สปาลับเร้นรัก - Chapter 8

เพทายหยุดมือ แช่นิ้วไว้ตรงจุดที่เปียกแฉะที่สุด

“พี่ไหมครับ” เขากระซิบเสียงแหบพร่า ฟังดูอันตรายและเซ็กซี่จนขนลุก “น้ำพี่ไหลออกมาเยอะมากเลย เลอะเทอะไปหมดแล้ว”

ม่านไหมอยากจะกรีดร้องแล้วหายตัวไปจากตรงนั้นให้รู้แล้วรู้รอด

“ปะ...ปล่อยมันไว้แบบนั้นแหละ”

“แต่แฉะขนาดนี้ มันจะไม่สบายตัวเอานะครับ” เขายังคงยั่วเย้า ปลายนิ้วแตะแต้มน้ำหวานสีใสขึ้นมาถูวนกับนิ้วโป้งเบาๆ ให้เกิดเสียงหยาบโลนข้างหูเธอ “อยากให้ผมเช็ดน้ำเงี่ยนพวกนี้ให้ไหมครับ?”

คำเรียกนั้นเปรียบเสมือนกรรไกรคมกริบตัดฟางเส้นสุดท้ายที่รั้งสติของหญิงสาวเอาไว้ให้ขาดผึง

เธอรู้ดีว่าการเช็ดของเขาหมายถึงอะไร และเธอก็รู้ดีว่าร่างกายของเธอต้องการมันมากแค่ไหน ความคั่งค้างทรมานที่สะสมมาตลอดสัปดาห์ บวกกับแรงกระตุ้นเมื่อครู่ มันทำให้เขื่อนกั้นอารมณ์พังทลายลง

ม่านไหมกำผ้าปูเตียงแน่น ตัดสินใจทิ้งยางอายทั้งหมดไว้เบื้องหลัง พยักหน้าเบาๆ ทั้งที่ยังปิดตาอยู่

“ถ้างั้น... ก็ช่วย... ช่วยเช็ดให้พี่หน่อย...” เสียงหวานสั่นเครือเว้าวอน “เช็ดน้ำงะ...เงี่ยนพวกนั้นออกให้พี่ที”

“ด้วยความยินดีครับ”

เพทายตอบรับคำขอนั้นทันที เขาไม่ได้หยิบผ้าขนหนู หรือกระดาษทิชชู... แต่เขาใช้นิ้วแกร่งของตนแทน

นิ้วกลางและนิ้วนางที่แข็งแรงยังไม่ได้สอดใส่เข้าไปในทันที แต่เขากลับจงใจลากไล้ผ่านรอยแยกฉ่ำน้ำขึ้นไปสะกิดหยอกล้อกับปุ่มกระสันที่บวมเป่งสู้มือ ปลายนิ้วบดคลึงเน้นย้ำเบาๆ สลับกับลงน้ำหนักขยี้วนไปมาเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ให้พุ่งพล่าน จนร่างบางกระตุกเกร็งแอ่นสะโพกรับสัมผัสด้วยความเสียวซ่านแทบขาดใจ

เสียงครางกระเส่าดังระงมอย่างไม่อาจสะกดกลั้น ยางอายที่เคยมีถูกเพลิงราคะเผาผลาญจนมอดไหม้ เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบที่เรียกร้องการเติมเต็ม

เมื่อเห็นว่าเธอพร้อมเต็มที่แล้ว เขาจึงค่อยสอดแทรกผ่านกลีบเนื้อนุ่มที่ฉ่ำเยิ้มเข้าไปสำรวจความคับแคบภายในทันที

“อึก…อ๊าาา…” ม่านไหมหวีดร้องเสียงหลง เมื่อความอึดอัดถูกเติมเต็มด้วยสิ่งแปลกปลอมที่เธอโหยหา และยิ่งร่างบางต้องกระตุกเกร็งหนักขึ้นไปอีกเมื่อปลายนิ้วแกร่งของเขางอขึ้นสะกิดโดนจุดกระสันภายในที่ไวต่อความรู้สึกเข้าอย่างจัง

“แน่นจัง” เพทายครางต่ำ เขาขยับนิ้วเข้าออกในจังหวะเนิบช้า ก่อนควานลึกเข้าไปตักตวงน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย “ดูสิ ข้างในพี่ตอดนิ้วผมแรงมากเลยครับพี่ไหม... พี่เงี่ยนมากเลยเหรอครับ หืม?”

“อื้อ... เงี่ยน... พี่เงี่ยนมาก เธอช่วยพี่หน่อยได้ไหม”

ม่านไหมไม่อาจเก็บอาการได้อีกต่อไป เธอแอ่นสะโพกรับจังหวะนิ้วของเขาอย่างไม่อายฟ้าดิน ยิ่งเขาขยับเร็วขึ้น เธอก็ยิ่งร่อนเอวสวนเพื่อกลืนกินสองนิ้วแกร่งให้ลึกสุดใจ

เพทายเร่งจังหวะมือรัวเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ นิ้วโป้งบดขยี้ที่ปุ่มกระสันภายนอกอย่างแม่นยำและหนักหน่วง ประสานกับสองนิ้วที่ชักเข้าออกภายในจนเกิดเสียงลามกดังลั่นห้องเงียบ

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ...

“เป็นไงบ้างครับ พี่ชอบหรือเปล่า”

“อา... ดี... ดีมาก... ตรงนั้น... ย้ำตรงนั้น...” ม่านไหมครางไม่ได้ศัพท์ ศีรษะส่ายไปมาบนหมอน ผมเผ้ายุ่งเหยิง มือจิกผ้าปูเตียงจนแทบขาด

“จะเสร็จหรือยังครับคนเก่ง ถ้าไม่ไหวก็ปล่อยมันออกมาได้เลยนะ ปล่อยความเงี่ยนของพี่ออกมาใส่มือผมได้เลย”

คำพูดหยาบโลนของเขากลายเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาชั้นดี ความเสียวซ่านพุ่งทยานขึ้นสู่จุดสูงสุด ม่านไหมเกร็งตัวแน่น ลมหายใจขาดห้วง ท้องน้อยบีบรัดนิ้วเขาแน่นจนปวดหนึบ

“ไม่ไหว... พี่ไม่ไหวแล้ว... อะ... อ๊าาา…”

หญิงสาวกรีดร้องสุดเสียง ร่างบางกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ความสุขสมแตกซ่านราวกับพลุไฟ สติสัมปชัญญะที่เคยมากลับเลือนหาย สมองว่างเปล่าขาวโพลนไปชั่วขณะ มีเพียงความรู้สึกเบาสบายที่ล่องลอยเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง

แต่ทว่า... ความพีคยังไม่จบลงแค่นั้น

เพทายยังคงขยับนิ้วต่ออีกเล็กน้อยเพื่อรีดเคล้นความสุขทุกหยาดหยด และวินาทีนั้นเองที่ม่านไหมต้องเบิกตาโพลงภายใต้ผ้าปิดตาเมื่อความเสียวซ่านกลั่นตัวเป็นของเหลวสีใสราวกับท่อประปาแตก พวบพุ่งทะลักล้นออกมาจากช่องทางรักของเธออย่างรุนแรง มันคือการเสร็จสมในแบบที่ร่างกายของเธอไม่เคยทำได้ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

ร่างบางยังคงกระตุกเกร็งและปลดปล่อยสายธารแห่งความสุขออกมาจนเปียกโชกไปทั่วทั้งฝ่ามือหนาและผ้าปูเตียง ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหอบหายใจรวยรินอย่างหมดแรงเมื่อพายุอารมณ์สงบลง

ชายหนุ่มค่อยๆ ถอนก้านนิ้วออกมา นัยน์ตาคมจ้องมองผลงานชิ้นเอกของตัวเองด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมหูของคนที่กำลังนอนอ่อนระทวย

“ดูเหมือนใช้นิ้วเช็ดจะไม่ค่อยได้ผลเท่าไร ลองให้ผมเปลี่ยนมาใช้ลิ้นกับปากทำความสะอาดให้แทนดีไหมครับ เผื่อมันจะเลอะเทอะน้อยลงกว่าเดิม”