INICIAR SESIÓN“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
“อ๊าส์! จะแตก” จินถึงจุดที่ตบะแตกอย่างสมบูรณ์ ความเสียวจากการโดนดูดไข่ทำเอาสติของเขาขาดผึง เขาคำรามลั่นก่อนจะใช้มือหนากระชากร่างของไอมิเอะขึ้นมา แล้วพลิกเธอกลับมาอยู่ใต้ร่างอย่างรวดเร็ว เขาจ่อท่อนลำเข้าหาช่องทางบวมเป่งแล้วกระแทกสวนเข้าไปอย่างหนักหน่วงและรุนแรง ชนิดไม่สนว่าเธอจะรับไหวหรือไม่ “อ๊าาา
ตลอดทางที่เรือแหวกว่ายไปกลางทะเล จินทำไอมิเอะแทบไม่มีสมาธิ เขาคลอเคลียไม่ห่าง ทั้งหอมแก้มฟอดใหญ่ ซุกไซ้ซอกคอขาว และบดจูบที่ไหล่บางจนขึ้นรอยรักแดงก่ำ “ฮืออออจิน~ อย่ารุ่มร่าม” ไอมิเอะได้แต่หนีบขาเข้าหากันด้วยความสั่นสะท้าน ใจหนึ่งก็กลัวเรือล่ม อีกใจก็เสียวจนหน้าแดงซ่าน “นิดเดียว” “แกไม่เคยนิดหรอก
จินแค่นยิ้มมุมปาก เขาหยัดตัวลุกขึ้นเต็มความสูงเดินตรงไปหยิบกล่องทิชชู่ที่เธอเพิ่งโยนใส่เขาเมื่อครู่ขึ้นมา ก่อนจะเหวี่ยงกล่องทิชชู่นั้นกลับมาหาเธออย่างแรงจนมันตกตุบบนที่นอนข้างตัวร่างบาง “เดี๋ยวต้องใช้เช็ด” คำพูดดิบๆ สื่อความหมายลึกซึ้งทำเอาไอมิเอะสะดุ้งโหยง คว้ากล่องทิชชู่ไว้ด้วยความตกใจ จินก้าวขึ
ยี่หวาเดินนวยนาดเข้ามาเห็นวงสนทนาสุดระยำตำบอนในห้องน้ำพอดี เธอพ่นลมหายใจออกมาพลางกอดอกมองเพื่อนสาวที่ยืนประจันหน้ากับพวกผู้ชายหื่นกามด้วยท่าทีเซ็งๆ “ทำไมยังไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าอีก มายืนทำอะไรตรงนี้ อย่าบอกนะว่าจะเอากันตรงนี้” ยี่หวาจิกกัดขึ้นมาขำๆ แต่สายตากลับกวาดมองร่างสูงของไตเติลที่ยืนทำหน้าหื่นกร

![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





