้พอได้ยินกันสองคนแต่มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย เขายังคงนั่งนิ่งอย่างเดิมไม่เปลี่ยน"ฝากคุณพ่อหน่อยนะคะเดี๋ยวหนูมา""จะไปไหน""ไปทำอาหารกับคุณแม่ค่ะ คุยกันดีดีนะคะ""...."ร่างบางเดินออกไปพร้อมกับคล้องแขนเรียวของคนเป็นแม่ไปด้วย เสียงพูดคุยหัวเราะที่ออกห่างไปทำให้ดวงตาคมเงยกลับขึ้นมายังนักธุรกิจรุ่นใหญ่ด้านหน้าเพียงนิดแล้วดึงสายตากลับ เอื้อมมือคว้าแก้วน้ำบนโต๊ะยกขึ้นดื่มแล้วนั่งเงียบต่อไม่ได้มีการพูดคุยกันอย่างที่คน

  • ล่ามรักมัจจุราช NC20+   ตอนที่ 61 พึ่ขอโทษ

    ตึกตึกร่างสูงของนักฆ่าหนุ่มเดินมาทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวใหญ่กลางห้องรับแขกโดยมีนางแบบสาวเดินตามมาติดๆ เธอหยุดยืนบริเวณใกล้จุดที่คนตัวโตนั่งลงแล้วเม้มริมฝีปากเข้าหากันพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ รู้ว่าวันนี้ทำให้เขาหงุดหงิดแล้วก็มีอารมณ์น้อยใจอยู่ไม่น้อย แต่เธอก็ไม่รู้นี่นาว่าว่าที่คู่หมั้นเธอจะมาด้วยฮันน่าเดินมาหย่อนตัวนั่งลงข้างคนตัวสูงหันกลับมายื่นมือบางมาวางบนท่อนแขนแกร่งกำลังจะอ้าปากเอ่ยคำพูดออกมา แต่แขกผู้มาใหม่ก็เดินเข้ามาเสียก่อนทันทีที่เห็นใบหน้าของแขกที่เดินเข้ามาภายในห้องรับแขก คนตัวเล็กก็ชะงักนิ่งทันทีเพราะมันไม่ใช่เพียงแค่ว่าที่คู่หมั้นเธอเท่านั้น แต่ยังมีคนที่เธอเคารพเหมือนลุงแท้ๆ คนหนึ่งมาด้วยกันด้วย ท่านหันมองเธอเพียงนิดแล้วดึงสายตามองคนที่นั่งด้านข้างด้วยสีหน้านิ่งมีความไม่สบอารมณ์อยู่มากก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาอีกตัวตรงข้ามตามมาด้วยว่าที่คู่หมั้นของเธอ"สวัสดีครับฮันน่าสบายดีนะ""สวัสดีค่ะพี่ธีโอ" เสียงหวานตอบกลับคู่หมั้นหนุ่มไปโดยที่มือก็รั้งแขนคนข้างๆ ไว้แน่นเมื่อเขาทำท่าราวกับจะลุกออกไปจากตรงนี้ ทำให้เจ้าของร่างสูงด้านข้างถอนหายใจหนักหันจ้องหน้าเธอนิ่งด้วยแววตาดุดัน"พ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status