Share

บทที่ 627

last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-24 14:24:25
บทที่ 183

“นางวาสนาดีมากมีผัวเลี้ยงตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ”

“โคตรจะเริ่ด นี่เรียกนางว่าคุณนายวูล์ฟได้เลยไหม ขนาดนี้แล้ว”

“ได้เลย ล้านเปอร์”

“แต่การที่ได้ผัวรวย แล้วผัวเลี้ยง นางต้องรับเงื่อนไข หลายๆ อย่างในตัวจินให้ได้ จินบอกอะไรนางก็ต้องยอม ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ”

“ก็ไม่แน่ จินอาจจะให้ทุกอย่างแ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • วิศวะล้ำเส้นเพื่อน   บทที่ 636

    “โดนใครตบมา” เส้นด้ายยังไม่ยอมปล่อย สายตาเพ่งมองรอยนั้นอย่างสนใจ จินก็ถอนหายใจออกมาแรง ๆ อย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินไปนั่งที่ของตัวเอง “ไอมิออกมาจากห้องน้ำตอนไหนเนี่ย ทำไมไม่รอ” ยี่หวาเดินตามขึ้นมา เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ “...!!!” ทำให้ไอมิเอะชะงักทันที มือที่ถือแปรงแต่งหน้าหยุดค้างอยู่กลางอากาศ

  • วิศวะล้ำเส้นเพื่อน   บทที่ 635

    “อ๊ะ...ไม่นะ...จิน...อั๊ก!” ทำเอาร่างบางเสียวสะท้านจนหลุดเสียงร้องลั่นออกมาอีกครั้ง “อ๊าสสสสสสส!!” จินคำรามออกมาด้วยความพึงพอใจพลางปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าใส่รูรักจำนวนมหาศาลจนล้นรูออกมา ทำเอาร่างบางกระตุกสั่นซ้ำๆ ดวงตากลมโตก็เบลอเพราะความเสียวกระสันโจมตีไม่ยั้ง จินฟุบหน้าแนบแผ่นหลังบางอยู่ครู

  • วิศวะล้ำเส้นเพื่อน   บทที่ 634

    “มึงๆ มึงเห็นอีนั่นอัปรูปล่าสุดปะ แต่งรูปได้ปลอมมาก ขนาดแต่งรูปแล้วก็ยังไม่สวย” “กูเห็นอยู่ แล้วคนอวยฉ่ำ อวยแบบไม่ลืมหูลืมตา ทั้งที่ไม่ได้สวยสักนิด คนอวยมาตรฐานต่ำเวอร์” “ได้ยินมาว่าอีนั่นไปทำตามา เหมือนจะกรีดหางตา แล้วก็เปิดหัวตา ก่อนหน้านี้ก็ทำจมูก แต่ขนาดทำแล้วก็ยังไม่สวย” “จริง ในรูปว่าไม่สวย

  • วิศวะล้ำเส้นเพื่อน   บทที่ 633

    เวลาแปดโมงครึ่ง รถบัสจอดแวะที่ปั๊มน้ำมัน เสียงซองอาหารถูกแกะดังกรอบแกรบไปทั่วคัน จินลืมตาขึ้นมา เหลือบเห็นเพื่อน ๆ เริ่มกินข้าวกันแล้วก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ อย่างเบื่อหน่าย กลิ่นอาหารลอยปะปนในอากาศทำให้เขาเหม็นจนขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปม สายตาคมเลื่อนไปหยุดที่คนตัวเล็กข้างกาย ก็เห็นไอมิเอะยังนอนตะแคง ห

  • วิศวะล้ำเส้นเพื่อน   บทที่ 632

    บทที่ 184 ความร้อนวูบหนึ่งแล่นขึ้นมาที่แก้ม เธอพยายามข่มตัวเองให้นั่งนิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้ กลัวว่าจะไปกระทบอะไรโดยไม่ตั้งใจ ทว่าก็รู้สึกมวนท้องไปหมด จินเลื่อนนิ้วเข้ามาสัมผัสกลีบสีชมพูระเรื่อเบาๆ เล่นทำเอาเธอเกร็งไปทั้งตัว เธอไม่กล้าหันไปมองหน้าเขา ได้แต่นั่งหลังตรง แข็งเหมือนถูกแช่แข็งไว้ทั้

  • วิศวะล้ำเส้นเพื่อน   บทที่ 631

    “…เหม็นเหล้า” คำพูดนั้นเบาเสียจนแทบจะเป็นแค่ลมหายใจ จินก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย คล้ายพอใจที่เธอยังกล้าพูดกับเขาแบบนั้น “หอมแก้มหน่อย” เสียงของเขาต่ำและพร่า ใบหน้าใกล้จนเหมือนกระซิบอยู่ในหัวใจเธอมากกว่าที่ข้างหู “ไม่เอา” ไอมิเอะรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนในอกตัวเอง มือกำแน่นอยู่บนหน้าตัก ก็พยายามคว

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status