เข้าสู่ระบบ“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
“ชาติที่แล้วมันทำบุญด้วยอะไรวะ” “รุ่นนี้แค่มีเงินก็เข้าไปครึ่งแล้ว” เพื่อนผู้ชายอีกคนมองไปที่ไอมิเอะด้วยความเสียดาย อยากจะเป็นคนนั้นบ้าง คนที่ได้เข้าไปครึ่งลำ “ไม่ครึ่ง อาจจะมิดเลย” “แม่งเอ้ย ทำไมชาติที่แล้วกูไม่ทำบุญเยอะๆ วะ จะได้ส่งผลมาถึงชาตินี้” “หล่อเลือกได้ แต่รวยเลือกก่อน คำนี้แม่งจริง”
“อ๊ะ!” ทำเอาเธออุทานเบาๆ มือเล็กรีบยกขึ้นปิดตาตัวเองทั้งที่หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ “กรี๊ดดดด!” เธอกรีดร้องแล้ววิ่งพรวดออกจากห้องอย่างลนลาน ปากบ่นทั้งที่หน้าแดงจัด “คะ คนบ้า! บ้ากามที่สุด! วันๆ ทำแต่เรื่องลามก” เสียงเธอแหลมสูงด้วยความเขินและตกใจในเวลาเดียวกัน เธอปิดประตูห้องคุณแม่เสียงดัง โดยหัว
“...!!!” ไอมิเอะนิ่งตัวแข็ง ใบหน้าแดงซ่านในทันที หัวใจเต้นแรงจนได้ยินชัดในห้องตรวจที่เงียบสนิท เธอกำชายเสื้อไว้แน่น ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ขณะที่จินยังคงยืนอยู่ข้างเตียง สายตาคมเงียบงันแต่แฝงแรงอารมณ์บางอย่างที่ควบคุมไว้ภายใต้สีหน้าเยือกเย็น “มีรอยบวมแดงค่อนข้างมาก” คุณหมอทำการตรวจอย่างระมัดระวังเพี
Somiii : โอ้โห เส้นเลือดที่มือยังขนาดนี้ แล้วหำขนาดไหน Lalice_32 : มือยาวมาก ไม่อยากจะคิดว่าตรงนั้นจะยาวขนาดไหน ฟันเฟื่อง : รุ่นนี้มีไส้ทะลัก พีรดา : ชอบยาวๆ ค่ะ ชอบแบบนี้ จะเอาแบบนี้ กิ่งกาญจน์ : ออกมาค่ะ ตาหนูแล้ว ยัยฟ้า : นี่อยู่หน้าคอนโดแล้วค่ะ 5555555555 ไอมิเอะชะงักไปเมื่อเห็นคอมเมนต์ขอ







