Mag-log in“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
บทที่ 71 “ดึกแล้ว…นอนไหม” คราวนี้จินเอ่ยเสียงเบาลงกว่าทุกที พยายามเปลี่ยนเรื่องอย่างแนบเนียน “ทำไมไม่ตอบ?” “…ต้องตอบด้วยเหรอ” จินพึมพำในลำคอเบา ๆ จนแทบไม่ได้ยิน น้ำเสียงก็ติดประชดนิด ๆ แต่ไม่กล้าใส่เต็มแรงเหมือนเดิม “....” เธอก็เงียบ เงียบจนเขาใจคอไม่ดี “ไม่เยอะหรอก” สุดท้ายเขาก็เป็นฝ่ายพูดขึ้
“....” “ทำไม หรือชอบแบบหนังสด ถ้าชอบ กูจะเรียกบอดี้การ์ดเข้ามาดู” “ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย!” “หึ” จินแสยะยิ้มมุมปากเบาๆ พลางยกแขนขึ้นมาโอบไหล่บางอย่างถือสิทธิ์ ฝ่ามือหนักแน่น แตะลงเบา ๆ บนไหล่ข้างขวาของเธอ ทำให้เธอสะดุ้งน้อย ๆ หัวใจดวงน้อยก็เต้นแรงขึ้นกว่าเดิม พลางหลุบตาลงมองพื้นอย่างไม่กล้าสบตาเขา
“เดี๋ยวโยะพาไปอาบน้ำเอง!” ฮิเดโยะรีบเสนอพลางคว้ามือของจินแล้วลากไปทางห้องน้ำด้วยความกระตือรือร้น จินก็ไม่ขัดขืนเลยสักนิด แถมยังหัวเราะเบา ๆ ก่อนปล่อยให้ตัวเองถูกลากไปโดยไม่ยอมขืนแรงเลยแม้แต่น้อย ทั้งสองคนเหมือนเป็นคู่หูที่ซ้อมกันมาหลายรอบ เข้าขากันชนิดไม่ต้องมองตาก็รู้ใจ “โยะ!!” ไอมิเอะถึงกับร้อง
บทที่ 63 จินจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด นัยน์ตาคมก็มืดเหมือนพายุที่กำลังตั้งเค้า นิ้วแกร่งก็กดปุ่มรายงานบนหน้าจอมือถือทันทีโดยไม่ลังเล เขากดรายงานคลิปของไอมิเอะว่า ‘เนื้อหาอนาจาร’ โดยไม่สนว่าเธอจะเสียใจไหม เขาอยากให้คลิปของเธอปลิว อยากให้มันหายไปเลย หายไปจากโลกนี้ยิ่งดี ไอ้พวกชายแท้ทั้งหลายจะได้ดูไม่ได้







