Mag-log in“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
บทที่ 156 จินสอดนิ้วเข้าไปเพิ่มถึงสองนิ้ว ก่อนที่เขาจะรัวนิ้วใส่ด้วยความเร็ว กระหน่ำแทงนิ้วใส่อย่างแรงจนเธอต้องกัดมือตัวเองไว้เพื่อเก็บเสียงร้องจากความเสียวซ่าน “อื้อ!!!!” มือบางขยุ้มผมเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านพลางแหงนหน้าขึ้นสูงเมื่อนิ้วแกร่งงัดขึ้น “อร้าย อ๊า!” เธออ้าปากค้างทันทีที่เขากระแทก
“มะรืนจะเดินพาเหรดแล้ว พรุ่งนี้เราขอไปนอนที่ร้านแต่งหน้านะ” “....” จินเลิกคิ้ว หันมองเธออย่างไม่สบอารมณ์ แววตาคมกริบก็ฉายแววขุ่นทันที “นอนกับใคร” “ก็นอนกับผู้หญิงห้องเราไง” “....” เขาจ้องเธอแน่น เหมือนพยายามหาคำโกหกจากสีหน้าเธอ “ให้ช่างมาแต่งให้ที่คอนโด” “เราต้องใช้ช่างแต่งหน้าคนเดียวกับเพื่อนค
รสา : ใครหนอ สวยระดับราชนิกุล อยากรู้เลย ยี่หวาเห็นท่าไม่ดีรีบส่งสายตาคลายความตึงเครียดให้ไอมิเอะ เชิงบอกว่าอย่าใส่ใจ แต่คนที่เข้ามาแสดงความคิดเห็นกลับยิ่งปั่นต่อ ยิ่งเห็นไอมิเอะโกรธเล็กน้อยก็ยิ่งฮึกเหิม ปั่นคอมเมนต์กันสนุกสนาน นานา : อยากถ่ายมาให้ดูมากว่าสวยขนาดไหน แต่การ์ดกันเอาไว้ไม่ให้ถ่าย ลด
ก่อนเปิดประตูร้าน เธอหันหลังกลับไปมองจินแวบหนึ่ง ซึ่งจินยังคงพิงเบาะมองมา เขาเลียมุมปากอย่างช้า ๆ ทำเอาเธอแทบหายใจไม่ทั่วท้อง ใจสั่นจนแทบยืนไม่ไหว ก่อนจะรีบผลักประตูร้านเข้าไป พอไอมิเอะก้าวเท้าเข้าไปในร้าน แผ่นหลังเล็ก ๆ ของเธอก็เกร็งขึ้นทันทีเมื่อทุกสายตาหันมามอง บรรยากาศในร้านที่กำลังวุ่นวายด้วยก

![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





