Masuk“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
บทที่ 185 จินสอดมือเข้ามาสัมผัสแขนคนตัวเล็กเบา ๆ ปลายนิ้วอุ่นไล้ผ่านผิวเนียนนุ่มจนไอมิเอะสะดุ้งน้อยๆ พลางหัวใจเต้นแรงขึ้นทันที ก่อนจะเบี่ยงแขนหนีเล็กน้อย การหลบเล็ก ๆ นั้น ทำให้เขาเอนตัวมาข้างหน้า ก้มหน้าลงใกล้แผ่นหลังบาง แนบใบหน้าฝังจมูกลงไปสูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเธอเข้าปอดเต็มที่ ทำเอาไอมิเอะสะดุ
“กลัวอะไร มีแบ็คใหญ่อย่างไอ้จินอยู่ในแก๊ง อีพวกนี้ไม่มีปัญญาทำอะไรพวกเราหรอก ปากดีกันจัด เอาควยยัดปากพวกมันหน่อย” ไตเติลเอ่ยพลางกระตุกยิ้มมุมปาก “งั้นกูเย็ดให้ H e e บานเลยนะ” ช้างเอ่ย ก่อนจะบีบขย้ำบั้นท้ายของหญิงสาวอย่างรุนแรง “จัดไป” “ใครเอาเหล้าให้กิน” ขณะเดียวกัน จินเอ่ยถามพลางเดินไปตามโถงทาง
“เป็นธรรมดาของอาการติดสัตว์” เส้นด้ายเอ่ยเสริมขึ้นมา คำพูดนั้นทำให้ไอมิเอะหน้าแดงวาบขึ้นทันที “เออ ยังไม่ถึงฤดูผสมพันธุ์ ก็เริ่มแล้วเหรอ ทำอย่างกับของขาด” แก้มยุ้ยเอ่ยกวน สายตาก็เหลือบมองมาที่ไอมิเอะอย่างรู้ทัน ราวกับยืนยันข้อกล่าวหานั้นให้หนักแน่นขึ้นไปอีก ไอมิเอะก็ก้มหน้าลงโดยอัตโนมัติ มือเล็กขย
ทำเอาไอมิเอะหน้าซีดทันที ด้วยรู้สึกเหมือนถูกมองทะลุผ่านข้ออ้างตื้น ๆ ของตัวเอง หัวใจวูบลงไปที่ตาตุ่ม ริมฝีปากเม้มแน่น พยายามกลืนความร้อนรนลงคอ เธออยากพูดอะไรสักอย่าง อยากแก้ตัว แต่สมองกลับว่างเปล่าไปหมด “รีบขึ้นรถได้แล้ว ทำเวลากันหน่อยนะเด็กๆ เราต้องไปกันอีกหลายที” ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไร เสียง







