LOGINฉันชื่อหลานเยว่ เขาชื่อเว่ยชิงเฟิง ตั้งแต่ยังอยู่ในท้องแม่ ผู้ใหญ่ในครอบครัวก็หมั้นหมายพวกเราสองคนไว้ตั้งแต่เด็กแล้ว ตั้งแต่เริ่มจำความได้ ฉันก็รู้มาตลอดว่าตัวเองคือภรรยาในอนาคตของเว่ยชิงเฟิง ดังนั้น ฉันจึงมองเขาเป็นดั่งพระเจ้าของฉัน ทุ่มเทแรงกายแรงใจทุกอย่างเพื่อเชื่อฟังและทำดีกับเขา ทว่าในปีนั้น เขากลับจูงมือผู้หญิงอีกคนมาหาฉัน สายตาที่เขามองเธอนั้นทั้งอ่อนโยนและหวานหยดย้อย เขากล่าวว่า "นี่คือแฟนของฉัน เรียกเธอว่าพี่สะใภ้สิ" ฉันตอบว่า "ได้สิ" ต่อมา...เว่ยชิงเฟิงเอ่ยขึ้นว่า "เสี่ยวเยว่ เธอยังโสดมาตลอด เสี่ยวหรุ่ยหล่อนรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยเอาเสียเลย" ฉันจึงตกลงคบหากับพี่ชายของเขา ตอนแรกนึกว่าพี่ชายเขาเป็นคนไร้กิเลสซะอีก แต่คาดไม่ถึงว่าพอคบกันแล้ว เขากลับงัดสารพัดวิธีมาจีบฉัน ฉันวิ่งหนี—เขาวิ่งตาม ฉันโกรธ—เขาคอยง้อ ฉันด่า—เขาหัวเราะ ฉันหิว—เขาป้อน ฉันหนาว—เขาโอบกอด... ฉันบอกกับเขาว่า "เว่ยชิงเฉิน พี่ช่วยถอยห่างจากฉันหน่อยได้ไหม ร้อนจะตายอยู่แล้ว" เขากลับกักตัวฉันไว้ในอ้อมแขน รอยยิ้มเย้ายวนราวกับปีศาจร้ายเจ้าเสน่ห์ "เด็กดี เชื่อฟังหน่อยน่า ขอจูบอีกทีสิ"
